De vormen verbonden aan At-takleef (juridische verantwoordelijkheid)
The Forms Associated To At-takleef (legal Responsibility)
Door een onderzoek van de Shar’iyah-teksten die leiden naar de Ahkaam, hebben de geleerden van Usool vastgesteld dat de Hukm Ash-Shar’iy At-Takleefiy de Khitaab Ash-Shaar’i (aanspreekvorm van de Wetgever) is met betrekking tot de Af’aal (handelingen) van de ‘Ibaad (dienaren/mensen) in de vorm van Iqtidaa’ of Takhyeer, oftewel in de vorm van een verzoek (At-Talab) of in de vorm van het bieden van een keuze. Deze aanspreekvorm bestaat uit vijf soorten Ahkaam en zij zijn:
Through an examination of the Shar’iyah texts guiding to the Ahkaam, the scholars of Usool found that the Hukm Ash-Shar’iy At-Takleefiy is the Khitaab Ash-Shaar’i (address of the Legislator) related to the Af’aal (actions) of the ‘Ibaad (servants/people) in the form of Iqtidaa’ or Takhyeer i.e. in the form of a request (At-Talab) or the form of providing a choice. This address consists of five types of Ahkaam and they are:
Al-Fard (Al-Waajib), Al-Mandoob, Al-Mubaah, Al-Haraam en Al-Makrooh.
Al-Fard (Al-Waajib), Al-Mandoob, Al-Mubaah, Al-Haraam and Al-Makrooh.
Elk van deze types heeft taalkundige en islamitische (Shar’i) vormen die erop wijzen, en het is mogelijk om deze vormen in drie types of categorieën te verdelen:
Each of these types has linguistic and Shar’iy forms that indicate them and it is possible to divide these forms into three types or categories:
De vormen die duiden op het toegestane (Mubah).
The forms that are indicative of the Mubaah (permissible action of choice).
De vormen die duiden op de Amr (bevel).
The forms that are indicative of the Amr (command).
De vormen die duiden op de Nahi (het verbod).
The forms which are indicative of the Nahi (forbiddance).
De vormen (Siyagh) die duiden op het toegestane (Mubah):
The forms (Siyagh) that are indicative of the Mubaah:
Het toegestane (Mubah) is datgene waarover de Shaari’ de keuze heeft gegeven tussen het uitvoeren van de handeling of het laten ervan. Vormen die hierop wijzen, omvatten het volgende:
The Mubaah is that which the Shaari’ has provided the choice between doing the action or leaving it. Forms indicative of this include the following:
1 – De Ibaahah (toelaatbaarheid) kan worden begrepen uit de gebiedende wijs, zoals in Zijn Qawl (swt):
1 – The Ibaahah (permissibility) can be understood from the command form like in His Qawl (swt):
Eet en drink van de Rizq (onderhoud) van Allah (Al-Baqarah 60)
Eat and drink from the Rizq (sustenance) of Allah (Al-Baqarah 60)
2 – De Ibaahah (toegestaanheid) kan worden gevonden binnen de vorm: d.w.z. vormen van het woord Halaal. Dit is vergelijkbaar met de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
2 – The Ibaahah (permissibility) can be found within the form: i.e. forms of the word Halaal). This is like the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Deze dag zijn [alle] goede voedingsmiddelen toegestaan gemaakt, en het voedsel van degenen aan wie de Schrift is gegeven is toegestaan voor jullie en jullie voedsel is toegestaan voor hen (Al-Maa’idah 5)
This day [all] good foods have been made lawful, and the food of those who were given the Scripture is lawful for you and your food is lawful for them (Al-Maa’idah 5)
3 – Onder de vormen (Siyagh) van de Ibaahah (toelaatbaarheid) behoort de tekst die de zonde wegneemt bij degene die de handeling verricht, of Al-Haraj (moeilijkheid/probleem) of Al-Junaah (verwijt). Dit is vergelijkbaar met de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
3 – From among the forms (Siyagh) of the Ibaahah (permissibility) is the text negating the sin from the one undertaking the action, or Al-Haraj (difficulty/problem) or Al-Junaah (blame). This is like the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
Dan is er geen zonde (of verwijt) op hen beiden als zij (de Mahr of een deel ervan) teruggeeft voor haar Al-Khul' (scheiding). (Al-Baqarah 229).
Then there is no sin (or blame) on either of them if she gives back (the Mahr or a part of it) for her Al-Khul' (divorce). (Al-Baqarah 229).
4 – Dat de tekst aangeeft dat er gelijkheid bestaat tussen het uitvoeren van de handeling en het laten ervan. Een voorbeeld hiervan is wat is overgeleverd door At-Tabaraani in Al-Awsat, namelijk dat een Janaazah langs Ibn ‘Abbaas en Al-Hasan Bin ‘Ali passeerde en vervolgens stond een van hen op terwijl de ander bleef zitten. Degene die stond zei tegen degene die zat: “Is de Boodschapper van Allah ﷺ niet opgestaan?” Waarop hij antwoordde: “Inderdaad, en hij zat ook.” En zo wordt uit de overlevering (Hadith) begrepen dat het opstaan en het zitten wanneer de Janaazah passeert (beide) toegestaan (Mubah) zijn.
4 – That the text comes indicating equalness between undertaking the action and leaving it. An example of this is what was extracted by At-Tabaraani in Al-Awsat that a Janaazah (funeral procession) passed by Ibn ‘Abbaas and Al-Hasan Bin ‘Ali and then one of them stood up and the other remained sitting. The one standing said to the one sitting: “Did the Messenger of Allah (saw) not stand up”. So he replied: “Indeed and he sat”. And so it is understood from the Hadeeth that the standing and the sitting when the Janaazah passes by are (both) Mubaah.