Dus, wanneer je degenen ontmoet die ongeloven, sla dan tegen hun nekken totdat je velen van hen hebt gedood en verwond, bind daarna een stevige band (dat wil zeggen: neem hen als gevangenen). Daarna is de tijd ofwel voor vrijgevigheid (dat wil zeggen: bevrijd hen zonder losgeld), of losgeld totdat de oorlog zijn last neerlegt (Muhammad 4).
So, when you meet those who disbelieve strike at their necks till when you have killed and wounded many of them, then bind a bond firmly (i.e. take them as captives). Thereafter (is the time) either for generosity (i.e. free them without ransom), or ransom until the war lays down its burden (Muhammad 4).
Soorten (Aqsaam) Al-waajib met betrekking tot de overweging van de specificatie van wat vereist is en het niet specificeren daarvan
Aqsaam (categories Of) Al-waajib In Regards To The Consideration Of The Specification Of What Is Required And Its Non-specification
1 – Al-Waajib Al-Mu’ayyan (gespecificeerd):
1 – Al-Waajib Al-Mu’ayyan (specified):
Dit is wat de Shaari’ zelf heeft vereist zonder de Mukallaf de keuze te geven tussen verschillende zaken (of handelingen). Het gebed (Salah) is een voorbeeld van een dergelijke verplichting. Als zodanig vervalt de (verplichting van het) gebed (Salah) niet voor de Mukallaf, tenzij hij het in zichzelf heeft uitgevoerd, dus het kan niet worden vervangen door het reciteren van de Qur’aan en het vasten.
This is what the Shaari’ has requested in itself without providing the choice to the Mukallaf to choose between different matters (or actions). The Salaah is an example of such an obligation. As such the (obligation of the) Salaah does not fall from the Mukallaf unless he has performed it in itself, so it cannot be substituted by the recitation of the Qur’aan and fasting.
2 – Al-Waajib Ghair ul-Mu’ayyan (niet-gespecificeerd) of Al-Waajib Al-Mukhayyar (naar keuze): Dit is wat de Shaari’ (Wetgever) heeft gevraagd om te worden uitgevoerd; niet in zichzelf (specifiek), maar binnen zaken die bekend zijn gemaakt. Het is aan de Mukallaf om een van de opties te kiezen om een dergelijke verplicht (Wajib) uit te voeren en te vervullen. Deze verplicht (Wajib) zou een van de twee kunnen zijn, zoals in de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
2 – Al-Waajib Ghair ul-Mu’ayyan (non-specified) or Al-Waajib Al-Mukhayyar (of choice): This is what the Shaari’ (Legislator) has requested to be undertaken; not in itself (specifically) but within matters which have been made known. It is up to the Mukallaf to choose one from them in order to perform and fulfil such a Waajib. This Waajib could be one of two like in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Dit informeert ons dat het aan de kalief is om de krijgsgevangenen vrij te laten of om hen uit te wisselen tegen losgeld.
This informs us that it is up to the Khalifah either to let the captives of war free or to exchange them by ransom.
De niet-gespecificeerde Wajib (verplicht) zou ook een van drie zaken kunnen zijn, en het voorbeeld hiervan is de Kaffaarah (verzoening) van de Yameen (eed). Het is verplicht (Wajib) voor degene die de eed breekt om een van de drie dingen te doen: het voeden van tien armen, of het kleden van hen, of het vrijlaten van een slaaf. Dit is in het geval dat de bekwaamheid aanwezig is, maar als de bekwaamheid niet aanwezig is, dan is de verplichting Mu’ayyan (gespecificeerd) en dat is het vasten van drie dagen.
The non-specified Waajib could also be one from three matters and its example is the Kaffaarah (expiation) of the Yameen (oath). It is obligatory upon the one who breaks the oath to do one of three things: The feeding of ten poor, or providing clothing to them or to free a slave. This is in the case when the capability exists but if the capability is not present then the obligation is Mu’ayyan (specified) and that is the fasting of three days.