De Tahqeeq (het vaststellen van) de grondreden (Illah):
The Tahqeeq (ascertaining of) the ‘Illah:
Dit houdt in dat de Shar’iyah-teksten worden onderzocht om kennis te vergaren over de zaak die de oorzaak of de motief is voor de rechtsregel (Hukm). Dit vereist dat wij bekend zijn met de Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen) en Asaleeb (stijlen) die redenering vaststellen, en hun toepassing op de teksten. Zo zou bijvoorbeeld de volgende uitspraak van de Boodschapper ﷺ worden onderzocht om te zien of deze redenering (Al-‘Illiyah) vaststelt of niet:
This involves examining the Shar’iyah texts to acquire knowledge of the matter that is the cause or motive for the Hukm. This requires us to be knowledgeable of the Alfaazh (worded expressions) and Asaleeb (styles) that establish reasoning, and their application upon the texts. So for example the following statement of the Messenger (saw) would be examined to see if it establishes reasoning (Al-‘Illiyah) or not:
Wat betreft de schapen die vrij grazen, is er armenbelasting (Zakah) verschuldigd.
In respect to the free grazing sheep there is Zakaah (due)
(Al-Bukhaari en Abu Daawood met een andere bewoording)
(Al-Bukhaari and Abu Daawood with a different wording)
En op deze manier is elke islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) gebaseerd op twee premissen:
And so in this way every Hukm Shar’iy is based upon two premises:
De eerste: Tahqeeq ul-Manaat, en dit is puur rationeel. Het doel ervan is om kennis te verkrijgen van de werkelijkheid van het ding of de zaak waarover een rechtsregel (Hukm) wordt uitgesproken.
The first: Tahqeeq ul-Manaat and this is purely rational. Its purpose is to attain knowledge of the reality of the thing or matter that a Hukm is sought to be pronounced upon.
De tweede: Het begrijpen van de Shar’iyah-teksten die betrekking hebben op deze realiteit, welke de Tahqeeq (verificatie of vaststelling) van de grondreden (Illah) inhoudt.
The second: Understanding the Shar’iyah texts related to this reality which includes within it the Tahqeeq (verification or ascertainment) of the ‘Illah.
Daarna volgt: het toepassen van de tweede op de eerste. Of anders gezegd: door het verwerven van kennis over de werkelijkheid en het verkrijgen van kennis en begrip (van de teksten), wordt de kennis van de rechtsregel (Hukm) van Allah met betrekking tot die werkelijkheid bereikt.
That is then followed by: Applying the second upon the first. Or said differently: Through acquiring knowledge of the reality and gaining knowledge and understanding (of the texts) the knowledge of the Hukm of Allah in respect to that reality is arrived at.