De Mujmal is de Lafzh waarvan de betekenis een aantal Ahwaal (omstandigheden) en Ahkaam bevat die erin zijn samengebracht, terwijl het niet mogelijk is om deze te kennen zonder een Bayaan (uitleg/toelichting).

The Mujmal is the Lafzh the meaning of which contains a number of Ahwaal (circumstances) and Ahkaam that have been brought together within it, whilst it is not possible to know them without a Bayaan (explanation/elaboration).

Al-Bazdawi definieerde het in zijn Usool als:

Al-Bazdawi in his Usool defined it as:

‘Het Mujmal is datgene wat overladen is met betekenissen en waarbij hetgeen bedoeld wordt onduidelijk is geworden op een wijze die het onbegrijpelijk maakt binnen dezelfde uitspraak of expressie. In plaats daarvan (is het te begrijpen) door terug te keren naar het zoeken naar uitleg en vervolgens door inspanning en reflectie of diepe overweging’. De details van het Mujmal kunnen niet uit dezelfde tekst worden begrepen, maar er moet een Mubayyan (iets dat het uitlegt) zijn dat de betekenis ervan verduidelijkt of dat de onderdelen of details ervan uitlegt.

‘The Mujmal is that which has become crowded with meanings and what is intended has become obscure in a manner making it not comprehendible within the same statement or expression. Rather (it is understandable) by returning to seeking explanation and then by effort and reflection or deep consideration’. The details of the Mujmal cannot be understood from the same text but rather there has to be a Mubayyan (something that explains it) that makes clear the meaning in it or that explains its partialities or details.

Voorbeeld:

Example:

Allah Ta’Aalaa zei:

Allah Ta’Aalaa said:

Het gebed (Salah) is een Mujmal Shar’i Istilaah (terminologie), waarvan de bedoelde betekenis niet bekend is behalve door een Bayaan (verduidelijkende uitleg) van de Shaari’ (Wetgever). Hetzelfde geldt voor de armenbelasting (Zakah) en de hadj. Gevolglik kwam de Boodschapper van Allah (peace be upon him) met een Bayaan voor deze Mujmal Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen) door middel van zijn spraak en daden. Hij sprak de moslims toe met zijn Qawl:

The Salaah is a Mujmal Shar’iy Istilaah (terminology), the intended meaning of which is not known except by a Bayaan (clarifying explanation) from the Shaari’ (Legislator). The same applies to the Zakaah and the Hajj. Consequently, the Messenger of Allah (saw) came with a Bayaan for these Mujmal Alfaazh (worded expressions) through his speech and actions. He addressed the Muslims with his Qawl:

En door zijn spraak:

And by his speech:

Hetzelfde is duidelijk binnen de Ahkaam van Al-Janaayaat (criminele daden), aangezien de Qur’aan de verplichting van de Diyah (bloedgeld) heeft vermeld, terwijl de Sunnah An-Nabawiyah (profetische traditie) kwam om het bedrag en de omstandigheden ervan uit te leggen.

The same is apparent within the Ahkaam of Al-Janaayaat (criminal acts) as the Qur’aan has stated the obligation of the Diyah (blood money) whilst the Sunnah An-Nabawiyah came explaining its amount and circumstances.

Vanuit dit perspectief lijkt het Mujmal op het Mufassar, behalve dat het Mufassar geen Bayaan vereist, aangezien de Bayaan (uitleg) van de tekst erin zelf is opgenomen en niet in een secundaire tekst. Dit is vergelijkbaar met de Qawl van Allah (SWT):

From this angle the Mujmal resembles the Mufassar except the Mufassar does not require a Bayaan as the Bayaan (explanation) of the text is mentioned within it and not in a secondary text. This is like the Qawl of Allah (swt):

Dit is uit de Mufassar omdat het geen interpretatie (Ta’weel) of Bayaan (verklarende toelichting of uitwerking) behoeft. De Lafzh: “Tachtig gespeling” verklaarde de Lafzh (woordeluiding): “Gesla ze”.

This is from the Mufassar because it does not need interpretation (Ta’weel) or Bayaan (explanatory clarification or elaboration). The Lafzh: “Eighty lashes” explained the Lafzh (wording): “Lash them”.

1 – Het pauzeren om de beoogde betekenis ervan te specificeren, zodat het niet is toegestaan om er volgens te werken of te handelen, tenzij er iets is vermeld van de Shaari’ (Wetgever) dat de Ijmaal (onduidelijkheid) ervan wegneemt en de betekenis ervan onthult of bekendmaakt.

1 – Pausing to specify the intended meaning from it so it is not permissible to work or act by it unless something has been mentioned from the Shaari’ (Legislator) which removes its Ijmaal (ambivalence) and reveals or discloses its meaning.

2 – Als de Bayan (uitleg) voldoende en definitief (Qat’iy) is, wordt het Mujmal onderdeel van het Mufassar en is het verplicht ernaar te handelen (of ernaar te werken). Dat is vergelijkbaar met de Bayaan die van de Boodschapper van Allah ﷺ is gekomen voor het gebed (Salah), de armenbelasting (Zakah) en de hadj.

2 – If the Bayan (explanation) is sufficient and definite (Qat’iy) the Mujmal becomes from the Mufassar and it is obligatory to work (or act) by it. That is like the Bayaan that has come from the Messenger of Allah (saw) for the Salaah, Zakaah and the Hajj.

3 – Als de Bayaan niet allesomvattend en niet Qat’iy (definitief) is, dan is het verplicht om te handelen in overeenstemming met de mate waarin de uitleg ervan volledig is (en is verstrekt). Datgene wat de Bayaan niet dekt, valt binnen het domein van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) met betrekking tot het uitleggen van wat de Shaari’ ermee bedoelde.

3 – If its Bayaan is not comprehensive and not Qat’iy (definite) then it is obligatory to work in accordance to the amount that its explanation has completed (and provided). That which the Bayaan does not cover falls into the realm of Ijtihaad in respect to explaining what the Shaari’ intended from it.