5 - Mafhoom Al-mukhaalafah (de tegenovergestelde of tegenstrijdige betekenis)
5 - Mafhoom Al-mukhaalafah (the Opposite Or Contrary Meaning)
De definitie ervan:
Its definition:
Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
5 - Mafhoom Al-mukhaalafah (the Opposite Or Contrary Meaning)
Its definition:
De Mafhoom Al-Mukhaalafah is datgene waarbij de Madlool (aangegeven betekenis) van de Lafzh (formulering) in de situatie van Sukoot (stilte) in strijd is met de aangegeven betekenis (Madlool) in de situatie of plaats van de uitspraak. Het wordt (ook) ‘Daleel ul-Khitaab’ (bewijs (Daleel) van de aanspraak) genoemd, omdat de Khitaab Ash-Shaari’ (aanspraak van de Wetgever) hiernaar wijst en leidt, net zoals het ook bekend staat als ‘Lahin ul-Khitaab’ (begrip/intellect van de aanspraak). De Mafhoom Al-Mukhaalafah wordt toegepast in vier types of categorieën, namelijk:
The Mafhoom Al-Mukhaalafah is that which the Madlool (indicated meaning) of the Lafzh (wording) in the place or situation of Sukoot (silence) is in opposition to its indicated meaning (Madlool) in the situation or place of utterance. It is (also) called ‘Daleel ul-Khitaab’ (evidence of the address) because the Khitaab Ash-Shaari’ (address of the Legislator) indicates and guides to it just as it has also been known as ‘Lahin ul-Khitaab’ (understanding/intellect of the address). The Mafhoom Al-Mukhaalafah is worked with in four types or categories which are:
Mafhoom As-Siffah, Mafhoom Ash-Shart, Mafhoom Al-Ghaayah en Mafhoom Al-‘Adad.
Mafhoom As-Siffah, Mafhoom Ash-Shart, Mafhoom Al-Ghaayah and Mafhoom Al-‘Adad.
A – Mafhoom As-Siffah (the understanding related to the attribute/description):
Het is de Dalaalat ul-Lafzh van een rechtsregel (Hukm) die beperkt is tot een Wasf (beschrijving), waarbij het tegenovergestelde van de rechtsregel (Hukm) wordt aangegeven bij het ontkennen van die Wasf.
It is the Dalaalat ul-Lafzh of a Hukm restricted to a Wasf (description) which indicates the opposite of its Hukm upon the negation of that Wasf.
Wat met ‘Wasf’ hier wordt bedoeld, is algemener dan de ‘Na’t’ (bijvoeglijk naamwoord). Het zou dus een Na’t Nahwiyah (grammaticaal bijvoeglijk naamwoord) kunnen zijn zoals: “Fil Ghanami As-Sa’imah Zakaah” (“In (met betrekking tot) de vrij grazende schapen is armenbelasting (Zakah) (verschuldigd)”) (in het geval dat ‘vrij grazend’ een bijvoeglijk naamwoord of beschrijving van de schapen is) of het zou ‘Mudaaf’ (een toevoeging) kunnen zijn zoals ‘Fee Saa’imat ul-Ghanam Zakaah’ (In (met betrekking tot) het vrij grazen van de schapen is armenbelasting (Zakah) (verschuldigd)). Of het zou Mudaaf Ilaihi (eraan toegevoegd) kunnen zijn zoals: “Matall Al-Ghinaa Zhulm” (Het negeren van de welvaart is onrecht) of het zou Zharf Makaan (bijwoord van plaats) kunnen zijn zoals in het voorbeeld:
What is intended by ‘Wasf’ here is more general than the ‘Na’t’ (adjective). So it could be a Na’t Nahwiyah (adjective grammatically) like: “Fil Ghanami As-Sa’imah Zakaah” (“In (respect to) the freegrazing Sheep there is Zakaah (due)”) (in the case where ‘free-grazing’ is an adjective or description of the Sheep) or it could be ‘Mudaaf’ (an addition) like ‘Fee Saa’imat ul-Ghanam Zakaah’ (In respect to the free grazing of the sheep there is Zakaah (due)). Or it could be Mudaaf Ilaihi (Added to it) like: “Matall Al-Ghinaa Zhulm” (The overlooking of the affluence is injustice) or it could be Zharf Makaan (adverb of place) like in the example:
Draai dus uw gezicht in de richting (Shatr) van Al-Masjid al-Haram (in Mekka) (Al-Baqarah 144).
So turn your face in the direction (Shatr) of Al-Masjid- al-Haram (at Makkah) (Al-Baqarah 144).
Voorbeeld:
Example:
De Boodschapper van Allah ﷺ zei:
The Messenger of Allah (saw) said:
Wat betreft de schapen die vrij grazen, is er armenbelasting (Zakah) verschuldigd (Al-Bukhaari rapporteerde dit met een andere Lafzh).
In (respect to) the free-grazing sheep there is Zakaah (due) (Al-Bukhaari related this with a different Lafzh (wording)).
Uit deze Siffah (beschrijving), namelijk ‘Saa’imah’ (vrij grazend en levend op de weidegronden), wordt begrepen dat de schapen die niet vrij grazen, geen armenbelasting (Zakah) verschuldigd zijn.
It is understood from this Siffah (description) which is ‘Saa’imah’ (free grazing and living upon the pastures) that the non-free-grazing sheep do not have Zakaah due upon them.
Op die manier zouden we de rechtsregel (Hukm) voor de gevoerde schapen hebben afgeleid uit de Mafhoom Al-Mukhaalafah van de overlevering (Hadith): “Wat betreft de vrij rondlopende schapen, daarop is armenbelasting (Zakah) verschuldigd”.
In that way we would have taken the Hukm for the foddered sheep from the Mafhoom Al-Mukhaalafah of the Hadeeth “In (respect to) the free-grazing sheep there is Zakaah (due)”.
Zoals zodanig is er geen armenbelasting (Zakah) verschuldigd over de gevoerde schapen (d.w.z. diegenen die op voer leven en niet op de weidegronden). Dat komt doordat 'weidegrond of graasland' een Wasf Mufhim Munaasib (passende beschrijving die openstaat voor redenering) is waarover geredeneerd kan worden (met een grondreden (Illah)). Bijgevolg is de grondreden (Illah) voor het betalen van de armenbelasting (Zakah) over de schapen dat zij op de weidegrond leven. Als deze grondreden (Illah) niet bestaat, dan treedt de rechtsregel (Hukm) niet in werking, omdat de grondreden (Illah) meebeweegt met de rechtsregel (Hukm) bij aanwezigheid en afwezigheid.
As such there is no Zakaah upon the foddered sheep (i.e. those which live upon fodder and do not live upon the pastures). That is because the ‘pasture or grazing land’ is a Wasf Mufhim Munaasib (Fitting description open to reasoning) that can be reasoned (with an ‘Illah). Consequently, the ‘Illah for paying the Zakaah upon the sheep is that they live upon the pasture. If this ‘Illah does not exist, then the Hukm does not come into being because the ‘Illah revolves with the Hukm in presence and absence.
Zolang deze grondreden (Illah) niet aanwezig is bij de gevoerde schapen, is de rechtsregel (Hukm) dat er geen armenbelasting (Zakah) over hen verschuldigd is.
As long as this ‘Illah is not present within the foddered sheep then its Hukm is that there is no Zakaah due upon them.
Nog een voorbeeld:
Another example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
O jullie die geloven, wanneer de oproep tot het gebed (Adhan) wordt gedaan op de dag van Jumu'ah, ga dan naar de herinnering aan Allah en laat de handel (Al-Jumu'ah 9).
O you who have believed, when [the Adhaan] is called for the prayer on the day of Jumu'ah [Friday], then proceed to the remembrance of Allah and leave trade (Al-Mumu’ah 9).
De Mantooq van de Ayah (d.w.z. Dalaalat ul-‘Ibaarah) geeft het verbod aan op het drijven van handel op het moment van de oproep tot het Jumu’ah-gebed, terwijl datgene wat hiertoe leidt de Siffah (beschrijving) is die te vinden is in de vorm van een Zharf Zamaan (bijwoord van tijd), namelijk: ‘Op de dag van Jumu’ah’.
The Mantooq of the Aayah (i.e. Dalaalat ul-‘Ibaarah) indicates the prohibition of conducting trade at the time of the call to the Jumu’ah prayer whilst that which guides to that is the Siffah (description) that is found upon the form of a Zharf Zamaan (adverb of time) which is: ‘On the Day of Jumu’ah).
De Mafhoom Al-Mukhaalafah geeft aan en wijst naar het niet-verbod op handel tijdens de oproep tot het gebed (Salah) op andere dagen dan de dag van Jumu’ah.
The Mafhoom Al-Mukhaalafah indicates and guides to the non-prohibition of trading at the time of the call to prayer for the Salaah on other than the Day of Jumu’ah.
Gevolglik hebben we in dit geval de rechtsregel (Hukm) afgeleid uit de Mafhoom Al-Mukhaalafah van die tekst, en die rechtsregel (Hukm) is de Ibaahah (toelaatbaarheid) van het drijven van handel op het tijdstip van de oproep tot het gebed op andere dagen dan de dag van Jumu’ah. Dat is omdat de Shaari’ het verbod op het drijven van handel heeft beperkt tot de dag van Jumu’ah.
Consequently, in this case, we have taken the Hukm from the Mafhoom Al-Mukhaalafah of that text and that Hukm is the Ibaahah (permissibility) of conducting trade at the time of the call to prayer on other than the day of Jumu’ah. That is because the Shaari’ has restricted the prohibition of conducting trade to the day of Jumu’ah.
B – Mafhoom Ash-Shart (understanding related to the condition)
Het is de Dalaalah van de Lafzh van een Hukm die wordt beperkt door een Shart (voorwaarde), wat duidt op de bevestiging (Thuboot) van het tegenovergestelde op het moment van de ontkenning van de Shart (voorwaarde).
It is the Dalaalah of the Lafzh of a Hukm restricted by a Shart (condition) that indicates the affirmation (Thuboot) of its opposite at the time of the negation of the Shart (condition).
Gevolglik ontkent het beperken van de rechtsregel (Hukm) tot de aanwezigheid van de Shart die rechtsregel (Hukm) wanneer de Shart wordt ontkend. Wat bedoeld en bedoeld wordt met Shart (voorwaarde) in dit geval is de Shart An-Nahwi (grammaticale voorwaarde) en het is een zin die begint met een partikel behorend tot de voorwaardelijke partikels zoals: من, إن, of إذا, onder anderen.
Consequently, the making the Hukm restricted to the presence of the Shart negates that Hukm when the Shart is negated. What is meant and intended by Shart (condition) in this case is the Shart An-Nahwi (grammatical condition) and it is a sentence that begins with a particle from amongst the condition particles like: منَ إن, إذا, amongst others.
Als je studeert, slaag je.
Example: If you study you succeed.
Voorbeeld:
Example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
En wie van jullie de middelen niet kan vinden om te trouwen met gelovige, vrije vrouwen, dan [mag hij trouwen] met degenen die jullie rechterhand bezit van gelovige slavinnen (An-Nisaa’ 25).
And whoever among you cannot [find] the means to marry free, believing women, then [he may marry] from those whom your right hands possess of believing slave girls (An-Nisaa’ 25).
De Mantooq (uitgedrukte betekenis) van de Ayah (vers) geeft aan dat degene die, vanwege zijn armoede, niet in staat is om met vrije vrouwen te trouwen, mag trouwen met gelovige slavenmeisjes.
The Mantooq (expressed meaning) of the Aayah indicates that the one who is not able, due to his poverty, to marry free women then he can marry from the believing slave girls.
Deze tekst heeft een voorwaarde gesteld, en dat is het gebrek aan financiële draagkracht.
This text has placed down a Shart (condition) and that is the lack of financial capability.
Als deze beperking zou worden opgeheven (het gebrek aan financiële draagkracht), dan is het voor hem toegestaan (Mubah) om te trouwen met de gelovige slavenmeisjes, en het huwelijk met hen wordt afgeraden (Makruh) wanneer er vrije vrouwen aanwezig zijn (of beschikbaar zijn).
If this restriction was removed (the lack of financial capability) then it is not permitted (Mubaah) for him to marry from the believing slave girls and marriage with them becomes Makrooh (disliked) when free women are present (or available).
De rechtsregel (Hukm) die wordt afgeleid en vastgesteld uit de Mafhoom Al-Mukhaalafah is het verbod (Nahi) voor degenen die financieel in staat zijn om gelovige slavenmeisjes/vrouwen te huwen.
The Hukm that is benefited and established from the Mafhoom Al-Mukhaalafah is the Nahi (forbiddance) upon those financially capable to marry believing slave girls/women.
Nog een voorbeeld:
Another example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
En geef de vrouwen [bij het huwelijk] hun [bruidsschatten] met welgevalligheid. Maar als zij vrijwillig iets daarvan aan u afstaan, neem het dan met tevredenheid en gemak aan (An-Nisaa’ 4).
And give the women [upon marriage] their [bridal] gifts graciously. But if they give up willingly to you anything of it, then take it in satisfaction and ease (An-Nisaa’ 4).
De vers (Ayah) die is vastgesteld in haar Mantooq (uitgedrukte bewoording) (d.w.z. in haar Alfaazh): Dat het het recht van de echtgenoot is om uit de Mahr (bruidsschat) van zijn echtgenote te nemen met haar toestemming en goedkeuring.
The Aayah established in its Mantooq (expressed wording) (i.e. in its Alfaazh): That it is the right of the husband to take from the Mahr (dowry) of his wife with her consent and approval.
Dat is terwijl het vers (Ayah) in zijn Mafhoom Al-Mukhaalafah (tegenovergestelde begrip) het volgende vaststelt: het verbod op het nemen van iets uit de Mahr (bruidsschat) van de vrouw zonder haar goedkeuring of toestemming.
That is while the Aayah in its Mafhoom Al-Mukhaalafah (opposite understanding) established: The prohibition of taking anything from the Mahr (dowry) of the wife without her approval or consent.
Nog een voorbeeld:
Another example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
En als zij zwanger zijn, besteed dan aan hen totdat zij bevallen (At-Talaaq 6).
And if they should be pregnant, then spend on them until they give birth (At-Talaaq 6).
De Dalaalat ul-‘Ibaarah (d.w.z. de Mantooq/de uitgedrukte betekenis van de woorden) wijst naar de Wujoob (verplichting) van het onderhoud aan de vrouw die is gescheiden met een Talaaq Baa’in indien zij zwanger was. De Mafhoom Al-Mukhaalafh heeft gewezen op de ontkenning van deze Hukm (rechtsregel) wanneer er geen sprake is van zwangerschap.
The Dalaalat ul-‘Ibaarah (i.e. Mantooq/expressed meaning in the words) guides to the Wujoob (obligation) of spending upon the one who has been divorced with a Talaaq Baa’in if she was pregnant. The Mafhoom Al-Mukhaalafh has guided to the negation of this Hukm when there is no pregnancy.
C – Mafhoom Al-Ghaayah (begrip met betrekking tot het einddoel/het doel)
C – Mafhoom Al-Ghaayah (understanding related to the end-point/aim
Het is de Dalaalat ul-Lafzh van de rechtsregel (Hukm) die beperkt is tot een Ghaayah (doel of eindpunt), die het tegenovergestelde van die rechtsregel (Hukm) aangeeft na of volgend op het bereiken van de Ghaayah (eindpunt/doel).
It is the Dalaalat ul-Lafzh of the Hukm restricted to a Ghaayah (aim or end point) that indicates the opposite of that Hukm after or following the (reaching of the) Ghaayah (end point/aim).
Het beperken of koppelen van de rechtsregel (Hukm) van de Mantooq (wat wordt uitgedrukt) aan een Ghaayah duidt op de bevestiging van het tegenovergestelde van die rechtsregel (Hukm) voor datgene wat na of volgt op het bereiken van de Ghaayah (het eindpunt). De Huroof (letters/partikels) die indicatief zijn voor de Ghaayah (in de Arabische taal) zijn: (Hattaa en ‘Ilaa) met de betekenis van ‘totdat’.
Making the Hukm of the Mantooq (what is expressed) restricted or tied to a Ghaayah indicates the affirmation of the opposite of that Hukm for that which is after or follows the (reaching of the) Ghaayah (aim/end point). The Huroof (letters/particles) indicative of the Ghaayah (in the Arabic language) are: (Hattaa wa ‘Ilaa) with the meaning of ‘until’.
Allah Ta’Aalaa zei:
Example: Allah Ta’Aalaa said:
Vecht dan tegen degene die in opstand gaat, totdat hij gehoorzaamt aan het Gebod van Allah (Al-Hujuraat 9).
Then fight you (all) against the one that which rebels till it complies with the Command of Allah (Al-Hujuraat 9).
De Ayah (vers) leidt in haar Mantooq (dat wil zeggen in haar ‘Ibaarah of Alfaazh/de uitgedrukte betekenis van haar woorden) naar de rechtmatigheid van het bevechten van de opstandige factie (dat wil zeggen de factie die de grenzen overschrijdt en weigert naar de Shar’a te gaan voor een oordeel). Het bevechten van hen blijft rechtmatig en legitiem totdat (of liGhaayah/tot het punt) de opstandige factie terugkeert naar de Hukm (rechtsregel) van Allah. Dit vertegenwoordigt haar Hukm (rechtsregel) voor wat voorafgaat aan de Ghaayah (dat wil zeggen voordat het doel is vervuld of bereikt).
The Aayah in its Mantooq (i.e. its ‘Ibaarah or Alfaazh/expressed meaning of its words) guides to the legality of fighting the rebelling faction (i.e. the one who oversteps the limits and refuses to go to the Shar’a for judgement). Fighting them remains legal and legitimate until (or liGhaayah/to the point) the rebelling faction returns back to the Hukm of Allah. This represents its Hukm for what is before the Ghaayah (i.e. before its aim has been fulfilled or reached).
De Mafhoom Al-Mukhaalafah geeft aan en wijst naar het verbod op het bevechten van de groep nadat deze gehoorzaam is geworden, wat betekent nadat zij haar rebellie heeft gestaakt en is teruggekeerd naar het bevel van Allah. Een ander voorbeeld:
The Mafhoom Al-Mukhaalafah indicates and guides to the prohibition of fighting the group after it has complied, meaning after it has stopped its rebellion and returned to the command of Allah. Another example:
En eet en drink totdat de witte draad van de dageraad voor u duidelijk wordt van de zwarte draad [van de nacht] (Al-Baqarah 187).
And eat and drink until the white thread of dawn becomes distinct to you from the black thread [of night] (Al-Baqarah 187).
De tekst stelt in zijn Mantooq (dat wil zeggen door de Dalaalat ul-‘Ibaarah) de Ibaahah (toestemming) vast om te eten en te drinken tijdens de nachten van Ramadhaan tot aan de dageraad van Fajr, dat wil zeggen liGhaayah (tot aan) het aanbreken van de Fajr.
The text establishes in its Mantooq (i.e. by the Dalaalat ul-‘Ibaarah) the Ibaahah (permissibility) to eat and drink in the nights of Ramadhaan until the dawn of Fajr i.e. liGhaayah (up until) the coming of Fajr.
De Mafhoom Al-Mukhaalafah heeft het verbod vastgesteld op het eten en drinken na die Ghaayah, namelijk na het aanbreken van de Fajr in de maand van Ramadhaan.
The Mafhoom Al-Mukhaalafah has established the prohibition to eat and drink after that Ghaayah i.e. after the coming of Fajr in the month of Ramadhaan.
Nog een voorbeeld:
Another example:
O jullie die geloven, wanneer jullie opstaan voor het gebed, was dan jullie gezichten en jullie onderarmen tot aan de ellebogen (Al-Maa’idah 6).
O you who have believed, when you rise to [perform] prayer, wash your faces and your forearms to the elbows (Al-Maa’idah 6).
De Dalaalat ul-‘Ibaarah (d.w.z. Mantooq) binnen de Ayah wijst op de verplichting om de handen te wassen tot aan de ellebogen bij de handeling van de kleine wassing (Wudu), terwijl de Mafhoom Al-Mukhaalafah aangeeft dat het wassen van de ellebogen en daarbuiten niet vereist is.
The Dalaalat ul-‘Ibaarah (i.e. Mantooq) within the Aayah guides to the obligation of washing the hands to the Ghaayah (up until) the elbows in the act of Wudoo’ whilst the Mafhoom Al-Mukhaalafah indicates that the washing of the elbows and beyond is not required.
A special point of observation in respect to the Mafhoom Al-Mukhaalafah in relation to the Ghaay
Met betrekking tot de Mantooq (uitgedrukte betekenis) van de Nusoos (teksten) die een Ghaayah (doel/eindpunt) bevatten, geeft de uitdrukking (‘Ibaarah daarin (d.w.z. de Alfaazh/woorderingen) aan dat wat vereist is om de rechtsregel (Hukm) te realiseren, de toepassing ervan is op datgene wat vóór de Ghaayah (het eindpunt/doel) ligt. Dienovereenkomstig is eten en drinken toegestaan (Mubah) vóór Fajr, het wassen van de handen (armen) is vereist tot het eindpunt of de omvang (Ghaayah) van de ellebogen, en het bevechten van de opstandige factie is vereist of wordt geëist tot de Ghaayah (het punt) waarop zij terugkeren naar het oordeel van Allah. Het is niet mogelijk om de toepassing van de rechtsregel (Hukm) op datgene wat vóór de Ghaayah ligt te voltooien, tenzij een deel van de Ghaayah wordt binnengegaan (of is opgenomen in) datgene wat ervoor ligt. Dit is wat wordt genoemd als het binnengaan van Al-Ghaayah in Al-Mughyaa (de plaats van het eindpunt), en het binnengaan van dit deel van de Ghaayah, indien dit vereist is om het verplicht (Wajib) te voltooien, valt onder Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah: “Datgene waartoe het verplicht (Wajib) niet voltooid kan worden behalve met (of door) het, is verplicht (Wajib)”.
In respect to the Mantooq (expressed meaning) of the Nusoos (texts) that contain a Ghaayah (aim/end-point), the expression (‘Ibaaarah) within them (i.e. its Alfaazh/wordings), indicates that what is required, to realise the Hukm, is its application upon that which is before the Ghaayah (end-point/aim). As such, eating and drinking is Mubaah before Fajr, the washing of the hands (arms) is required up to the end point or extent (Ghaayah) of the elbows and fighting the rebellious faction is required or demanded until the Ghaayah (point) that it returns back to the judgment of Allah. It is not possible to accomplish the application of the Hukm upon that which is before the Ghaayah unless a part of the Ghaayah is entered into (or included within) what is before it. This is what is called the entering of Al-Ghaayah into Al-Mughyaa (the place of the end-point) and the entering of this part of the Ghaayah if it is required to accomplish the Waajib falls under Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah: “That which the Waajib is not completed except with (or by) it is Waajib”.
Gevolglik moet een deel van de elleboog worden meegenomen bij het wassen van de handen (armen) binnen de kleine wassing (Wudu), om het wassen van de armen volledig of effectief te voltooien. De rebellerende of agressieve factie moet ook haar rebellie staken en haar verzoek om oordeel door de Islam aankondigen voordat het vechten tegen haar wordt gestaakt. Op dezelfde manier moet een deel van de nacht van het vasten worden betreden om deze te voltooien, zodat de Qawl van Allah Ta’Aalaa wordt gerealiseerd:
Consequently, a part of the elbow must be included into the washing of the hands (arms) within the Wudoo’ so as to accomplish the washing of the arms completely or effectively. The rebelling or aggressing faction must also stop its rebellion and announce its seeking judgment by Islaam before fighting against it is stopped. Similarly, a part of the night of fasting must be entered in to to complete it so that the Qawl of Allah Ta’Aalaa is realised:
En maak de vasten af tot de nacht (Al-Baqarah 187).
And complete the fast until the night (Al-Baqarah 187).
En zelfs als dit deel van de nacht slechts een seconde of twee zou zijn.
And even if this part of the night was just a second or two.
D – Mafhoom Al-‘Adad (The understanding related to the number)
Het is de Dalaalat ul-Lafzh van een rechtsregel (Hukm) die beperkt is tot een aantal, wat het tegenovergestelde van die rechtsregel (Hukm) aangeeft voor andere gevallen dan dat aantal.
It is the Dalaalat ul-Lafzh of a Hukm restricted to a number indicating the opposite of that Hukm in other than that number.
Dus de beperking van de rechtsregel (Hukm) door een specifiek aantal geeft aan en wijst naar de ontkenning van de rechtsregel (Hukm) met betrekking tot alles behalve dat aantal, of het aantal nu een toename of een afname ervan is.
So the restriction of the Hukm by a specific number indicates and guides to the negation of the Hukm in respect to other than that number whether the number was an increase or decrease to it.
Voorbeeld:
Example:
Gesla ze met tachtig geslagen (An-Noor 4).
Lash them with eighty lashes (An-Noor 4).
De Mantooq (de Dalaalat ul-‘Ibaarah) wijst op de verplichting om de Qaadhif (degene die een beschuldiging uit of getuigenis aflegt zonder het vereiste aantal getuigen in het geval van Zinaa) met tachtig slagen te geselen.
The Mantooq (the Dalaalat ul-‘Ibaarah) guides to the obligation of lashing the Qaadhif (the one who makes an accusation or gives testimony without the required number of witnesses in the case of Zinaa) with eighty lashes.
De Mafhoom Al-Mukhaalafah wijst op de ontoelaatbaarheid van het geselen van de Qaadhif met minder dan of meer dan tachtig slagen. De Hadd (vastgestelde straf) wordt niet vervuld door minder dan tachtig slagen, terwijl het verhogen van dit aantal wordt beschouwd als een daad van onderdrukking en een schending.
The Mafhoom Al-Mukhaalafah guides to the non-permissibility of lashing the Qaadhif with less or greater than eighty lashes. The Hadd (prescribed punishment) is not dropped (i.e. fulfilled) by less than eighty whilst increasing upon it is considered to be an act of oppression and violation.
Nog een voorbeeld:
Another example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
Maar wie dat niet kan vinden - dan is een vast van drie dagen [verplicht] (Al-Maa’idah 89)
But whoever cannot find [or afford it] - then a fast of three days [is required] (Al-Maa’idah 89)
De Mafhoom Al-Mukhaalafah met betrekking tot dit vers (Ayah) geeft aan dat het vasten van een ander aantal dagen dan dit niet zal tellen (of niet zal voldoen aan wat vereist is met betrekking tot de Kaffaarah).
The Mafhoom Al-Mukhaalafah in respect to this Aayah indicates that fasting other than this number of days will not count (or fulfil what has been required in respect to the Kaffaarah).