Maraatib Ad-dalaalaat (rangschikkingen of niveaus van de verschillende bewoorde indicaties)
Maraatib Ad-dalaalaat (rankings Or Levels Of The Different Worded Indications)
De Dalaalaat die we hebben besproken, verschillen en variëren met betrekking tot de sterkte van hun bewijs en bewijskracht (Hujjiyah) in overeenstemming met hun sterkte (Quwwah) als volgt:
The Dalaalaat that we have discussed differ and vary in respect to the strength of their evidence and proof (Hujjiyah) in accordance to their strength (Quwwah) as follows:
1 – Dalaalat ul-‘Ibaarah (uitgedrukte indicatie) is de sterkste vanwege twee kwaliteiten:
1 – Dalaalat ul-‘Ibaarah (expressed indication) is the strongest due to two qualities:
Ten eerste: Omdat de betekenis die het vaststelt, rechtstreeks wordt afgeleid of genomen uit de Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen) van de Nass (tekst).
Firstly: Because the meaning that it establishes is benefited or taken from the Alfaazh (worded expressions) of the Nass (text) directly.
Ten tweede: Omdat die betekenis het Maqsood (datgene wat bedoeld wordt) vertegenwoordigt van de Shaari’ (de Wetgever), hetzij in oorsprong of in navolging (Aslaalatan of Taba’an).
Secondly: Because that meaning represents the Maqsood (what is intended) by the Shaari’ in origin or in following (Aslaalatan or Taba’an).
2 – Dalaalat ul-Ishaarah (aanwijzing door indicatie): De betekenis die hiermee wordt vastgesteld, wordt noodzakelijkerwijs afgeleid uit de Maqsood (wat bedoeld wordt) door de Shari’ (Wetgever), en niet als oorspronkelijke betekenis of als gevolg daarvan.
2 – Dalaalat ul-Ishaarah (indication by indication): The meaning established by it is taken from the Maqsood (what is intended) by the Shari’ (Legislator) necessarily and not in origin or in following.
3 – Dalaalat un-Nass: Dit is de Mafhoom Al-Muwaafaqah (congruente interpretatie) en dit is de betekenis waarover de tekst zwijgt, terwijl het toch het Maqsood (wat bedoeld wordt) van de Shaari’ vertegenwoordigt vanwege de overeenkomst of conformiteit met de betekenis die binnen de tekst is vermeld, aangezien beiden dezelfde Qasd (intentie) delen waarvoor de Hukm (rechtsregel) is vastgesteld.
3 – Dalaalat un-Nass: This is the Mafhoom Al-Muwaafaqah (congruent understanding) and this is the meaning that the text has been silent upon whilst it represents the Maqsood (what is intended) by the Shaari’ due to its agreement or conformity to the meaning that has been mentioned within the text as both share the Qasd (intent) that the Hukm was legislated for the sake or purpose of.
4 – Dalaalat ul-Iqtidaa’: Het is de noodzakelijke betekenis die Sihhat ul-Kalaam (de juistheid van de spraak) voorschrijft in overeenstemming met de Shar’a of het ‘Aql (het verstand).
4 – Dalaalat ul-Iqtidaa’: It is the necessary meaning that the Sihhat ul-Kalaam (correctness of the speech) dictates in accordance to the Shar’a or the ‘Aql (mind).
Voorbeeld:
Example:
Een conflict tussen de Dalaalat ul-‘Ibaarah en de Dalaalat ul-Ishaarah.
A conflict between the Dalaalat ul-‘Ibaarah and the Dalaalat ul-Ishaarah.
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
O jullie die geloven, voor jullie is de wet van vergelding voorgeschreven voor degenen die vermoord zijn (Al-Baqarah 178).
O you who have believed, prescribed for you is legal retribution for those murdered (Al-Baqarah 187).
En Allah Ta’Aalaa zei:
And Allah Ta’Aalaa said:
Maar wie een gelovige opzettelijk doodt, zijn loon is de Hel, waarin hij eeuwig zal verblijven, en Allah is toornig op hem geworden, heeft hem vervloekt en heeft voor hem een grote straf voorbereid (An-Nisaa’ 93).
But whoever kills a believer intentionally - his recompense is Hell, wherein he will abide eternally, and Allah has become angry with him and has cursed him and has prepared for him a great punishment An-Nisaa’ 93).
Het eerste vers (Ayah) geeft in de ‘Ibaarah (uitgedrukte bewoording) van de tekst aan dat er een verplichting is tot Al-Qisaas (vergelding) tegen de agressor die heeft gedood, en dat het vonnis van de dood op hem (als straf) wordt uitgesproken.
The first Aayah indicates in the ‘Ibaarah (expressed wording) of the text to the obligation of Al-Qisaas (retribution) against the aggressing killer and the judgment of death upon him (as punishment).
Het tweede vers (Ayah) door middel van de Dalaalat ul-Ishaarah (door indicatie) stelt dat er geen vergelding is voor de opzettelijke moordenaar in de Dunyaa en dat er geen Qisaas is.
The second Aayah by way of the Dalaalat ul-Ishaarah (by indication) establishes that there is no recompense upon the intentional killer in the Dunyaa and that there is no Qisaas.
Er is daarom een conflict of botsing tussen wat de ‘Ibaarah vaststelt en wat door de Ishaarah wordt vastgesteld. Dat komt doordat de eerste Al-Qisaas verplicht stelt, wat de rechtsregel (Hukm) van de dood is, terwijl de tweede dat ontkent. In dit geval krijgt de eerste, die door de ‘Ibaarah wordt vastgesteld, voorrang of is deze doorslaggevend, omdat deze de Maqsood (wat bedoeld wordt) door de Shaari’ vertegenwoordigt en wordt afgeleid uit de Lafzh (formulering). Wat de tweede betreft, deze is niet representatief voor de Maqsood van de Shaari’, maar wordt eerder genomen uit noodzaak of vereiste (Luzoom).
There is therefore a conflict or clash between what the ‘Ibaarah establishes and what is established by the Ishaarah. That is because the first obliges Al-Qisaas, which is the Hukm of death, whilst the second negates that. In this case the first which is established by the ‘Ibaarah is advanced or preponderant because it represents the Maqsood (what is intended) by the Shaari’ and is taken from the Lafzh (wording). As for the second is not representative of the Maqsood of the Shaari’ but is rather taken by way of necessity or requirement (Luzoom).