1 – De consensus (Ijma’) wordt niet bijeengeroepen behalve op een betrouwbare basis (Mustanad) waarop de mensen van de consensus (Ijma’) vertrouwen. Dit is de mening van de meeste rechtsgeleerden (Faqih) en de geleerden (Ulama) van de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh). Dat komt doordat de mensen van de consensus (Ijma’) geen nieuwe rechtsregels (Hukm) naar voren brengen zonder een bewijs (Daleel), en dat is vanwege het feit dat het recht om wetgeving te brengen toebehoort aan Allah Ta’Aalaa en de Profeet (Nabi) ﷺ, tot wie Allah Ta’Aalaa goddelijke inspiratie heeft geopenbaard.

1 – The Ijmaa’ is not convened except upon a relied upon basis (Mustanad) that the people of Ijmaa’ rely upon. This is the view of most of the Fuqahaa’ and the ‘Ulamaa of Usool ul-Fiqh. That is because the people of Ijmaa’ do not come up with new Ahkaam without a Daleel and that is due to the right of bringing legislation belongs to Allah Ta’Aalaa and the Nabi (saw) whom Allah Ta’Aalaa revealed divine inspiration to.

De geleerden (Ulama) zijn het eens over de toelaatbaarheid van de basis (Mustanad) voor de consensus (Ijma’) om de Kitaab en de profetische traditie (Sunnah) te zijn. Het volgende zijn enkele voorbeelden die zij aanhaalden om de verbinding met de consensus (Ijma’) aan te tonen:

The ‘Ulamaa have agreed upon the permissibility for the rested upon basis (Mustanad) for the Ijmaa’ to be the Kitaab and the Sunnah. The following are some examples that they brought to show the linkage to the Ijmaa’:

Allah Ta’Aalaa zei:

Allah Ta’Aalaa said:

Er was consensus (Ijma’) over de bedoelde betekenis van ‘moeders’, zijnde de wortels of de afstamming van vrouwen, zoals grootmoeders en overgrootmoeders, en dat de bedoelde betekenis van dochters de takken van de vrouwen zijn, zoals dochters, kleindochters uit dochters en zonen en hun dochters.

An Ijmaa’ was convened in respect to the intended meaning of ‘mothers’ is the roots or origins of women like grandmothers and great grandmothers and that the intended meaning of daughters are the branches of the women like daughters, granddaughters from daughters and sons and their daughters.

Hun consensus (Ijma’) met betrekking tot het toekennen van een zesde deel van de erfenis aan de grootmoeder, omdat de Boodschapper (peace be upon him) de grootmoeder een zesde deel gaf.

Their Ijmaa’ (consensus) in respect to giving the grandmother a sixth from the inheritance because the Messenger (saw) gave the grandmother a sixth.

* Zij zijn van meningverschil gegaan met betrekking tot de basis waarop het is gebaseerd (Mustanad)

* They have differed in respect to the rested upon basis (Mustanad)

over het feit dat de consensus (Ijma’) een analogie (Qiyas) is, in een aantal visies:

of the Ijmaa’ being a Qiyaas (analogy) into a number of views:

A – Het verbod op het gebruik van Qiyas als basis voor consensus (Ijma’), omdat de verschillende vormen (soorten) van Qiyas uiteenlopen.

A – Forbiddance of Qiyaas being used as a basis for Ijmaa’ because the faces (types) of Qiyaas are different.

B – Dat alle soorten analogie (Qiyas) zijn toegestaan als basis voor consensus (Ijma’), omdat het een Hujjah Shar’iyah vertegenwoordigt die gebaseerd is op de teksten.

B – That all types of Qiyaas are permitted to be a basis for Ijmaa’ because it represents a Hujjah Shar’iyah that depends upon the texts.

C – De mening dat het toegestaan is dat Qiyas een vertrouwde basis vormt voor Ijma’, indien de Qiyas gebaseerd is op een tekstuele ‘Illah of indien de ‘Illah duidelijk was. Indien het niet gebaseerd was op een tekstuele ‘Illah (grondreden) en niet duidelijk was, dan is het niet toegestaan dat Qiyas een vertrouwde basis vormt voor de Ijma’. Voorbeelden die zijn gegeven om aan te tonen dat Qiyas een vertrouwde basis was voor Ijma’, omvatten de Ijma’ van de As-Sahaabah over het kalifaat van Abu Bakr (ra) gebaseerd op de analogie (Qiyas) van zijn Imaamah (leiderschap) over het gebed (Salah), tot het punt waarop werd gezegd: “De Boodschapper van Allah (ﷺ) was tevreden met hem wat betreft de zaken van onze religie (Deen), dus waarom zouden wij niet tevreden zijn met hem in de zaken van onze Dunyaa?”.

C – The opinion that it is permissible for Qiyaas to be a rested upon basis for Ijmaa’ if the Qiyaas is based on a textual ‘Illah or if the ‘Illah was clear. If it was not based on a textual ‘Illah (reason) and was not clear, then it is not permissible for Qiyaas to be a rested upon basis for the Ijmaa’. Examples that have been provided to show that Qiyaas had been a relied upon basis for Ijmaa’ include the Ijmaa’ AsSahaabah upon the Khilafah of Abu Bakr (ra) based on analogy of his Imaamah (leading) of the Salaah to the point that it was said: “The Messenger of Allah was content with him in respect to the matter of our Deen so should we not be content with him in the matters of our Dunyaa?”.