Ar-Rukhas: Het is het meervoud (Jam’u) van Rukhsah, en de Rukhsah is datgene wat is vastgesteld uit de Ahkaam Ash-Shar’iyah als een Takhfeef (verlichting) van de ‘Azeemah (de geboden handeling vóór speciale toestemming) vanwege een ‘Udhr (een legitiem juridisch excuus), terwijl de rechtsregel (Hukm) van de ‘Azeemah van kracht blijft. Het vasten tijdens de ramadan is een ‘Azeemah, terwijl het verbreken van het vasten van de zieke of de reiziger een Rukhsah is. Het wassen van een lichaamsdeel of ledemaat tijdens de kleine wassing (Wudu) is een ‘Azeemah, terwijl het over het gewonde of gebroken ledemaat wrijven een Rukhsah is, enzovoort... Wat niet wordt bedoeld in deze discussie, ‘het volgen van Rukhas’, is het uitvoeren van de Rukhsah zonder de ‘Azeemah, waarbij alles wat bedoeld wordt met de Rukhas het nemen van de lichtste Ahkaam is met betrekking tot Takleef. Dit is waar de Mukallaf de rechtsregel (Hukm) aanneemt die hij lichter acht dan een andere met betrekking tot de verplichting. Zo neemt hij bijvoorbeeld aan dat het aanraken van een vrouw de kleine wassing (Wudu) niet ongeldig maakt, terwijl hij de rechtsregel (Hukm) terzijde schuift die stelt dat het aanraken van een vrouw de kleine wassing (Wudu) wel verbreekt, en hij neemt de rechtsregel (Hukm) aan van het combineren van gebeden tijdens een korte reis, wat sommige geleerden (Ulama) beschouwden als van toepassing op de persoon die slechts buiten de grenzen van de stad of het dorp waar hij verblijft gaat, terwijl hij de rechtsregel (Hukm) laat varen die reizen beschouwt als datgene wat gelijk is aan 81 km of meer.

Ar-Rukhas: It is the Jam’u (plural) of Rukhsah and the Rukhsah is that which has been legislated from the Ahkaam Ash-Shar’iyah as a Takhfeef (lightening) of the ‘Azeemah (commanded action before special permission) due to an ‘Udhr (legitimate legal excuse) whilst the Hukm of the ‘Azeemah remains (in place). The fasting in Ramadan is an ‘Azeemah whilst the breaking of the fast of the sick person or traveller is a Rukhsah. Washing the body part or limb in the Wudoo’ is an ‘Azeemah whilst wiping over the injured or broken limb is a Rukhsah and so on… What is not intended in this discussion ‘The following of Rukhas’, is the performing of the Rukhsah without the ‘Azeemah, where all that is intended from the Rukhas is the taking of the lightest Ahkaam in respect to Takleef. This is where the Mukallaf adopts the Hukm that he views to be lighter than another in respect to commitment. So for instance he adopts that the touching of the woman does not invalidate the Wudoo’ whilst putting aside the Hukm that states that touching the woman does break the Wudoo, and he adopts the Hukm of combining between prayers in a short journey which some of the ‘Ulamaa considered to apply to the person just going outside of the boundaries of the town or village that he resides in, whilst he leaves the Hukm that considers travel to be that which equals 81 km or more.

Het volgen van de Rukhas in de bovenstaande beschrijving heeft betrekking op de Muqallid die de lichtste Ahkaam uit de Madhahib neemt met het oogmerk om deze na te leven, zonder enige rekening te houden met de sterkte van het bewijs (Daleel) of het kennisniveau van de zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid), of zichzelf zelfs te beperken tot één enkele Madhhab.

The following of the Rukhas in the above description relates to the Muqallid taking from the Madhaahib the lightest Ahkaam for the purpose of abiding by them without giving any consideration to the strength of the Daleel or the level of the knowledge of the Mujtahid or even restricting himself to a single Madh’hab.