Ten eerste: Al-Khafiy
Firstly: Al-khafiy
De definitie ervan:
Its definition:
De Khafiy is de Lafzh (formulering) waarvan de Dalaalah (implicatie/indicatie) op de betekenis ervan Zhaahir (duidelijk) is.
The Khafiy is the Lafzh (wording) which its Dalaalah (implication/indication) upon its meaning is Zhaahir (apparent)
behalve dat er onduidelijkheid en een gebrek aan helderheid bestaat met betrekking tot de toepassing van de betekenissen ervan op enkele van de Afraad (individuele zaken die eronder vallen). Deze vereisen vervolgens enige examinering en overweging om de onduidelijkheid en het gebrek aan helderheid weg te nemen.
except that there is obscurity and lack of clarity in respect to the application of its meanings to some of its Afraad (individual matters falling within it). These then require some examination and deliberation in order to remove the obscurity and lack of clarity.
Het wegnemen van onduidelijkheid of een gebrek aan helderheid zou worden ondernomen door zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) bij het analyseren van de werkelijkheid waarop de tekst bedoeld is om toegepast te worden.
The removal of the obscurity or lack of clarity would be undertaken by Ijtihaad in analysing the reality that the text is intended to be applied upon.
Deze zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) vereist de Tahqeeq Al-Manaat (het vaststellen van de werkelijkheid), oftewel het nauwkeurig bestuderen van de werkelijkheid waarop de Nass (tekst) bedoeld is om te worden toegepast, om te weten of deze eronder valt of niet.
This Ijtihaad requires the Tahqeeq Al-Manaat (ascertaining of the reality) i.e. studying the reality that the Nass (text) is intended to be applied upon in a precise manner, in order to know whether it is encompassed within the text or not.
Voorbeeld:
Example:
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
[Wat betreft] de mannelijke en vrouwelijke dief, snijd hun handen af als vergelding voor wat zij hebben begaan, als een afschrikwekkende [straf] van Allah. En Allah is Almachtig en Alwijze (Al-Maa’idah 38).
[As for] the male and female thief, cut off their hands in recompense for what they committed as a deterrent [punishment] from Allah. And Allah is Exalted in Might and Wise (Al-Maa’idah 38).
Wat betreft de term ‘As-Saariq’ (dief), is de betekenis ervan duidelijk, terwijl As-Saraqah (diefstal) volgens de Shar’a is: ‘Het stiekem wegnemen van een verplaatsbaar goed van een (zekere) waarde dat aan een ander toebehoort, uit een normale plaats van bewaring (Hirz)’.
In respect to the Lafzh ‘As-Saariq’ (thief), its meaning is clear whilst As-Saraqah (theft) in accordance to the Shar’a is: ‘The taking of a movable property of a (certain) value owned by someone else covertly from a normal place of safekeeping (Hirz)’.
En de Hirz is de plaats waar eigendom gewoonlijk wordt geplaatst en veilig wordt bewaard.
And the Hirz is the place that property is normally put and kept safe in.
De rechtsgeleerden (Faqih) verschilden echter van mening over de toepassing van deze betekenis op verschillende vormen van diefstal die verschillende (specifieke) namen hebben gekregen, zoals An-Nashl (zakkenrollen) bijvoorbeeld, wat het snel en op een zeer verborgen manier wegnemen van eigendommen uit de zakken van mensen is.
However, the Fuqahaa’ differed in respect to the application of this meaning upon different forms of theft which have been given different (specific) names like An-Nashl (pickpocketing) for instance which is the taking of property quickly and in a highly covert manner from the people’s pockets.
Is de Nash’shaal (zakkenroller) dus een Saariq (dief)? Zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) is daarom vereist om te weten of de Saraqah (diefstal) van toepassing is op An-Nashl (zakkenrollerij). Als dit van toepassing is, dan zou de rechtsregel (Hukm) van Saraqah (diefstal) van toepassing zijn en zou de hand van de zakkenroller worden afgehakt indien de Arkaan (zuilen) van het misdrijf diefstal zijn vervuld. Gevolglik beschouwden sommige van de Fuqahaa de zakkenroller als een Saariq (dief) die recht heeft op amputatie, terwijl anderen hem niet zo beschouwden en als zodanig een Ta’zeer (discretionaire) straf op hem zou worden toegepast, zoals bepaald door de Qaadiy (rechter) of de imam (heerser). Zij verschilden ook van mening met betrekking tot de Nabbaash (grafrover), zijnde degene die graven berooft om de lijkwaden of wat de dode bij zich heeft te nemen. Is een dergelijk persoon een Saariq (dief) of niet? Gevolglik is de Lafzh (formulering) ‘Saariq’ Zhaahir (duidelijk) in relatie tot de verplichting van het amputeren van de hand met betrekking tot elke Saariq. Dit is terwijl het tegelijkertijd Khafiy (onduidelijk) is met betrekking tot de zakkenroller en de grafrover, omdat zij zijn aangeduid met een naam die verschilt van die van de dief binnen de ‘Urf (gewoonte/traditie) van de mensen van de taal. Dat komt doordat het specificeren van de zakkenroller met een andere naam is gedaan met het oogpunt om extra betekenis te geven aan de Saraqah (diefstal). Dat is omdat hij steelt van degene die alert is en niet op de hoek van verborgenheid (Wajh Al-Khafiyah) is. Daarnaast komt de specificatie van de naam ‘Nabbaash’ (grafrover) door een vermindering met betrekking tot de betekenis van de diefstal (Saraqah), omdat hij steelt van de dode die niet van plan is zijn eigendom te beschermen of te bewaren. Gevolglik is dit alles Khafiy (onduidelijk) met betrekking tot de Lafzh (woordelijke uitdrukking) van de ‘Saariq’ (dief). Om die reden is zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) vereist om de rechtsregel (Hukm) van de Saariq (dief) toe te passen op zowel de zakkenroller als de grafrover.
De rechtsregel (Hukm) van de Khafiy:
The Hukm of the Khafiy:
1 – De Nass (tekst) is niet van toepassing op de Afraad (individuele zaken) waarover twijfel bestaat of zij vallen onder de algemene betekenis die ermee wordt aangeduid (Al-Madlool Al-‘Aamm).
1 – The Nass (text) does not apply to the Afraad (individual matters) in which there is doubt in respect to them entering within its general indicated meaning (Al-Madlool Al-‘Aamm).
2 – Het wordt toegepast op de Afraad waarvoor de zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) heeft aangetoond dat de betekenis van de Lafzh (formulering) daarin is gerealiseerd, en in dat geval wordt de rechtsregel (Hukm) erop toegepast.
2 – It is applied upon the Afraad which the Ijtihaad has shown the realisation of the meaning of the Lafzh (wording) within them and in that case the Hukm is applied upon them.
3 – De rechtsgeleerden (Fuqahaa) konden het met elkaar eens zijn en ze konden het oneens zijn met betrekking tot de resultaten van hun Ijtihaadaat, en daarom passen sommigen van hen de tekst toe op de Afraad (individuele elementen), terwijl anderen deze niet op dezelfde Afraad toepassen, net zoals het gebeurde met betrekking tot het onderwerp van de zakkenroller en de grafrover. Dat komt doordat sommige van de rechtsgeleerden (Fuqahaa) de rechtsregel (Hukm) van Saraqah (diefstal) op beiden toepasten, anderen beschouwden hen beiden als buiten de betekenis van de tekst vallend, terwijl anderen het nog wel op de zakkenroller toepasten, maar niet op de grafrover.
3 – The Fuqahaa could agree and they could disagree in respect to the result of their Ijtihaadaat and so some of them apply the text to the Afraad (individual elements) whilst others do not apply it upon the same Afraad, just as what happened in regards to the subject of the pickpocket and the grave robber. That is because some of the Fuqahaa applied the Hukm of Saraqah (theft) to both, others took them both outside of the meaning of the text whilst others still applied it upon the pickpocket but not the grave robber.