Er zijn vijf soorten Al-Hukm Ash-Shar’iy Al-Wad’iy en dat zijn:

There are five types of Al-Hukm Ash-Shar’iy Al-Wad’iy and they are:

1 – As-Sabab (de oorzaak)

1 – As-Sabab (the cause)

2 – Ash-Shart (de voorwaarde)

2 – Ash-Shart (the condition)

3 – Al-Maani’ (de verhinderaar)

3 – Al-Maani’ (the preventer)

4 – As-Sihhah, Al-Butlaan en Al-Fasaad (Correctheid/geldigheid, ongeldigheid en corruptie).

4 – As-Sihhah, Al-Butlaan and Al-Fasaad (Correctness/validity, invalidity and corruption).

5 – Ar-Rukhsah (vergemakkelijking) en Al-‘Azeemah

5 – Ar-Rukhsah (permission) and Al-‘Azeemah

Sommige van de geleerden (Ulama) hebben ze onderverdeeld in slechts drie types: de Sabab, Shart en Maani'. Anderen hebben er vier van gemaakt door Sihhah, Butlaan en Fasaad toe te voegen aan de bovenstaande drie, terwijl anderen er weer vijf hebben gemaakt, zoals hierboven gepresenteerd met de toevoeging van de Rukhsah en de ‘Azeemah.

Some of the ‘Ulamaa have made them into only three types: The Sabab, Shart and Maani’. Others made them into four adding the Sihhah, Butlaan and Fasaad to the above three whilst others still have made it five types like that which is presented above with the inclusion of the Rukhsah and the ‘Azeemah.

Dat komt doordat de Faqihs (rechtsgeleerden) onderling verschilden wat betreft deze laatste twee soorten: de Sihhah, Butlaan en Fasaad, en de Rukhsah en ‘Azeemah. Sommigen van hen beschouwden deze als behorend tot de categorie van de Hukm At-Takleefiy, terwijl anderen ze zagen als behorend tot de categorie van de Hukm Al-Wad’iy. Hetgeen het dichtst bij de juistheid ligt, is dat zij behoren tot de Hukm Al-Wad’iy, omdat zij een Wasf (beschrijving) zijn van de Hukm At-Takleefiy, terwijl zij geen type zijn van de vijf types daarvan: Al-Waajib, Al-Mandub, Al-Haram, Al-Makrooh en Al-Mubaah. Dus wanneer we bijvoorbeeld zeggen dat een dergelijk contract Saheeh, Baatil of Faasid is, dan is dat een beschrijving (Wasf) van de Hukm At-Takleefiy en niet een Hukm At-Takleefiy zelf, aangezien de Hukm At-Takleefiy voor het contract verplicht (Wajib), verboden (Haram), aanbevolen (Mandub) of iets anders zou kunnen zijn.

That is because the Fuqahaa differed in respect to these last two types: The Sihhah, Butlaan and Fasaad, and the Rukhsah and ‘Azeemah. Some of them considered these to be from the category of the Hukm At-Takleefiy whilst others viewed them to be from the Hukm Al-Wad’iy category. The closest to what is correct is that they are from the Hukm Al-Wad’iy because they represent a Wasf (description) of the Hukm At-Takleefiy whilst they are not a type from amongst its five types: Al-Waajib, Al-Mandoob, Al-Haraam, Al-Makrooh and Al-Mubaah. So when we say, for instance, that such and such a contract is Saheeh, Baatil or Faasid it represents a description (Wasf) for the Hukm At-Takleefiy and not a Hukm Takleefiy itself because the Hukm At-Takleefiy for the contract could be Waajib, Haraam, Mandoob or other than that.

Op dezelfde manier, wanneer we de rechtsregel (Hukm) beschrijven met betrekking tot het feit of het een Rukhsah of een ‘Azeemah is, is deze beschrijving niet de Hukm At-Takleefiy, oftewel de verplichting, aanbeveling, verbod, afkeuring of de toelaatbaarheid. Dus bijvoorbeeld, het vasten (Sawm) van Ramadhaan is verplicht (Wajib), maar het is ook een ‘Azeemah, terwijl het verbreken van het vasten dat wordt ondernomen door de zieke persoon in Ramadhaan toegestaan (Mubah) is en het een Rukhsah is. Daarom is de beschrijving van de Rukhsah of ‘Azeemah een beschrijving van de Hukm At-Takleefiy en geen islamitische (Shar’i) beschrijving van de handeling van de Insaan (persoon) (zelf).