Onder de belangen (Maslahah) zijn er diegene waarover de Shaari’ (Wetgever) getuigde met overweging (I'tibaar), er zijn diegene waarover de Shaari’ getuigde met nietigverklaring (Al-Ilghaa’), en onder hen zijn diegene waarover de Shaari’ zwijgzaam is gebleven. Daarom is de eerste categorie Al-Masaalih Al-Mu’tabarah (overwogen belangen), de tweede is Al-Masaalih Al-Mulghaah (nietige belangen) en de derde is Al-Masaalih Al-Mursalah.

From the Masaalih (interests) there are those which the Shaari’ (Legislator) has borne witness to them with consideration (I’tibaar), there are those which the Shaari’ has borne witness to them with cancellation (Al-Ilghaa’) and from them are those which the Shaari’ has been silent upon. Therefore, the first category is Al-Masaalih Al-Mu’tabarah (considered interests), the second is Al-Masaalih Al-Mulghaah (cancelled interests) and the third is Al-Masaalih Al-Mursalah.

Er wordt gezegd dat dit de zaken zijn waar de Shaari’ rekening mee heeft gehouden, waarbij de Shaari’ Ahkaam voor hen heeft vastgesteld waarmee zij zijn bereikt. Dit is vergelijkbaar met het behoud van de religie (Deen), het leven, het verstand, de eer en het bezit.

It is said that these are those which the Shaari’ has given consideration to, where the Shaari’ has legislated Ahkaam for them through which they were arrived at. This is like the preservation of the Deen, the life, the mind, the honour and the property.

- Zo heeft Allah Ta’Aalaa Al-Jihaad en het doden van de Murtadd (afvallige) voorgeschreven voor het behoud van de religie (Deen).

- So Allah Ta’Aalaa legislated Al-Jihaad and the killing of the Murtadd (apostate) for the preservation of the Deen.

Hij Ta’Aalaa heeft Al-Qisaas voorgeschreven ter bescherming van het leven.

- He Ta’Aalaa legislated Al-Qisaas for the preservation of the life.

Allah Ta’Aalaa heeft de vastgestelde straffen (Hudud) bepaald voor degene die alcohol drinkt en heeft de bedwelmende substantie verboden om het 'Aql te beschermen.

- Allah Ta’Aalaa legislated the Hadd (fixed set punishment) for the one who drinks alcohol and prohibited the intoxicating substance to protect the ‘Aql.

Hij Ta’Aalaa heeft de vastgestelde straffen (Hudud) voor Az-Zinaa, Al-Qadhf (valse beschuldiging van onzedelijkheid tegen een vrouw) en Al Luwaat (sodomie) vastgesteld om de eer en de afkomst te beschermen.

- He Ta’Aalaa legislated the Hadd of Az-Zinaa, Al-Qadhf (slander against a woman’s honour/chastity) and Al Luwaat (sodomy) to preserve the honour and lineage.

- En Hij Ta’Aalaa heeft de vastgestelde straffen (Hudud) voor diefstal en de struikrover vastgesteld om het eigendom/vermogen te beschermen. Er wordt gezegd dat op basis van deze erkende belangen (Maslahah) en het verbinden van deze aan hun Sharia-grondreden (Illah), er in aanwezigheid of afwezigheid van analogie (Qiyas) op wordt toegepast. Bijgevolg zal elke realiteit waarvoor de Wetgever geen tekst heeft verstrekt voor de rechtsregel (Hukm), maar die gelijk is aan een andere realiteit met betrekking tot de motief (Baa’ith) van de rechtsregel (Hukm), zijnde de grondreden (Illah), dezelfde rechtsregel (Hukm) krijgen als de realiteit waarvoor wel een tekst bestaat, net zoals we hebben besproken in het gedeelte over analogie (Qiyas).

- And He Ta’Aalaa legislated the Hadd of theft and the highway robber to preserve the property/wealth. It is said that based upon these Masaalih Al-Mu’tabarah and connecting them to their Shar’iyah ‘’Illah (reasoning) in presence and absence Qiyaas is undertaken upon them. Consequently, any reality that the Shaari’ has not provided a text for its Hukm and it is equal to another reality in respect to its Baa’ith (motive/reason) of the Hukm, which is the ‘Illah, takes the same Hukm of the reality that has a text for it, just like we have discussed in the section about Qiyaas.

Dit zijn belangen (Maslahah) waarvan is verondersteld dat het belangen (Maslahah) zijn, terwijl de Wetgever ze heeft opgegeven en ze geen aandacht krijgen vanwege de rechtsregels (Hukm) die Hij heeft vastgesteld, wat aangeeft dat ze geen overweging mogen krijgen.

These are Masaalih (interests) that have been imagined to be Masaalih whilst the Shaari’ relinquished them and they are not given regard due to the Ahkaam that He legislated, indicating that they are not to be given consideration.

Een voorbeeld van deze categorie van belangen (Masaalih) is het belang (Maslahah) van de vrouw met betrekking tot haar gelijkheid aan haar mannelijke broer binnen de erfenis. De Shaari’ (Wetgever) heeft dat opgegeven op basis van het bewijs (Daleel) van Zijn Qawl Ta’Aalaa:

An example of this category of Masaalih (interests) is the Maslahah of the female in regards to her being equal to her male brother within inheritance. The Shaari’ (Legislator) relinquished that by the Daleel of His Qawl Ta’Aalaa:

Het is ook vergelijkbaar met het voorbeeld van de uitspraak van een van de geleerden (Ulama) tegen een van de kaliefen (Khulafaa) nadat hij overdag tijdens de Ramadan geslachtelijk verkeer met zijn vrouw had gehad: “Je moet twee opeenvolgende maanden vasten”. Toen hij daarvoor werd veroordeeld omdat hij de kalief niet had bevolen een slaaf vrij te laten, terwijl zijn rijkdom daarvoor voldoende was, zei hij: “Als ik hem dat had bevolen (dat wil zeggen: het vrijlaten van een slaaf), dan zou het gemakkelijk voor hem zijn geweest, en dus lag het belang (Maslahah) in het opleggen van het vasten aan hem om als afschrikmiddel te dienen”. Deze mening is echter ongeldig (Baatil) en in strijd met de tekst van de profetische traditie (Sunnah), omdat de Boodschapper van Allah ﷺ tegen de Arabier (Bedoeïen) die hem ﷺ had verteld dat hij tijdens de Ramadan met zijn vrouwen had geslapen, zei: “Laat een slaaf vrij”. Hij zei: “Ik kan dat niet vinden (dat wil zeggen: de middelen)”. Hij ﷺ zei toen: “Vast twee opeenvolgende maanden”. Hij (de Bedoeïen) antwoordde: “Dat ligt buiten mijn vermogen”. Hij ﷺ zei: “Voed zestig Miskeen” (Al-Bukhaari en Muslim met verschillende bewoordingen). Dit bevat een sterke aanwijzing van een vaste volgorde en daarom is het niet toegestaan om daartegen in te gaan.

It is also like the example of the statement of one of the ‘Ulamaa to one of the Khulafaa’ after he had intimate relations with his wife in the day time during Ramadhaan: “You must fast two consecutive months”. Then when he was denounced for that due to not commanding the Khalifah to free a slave, whilst his wealth was sufficient, he said: “If I had commanded him with that (i.e. freeing a slave) then it would have been easy for him and so the Maslahah lay in obliging the fasting upon him in order to act as a deterrent”. This opinion however is invalid (Baatil) and in opposition to the text of the Sunnah because the Messenger of Allah (saw) said to the Arab (Bedouin) who had told him (saw) that he’d had relations with his wives during Ramadhaan: “Free a slave”. He said: “I do not find it (i.e. the means)”. He (saw) then said: “Fast two consecutive months”. He (the Bedouin) replied: “It is beyond my capability”. He (saw) said: “Feed sixty Miskeen” (Al-Bukhaari and Muslim with different wordings). This contains a strong indication of a fixed ordering and as such it is not permitted to go against that

Een ander voorbeeld is dat wat verband houdt met het belang (Maslahah) van de lafhartigen die zich terugtrekken uit Al-Jihaad of het werk om het islamitische leven te hervatten door de islamitische staat werkelijkheid te laten worden, met het argument dat dit is om zichzelf te beschermen en te behoeden voor schade en de dood. Dit is terwijl de Shaari’ dit zwaardere belang (Maslahah) heeft laten vervallen en geannuleerd door de Ahkaam die in de Qur’aan en de profetische traditie (Sunnah) zijn opgenomen, welke Al-Jihaad verplichten en het werk om de islamitische staat te vestigen verplicht maken.

Another example is that related to the Maslahah of the cowardly ones who stay back from Al-Jihaad or the work to resume the Islamic life by bringing the Islamic State into reality, by arguing that it is in order to preserve and safeguard themselves from harm and death. This is whilst the Shaari’ has foregone and cancelled out this outweighed Maslahah by the Ahkaam contained in the Qur’aan and the Sunnah which obligate Al-Jihaad and make the work to establish the Islamic State obligatory.

Allah Ta’Aalaa zei:

Allah Ta’Aalaa said:

En de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

And the Messenger of Allah (saw) said:

Dit zijn de belangen (Masalah) waarvoor geen specifiek bewijs (Daleel) van de wetgever is vermeld dat de legitimiteit ervan of het ontbreken van legitimiteit ervan bevestigt. Dit is de betekenis van het feit dat ze Mursal zijn of vrijgelaten (d.w.z. zonder beperking).

These are the Masaalih that no specific Daleel from the legislator has been mentioned for them and bear witness to legitimacy for them or the absence of legitimacy. This is the meaning of them being Mursal or let go (i.e. without restriction).

Deze zijn derhalve representatief voor belangen (Maslahah) die niet expliciet in de Shar’iyah Nusoos (teksten) zijn vermeld, noch positief noch negatief. In plaats daarvan zijn zij overgelaten aan de zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) door middel van Ra’y (mening) in elke tijdsperiode of tijdperk.

These therefore are representative of Masaalih (interests) that have not been mentioned in the Shar’iyah Nusoos (texts), positively or negatively. Rather they are left to the estimation of Ijtihaad by way of Ra’y (opinion) in every time period or era.

De legitimiteit of illegitimiteit van deze belangen (Maslahah) wordt gemeten op basis van de balans tussen wat zij bevatten wat betreft de aspecten van voordeel en schade, en na studie, analyse en grondig onderzoek. Als het aspect van werkelijk voordeel (An-Naf’u l-Haqeeqiy) zwaarder weegt, wordt het dan aangenomen op basis van het feit dat het van de islamitisch (Shar’i) is, terwijl als de aspecten van de Mafsadah (slecht element) of Darar (schade) sterker zijn, het wordt gelaten, verboden en wordt beschouwd als niet islamitisch (Shar’i).

The legitimacy or illegitimacy of these Masaalih is measured upon the basis of the balance between what they contain in terms of the aspects of benefit and harm, and after study, analysis and thorough examination. If the aspect of true benefit (An-Naf’u l-Haqeeqiy) is of greater weight, it is then taken upon the basis that it is from the Shar’a whilst if the aspects of the Mafsadah (bad element) or Darar (harm) is stronger, then it is left, forbidden and considered as being not Shar’iy (legal/legitimate).

Daarom is het kernpunt met betrekking tot het begrijpen van de Masaalih Al-Mursalah wat de overhand heeft in termen van voordeel of nadeel. De rechtsregel (Hukm) wordt daarop gebouwd; positief indien het belang (Maslahah) overheerst en negatief indien de Mafsadah (het slechte of schadelijke element) overheerst.

Therefore, the key point in respect to understanding the Masaalih Al-Mursalah, is what dominates upon them in terms of benefit or harm. The Hukm is then built upon that; positively if the benefit is dominant and negatively if the Mafsadah (bad or harmful element) dominates.