Er zou een Lafzh (formulering) in de tekst genoemd kunnen worden die ruimte laat voor meer dan één mogelijke betekenis. Welke betekenis moet er in een dergelijke situatie worden aangenomen?

There could be a Lafzh (wording) mentioned within the text that is open to more than one possible meaning. And so in this situation, which meaning should be taken?

Voorbeeld:

Example:

Allah (SWT) zei:

Allah (swt) said:

De betekenis van het woord ‘As-Salaah’ volgens de taalkundige betekenis van de Arabieren is Ad-Du’aa (het gebed). De betekenis ervan in overeenstemming met de Sharia-betekenis is echter de specifieke handelingen die de Boodschapper van Allah ﷺ heeft uitgelegd en die beginnen met de Takbeerah van Al-Ihraam en eindigen met As-Salaam. En welke van de twee betekenissen wordt bedoeld binnen dit vers (Ayah)?

The meaning of the Lafzh ‘As-Salaah’ according to the provision of the Arabs (i.e. meaning its linguistic meaning) is Ad-Du’aa (supplication). Its meaning however in accordance to the Shar’a provision (i.e. its Shar’a meaning) is the specific actions that the Messenger of Allah (saw) explained and which begin with the Takbeerah of Al-Ihraam and ends with As-Salaam. And so which of the two meanings is intended within this Aayah?

De geleerden van Usool hebben hiervoor een Qaa’idah (principe) geformuleerd: dit is dat de Haqeeqah Al-Lughawiyah Ash-Shar’iyah zwaarder weegt dan de Haqeeqah Al-Lughawiyah Al-Wad’iyah (de islamitische (Shar’i) taalkundige betekenis weegt zwaarder dan de taalkundige betekenis die oorspronkelijk door de Arabieren is vastgesteld). Bijgevolg is de bedoelde betekenis van ‘vestig het gebed (Salah)’ de islamitische (Shar’i) betekenis van As-Salaah. We hebben eerder de categorieën van de Haqeeqah besproken tijdens het behandelen van het vakgebied van de Arabische studies in het tweede deel van het boek, dus raadpleeg dat voor meer details. Het conflict tussen de Dalaalaat (implicaties/indicaties/betekenissen) van de enkele Lafzh (formulering) binnen de tekst vereist dat de ene Dalaalah zwaarder weegt dan de andere.

The scholars of Usool have provided a Qaa’idah (principle) for this: It is that the Haqeeqah Al-Lughawiyah Ash-Shar’iyah outweighs the Haqeeqah Al-Lughawiyah Al-Wad’iyah (the linguistic Shar’iy meaning outweighs the linguistic provided meaning by those Arabs who set and put down the language originally). Consequently, the intended meaning of ‘Establish the Salaah’ is the Shar’iy meaning of As-Salaah. We have previously discussed the categories of the Haqeeqah when discussing the subject area of Arabic studies in the second part of the book, so please refer back to that for further detail. The conflict between the Dalaalaat (implications/indications/meanings) of the single Lafzh (wording) within the text requires outweighing one Dalaalah over another.

De Dalaalaat die een enkel Lafzh potentieel kan bevatten, zijn de volgende:

The Dalaalaat that a single Lafzh can potentially hold are the following:

1 – Al-Ishtiraak: Dit is wanneer de Lafzh één is en de betekenissen meervoudig of talrijk zijn (meer dan één), zoals de Lafzh ‘Al-Qur’u’, die zowel At-Tuhr (reinheid van menstruatie) als Al-Haid (menstruatie) kan betekenen.

1 – Al-Ishtiraak: This is when the Lafzh is one and the meanings are multiple or numerous (more than one) like the Lafzh ‘Al-Qur’u’ which can mean both At-Tuhr (purity from menstruation) and Al-Haid (menstruation).

Wat bedoeld wordt met dit vers (Ayah) uit soera Yousuf is om de 'mensen' van de stad te vragen.

What is intended in this Aayah of Soorah Yousuf is to ask the ‘people’ of the town.

5 – At-Takhsees (specificatie): Dit is het proces waarbij de Khaass (specifieke) Lafzh enkele van de Afraad (individuele elementen) die zijn opgenomen in de Lafzh Al-‘Aamm (algemene bewoording) uitsluit van de Hukm die in de Lafzh Al-‘Aamm wordt gevonden, naar een andere Hukm. Zo specificeert de Lafzh (formulering) ‘Ar-Rijaal’ (mannen) bijvoorbeeld de Lafzh ‘An-Naas’ (mensen), en de Lafzh ‘Zaid’ specificeert de Lafzh ‘Ar-Rijaal’ (mannen).

5 – At-Takhsees (specification): This is where the Khaass (specific) Lafzh takes out or excludes some of the Afraad (individual elements) which are included in the Lafzh Al-‘Aamm (general worded expression) from the Hukm found in the Lafzh Al-‘Aamm to another Hukm. So for instance the Lafzh (wording) ‘Ar-Rijaal’ (men) specifies the Lafzh ‘An-Naas’ (people) and the Lafzh ‘Zaid’ specifies the Lafzh ‘Ar-Rijaal’ (men).

Met betrekking tot deze vijf Dalaalaat, die een enkelvoudig Lafzh in staat is te bevatten, hebben de geleerden (Ulama) van Usool principes vastgesteld voor het afwegen tussen twee of meer van deze indien zij voorkomen of vallen binnen een islamitisch (Shar’i) tekst. Dit is als volgt: Het conflict tussen de vijf mogelijkheden: ‘Al-Ishtiraak, An-Naql, Al-Majaaz, Al-Idmaar en At-Takhsees’, vindt plaats op tien wijzen (Awjuh) en het leidende principe is om elk van hen te nemen met datgene wat voorafgaat aan het andere. Dus de Naql is Raajih (dat wil zeggen, het weegt zwaarder) boven de Ishtiraak; de Idmaar en de Majaaz zijn gelijk en elk van hen is Raajih (weegt zwaarder) boven zowel de Naql als de Ishtiraak, terwijl de Takhsees Raajih is boven de Idmaar, Al-Majaaz, An-Naql en Al-Ishtiraak.

In respect to these five Dalaalaat, which the single Lafzh is capable of holding, the ‘Ulamaa of Usool have put down principles for outweighing between two or more of them if they occur or fall within a Shar’iy text. This is as follows: The conflict between the five possibilities: ‘Al-Ishtiraak, An-Naql, Al-Majaaz, Al-Idmaar and At-Takhsees’, occurs upon ten faces (Awjuh) and the controlling principle is to take each one with what is prior to it. So the Naql is Raajih (i.e. it outweighs) over the Ishtiraak, the Idmaar and the Majaaz are equal and each of them is Raajih (outweighing) over both the Naql and the Ishtiraak, whilst the Takhsees is Raajih over the Idmaar, Al-Majaaz, An-Naql and Al-Ishtiraak.

De volgende praktische voorbeelden maken dit duidelijk:

The following practical examples makes this clear:

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) says:

De term ‘Az-Zakaah’ staat open voor de mogelijkheid dat deze Mushtarak (meerdere betekenissen heeft) tussen de betekenis van An-Namaa’ (groei/toename) en de betekenis die wordt weerspiegeld in het bedrag dat wordt afgestaan uit het minimumbedrag (Nisab).

The Lafzh ‘Az-Zakaah’ is open to the possibility of being Mushtarak (holding more than one meaning) between the meanings of An-Namaa’ (growth/increase) and the meaning reflected in the amount taken out from the Nisaab.

Het is mogelijk dat het oorspronkelijk werd verstrekt in de taal voor groei/toename (An-Namaa’), wat verwijst naar de toename in rijkdom of bezit, waarna het werd overgebracht naar de islamitische (Shar’i) betekenis, zijnde het door de Shar’a vastgestelde bedrag (uit het vermogen dat het minimumbedrag (Nisab) heeft bereikt). Hier weegt de Naql (overdracht) zwaarder dan de Ishtiraak, zodat de betekenis van het vers (Ayah) wordt: ‘Geef uit je vermogen het bedrag dat de Shar’a heeft uitgelegd aan degene die er recht op heeft (of het verdient)’.

It is possible for it to have been provided initially in the language for growth/increase (An-Namaa’) which refers to the increase in wealth or property, then it was transferred to the Shar’iy meaning the Shar’a extracted amount (from the wealth that has reached the Nisaab). Here, the Naql (transferred) outweighs the Ishtiraak so that the meaning of the Aayah becomes: ‘Give from your wealth the amount that the Shar’a has explained to the one who has the right to it (or is deserving of it)’.

Allah (SWT) zei in soera Yousuf:

Allah (swt) said in Soorah Yousuf:

De term ‘Al-Qaryah’ (stad) is Mushtarak (meerduidig) tussen ‘Al-Ahl’ (de mensen) en ‘Al-Abniyah’ (de gebouwen/constructies), wat betekent dat de term naar een van deze twee betekenissen verwijst. Het is mogelijk dat het een Haqeeqah (letterlijke betekenis) is met betrekking tot ‘Al-Abniyah’, maar de term ‘Ahl’ is verborgen (Idmaar) voor de term ‘Al-Qaryah’. Bijgevolg weegt de Idmaar zwaarder dan de Ishtiraak en is de bedoelde betekenis van de vers (Ayah): Vraag de ‘mensen’ van de stad waarin wij waren.

The Lafzh ‘Al-Qaryah’ (town) is open to being Mushtarak (more than one meaning) between ‘Al-Ahl’ (people) and ‘Al-Abniyah (buildings/constructions) i.e. that the Lafzh indicates to one of these two meanings. It is possible for it to be a Haqeeqah (literal meaning) in respect to ‘Al-Abniyah’ however the Lafzh (wording) ‘Ahl’ has been concealed (Idmaar) before the Lafzh ‘Al-Qaryah’. Consequently, the Idmaar outweighs the Ishtiraak and the intended meaning of the Aayah is: Ask the ‘people’ of the town that we had been in.

Het is ook mogelijk dat de term ‘Al-Qaryah’ metaforisch (Majaaz) is gebruikt om te verwijzen naar de inwoners van de stad, en in dat geval zou de Majaaz zwaarder wegen dan de Ishtiraak.

It is also possible for the Lafzh ‘Al-Qaryah’ to have been used metaphorically (Majaaz) to indicate to the residents of the town and in that case the Majaaz would outweigh the Ishtiraak.

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) says:

De term ‘Najas’ (onrein) kan figuurlijk (Majaaz) worden gebruikt.

The Lafzh ‘Najas’ (impure) is open to being metaphorical (Majaaz)

het dragen van een niet-fysieke of morele onreinheid, en het is mogelijk om over te gaan (Naql) van de taalkundige betekenis naar de islamitische (Shar’i) betekenis, verwijzend naar de islamitische (Shar’i) Najaasah (onreinheid) waarvan gereinigd moet worden, zoals urine en bloed bijvoorbeeld.

carrying a non-physical or moral impurity and it is possible to be transferred (Naql) from its linguistic meaning to its Shar’iy meaning referring to the Shar’iy Najaasah (impurity) that is purified from like the urine and blood for example.

De Majaaz (metaforische) weegt zwaarder dan de Naql (overgedragen) en de onreinheid van de Mushrikeen (afgodendienaars) wordt beschouwd als de morele of niet-fysieke onreinheid en niet de waargenomen Shar’i (islamitische) onreinheid. Het is daarom toegestaan om met hen te eten, fysiek contact te maken en uit hun vaten te drinken zonder de noodzaak van reiniging.

The Majaaz (metaphorical) outweighs the Naql (transferred) and the impurity of the Mushrikeen is considered to mean the moral or non-physical impurity and not the sensed Shar’iy impurity. It is therefore permitted to eat with them, to make physical contact and to drink from their vessels without the need of purification.