Al-mandoob (de aanbevolen handeling)
Al-mandoob (the Recommended Act)
Taalkundig gezien is Al-Mandoob afgeleid van An-Nadb (النّدْب) en is het de smeekbede (Du’a) voor iets belangrijks.
Linguistically Al-Mandoob is from An-Nadb (دبْ َّالن (and it is the Du’aa (supplication or beseeching) for something important.
Het aanbevolen (Mandub) volgens de islamitische (Shar’i) terminologie is:
The Mandoob according to the Shar’iy Istilaah (terminological convention) is:
Datgene wat de Shaari’ heeft verzocht te worden op de wijze van een niet-beslissend verzoek (Talab Ghair Jaazim).
That which the Shaari’ has requested to be done by way of a non-decisive request (Talab Ghair Jaazim).
Er wordt gezegd: het is datgene waarvoor de uitvoerder wordt beloond voor het ondernemen ervan, terwijl degene die het niet doet, niet wordt gestraft. Voorbeelden hiervan zijn onder meer de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
It is said: It is that which the performer is rewarded for undertaking it whilst the one who does not do it is not punished. Examples of this include the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
O jullie die geloven! Wanneer jullie een schuld aangaat voor een bepaalde termijn, schrijf deze dan op (Al-Baqarah 282).
O you who believe! When you contract a debt for a fixed period, write it down (Al-Baqarah 282).
Het bevel om de schuld op te schrijven is een aanbeveling (An-Nadb) en geen verplichting (Al-Wujoob), omdat het een Talab Ghair Jaazim (niet-beslissend verzoek) is.
The command to write the debt is one of recommendation (An-Nadb) and not obligation (Al-Wujoob) because it is a Talab Ghair Jaazim (non-decisive request).
De term Naafilah kan worden gebruikt voor sommige van de Mandoobaat, zoals voor de Tahajjud-gebed tijdens de nacht. Allah (SWT) zei:
The term Naafilah can be used for some of the Mandoobaat like for the Tahajjud prayer during the night. Allah (swt) said:
En in sommige delen van de nacht (ook) het gebed (Tahajjud-gebed) hiermee verrichten (d.w.z. de Koran reciteren tijdens het gebed), als een extra gebed (Nawafil) voor jullie. Misschien zal jullie Heer jullie verheffen tot Maqaman Mahmuda (een staat van lof en glorie) (Al-Israa’ 79).
And in some parts of the night (also) offer the Salaah (Tahajjud prayer) with it (i.e. recite the Quran in the prayer), as an additional prayer (Nawafil) for you. It may be that your Lord will raise you to Maqaman Mahmuda (a station of praise and glory) (Al-Israa’ 79).
De term profetische traditie (Sunnah) kan ook worden gebruikt voor sommige van de Mandoobaat, zoals de profetische traditie (Sunnah) van het gebed (Salah) us-Subh (Fajr), Azh-Zhohr, Al-‘Asr, Al-Maghrib en Al-‘Ishaa. Deze profetische traditie (Sunnah) kan Mu’akkadah zijn, zoals de profetische traditie (Sunnah) voor Fajr en de profetische traditie (Sunnah) van de twee ‘Eids, net zoals de profetische traditie (Sunnah) Ghair-Mu’akkadah kan zijn, zoals de profetische traditie (Sunnah) van Salat ul-‘Asr.
The term Sunnah can also be used for some of the Mandoobaat like the Sunnah of Salaat us-Subh (Fajr), Azh-Zhohr, Al-‘Asr, Al-Maghrib and Al-‘Ishaa. This Sunnah could be Mu’akkadah like the Sunnah before Fajr and the Sunnah of the two ‘Eids just as the Sunnah could be Ghair-Mu’akkadah like the Sunnah of Salat ul-‘Asr.
Op dezelfde manier kan aanbevolen (Mandub) worden gebruikt voor daden zoals liefdadigheid (Sadaqah), het helpen van degenen die hulp nodig hebben en het gezamenlijke gebed (Salaat ul-Jamaa’ah).
Similarly, Mandoob can be used for acts like the Sadaqah, helping those in need and the congregational prayer (Salaat ul-Jamaa’ah).
De rechtsregel (Hukm) van Al-Mandoob is dat degene die het uitvoert de beloning (Thawaab) van Allah verdient, terwijl er geen straf (‘Iqaab) is voor degene die het laat. Het is echter passend voor de moslim om veel van de Mandoobaat uit te voeren om de beloning van Allah te zoeken, om zijn voorraad Hasanaat bij Allah op te bouwen en opdat sommige van zijn Sayyi’aat (slechte daden) waar hij wellicht in is geglipt, vergeven mogen worden. Allah (SWT) zei:
The Hukm of Al-Mandoob is that its performer is deserving of the reward (Thawaab) from Allah whilst there is no punishment (‘Iqaab) for the one who leaves it. However, it is appropriate for the Muslim to perform a lot of the Mandoobaat in order to seek the reward of Allah, to build up his store of Hasanaat with Allah and for some of his Sayyi’aat (bad acts) that he may have slipped in to be forgiven. Allah (swt) said:
Voorwaar, de Hasanaat (goede daden) wissen de Sayyi’aat (slechte daden) uit (Hud 114)
Verily the Hasanaat (good deeds) remove the Sayyi’aat (bad deeds) (Hud 114)
En het aanbevolen (Mandub) is van de Hasanaat (goede daden).
And the Mandoob is from the Hasanaat (good deeds).
De Boodschapper van Allah ﷺ voerde veel uit met betrekking tot de aanbevolen (Mandub) zaken, en zo stond hij bijvoorbeeld 's nachts in gebed totdat zijn voeten opzwollen. Er zijn ook aanbevolen (Mandub) zaken die niet door de moslimgemeenschap (Ummah) als geheel achtergelaten mogen worden, zoals het huwelijk, omdat het achterlaten ervan het uitsterven van de moslimgemeenschap (Ummah) zou betekenen. Het is daarom aanbevolen (Mandub) in relatie tot het individu, maar verplicht (Wajib) in relatie tot de Jamaa’ah (het collectief). Al-Imaam Ash-Shaatibiy zei in ‘Al-Muwaafaqaat’: “Het als geheel achterlaten van de aanbevolen (Mandub) zaken heeft een effect op de condities van de religie (Deen) indien het achterlaten continu (of permanent) is. Indien het echter slechts op incidentele gelegenheden was, dan zou het dit niet beïnvloeden.” Daarom is het uitvoeren van het aanbevolen (Mandub) beter en gepaster dan het achterlaten ervan.
The Messenger of Allah (saw) used to perform a lot in respect to the Mandoobaat and so for instance he would stand in the night in prayer until his feet would swell up. There are also Mandoobaat that are not valid to be left by the Ummah as a whole, such as marriage, because leaving it would mean the extinction of the Ummah. It is therefore Mandoob in relation to the individuals but Waajib in relation to the Jamaa’ah (collective). Al-Imaam Ash-Shaatibiy said in ‘Al-Muwaafaqaat’: “The leaving of the Mandoobaat as a whole has an effect upon the conditions of the Deen if the leaving was continuous (or permanent). If, however it was only on occasions then it would not affect it”. Therefore, undertaking the Mandoob is better and more appropriate than leaving it.
Het is ‘An-Nadb’ genoemd omdat de Shaari’ hem heeft opgeroepen en gesmeekt, en het is ‘Nafl’ genoemd omdat het een toename is bovenop het verplicht (Fard) en de beloning vergroot. Het is ook At-Tatawwu’ (vrijwillig) genoemd omdat degene die het verricht dit vrijwillig doet en niet onder dwang. De persoon verricht het als een vrijwillige bijdrage bovenop wat verplicht is (Al-Fard). En het is ook ‘As-Sunnah’ genoemd omdat de Boodschapper van Allah (peace be upon him) het heeft geïntroduceerd en erop is voortgegaan.
It has been named with this naming ‘An-Nadb’ because the Shaari’ has called and beseeched him and it has been called ‘Nafl’ because it represents an increase upon the Fard and it increases the reward. It has also been called At-Tatawwu’ (voluntary) because the one who undertakes it does so voluntarily and not under compulsion. The person undertakes it as a voluntary contribution beyond what is obliged upon (Al-Fard). And it has also been named ‘As-Sunnah’ because the Messenger of Allah (saw) introduced it and proceeded upon it.