Ar-Rukhas: Het is het meervoud (Jam’u) van Rukhsah, en de Rukhsah is datgene wat is vastgesteld uit de Ahkaam Ash-Shar’iyah als een Takhfeef (verlichting) van de ‘Azeemah (de geboden handeling vóór speciale toestemming) vanwege een ‘Udhr (een legitiem juridisch excuus), terwijl de rechtsregel (Hukm) van de ‘Azeemah van kracht blijft. Het vasten tijdens de ramadan is een ‘Azeemah, terwijl het verbreken van het vasten van de zieke of de reiziger een Rukhsah is. Het wassen van een lichaamsdeel of ledemaat tijdens de kleine wassing (Wudu) is een ‘Azeemah, terwijl het over het gewonde of gebroken ledemaat wrijven een Rukhsah is, enzovoort... Wat niet wordt bedoeld in deze discussie, ‘het volgen van Rukhas’, is het uitvoeren van de Rukhsah zonder de ‘Azeemah, waarbij alles wat bedoeld wordt met de Rukhas het nemen van de lichtste Ahkaam is met betrekking tot Takleef. Dit is waar de Mukallaf de rechtsregel (Hukm) aanneemt die hij lichter acht dan een andere met betrekking tot de verplichting. Zo neemt hij bijvoorbeeld aan dat het aanraken van een vrouw de kleine wassing (Wudu) niet ongeldig maakt, terwijl hij de rechtsregel (Hukm) terzijde schuift die stelt dat het aanraken van een vrouw de kleine wassing (Wudu) wel verbreekt, en hij neemt de rechtsregel (Hukm) aan van het combineren van gebeden tijdens een korte reis, wat sommige geleerden (Ulama) beschouwden als van toepassing op de persoon die slechts buiten de grenzen van de stad of het dorp waar hij verblijft gaat, terwijl hij de rechtsregel (Hukm) laat varen die reizen beschouwt als datgene wat gelijk is aan 81 km of meer.