De stijl van de Qur’aan met betrekking tot de uitleg en presentatie van Ahkaam (rechtsregels)
The Style of the Qur’aan in respect to its explanation and presentation of Ahkaam (rulings)
De Qur’aan Al-Kareem presenteerde de gedachten en Ahkaam van de Islam die zij bracht in een Arabische stijl die het hoogste niveau van Balaaghah (welsprekendheid) en Fasaahah (zuiverheid) bereikte. De volgende zaken kunnen worden waargenomen met betrekking tot de methodologie van de presentatie ervan:
The Qur’aan Al-Kareem presented the thoughts and Ahkaam of Islaam that it brought with an Arabic style that reached the highest level of Balaaghah (eloquence) and Fasaahah (purity). The following matters can be observed in respect to its methodology of presentation:
1 – Het presenteerde de Ahkaam op een wijze die de begeerte aanwakkert om te volgen en gehoorzaam te zijn. Tegelijkertijd wekt het een afkeer en afstoting op met betrekking tot het overtreden, het verrichten van een tegenovergestelde handeling en verzet tegen Zijn geboden. Allah Ta’Aalaa zei:
1 – It presented the Ahkaam in a manner that arouses the desire to follow and be obedient. At the same time, it incites an aversion and repulsion in respect to violating, undertaking a contrary act and resistance to His commands. Allah Ta’Aalaa said:
En wie Allah en Zijn Boodschapper gehoorzaamt, zal Hij in tuinen laten ingaan (An-Nisaa’ 13).
And whoever obeys Allah and His Messenger He will enter him into gardens (An-Nisaa’ 13).
En Hij Ta’Aalaa zei:
And He Ta’Aalaa said:
En wie Allah en Zijn Boodschapper ongehoorzaam is en Zijn grenzen overschrijdt, zal Hij in het vuur laten treden (An-Nisaa’ 14).
And whoever disobeys Allah and His Messenger and transgresses His limits He will enter Him into the fire (An-Nisaa’ 14).
2 – Het heeft de Wujoob (verplichting) vastgesteld via de Seeghat ul-Amr (gebiedende wijs). Allah Ta’Aalaa zei:
2 – It has determined the Wujoob (obligation) through the Seeghat ul-Amr (command form). Allah Ta’Aalaa said:
En vestig de getuigenis voor Allah (At-Talaaq 2).
And establish the testimony for (the acceptance of) Allah (At-Talaaq 2).
En het is ook vastgesteld dat een handeling Maktoob (geschreven/voorgeschreven) is voor de Mukallafeen via de Seeghat ul Ikhbaar (vorm van informeren), zoals in de woorden van Allah Ta’Aalaa:
And it has also determined that an action is Maktoob (written/prescribed) upon the Mukallafeen through the Seeghat ul Ikhbaar (form of informing) like in the speech of Allah Ta’Aalaa:
Het vasten is aan jullie geschreven (verplicht gesteld), zoals het geschreven was voor hen die vóór jullie waren (Al-Baqarah 183).
Fasting has been written (proscribed) upon you like it was written for those who were before you (Al-Baqarah 183).
3) De Al-Qur’aan is Qat’iy Ath-Thuboot (zeker in overlevering) en de Dalaalah (aanwijzende betekenis) ervan met betrekking tot de Ahkaam kan Qat’iy Ad-Dalaalah (zeker in aanwijzende betekenis) zijn. Dit is vergelijkbaar met de spraak van Allah Ta’Aalaa:
3) Al-Qur’aan is Qat’iy Ath-Thuboot (definite in transmission) and its Dalaalah (indicative meaning) in respect to the Ahkaam can be Qat’iy Ad-Dalaalah (definite in indicative meaning). This is like in the speech of Allah Ta’Aalaa:
En voor jullie is de helft van wat jullie vrouwen nalaten als zij geen kind hebben (An Nisaa’ 12).
And for you is half of what your wives leave if they did not have a child (An Nisaa’ 12).
In dit geval houdt de Lafzh (formulering) in dit vers (Ayah) niet de mogelijkheid van meer dan één betekenis in zich. Een vers (Ayah) kan echter ook Zhanniy Ad-Dalaalah (onbepaald in zijn indicatieve betekenis) zijn. Een voorbeeld hiervan is de Qawl van Allah Ta’Aalaa:
In this case, the Lafzh (wording) in this Aayah does not hold the possibility of more than one meaning. However, an Aayah can also be Zhanniy Ad-Dalaalah (indefinite in its indicative meaning). An example of this is the Qawl of Allah Ta’Aalaa:
En de gescheiden vrouwen wachten drie (Quroo’) (Al-Baqarah 228).
And the divorced women remain in waiting for three (Quroo’) (Al-Baqarah 228).
Het lafzh “Quroo’’ houdt de mogelijkheid in om Tahaaraat (perioden van reinheid) te betekenen, net zoals het de mogelijkheid inhoudt om de betekenis van de perioden van onreinheid (Haidaat) te bedoelen. Omdat het openstaat voor meer dan één betekenis, volgt de Dalaalah (indicatie) van de Ayah (vers) de regel van de Zhanniy (onbepaald) en niet de Qat’iy (bepaald).
The Lafzh “Quroo’’ holds the possibility to mean Tahaaraat (periods of purity) just as it holds the possibility to intend the meaning of the periods of impurity (Haidaat). Due to being open to more than one meaning, the Dalaalah (indication) of the Aayah follows the ruling of the Zhanniy (indefinite) and not the Qat’iy (definite).
4 – Sommige van de verzen (Ayah) van de Qur’aan kwamen Mujmalah (op een ongedetailleerde wijze), of ‘Aammah (algemeen), of Mutlaqah (onbeperkt), en de profetische traditie (Sunnah) kwam om het Mujmal uit te leggen, het ‘Aamm te specificeren en het Mutlaq te beperken. Allah Ta’Aalaa heeft hierop gewezen in Zijn spraak:
4 – Some of the Aayaat of the Qur’aan came Mujmalah (in an undetailed manner) or ‘Aammah (general) or Mutlaqah (unrestricted) and the Sunnah came to explain the Mujmal, specify the ‘Aamm and restrict the Mutlaq. Allah Ta’Aalaa guided to that in His speech:
En Wij hebben aan u de Dhikr (gedenken) geopenbaard, opdat u aan de mensen duidelijk kunt maken wat tot hen is neergezonden (An-Nahl 44).
And We revealed to you the Dhikr (reminder) that you may make clear to the people what was sent down to them (An-Nahl 44).