Wat betreft het feit dat de ongelovige onderdanen van de Islamitische Staat gebonden zijn aan de Ahkaam Ash-Shar’iyah, en met betrekking tot de toepassing (of uitvoering) daarvan op hen door de Staat en het dwingen hen om deze na te leven, zijn er een aantal details:

In respect to the disbeliever subjects of the Islamic State being bound by the Ahkaam Ash-Shar’iyah and in terms of its application (or implementation) upon them by the State and compelling them to undertake them, there are a number of details:

1 – Als de Ahkaam voor hun uitvoering zijn voorgeschreven met de voorwaarde van Islaam door een islamitisch (Shar’i) tekst, zoals het gebed (Salah), vasten (Sawm), hadj, armenbelasting (Zakah) en de rest van de aanbidding (Ibadah), dan is het hen niet toegestaan deze uit te voeren en worden zij daarvan verhinderd omdat hun Shart (voorwaarde) Islaam is (dat wil zeggen dat zij moslim zijn).

1 – If the Ahkaam are stipulated with the condition of Islaam for their performance by a Shar’iy text like the Salaah, Sawm. Hajj, Zakaah and the remainder of the ‘Ibaadaat, then it is not permissible for them to undertake them and they are prevented from that because their Shart (condition) is Islaam (i.e. that they are Muslim).

2 – Als de Ahkaam Ash-Shar’iyah geen Islaam voorschrijven, is het voor hen toegestaan om deze uit te voeren; zo is het bijvoorbeeld toegestaan voor hen om als individuen tegen de moslims te vechten, hoewel zij daar niet toe worden gedwongen of onder druk worden gezet. In hetzelfde opzicht wordt hun Shahaadah geaccepteerd met betrekking tot Amwaal (eigendommen) en in alle Fanniyah (ambachten) zaken.

2 – If the Ahkaam Ash-Shar’iyah do not stipulate Islaam it is permissible for them to undertake them and so for instance it is allowed for them to fight with the Muslims as individuals although they are not forced or pressured to do that. Similarly, their Shahaadah (testimony) is accepted in respect to Amwaal (properties) and in all Fanniyah (crafts) matters.

3 – Als de Ahkaam Ash-Shar’iyah geen Islam voorschrijven met betrekking tot de uitvoering ervan, en er is geen Shar’i tekst die aangeeft dat de toepassing ervan op hen wordt geschrapt, dan wordt van hen verlangd dat zij deze uitvoeren, worden ze erop toegepast, worden zij verplicht deze te ondernemen en worden zij gestraft voor het achterlaten of onthouden ervan. Dat komt doordat zij op algemene wijze worden aangesproken met de Ahkaam Ash-Shar’iyah en zij daarvan niet zijn vrijgesteld vanwege hun ongeloof (Kufr). Zij worden door de aanspraak gedekt, en dit omvat de Mu’aamalaat (transacties) en ‘Uqoobaat (straffen). Dienovereenkomstend is handel (Al-Bai’u) voor hen toegestaan, maar zij worden gestraft voor het handelen met Riba (Riba) en zij worden gestraft door de Ahkaam van de Islam met betrekking tot Saraqah (diefstal), Zinaa (overspel en fornication), Al-Qisaas (wet van vergelding) naast de andere straffen. De Boodschapper van Allah ﷺ stenigde een Joodse man en een vrouw die Zinaa hadden gepleegd.

3 – If the Ahkaam Ash-Shar’iyah do not stipulate Islaam in respect to their performance and there is no Shar’iy text indicating the abandoning of its application upon them, then they are requested to do them, they are applied upon them, are compelled to undertake them and punished for leaving or refraining from them. That is because they are addressed with the Ahkaam Ash-Shar’iyah in a general form and they are not exempted from them due to their Kufr (disbelief). They are covered by the address and this includes the Mu’aamalaat (transactions) and ‘Uqoobaat (punishments). As such, trade (Al-Bai’u) is permissible for them but they are punished for dealing with Ribaa’ (usury) and they are punished by the Ahkaam of Islaam in respect to Saraqah (theft), Zinaa (fornication and adultery), Al-Qisaas (law of retaliation) in addition to the other punishments. The Messenger of Allah (saw) stoned a Jewish man and a woman who had committed Zinaa.