1 – Al-Ijtihaad is het inspannen van (mogelijke) inspanning om de praktische Ahkaam Ash-Shar’iyah af te leiden uit de gedetailleerde bewijzen, terwijl At-Taqleed het volgen is van de mening van iemand anders met betrekking tot de praktische Ahkaam Ash-Shar’iyah.

1 – Al-Ijtihaad is the exertion of (capable) effort to deduce the practical Ahkaam Ash-Shar’iyah from its detailed evidences, whilst At-Taqleed is following the opinion of someone else in relation to the practical Ahkaam Ash-Shar’iyah.

2 – Al-Ijtihaad is de Asl (oorspronkelijke positie) en Allah heeft beloning gesteld aan het uitvoeren ervan; twee beloningen voor degene die correct is in zijn zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) en één beloning voor degene die onjuist is. Dit terwijl At-Taqleed niet wordt aanbevolen door de Shar’a, het niet is bevolen door Allah en er geen beloning voor is gesteld.

2 – Al-Ijtihaad is the Asl (original position) and Allah has placed reward upon its undertaking; two rewards for the one who is correct in his Ijtihaad and one reward for the one who is incorrect. That is whilst At-Taqleed is not commended by the Shar’a, it has not been commanded by Allah and reward has not been placed upon it.

3 – Al-Ijtihaad is een verplicht (Fard Kifaayah) voor de moslims en het is niet toegestaan dat er een tijdperk is waarin niet ten minste één zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) aanwezig is. Dit is terwijl At-Taqleed niet is bevolen en het is gepaster dat de voorkom ervan minder is of dat het weinig voorkomt onder de moslims.

3 – Al-Ijtihaad is a Fard Kifaayah upon the Muslims and it is not permitted for an era to not have at least one Mujtahid within it. That is whilst At-Taqleed has not been commanded and it is more appropriate for its occurrence to be less or for it to happen little amongst the Muslims.

4 – Zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) vindt geen plaats in de Aqaa’id (geloofspunten) omdat de bewijzen hiervoor Qat’iy Ad-Dalaalah (in indicatie en betekenis) zijn en het verboden (Haram) is om wat betreft deze punten navolging (Taqlid) te verrichten. Het is echter toegestaan om zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) en navolging (Taqlid) toe te passen met betrekking tot de Ahkaam Ash-Shar’iyah.

4 – Ijtihaad does not take place in the Aqaa’id (beliefs) because its evidences are Qat’iy Ad-Dalaalah (in indication and meaning) and it is Haraam to make Taqleed in respect to them. It is however permitted to perform Ijtihaad and Taqleed in respect to the Ahkaam Ash-Shar’iyah.