De taalkundige betekenis van At-Tawaatur is At-Tataabu’ (opeenvolging, opeenvolgendheid).

The linguistic meaning of At-Tawaatur is At-Tataabu’ (successiveness, consecutiveness).

De Istilaahi (terminologische) betekenis van At-Tawaatur is: De overlevering door een groep (Jamaa’ah) van een groep van een groep, waarbij het onmogelijk is dat er sprake is van samenzwering of afspraak over een leugen (dat wil zeggen dat de mogelijkheid voor het afspreken van een leugen is uitgesloten).

The Istilaahi (terminological) meaning of At-Tawaatur is: The transmission of a group (Jamaa’ah) from a group from a group in which it is impossible for there to be any collusion or connivance upon a lie (i.e. that the possibility for a lie to be colluded is eliminated).

Deze Tawaatur vond plaats met betrekking tot de overlevering van de Qur’aan, die Allah Ta’Aalaa heeft gegarandeerd beschermd en bewaard te zijn.

This Tawaatur occurred in respect to the transmission of the Qur’aan which Allah Ta’Aalaa has guaranteed to be protected and safeguarded.

Allah Ta’Aalaa zei:

Allah Ta’Aalaa said:

De bewaring van de Qur’aan vond als volgt plaats:

The preservation of the Qur’aan took place as follows:

1) Elke keer dat de verzen (Ayah) van de Qur’aan Al-Kareem werden geopenbaard aan de Boodschapper van Allah (peace be upon him), reciteerde hij ze aan zijn metgezellen en zij memoriseerden deze vervolgens precies zoals zij ze van hem hadden ontvangen. Zij reciteerden de verzen (Ayah) daarna in hun gebed (Salah) en tegelijkertijd beval hij de (geselecteerde) schrijvers van de openbaring (Wahy) om ze op huiden en vellen te schrijven, naast andere materialen die destijds werden gebruikt om op te schrijven. Daarna, voorafgaand aan zijn overlijden (peace be upon him), reciteerde hij het (in zijn geheel) aan Jibreel (as).

1) Every time Aayaat of the Qur’aan Al-Kareem were revealed upon the Messenger of Allah (saw) he would recite them to his companions and they would then memorise it exactly as they received it from him. They would then recite the Aayaat in their Salaah and at the same time he would command (the selected) recorders of the Wahi to write them upon skins and hides amongst other materials that were written upon at that time. Then prior to his passing (saw) he recited it (in its entirety) to Jibreel (as).

2) Toen de Boodschapper van Allah (peace be upon him) overleed, was de gehele Qur'aan geschreven op materialen en was deze uit het hoofd geleerd in de borsten van de metgezellen (Sahabah) (may Allah be pleased with them). Daarom was het aantal van hen die het hadden uit het hoofd geleerd het niveau van Tawaatur bereikt voor elk vers (Ayah) van de verzen (Ayat) van de Qur'aan.

2) When the Messenger of Allah (saw) passed away the whole Qur’aan had been written on materials and had been memorised within the breasts of the Sahaabah (rah). Therefore, the number of those who had memorised it had reached the level of Tawaatur for every Aayah from the Aayaat of the Qur’aan.

3) In de tijd van Abu Bakr (ra) werd de ordening en het verzamelen van de Qur’aan voltooid in overeenstemming met wat Tawqeefiy (vastgesteld door Allah) was, precies zoals het was overgeleverd van de Boodschapper van Allah ﷺ. Dit werd ondernomen door een commissie onder leiding van degene die het het best had bewaard, Zaid Bin Thaabit (ra), die een van de schrijvers van de openbaring (Wahy) was terwijl deze neerdaalde. En zo werden de verzen (Ayah) en soera's (Surah) geordend en georganiseerd. De verzen (Ayah) en soera's (Surah) werden samengebracht en vervolgens met een touw gebonden. Daarna gaf Abu Bakr (ra) het de naam Al-Mushaf en deze Mushaf is overgenomen door de moslimgemeenschap (Ummah) door middel van een consensus (Ijma’) hierover, terwijl alles wat erin staat is bevestigd door middel van Tawaatur (onbetwijfelbare overleveringen).

3) At the time of Abu Bakr (ra) the ordering and gathering together of the Qur’aan was completed in accordance to what was Tawqeefiy (set by Allah) exactly as it had been transmitted from the Messenger of Allah (saw). This was undertaken by a committee led by the one who had most preserved it, Zaid Bin Thaabit (ra), who had been one of the writers of the Wahi as it descended. And so its Aayaat and Suwar (Soorahs) were ordered and organised. The Aayaat and Suwar were put and brought together and then tied by string. Then Abu Bakr (ra) gave it the name of Al-Mushaf and this Mushaf has been adopted by the Ummah by way of a consensus (Ijmaa’) upon it whilst all that is in it has been affirmed by way of Tawaatur (definite reports).

Maar wie niet de middelen heeft, dan moet hij drie (opeenvolgende) dagen vasten. Dit wordt niet als Qur’aan beschouwd, omdat het woord ‘opeenvolgend’ (متتابعات) niet via Tawaatur is overgeleverd en het niet werd geschreven in de Masaahif (meervoud van Mushaf) die werden gekopieerd in de tijd van ‘Uthmaan Ibn ‘Affaan (ra).

But whoever does not have the means, then he should fast for three (consecutive) days Is not considered to be Qur’aan because the word ‘consecutive’ (متتابعات (was not transmitted by way of Tawaatur and it was not written in the Masaahif (plural of Mushaf) which were copied at the time of ‘Uthmaan Ibn ‘Affaan (ra).

Uiteindelijk is er in deze Dunyaa nooit een boek geweest dat zoveel zorg, aandacht en studie heeft ontvangen als de Qur’aan Al-Kareem heeft ontvangen.

Finally, there has never been a book in this Dunyaa that has received the amount of care, attention and study as the Qur’aan Al-Kareem received.

Het doel achter de ‘I’jaaz (het wonderbaarlijke karakter en de onnavolgbaarheid) is om de mensen ervan te overtuigen dat degene die met de Mu’jizah (het wonder) kwam, een Boodschapper is die door Allah Ta’Aalaa (naar hen toe) is gestuurd.

The purpose behind the ‘I’jaaz (miraculous nature and inimitability) is to convince the people that the one who came with the Mu’jizah (miracle) is a Messenger who has been sent by Allah Ta’Aalaa (to them).