Dit houdt in dat de Shar’iyah-teksten worden onderzocht om kennis te vergaren over de zaak die de oorzaak of de motief is voor de rechtsregel (Hukm). Dit vereist dat wij bekend zijn met de Alfaazh (woordelijke uitdrukkingen) en Asaleeb (stijlen) die redenering vaststellen, en hun toepassing op de teksten. Zo zou bijvoorbeeld de volgende uitspraak van de Boodschapper ﷺ worden onderzocht om te zien of deze redenering (Al-‘Illiyah) vaststelt of niet: