De Sabab vanuit het oogpunt van de bekwaamheid van de Mukallaf is van twee soorten:

The Sabab from the angle of the capability of the Mukallaf is of two kinds:

1 – De Sabab die behoort tot de handelingen van de Mukallaf en binnen zijn vermogen ligt om te doen.

1 – The Sabab which is from the actions of the Mukallaf and within his capability to do.

Een voorbeeld hiervan is:

An example of that is:

De reis (Safar) die door de Shar’a is vastgesteld, welke de reden (Sabab) is voor de toelaatbaarheid van het verbreken van het vasten in de Ramadhaan.

The Safar (travel) that the Shar’a has specified which is the Sabab for the permissibility of breaking the fast in Ramadhaan.

2 – De oorzaak (Sabab) die niet voortkomt uit de daden van de Mukallaf en die niet binnen zijn vermogen ligt om te doen.

2 – The Sabab which is not from the actions of the Mukallaf and not within his capability to do.

Voorbeelden hiervan zijn onder meer:

Examples of that include:

Het passeren van de zon vanuit het midden van de hemel als de Sabab voor het tijdstip van het Dhuhr-gebed.

The passing of the sun from the middle of the sky as being the Sabab for the presence of the Zhohr prayer.

En de dood als de Sabab voor de overdracht van eigendom van de overledene naar de erfgenaam.

And death being the Sabab for the transference of property from the one being inherited from to the inheritor.

1 – De grondreden (Illah) vertegenwoordigt de Baa’ith (motivator/reden) voor de rechtsregel (Hukm), wat betekent dat het het doel of de reden is waarvoor de rechtsregel (Hukm) is voortgekomen. Dit is vergelijkbaar met de ‘Ilhaa’ (afleiding) van het gebed van de Jumu’ah, wat de grondreden (Illah) is voor het Tahreem (verbod) op handel op dat tijdstip.

1 – The ‘Illah represents the Baa’ith (motivator/reason) for the Hukm i.e. it is that for the purpose or reason of which the Hukm came about. This is like the ‘Ilhaa’ (distraction) from the Jumu’ah prayer which is the ‘Illah for the Tahreem (prohibition) of trading at its time.

Dat is terwijl de Sabab een teken of indicator (Amaarah) is voor de aanwezigheid van de rechtsregel (Hukm). Daarom is het passeren van de zon (Zawaal) vanuit het midden van de hemel de Sabab (oorzaak) voor de aanwezigheid van het Dhuhr-gebed. Het was niet omwille van of met het oogmerk van Zawaal (het passeren van de zon) dat de rechtsregel (Hukm) tot stand kwam.

That is whilst the Sabab is a sign or indicator (Amaarah) for the presence of the Hukm. Therefore, the passing of the sun (Zawaal) from the middle of the sky is the Sabab (cause) for the presence of the Zhohr prayer. It wasn’t for the sake or purpose of Zawaal (passing of the sun) that the Hukm came into being.

2 – Als dezelfde grondreden (Illah) wordt aangetroffen in twee zaken waarbij de rechtsregel (Hukm) voor de ene ervan wordt vermeld of wordt gevonden in de teksten, terwijl voor de andere geen rechtsregel (Hukm) wordt vermeld, dan wordt analogie (Qiyas) toegepast van de tweede zaak op de eerste, waarna deze wordt voorzien van dezelfde rechtsregel (Hukm). Zo bevat handel bijvoorbeeld afleiding van het vrijdaggebed (Jumu’ah) op het moment van de oproep, en daarom wordt er via analogie (Qiyas) naar zwemmen of enige andere zaak die iemand afleidt of afhoudt van het gebed (Salah) gekeken. Deze zaken nemen dan de rechtsregel (Hukm) van handel aan het moment van het gebed (Salah), namelijk Tahreem (verbod). Dit is terwijl het bestaan van de Sabab geen analogie (Qiyas) dicteert. Zo is het ondergaan van de zon vanuit het midden van de hemel de Sabab voor het tijdstip van het Zhohr-gebed (Salah). Als er dan een andere zaak plaatsvindt op het tijdstip van het Zhohr-gebed (Salah), zoals handel bijvoorbeeld, dan zou de handel niet de rechtsregel (Hukm) van de verplichting van het Zhohr-gebed (Salah) aannemen. Dat komt omdat de Sabab geen stimulans of reden is om vervolgens analogie (Qiyas) op toe te passen, in tegenstelling tot de grondreden (Illah).

2 – If the same ‘Illah (reasoning) is found within two matters where the Hukm for one of them is mentioned or found in the texts whilst the other does not have a Hukm mentioned for it, then analogy is made for the second matter upon the first and then provided with the same Hukm (ruling). So for example, trading contains distraction from the Jumu’ah prayer at the time of its call and so analogy is made upon it to swimming or any other matter that distracts or diverts somebody from the Salaah. These matters then take the Hukm of trading at the time of prayer which is Tahreem (prohibition). This is whilst the existence of the Sabab does not dictate Qiyaas (analogy). So the Zawaal of the sun from the middle of the sky is the Sabab for the presence of the Zhohr prayer. Then if another matter takes place at the time of Salaat Uzh-Zhohr like trading for example, the trading would not take the Hukm of the obligation of the Zhohr prayer. That is because the Sabab is not an incentive or reason for Qiyaas (analogy) to then be made upon unlike the ‘Illah.

3 – De Sabab gaat vooraf aan de rechtsregel (Hukm): Zo is het zien van de nieuwe maan van Ramadhaan de Sabab voor het vasten, en die Sabab gaat vooraf aan het Musabbab (het veroorzaakte gevolg), namelijk het vasten van Ramadhaan.

3 – The Sabab precedes the Hukm: So the sighting of the new moon of Ramadhaan is the Sabab for fasting and that Sabab precedes the Musabbab (caused matter) which is the fasting of Ramadhaan.

Dit is terwijl de grondreden (Illah) de rechtsregel (Hukm) vergezelt en deze niet voorafgaat. Dus de afleiding van het gebed van de Jumu’ah, wat de grondreden (Illah) is voor het verbod op het drijven van handel op het tijdstip van het gebed, vergezelt de rechtsregel (Hukm) en gaat deze niet vooraf.

This is whilst the ‘Illah accompanies the Hukm and does not precede it. So the distraction from the Jumu’ah prayer which is the ‘Illah for the prohibition of conducting trade at the time of the prayer accompanies the Hukm (ruling) and does not precede it.