Dit zijn de belangen (Masalah) waarvoor geen specifiek bewijs (Daleel) van de wetgever is vermeld dat de legitimiteit ervan of het ontbreken van legitimiteit ervan bevestigt. Dit is de betekenis van het feit dat ze Mursal zijn of vrijgelaten (d.w.z. zonder beperking).
These are the Masaalih that no specific Daleel from the legislator has been mentioned for them and bear witness to legitimacy for them or the absence of legitimacy. This is the meaning of them being Mursal or let go (i.e. without restriction).
Deze zijn derhalve representatief voor belangen (Maslahah) die niet expliciet in de Shar’iyah Nusoos (teksten) zijn vermeld, noch positief noch negatief. In plaats daarvan zijn zij overgelaten aan de zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) door middel van Ra’y (mening) in elke tijdsperiode of tijdperk.
These therefore are representative of Masaalih (interests) that have not been mentioned in the Shar’iyah Nusoos (texts), positively or negatively. Rather they are left to the estimation of Ijtihaad by way of Ra’y (opinion) in every time period or era.
De legitimiteit of illegitimiteit van deze belangen (Maslahah) wordt gemeten op basis van de balans tussen wat zij bevatten wat betreft de aspecten van voordeel en schade, en na studie, analyse en grondig onderzoek. Als het aspect van werkelijk voordeel (An-Naf’u l-Haqeeqiy) zwaarder weegt, wordt het dan aangenomen op basis van het feit dat het van de islamitisch (Shar’i) is, terwijl als de aspecten van de Mafsadah (slecht element) of Darar (schade) sterker zijn, het wordt gelaten, verboden en wordt beschouwd als niet islamitisch (Shar’i).
The legitimacy or illegitimacy of these Masaalih is measured upon the basis of the balance between what they contain in terms of the aspects of benefit and harm, and after study, analysis and thorough examination. If the aspect of true benefit (An-Naf’u l-Haqeeqiy) is of greater weight, it is then taken upon the basis that it is from the Shar’a whilst if the aspects of the Mafsadah (bad element) or Darar (harm) is stronger, then it is left, forbidden and considered as being not Shar’iy (legal/legitimate).
Daarom is het kernpunt met betrekking tot het begrijpen van de Masaalih Al-Mursalah wat de overhand heeft in termen van voordeel of nadeel. De rechtsregel (Hukm) wordt daarop gebouwd; positief indien het belang (Maslahah) overheerst en negatief indien de Mafsadah (het slechte of schadelijke element) overheerst.
Therefore, the key point in respect to understanding the Masaalih Al-Mursalah, is what dominates upon them in terms of benefit or harm. The Hukm is then built upon that; positively if the benefit is dominant and negatively if the Mafsadah (bad or harmful element) dominates.
Al-Imaam ‘Izz ud-Deen ‘Abdus Salaam zegt in zijn boek ‘Qawaa’id Al-Ahkaam’ (Principes van Ahkaam): “Door het volgen van de Maqaasid Ash-Shar’i (doelen van de Shar’a) met betrekking tot het brengen van Masaalih en het afweren van Mafaasid, bereikt hij (zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid)) uit de som daarvan een overtuiging (I’tiqaad) of een kennis, dat dit (zulk een) belang (Maslahah) niet toegestaan is om te verwaarlozen en dat dit (zulk een) kwaad niet toegestaan is om te benaderen, zelfs als er geen consensus (Ijma’) is, geen Nass (tekst) en geen specifieke analogie (Qiyas). Dat is omdat het begrip van de Shar’a zelf dat verplicht.”
Al-Imaam ‘Izz ud-Deen ‘Abdus Salaam in his book ‘Qawaa’id Al-Ahkaam’ (Principles of Ahkaam) says: “Through the following of the Maqaasid Ash-Shar’i (aims of the Shar’a) in respect to bringing Masaalih and repelling Mafaasid, he (Mujtahid) attains from the sum of that a belief (I’tiqaad) or a cognition, that this (so and so) Maslahah is not allowed to be neglected and that this (so and so) Mafsadah is not allowed to be approached, even if there is no Ijmaa’, no Nass (text) and no specific Qiyaas. That is because the understanding of the very same Shar’a obliges that”.
Gevolglik is er geen tekst en geen rechtsregel (Hukm) van consensus (Ijma’) met betrekking tot de belangen (Masaalih), en daarom zijn zij Mursalah (ontbeerd) van het bewijs (Daleel). Er is geen bewijs (Daleel) voor hen, maar zij worden eerder genomen uit de algemeenheid van de sharia, die is gekomen om de belangen (Masaalih) te brengen en de schaden (Mafaasid) af te wenden.
Consequently, there is no text and no Hukm of Ijmaa’ in respect to the Masaalih and as such they are Mursalah (devoid) of the Daleel (evidence). There is no Daleel for them but rather they are taken from the generality of the Sharee’ah having come to bring the Masaalih and to repel the Mafaasid.
Een voorbeeld:
An example:
Degenen die Al-Masaalih Al-Mursalah hebben gehanteerd, hebben een aantal handelingen van de metgezellen (Sahabah) beschouwd als gebaseerd op de Masalih Al-Mursalah. Deze omvatten:
Those who have taken Al-Masaalih Al-Mursalah have regarded a number of actions of the Sahaabah (rah) to be based upon the Masaalih Al-Mursalah. These include:
- De compilatie van de Qur’aan in een Mushaf door Abu Bakr (ra).
- The compilation of the Qur’aan into a Mushaf by Abu Bakr (ra).
- ‘Uthmaan Ibn ‘Affaan (ra) die het kopiëren van de Mushaf beval en alles behalve die kopie verbrandde. Volgens hun mening zagen Abu Bakr en ‘Uthmaan dat het belang (Maslahah) dicteerde om die actie te ondernemen en dus gingen zij ermee over. Dit was in het geval dat zij vreesden dat de Qur’aan vergeten zou worden na de dood van de Huffaazh, of dat de moslims zouden verschillen wat betreft de recitatie van de Qur’aan bij afwezigheid van geschreven Masaahif (d.w.z. kopieën).
- ‘Uthmaan Ibn ‘Affaan (ra) ordering the copying of the Mushaf and burning other than that copy. In their opinion, Abu Bakr and ‘Uthmaan saw that the Maslahah dictates taking that action and so they undertook it. This was in the case that they had feared that the Qur’aan would be forgotten following the death of the Huffaazh or that the Muslims would differ in regards to the recitation of the Qur’aan in the absence of written Masaahif (i.e. copies).
Er werd overgeleverd dat in de tijd van zijn kalifaat ‘Umar (ra) de melk die frauduleus met water was vermengd, werd weggegooid en uitgegoten als een disciplinaire maatregel voor de fraudeur. Dit was (naar hun mening) vanuit het oogpunt van de Maslahah Al-‘Aammah (het publieke belang), zodat de handelaren de mensen niet zouden bedriegen.
It was related that in the time of his Khilafah ‘Umar (ra) spilled and poured out the milk that had fraudulently been mixed with water as a disciplinary measure for the fraudster. This (in their view) was from the angle of the Maslahah Al-‘Aammah (public interest) so that the traders will not deceive the people.