Dit omvat en is van toepassing op iedereen die is aangesteld, of hij nu een privaat aangestelde werknemer was of een publiek aangestelde werknemer. Dienovereenkomstig weerspiegelt het verlaten van het bewijs (Daleel) en vervolgens het vellen van een oordeel via Istihsaan, het vellen van een oordeel gebaseerd op Hawaa (een begeerte van de grillen) en op basis van wat het verstand heeft beschouwd als een belang (Maslahah).

This covers and includes everyone who has been entrusted whether he was a private hired hand or a public hired hand. As such abandoning the Daleel and then passing judgment by way of Istihsaan reflects passing judgment based on Hawaa (a desire of whim) and by what the mind has viewed to represent a Maslahah (interest).

Hieruit wordt duidelijk dat datgene wat het Istihsaan van Daroorah en Maslahah wordt genoemd, geen bewijs (Daleel) Shar’i vertegenwoordigt, maar eerder het verlaten van het Ash-Shar’i bewijs (Daleel) weerspiegelt en het aannemen van wat het ‘Aql (verstand) beschouwt als een Maslahah of Daroorah (noodzaak).

From that it becomes clear that what has been called the Istihsaan of Daroorah and Maslahah does not represent a Daleel Shar’iy but rather it reflects the abandoning of the Daleel Ash-Shar’iy and adopting what the ‘Aql (mind) views to be a Maslahah or Daroorah (necessity).

Ondanks dit worden de Ahkaam die de A’immah (imams) die Istihsaan toepassen hebben afgeleid, beschouwd als representatief voor Ahkaam Shar’iyah, omdat die geleerden Istihsaan hebben toegepast op basis van hun overweging dat het een Daleel Shar’i vertegenwoordigt die steunt op een Shubhat Daleel.

Despite this, the Ahkaam that the A’immah (Imaams) who adopt Istihsaan have deduced are considered to be representative of Ahkaam Shar’iyah because those Scholars have adopted Istihsaan upon their consideration that it represents a Daleel Shar’iy reliant upon a Shubhat Daleel.