Dalaalat At-tanbeeh Wa-l-iemaa’ (de aanwijzing door middel van het waarschuwen ervoor of het verschaffen van een aanwijzing of indicatie ervan)
Dalaalat At-tanbeeh Wa-l-iemaa’ (the Indication Through Alerting To It Or Providing A Clue Or Indication To It)
De definitie ervan:
Its definition:
Dalaalat ul-Iemaa’ en At-Tanbeeh verwijst naar wat de beoogde betekenis van de Shaari’ (Wetgever) moet zijn vanuit de Lafzh (formulering) in overeenstemming met de bepalingen van de taal, en dit komt voor in datgene wat leidt naar een grondreden (Illah). Dit is wanneer de Shar’a een tekst aanvoert waarbij de rechtsregel (Hukm) wordt gebaseerd op een beschrijving (Wasf) door middel van de letter ‘Faa’a’ (الفاء). Deze ordening of verbinding biedt een Tanbeeh (waarschuwing) of Iemaa’ (aanwijzing) dat die Wasf representatief is voor de grondreden (Illah) van de rechtsregel (Hukm). Anders zou er geen waarde of nut zijn voor deze verbinding (Iqtiraan) of ordening (Tarteeb).
Dalaalat ul-Iemaa’ and At-Tanbeeh refers to what must be the intended meaning of the Shaari’ (Legislator) from the Lafzh (wording) in accordance to the provision of the language and it occurs in that which guides to an ‘Illiyah (reasoning). This is when the Shar’a brings a text where the Hukm is arranged upon a description (Wasf) by the letter ‘Faa’a (الفاء(. This arrangement or linkage provides a Tanbeeh (alert) or Iemaa’ (indication/clue) for that Wasf being representative of the ‘Illah of the Hukm. Otherwise, there would have been no value or benefit for this linkage (Iqtiraan) or arrangement/ordering (Tarteeb).