5 - Mafhoom Al-mukhaalafah (de tegenovergestelde of tegenstrijdige betekenis) - Al-Waadih Fee Usool ul-Fiqh | Quran Course

5 - Mafhoom Al-mukhaalafah (de tegenovergestelde of tegenstrijdige betekenis) - Al-Waadih Fee Usool ul-Fiqh | Quran Course

Uit deze Siffah (beschrijving), namelijk ‘Saa’imah’ (vrij grazend en levend op de weidegronden), wordt begrepen dat de schapen die niet vrij grazen, geen armenbelasting (Zakah) verschuldigd zijn.

It is understood from this Siffah (description) which is ‘Saa’imah’ (free grazing and living upon the pastures) that the non-free-grazing sheep do not have Zakaah due upon them.

Op die manier zouden we de rechtsregel (Hukm) voor de gevoerde schapen hebben afgeleid uit de Mafhoom Al-Mukhaalafah van de overlevering (Hadith): “Wat betreft de vrij rondlopende schapen, daarop is armenbelasting (Zakah) verschuldigd”.

In that way we would have taken the Hukm for the foddered sheep from the Mafhoom Al-Mukhaalafah of the Hadeeth “In (respect to) the free-grazing sheep there is Zakaah (due)”.

Zoals zodanig is er geen armenbelasting (Zakah) verschuldigd over de gevoerde schapen (d.w.z. diegenen die op voer leven en niet op de weidegronden). Dat komt doordat 'weidegrond of graasland' een Wasf Mufhim Munaasib (passende beschrijving die openstaat voor redenering) is waarover geredeneerd kan worden (met een grondreden (Illah)). Bijgevolg is de grondreden (Illah) voor het betalen van de armenbelasting (Zakah) over de schapen dat zij op de weidegrond leven. Als deze grondreden (Illah) niet bestaat, dan treedt de rechtsregel (Hukm) niet in werking, omdat de grondreden (Illah) meebeweegt met de rechtsregel (Hukm) bij aanwezigheid en afwezigheid.

As such there is no Zakaah upon the foddered sheep (i.e. those which live upon fodder and do not live upon the pastures). That is because the ‘pasture or grazing land’ is a Wasf Mufhim Munaasib (Fitting description open to reasoning) that can be reasoned (with an ‘Illah). Consequently, the ‘Illah for paying the Zakaah upon the sheep is that they live upon the pasture. If this ‘Illah does not exist, then the Hukm does not come into being because the ‘Illah revolves with the Hukm in presence and absence.

Zolang deze grondreden (Illah) niet aanwezig is bij de gevoerde schapen, is de rechtsregel (Hukm) dat er geen armenbelasting (Zakah) over hen verschuldigd is.

As long as this ‘Illah is not present within the foddered sheep then its Hukm is that there is no Zakaah due upon them.

Nog een voorbeeld:

Another example:

Allah (SWT) zei:

Allah (swt) said:

Met betrekking tot de Mantooq (uitgedrukte betekenis) van de Nusoos (teksten) die een Ghaayah (doel/eindpunt) bevatten, geeft de uitdrukking (‘Ibaarah daarin (d.w.z. de Alfaazh/woorderingen) aan dat wat vereist is om de rechtsregel (Hukm) te realiseren, de toepassing ervan is op datgene wat vóór de Ghaayah (het eindpunt/doel) ligt. Dienovereenkomstig is eten en drinken toegestaan (Mubah) vóór Fajr, het wassen van de handen (armen) is vereist tot het eindpunt of de omvang (Ghaayah) van de ellebogen, en het bevechten van de opstandige factie is vereist of wordt geëist tot de Ghaayah (het punt) waarop zij terugkeren naar het oordeel van Allah. Het is niet mogelijk om de toepassing van de rechtsregel (Hukm) op datgene wat vóór de Ghaayah ligt te voltooien, tenzij een deel van de Ghaayah wordt binnengegaan (of is opgenomen in) datgene wat ervoor ligt. Dit is wat wordt genoemd als het binnengaan van Al-Ghaayah in Al-Mughyaa (de plaats van het eindpunt), en het binnengaan van dit deel van de Ghaayah, indien dit vereist is om het verplicht (Wajib) te voltooien, valt onder Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah: “Datgene waartoe het verplicht (Wajib) niet voltooid kan worden behalve met (of door) het, is verplicht (Wajib)”.

In respect to the Mantooq (expressed meaning) of the Nusoos (texts) that contain a Ghaayah (aim/end-point), the expression (‘Ibaaarah) within them (i.e. its Alfaazh/wordings), indicates that what is required, to realise the Hukm, is its application upon that which is before the Ghaayah (end-point/aim). As such, eating and drinking is Mubaah before Fajr, the washing of the hands (arms) is required up to the end point or extent (Ghaayah) of the elbows and fighting the rebellious faction is required or demanded until the Ghaayah (point) that it returns back to the judgment of Allah. It is not possible to accomplish the application of the Hukm upon that which is before the Ghaayah unless a part of the Ghaayah is entered into (or included within) what is before it. This is what is called the entering of Al-Ghaayah into Al-Mughyaa (the place of the end-point) and the entering of this part of the Ghaayah if it is required to accomplish the Waajib falls under Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah: “That which the Waajib is not completed except with (or by) it is Waajib”.

Gevolglik moet een deel van de elleboog worden meegenomen bij het wassen van de handen (armen) binnen de kleine wassing (Wudu), om het wassen van de armen volledig of effectief te voltooien. De rebellerende of agressieve factie moet ook haar rebellie staken en haar verzoek om oordeel door de Islam aankondigen voordat het vechten tegen haar wordt gestaakt. Op dezelfde manier moet een deel van de nacht van het vasten worden betreden om deze te voltooien, zodat de Qawl van Allah Ta’Aalaa wordt gerealiseerd:

Consequently, a part of the elbow must be included into the washing of the hands (arms) within the Wudoo’ so as to accomplish the washing of the arms completely or effectively. The rebelling or aggressing faction must also stop its rebellion and announce its seeking judgment by Islaam before fighting against it is stopped. Similarly, a part of the night of fasting must be entered in to to complete it so that the Qawl of Allah Ta’Aalaa is realised: