Dat de profetische traditie (Sunnah) datgene vaststelt wat de verwerping van analogie (Qiyas) verplicht met betrekking tot een uitspraak over een bepaalde werkelijkheid.

That the Sunnah establishes that which obliges the rejection of Qiyaas in respect to a ruling upon a certain reality.

Een voorbeeld hiervan: De getuigenis (Ash-Shahaadah) van Al-Khuzaimah:

An example of this: The testimony (Ash-Shahaadah) of Al- Khuzaimah:

De Profeet (Nabi) ﷺ specificeerde Khuzaimah met betrekking tot het accepteren van zijn getuigenis alleen en het gelijkstellen van zijn getuigenis aan die van twee mannen. Hij ﷺ zei:

The Nabi (saw) specified Khuzaimah in respect to the acceptance of his testimony alone and making his testimony equal to that of two men. He (saw) said:

(Abu Daawood, An-Nasaa’iy met de Lafzh (woordelichting): ‘De Shahaadah van Khuzaimah is gelijk aan de Shahaadah van twee mannen’)

(Abu Daawood, An-Nasaa’iy with the Lafzh (wording): ‘The Shahaadah of Khuzaimah is equal to the Shahaadah of two men’)

Gevolgelijkerwijs weerspiegelt de aanvaarding van de getuigenis van Khuzaimah een afwijking van analogie (Qiyas), omdat analogie (Qiyas) de getuigenis (Shahaadah) van één man niet accepteert, aangezien het minimumbedrag (Nisab) voor de getuigenis twee mannen of een man en twee vrouwen is. Het is echter een afwijking van analogie (Qiyas) vanwege de vermelding van de tekst (d.w.z. de profetische traditie (Sunnah)).

Consequnetly, the acceptance of the testimony of Khuzaimah reflects a departure from Qiyaas because Qiyaas does not accept the Shahaadah of a single man because the Nisaab (required quantity) for the testimony is two men or a man and two women. However, it is a departure from Qiyaas due to the mentioning of the text (i.e. the Sunnah).

Dit is wanneer de analogie (Qiyas) wordt verworpen in een Mas’alah (kwestie) vanwege het bereiken van consensus (Ijma’) over iets anders dan waar de analogie (Qiyas) toe heeft geleid.

This is when the Qiyaas is abandoned in a Mas’alah (issue) due to the convening of an Ijmaa’ upon other than what the Qiyaas has led to.

Een voorbeeld hiervan:

An example of this:

De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

The Messenger of Allah (saw) said:

De Shaari’ (via de profetische traditie (Sunnah)) heeft de verkoop van datgene wat niet bestaat (Ma’doom) en het sluiten van een contract over datgene wat niet bestaat (Ma’doom) verboden. De consensus (Ijma’) is echter overeengekomen over de toelaatbaarheid van al-Istisnaa’ (fabricage), wat een contract betreft over datgene wat niet bestaat en dat volgens de analogie (Qiyas) onder het verbod valt.

The Shaari’ (through the Sunnah) has forbidden the sale of that which does not exist (Ma’doom) and to make a contract upon that which does not exist (Ma’doom). However, the Ijmaa’ has convened upon the permissibility of al-Istisnaa’ (manufacturing) which represents a contract upon that which does not exist and is included within the forbiddance by Qiyaas.

Dit is wanneer de rechtsregel (Hukm) van analogie (Qiyas) wordt verworpen vanwege een dwingende noodzaak (Daroorah) of een belang (Maslahah) dat vereist is om aan een behoefte (Haajjah) te voldoen of om de ontbering (Haraj) af te wenden.

This is when the Hukm of Qiyaas is gone against due to a compelling Daroorah (necessity) or a Maslahah (interest) required to meet the need (Haajjah) or repel the Haraj (hard or difficult matter).

Voorbeeld:

Example:

De Shar’a heeft uitgelegd dat de ingehuurde persoon niet aansprakelijk is als hij onbedoeld en niet door een tekortkoming iets beschadigt dat aan hem in beheer is gegeven. Dus als iemand wordt ingehuurd om gedurende een week een kledingstuk voor iemand anders te naaien, dan is hij een Ajeer Khaass (privé-ingehuurde persoon). Als hij dan het kledingstuk met zijn hand beschadigt zonder dat dit opzettelijk gebeurt, is hij niet aansprakelijk, omdat zijn hand een Amaanah (vertrouwen) vertegenwoordigt en de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

The Shar’a has explained that the hired person is not liable if he damages something that he has been given in his possession unintentionally and not due to a shortcoming. So if a person is hired to sew a garment for someone else for a period of a week then he is an Ajeer Khaass (private hired person). If he then damages the garment by his hand without it being deliberate he is not liable because his hand represents an Amaanah (trust) and the Messenger of Allah (saw) said:

En als er een ander persoon zou worden ingehuurd om een kledingstuk te naaien, en hij was iemand die kledingstukken voor alle mensen zou naaien, dan zou hij een Ajeer ‘Aamm (openbare ingehuurde persoon) zijn. Als hij dan een kledingstuk zou beschadigen dat in zijn handen was, dan zou er geen Damaan (aansprakelijkheid) zijn, en dat is omdat zijn hand ook een hand van Amaanah (dat wil zeggen: een hand die is toevertrouwd) is, en dit is in analogie met de Ajeer Al-Khaass die eerder werd vermeld.

And if another person was hired to sew a garment and he was somebody who would sew items of clothing for all of the people then he would be an Ajeer ‘Aamm (public hired person). Then if he was to damage an item of clothing that was in his hand then there would be know Damaan (liability) and that is because his hand is also a hand of Amaanah (i.e. that has been entrusted) and this is in analogy to the Ajeer Al-Khaass mentioned previously.

Echter, in overeenstemming met Istihsaan (Istihsaan Al-Maslahah) is de privé-ingehuurde persoon niet aansprakelijk, terwijl de publiek-ingehuurde persoon wel aansprakelijk is, en dat is om te voorkomen dat hij werk aanneemt of op zich neemt dat buiten zijn vermogen of capaciteit ligt.

However, in accordance to Istihsaan (Istihsaan Al-Maslahah) the private hired person is not liable whilst the public hired person is liable and that is so that he does not accept or take on work that is beyond his capability or capacity.

De Istihsaan Al-Maslahah is tegen de gevestigde rechtsregel (Hukm) door analogie (Qiyas) ingegaan, vanwege de aandacht die is gegeven aan noodzaak (Daroorah) en belang (Maslahah). Dit is ondanks het feit dat er is bevolen om de rechtsregel (Hukm) Ash-Shar’iy te volgen, ongeacht wat de resultaten ook mogen zijn.

The Istihsaan Al-Maslahah has gone against the established Hukm by Qiyaas due to regard being given to Daroorah and Maslahah. This is despite having been commanded to follow the Hukm Ash-Shar’iy irrespective of what the results may be.