De oorspronkelijke positie met betrekking tot de moslim is dat hijgenegene die hij nodig heeft wat betreft de Ahkaam Ash-Shar’iyah (direct) uit de Shar’iyah-teksten zelf neemt, namelijk uit de Aayaat en de Ahaadeeth. Dat is omdat Allah Ta’Aalaa hem met deze teksten heeft aangesproken en heeft verzocht dat hij niets volgt behalve ‘Ilm (kennis). Allah Ta’Aalaa zei:

The original position in regards to the Muslim is that he takes what he requires in terms of Ahkaam Ash-Shar’iyah (directly) from the Shar’iyah texts himself i.e. from the Aayaat and the Ahaadeeth. That is because Allah Ta’Aalaa has addressed him with these texts and requested that he does not follow other than ‘Ilm (knowledge). Allah Ta’Aalaa said:

Dit vers (Ayah) gebiedt ons onze zintuigen en ons verstand te gebruiken om tot de kennis van de Ahkaam Ash-Shar’iyah te komen, en als wij daartoe niet in staat zijn, dan is het voor ons verplicht om onderzoek te doen en zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) te verrichten om, via de overheersende Zhann (wat als het meest waarschijnlijk wordt beschouwd), tot de rechtsregel (Hukm) Ash-Shar’iy te komen.

This Aayah commands us to utilise our senses and our minds to arrive at the knowledge of the Ahkaam Ash-Shar’iyah and if we are unable then it is obligatory for us to examine and undertake Ijtihaad in order to arrive, by way of the preponderant Zhann (what is believed to be most likely), to the Hukm Ash-Shar’iy.

Navolging (Taqlid) zorgt er niet voor dat een persoon kennis (‘Ilm) bereikt of tot de Zhann Al-Ghaalib (de meest waarschijnlijke mening) komt met betrekking tot de Ahkaam Ash-Shar’iyah, en daarom hadden de geleerden (Ulama) verschillende meningen met betrekking tot de rechtsregel (Hukm) van navolging (Taqlid) als volgt:

The Taqleed does make a person arrive at knowledge (‘Ilm) or to the Zhann Al-Ghaalib (the preponderant view) of the Ahkaam Ash-Shar’iyah and as such the ‘Ulamaa held a variety of opinions in respect to the Hukm of Taqleed as follows:

1 – Sommige van de geleerden (Ulama) beschouwden At-Taqleed als geheel niet toegestaan en maakten Al-Ijtihaad verplicht voor de Mukallaf, evenals het leren van de middelen en instrumenten daarvan.

1 – Some of the ‘Ulamaa viewed that At-Taqleed is not permissible at all and made Al-Ijtihaad obligatory upon the Mukallaf and to learn its means and tools.

2 – Anderen waren van mening dat At-Taqleed absoluut toegestaan is voor degene die in staat is tot zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) en voor degene die niet in staat is.

2 – Others viewed that At-Taqleed is absolutely permitted for the one who is capable of performing Ijtihaad and for the one who is incapable.

3 – And anderen staan navolging (Taqlid) toe voor degene die niet in staat is om zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) te verrichten, terwijl zij het verbieden voor degene die in staat is om dit te verrichten.

3 – Others still permitted Taqleed for the one who is incapable of undertaking Ijtihaad whilst prohibiting it for the one who is capable of undertaking it.