Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
My Opinion In Respect To At-taqleed And At-talfeeq Amongst The Madhaahib
1 – Het is voor de moslim verplicht om navolging (Taqlid) te verrichten van een rechtsschool (Madhhab), op zichzelf, in al de rechtsregels (Ahkaam) die hij nodig heeft, zoals wanneer hij bijvoorbeeld navolging (Taqlid) verricht van Ash-Shaafi’iy.
1 – It is for the Muslim to make Taqleed to a Madh’hab, itself, in all of the Ahkaam that he requires, like if he was to make Taqleed to Ash-Shaafi’iy for instance.
2 – Het is toegestaan voor deze moslim om een mening te vragen die afwijkt van de mening van Ash-Shaafi’iy om aan vast te houden, mits zijn handeling niet gekoppeld of verbonden was aan de Mas’alah waar hij navolging (Taqlid) aan pleegt. Dit betekent dat hij de handeling nog niet had verricht volgens de mening van Ash-Shaafi’iy. Als hij de handeling echter al volgens de Shaafi’iy-mening heeft verricht, zelfs als dit slechts één keer was, dan is het hem niet toegestaan om navolging (Taqlid) te plegen aan iemand anders dan Ash-Shaafi’iy in die Mas’alah (kwestie), tenzij hij in staat en bekwaam is om At-Tarjeeh (het afwegen tussen de bewijzen en meningen) uit te voeren. In dat geval zou hij de mening van Ash-Shaafi’iy verlaten om een andere mening aan te nemen, gebaseerd op die Tarjeeh (afweging), en niet omdat die nieuwe mening lichter of gemakkelijker voor hem is dan de Shaafi’iy-mening.
2 – It is permissible for this Muslim to ask for an opinion other than the opinion of Ash-Shaafi’iy to commit to, if his action had not been linked or connected to the Mas’alah that he is making Taqleed in. This means that if he had not already undertaken the action according to the opinion of Ash-Shaafi’iy. If he had however undertaken the action according to the Shaafi’iy opinion, and if only once, then it is not permitted for him to make Taqleed to other than Ash-Shaafi’iy in that Mas’alah (issue) unless he becomes capable and competent to undertake At-Tarjeeh (outweigh between the evidences and opinions). In that circumstance he would abandon the opinion of Ash-Shaafi’iy to adopt another opinion built upon that Tarjeeh (outweighing) and not because that new opinion is lighter or easier upon him than the Shaafi’iy opinion.
3 – Als de volgeling (Muqallid) een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) wordt, is het hem toegestaan de mening die hij volgde via navolging (Taqlid) te verlaten om de mening te adopteren die hij heeft afgeleid via zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), ongeacht of zijn handelen verbonden is aan de eerste mening of niet (dat wil zeggen, of hij er naar heeft gehandeld of niet). Dit is zolang het naar zijn inzicht het meest waarschijnlijk of doorslaggevend is (Ghalab ‘Alaa Zhannihi) dat de tweede mening sterker is dan de eerste via een correcte zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad).
3 – If the Muqallid becomes a Mujtahid, it is permissible for him to leave the opinion that he had been following by Taqleed to adopt the opinion that he has deduced by Ijtihaad, whether his action has connected to the first opinion or has not connected to it (i.e. whether he has acted upon it or not). That is as long as it is most probable or preponderant in his view (Ghalab ‘Alaa Zhannihi) that the second opinion is stronger than the first via a correct Ijtihaad.
4 – Als de imam (kalief van de moslims) een specifieke islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) aanneemt, dan is het op dat moment verplicht voor elke muqallid en elke zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) om zijn eigen mening te verlaten of op te geven en de mening van de imam te volgen, in overeenstemming met de Shar’iyah Qaa’idah (principe):
4 – If the Imaam (Khalifah of the Muslims) adopts a particular Hukm Shar’iy, it is obligatory at that time for every Muqallid and every Mujtahid to leave or abandon his opinion and to follow the opinion of the Imaam, in accordance to the Shar’iyah Qaa’idah (principle):
(Het bevel van de imam wordt zowel openlijk als innerlijk uitgevoerd).
(The command of the Imaam is implemented openly and inwardly).
En Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah:
And Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah:
(Het bevel van de imam heft het geschil of de meningsverschillen op of verwijdert ze)
(The command of the Imaam raises or removes the dispute or difference)