De soorten voorwaarden (Shart) wat betreft hun bron zijn twee:

The types of Shart in terms of its source are two:

1 – Ash-Shart Ash-Shar’iy: En dit is de voorwaarde die de Shaari’ (Wetgever) heeft gesteld.

1 – Ash-Shart Ash-Shar’iy: And this is the condition that the Shaari’ (Legislator) has stipulated.

Dit omvat de voorwaarden (Shuroot) die de Wetgever (Shaari’) specifiek in de tekst heeft gesteld, en het omvat de twee voorgaande typen, namelijk de Shuroot die teruggaan naar de Hukm At-Takleefiy, zoals de kleine wassing (Wudu), het bedekken van de 'Awrah en de reinheid (Tahaarah), welke voorwaarden zijn voor het gebed (Salah), en ook de Shuroot die teruggaan naar de Hukm Al-Wad’iy, zoals het 'Ihsaan' als voorwaarde met betrekking tot Zinaa waarbij de straf van steniging vereist is, en de veilige bewaring als voorwaarde voor Saraqah (diefstal), of het verstrijken van een jaar als voorwaarde (Shart) voor het minimumbedrag (Nisab) (met betrekking tot de armenbelasting (Zakah)), welke allemaal Shuroot zijn voor de Asbaab, terwijl de Sabab een Hukm Wad’iy vertegenwoordigt.

This includes the conditions (Shuroot) that the Shaari’ has stipulated within the text specifically and it includes the two previous types i.e. the Shuroot that return back to the Hukm At-Takleefiy like the Wudoo’, covering of the ‘Awrah and Tahaarah which are conditions for the Salaah, and also the Shuroot (conditions) that return back to the Hukm Al-Wad’iy like the ‘Ihsaan’ being a condition in respect to the Zinaa requiring the punishment of stoning and the safe storage being a condition for the Saraqah (theft) for the cutting or the passing of a year being a condition (Shart) for the Nisaab (in respect to the Zakaah) which are all Shuroot for the Asbaab whilst the Sabab represents a Hukm Wad’iy.

2 – Ash-Shart Al-Ja’liy (Een voorwaarde die is gesteld/toegevoegd): Dit is wat de Mukallaf heeft gesteld als een voorwaarde.

2 – Ash-Shart Al-Ja’liy (Shart that has been made/added): This is what the Mukallaf has stipulated as a condition.

Wat betreft dit soort voorwaarden is bepaald dat zij de Shar’a niet mogen schenden. Dit is vanwege de Qawl van de Boodschapper ﷺ:

It is stipulated in respect to these types of conditions that they do not violate the Shar’a. That is due to the Qawl of the Messenger (saw):

Voorwaarden van contracten (Shuroot ul-‘Uqood) zijn van dit type, zoals de voorwaarden van verkoop, vennootschappen, de Waqf (schenking) en wat hierop lijkt. De Shar’a heeft het voor de moslim toegestaan om binnen de contracten te stipuleren wat hij wenst wat betreft voorwaarden, behalve datgene wat ingaat tegen een Shar’i rechtsregel (Hukm). Het bewijs (Daleel) hiervoor is wat is overgeleverd in de overlevering (Hadith) van ‘Aa’ishah (ra) met betrekking tot (de slaaf) Barirah in een van de overleveringen. Dit was toen de Boodschapper van Allah ﷺ tegen ‘Aa’ishah (ra) zei:

Conditions of contracts (Shuroot ul-‘Uqood) are of this type like the conditions of sale, companies, the Waqf (endowment) and what is similar to these. The Shar’a has made it permissible for the Muslim to stipulate within the contracts that which he wishes to in terms of conditions except for that which goes against a Hukm Shar’iy. The Daleel for that is what came in the Hadeeth of ‘Aa’ishah (ra) in respect to (the slave) Barirah in one of the narrations. This is when the Messenger of Allah (saw) said to ‘Aa’ishah (ra):

Dit duidt op de Ibaahah (toelaatbaarheid) van de persoon die bepaalt aan welke voorwaarden hij wenst te voldoen, en dit wordt ondersteund door de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ:

This indicates the Ibaahah (permissibility) of the person stipulating what conditions he wishes and this is supported by the statement of the Messenger of Allah (saw):

Dit betekent dat zij gebonden zijn aan de voorwaarden die zij hebben gesteld, en dus zijn hier ‘Shuroot’ (voorwaarden) aan hen verbonden (dat wil zeggen: taalkundig wijzend op bezit). Daarnaast keurde de Nabi ﷺ het stellen van voorwaarden goed die niet in het Kitaab van Allah worden vermeld. Al-‘Abbaas Bin Abdil Muttalib betaalde gewoonlijk het geld van Al-Mudaarabah (dat wil zeggen: het financieren ervan) en stelde specifieke voorwaarden aan de Mudaarib (degene die het werk verricht met zijn financiering). Het nieuws daarvan bereikte de Nabi ﷺ en hij zag er positief tegenaan, dat wil zeggen: hij keurde het en de bijbehorende voorwaarden goed.

Meaning that they are bound upon the conditions that they have stipulated and so here ‘Shuroot’ (conditions) have been attached to them (i.e. linguistically indicating possession). In addition, the Nabi (saw) approved of the stipulation of conditions which are not mentioned in the Kitaab of Allah. Al-‘Abbaas Bin Abdil Muttalib used to pay the money of Al-Mudaarabah (i.e. finance it) and stipulate specific conditions upon the Mudaarib (the one undertaking the work with his financing). The news of that reached the Nabi (saw) and he viewed it positively i.e. he approved of it and its conditions.