Dalaalat ul-Iqtidaa’ is de Dalaalah (aanwijzing) van de Lafzh (woordluid) op een zaak waarbij de betekenis ervan niet standhoudt zonder de Taqdeer (bepaling) ervan. Deze noodzakelijke Taqdeer (bepaling) kan worden voorgeschreven door de Shar’a of kan worden voorgeschreven (d.w.z. noodzakelijk gemaakt) door de ‘Aql (rede), hetzij vanwege de Daroorah (noodzaak) van de Sidq (waarachtigheid) van de Mutakallim (spreker/bron van informatie), hetzij vanwege de Sihhah (juistheid) van het voorkomen van de Lafzh (woordluid) daardoor.

Dalaalat ul-Iqtidaa’ is the Dalaalah (indication) of the Lafzh upon a matter that its meaning does not stand up except by its Taqdeer (determination). This necessary Taqdeer (determination) could be dictated by the Shar’a or it could be dictated (i.e. made necessary) by the ‘Aql, either due to the Daroorah (necessity) of the Sidq (truthfulness) of the Mutakallim (source of speech/information) or due to the correctness (Sihhah) of the occurrence of the Lafzh (wording) through it.

Voorbeeld:

Example: