1 - De Istihsaan As-Sunnah en Istihsaan Al-Ijmaa’ zijn in werkelijkheid geen Istihsaan, maar weerspiegelen eerder het zwaarder laten wegen van bewijslast. Zo is het bijvoorbeeld met betrekking tot de getuigenis van Khuzaimah duidelijk dat dit het zwaarder laten wegen van de overlevering (Hadith) boven de analogie (Qiyas) vertegenwoordigt. Het valt daarom binnen de reikwijdte van het afwegen tussen bewijslast, terwijl het geen relatie heeft met Istihsaan behalve in naam. Wat betreft Istihsaan Al-Ijmaa’, dan weerspiegelt dit ook het zwaarder laten wegen van de consensus (Ijma’) of de profetische traditie (Sunnah) boven de analogie (Qiyas). Gezien het onderwerp van het vervaardigen, is het daarom evident dat dit het zwaarder laten wegen van de consensus (Ijma’) van de Sahaba vertegenwoordigt, ook al is het vervaardigen bewezen door de profetische traditie (Sunnah). Dat komt doordat de Boodschapper van Allah (peace be upon him) het vervaardigen van een ring en een Minbar beval. Daarom komt (de regeling van) het vervaardigen niet voort uit Al-Istihsaan.

1 - The Istihsaan As-Sunnah and Istihsaan Al-Ijmaa’ in reality are not Istihsaan but rather they only reflect the outweighing of evidences. So for instance in regards to the testimony of Khuzaimah then it is evident that it represents the outweighing of the Hadeeth over the Qiyaas. It therefore falls within the remit of outweighing between evidences whilst it has no relationship to Istihsaan except in name. As for Istihsaan Al-Ijmaa’ then this also reflects the outweighing of the Ijmaa’ or the Sunnah over Qiyaas (analogy). Consequently, in respect to the subject of manufacturing it is evident that it represents the outweighing of the Ijmaa’ As-Sahaabah even though manufacturing is proven by the Sunnah. That is because the Messenger of Allah (saw) ordered the manufacturing of a ring and a Minbar. Therefore (the ruling of) manufacturing does not come from Al-Istihsaan.

Hetzelfde geldt voor het betreden van het toilet (badkamers) zonder de (hoeveelheid) water (consumptie) of de prijs te evalueren. Dat is omdat het bewezen is via de profetische traditie (Sunnah), aangezien dit de praktijk was die plaatsvond op de tijd van de Boodschapper ﷺ, vergezeld door zijn kennis van de gebeurtenis en zijn Taqreer (goedkeuring). Het (de regel) is daarom vastgesteld door een bewijs (Daleel) en het is de Sunnah At-Taqreeriyah en niet Al-Istihsaan.

The same applies to the entering of the bathroom (baths) without evaluating (the amount of) water (usage) or price. That is because it is proven through the Sunnah as this is the practise that took place at the time of the Messenger (saw) accompanied by his knowledge of its occurrence and his Taqreer (approval/consent). It (the ruling) is therefore established by a Daleel and it is the Sunnah At-Taqreeriyah and not Al-Istihsaan.

2 - Wat betreft Istihsaan Ad-Daroorah en Maslahah (van noodzaak en belang) die betrekking hebben op datgene wat in strijd is met de rechtsregel (Hukm) van Qiyas (analogie) vanwege een dwingende Daroorah of een Maslahah (belang) die het vervullen van een behoefte vereist. In dit geval vertegenwoordigt de overtreding van de rechtsregel (Hukm) van Qiyas (analogie) een overtreding van de rechtsregel (Hukm) Ash-Shar’iy die is vastgesteld door het bewijs (Daleel), namelijk Qiyas (analogie). Het toepassen van de rechtsregel (Hukm) op basis van de Daroorah (noodzaak) of Maslahah (belang) en niet op basis van het bewijs (Daleel) Ash-Shar’iy en de kracht ervan, betekent in feite het verwijzen naar de Daroorah en Maslahah en niet het verwijzen naar de Kitaab en de Sunnah (profetische traditie). Deze verwijzing zou daarom in strijd zijn met de woorden van Allah Ta’Aalaa:

2 - As for Istihsaan Ad-Daroorah and Maslahah (of necessity and interest) which relates to that which is contrary to the Hukm of Qiyaas due to an obliging Daroorah or a Maslahah that requires the fulfilling of a need. Then in this case the contravention of the Hukm of Qiyaas represents a contravention of the Hukm Ash-Shar’iy established by the Daleel, which is Qiyaas. Taking the Hukm upon the basis of the Daroorah (necessity) or Maslahah (interest) and not upon the basis of the Daleel Ash-Shar’iy and its strength, in effect means referring to the Daroorah and Maslahah and not referring to the Kitaab and the Sunnah. This reference would therefore be contrary to the speech of Allah Ta’Aalaa:

De ongeldigheid van belang (Maslahah) is duidelijk in het voorbeeld van de ingehuurde werknemer, omdat de publieke werknemer aansprakelijk stellen en de private werknemer niet aansprakelijk stellen, een onbalans vertegenwoordigt zonder dat er iets is om deze mee te compenseren, naast het feit dat het in strijd is met de islamitische (Shar’i) tekst.

The invalidity of Maslahah is evident in the example of the hired worker because making the public worker liable and the private worker not liable represents an outweighing without anything to outweigh it with, in addition to it being in contravention to the Shar’iy text.