De ‘Urf is datgene waaraan de samenleving gewend is, wat gewoonte is geworden en waarnaar zij handelt in haar leven, zowel in spraak als in daden, en het vertegenwoordigt de herhaalde gewoonte van de samenleving.

The ‘Urf is what the society is accustomed to, made habitual and proceeds upon in its life in terms of speech and action and it represents the repetitive custom of the society.

Sommige van de rechtsgeleerden (Faqih) van de moslims, zoals de Al-Maalikiyah en Al-Hanafiyah, beschouwden het als een bewijs (Daleel) voor Tashree’ (wetgeving) in het geval dat er geen Nass (tekst) is die van toepassing is op een (gegeven) realiteit onder de verschillende realiteiten. Echter, de ‘Urf met betrekking tot niet-moslims vormt een fundamentele en belangrijke bron voor het door mensen gemaakte recht.

Some of the Fuqahaa of the Muslims like Al-Maalikiyah and Al Hanafiyah counted it as a Daleel for Tashree’ (making legislation) in the case where there is no Nass (text) (applying) upon a (given) reality from amongst the realities. However, the ‘Urf in respect to non-Muslims represents a fundamental and main source for the man-made law.

Westerlingen stellen in het algemeen de wetten vast die hun leven en hun maatschappelijke relaties reguleren, en zij behandelen de problemen die onder hen ontstaan op basis van de ‘Urf of op basis van wat zij gewend zijn geraakt wat betreft gebruiken en tradities.

The Westerners, in general, set the laws that regulate their life and their societal relationships and treat the problems arising amongst them based upon the ‘Urf or based upon what they have become accustomed to in terms of customs and traditions.

Bijgevolg is het de ‘Urf die bepaalt dat een bepaalde zaak, handeling of uitspraak toelaatbaar is, waardoor de persoon niet wordt belet deze uit te voeren. Net zoals de ‘Urf bepaalt dat een bepaalde zaak, handeling of uitspraak niet toelaatbaar is, waardoor de persoon deze moet vermijden.

Consequently, it is the ‘Urf that determines that a certain matter, action or speech is permissible and so the person is not prevented from undertaking that. Just as the ‘Urf determines that a particular matter, action or speech is impermissible and as such the person must avoid it.

Op deze grondslag of basis zijn hun Ahkaam (rechtsregels) open en onderhevig geworden aan verandering, verschil en tegenstrijdigheid, in overeenstemming met de verandering in gebruiken en hun verschillen. Daarom zul je vinden dat dezelfde zaak toegestaan is bij een bepaald volk, terwijl het niet toegestaan is bij een ander, en wat toegestaan is in een bepaalde tijd, niet toegestaan is in een andere tijd.

It us upon this foundation or basis that their Ahkaam (rulings) have become open and susceptible to change, difference and contradiction in accordance to the change in customs and their differing. Therefore, you find that the same matter is permissible with a certain people whilst it is impermissible with another and what is permissible in a certain time is impermissible in another time.

Zoals bijvoorbeeld het House of Commons in Groot-Brittannië, dat hun wetgevende macht vertegenwoordigt, homoseksualiteit toegestaan heeft gemaakt in recente jaren, terwijl deze lelijke daad voorheen verboden was. Het heeft het toegestaan gemaakt op basis van de ‘Urf die de laatste tijd heersend is geworden en de Britse samenleving domineert.

For example, the House of Commons in Britain, which represents their legislative authority, made homosexuality permissible in recent years whilst this ugly act had been forbidden previously. It made it permissible based upon the ‘Urf that has prevailed and dominated over the British society in recent times.

Vanwege dit draaien de Ahkaam die zijn gebouwd op de premisse van de ‘Urf mee met deze, waar deze ook heen draait, en een zaak wordt ongeldig wanneer de ‘Urf deze ongeldig maakt. Bijgevolg, als de ‘Urf en ‘Aadah (gewoonte en norm) veranderen en die afgeraden (Makruh) zaak geliefd (Mahboob) wordt, dan maken de door mensen gemaakte wetten het toegestaan (of legaal). Op dezelfde wijze, als die geliefde zaak haatelijk wordt, is het verboden.

Due to this the Ahkaam that have been built upon the premise of the ‘Urf revolve with it wherever it revolves and a matter becomes invalid when the ‘Urf invalidates it. Consequently, if the ‘Urf and ‘Aadah (custom and norm) change and that Makrooh (hateful matter) becomes Mahboob (loved), the man-made laws then make it permissible (or legal). Similarly, if that liked matter becomes hateful, it is forbidden.

Om deze reden merken we op dat er van de ene naar de andere tijd veranderingen en aanpassingen plaatsvinden met betrekking tot de door mensen gemaakte wetten, zodat deze in lijn zijn met de gebruiken en normen van de mensen.

For this reason, we notice that changes and adjustments take place in respect to the man-made laws from one time to another so that they are in line with the customs and norms of the people.

De Siyaadah (soevereiniteit) in het democratische systeem behoort daarom toe aan de natie (of het volk), en de Siyaadah omvat het kiezen van de wetten die zij wensen en die overeenkomen met hun gebruiken.

The Siyaadah (sovereignty) in the democratic system therefore belongs to the nation (or people) and its Siyaadah includes choosing the laws that they wish and which agree with their customs.

Dit is terwijl de Siyaadah in de Islam toebehoort aan de Shar’a (islamitische wetgeving) en de moslims verplicht zijn hun Ahkaam (rechtsregels) uit de Shar’a te halen. Allah Ta’Aalaa zegt:

This is whilst the Siyaadah in Islaam belongs to the Shar’a (Islamic legislation) and the Muslims are obligated to take their Ahkaam (rulings) from the Shar’a. Allah Ta’Aalaa says:

Het verwijzen naar Allah (SWT) en Zijn Boodschapper (Peace be upon him) betekent verwijzen naar het Kitaab van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper.

Referring to Allah (swt) and His Messenger (saw) means referring to the Kitaab of Allah and the Sunnah of His Messenger.

De geleerden van door mensen gemaakte wetten hebben voorwaarden gesteld met betrekking tot de geldigheid van de ‘Urf en het handelen in overeenstemming ermee. Deze zijn als volgt:

The scholars of man-made laws have stipulated conditions related to the validity of the ‘Urf and acting in accordance to it. They are as follows:

1 – Dat het welgesteld is, en zij bedoelen hiermee dat de ‘Urf een publiek (algemeen) voordeel realiseert. Dat komt omdat hun criterium in het leven het realiseren van het grootste deel van het materiële voordeel is voor het grootste aantal individuen in de samenleving. 2 – Rechtvaardigheid, en zij bedoelen hiermee dat de ‘Urf niet in strijd is met het heersende concept van rechtvaardigheid binnen de samenleving. Een voorbeeld van rechtvaardigheid is naar hun visie dat de vrouw hetzelfde deel uit de erfenis ontvangt als de man in het geval dat er geen testament is geschreven.

1 – That it is well met and here they mean that the ‘Urf realises a public (general) benefit. That is because their criteria in life is to realise the greatest portion of material benefit for the greatest number of the individuals of the society. 2 – Justice and they mean by this that the ‘Urf does not oppose the prevailing concept of justice within the society. So an example of justice in their view is that the woman takes the same amount from the inheritance as the man in the case where a will has not been written.

3 – Dat de ‘Urf algemeen is, waarmee zij bedoelen dat het algemeen is met betrekking tot de plaats waar het gedrag plaatsvindt, of dat het algemeen is met betrekking tot de mensen tussen wie het plaatsvindt. Dit is vergelijkbaar met de productiemethoden en beroepsgebruiken, en dit wordt de specifieke (of speciale) gewoonte genoemd.

3 – That the ‘Urf is general and they mean by this that it is general in respect to the place in which the conduct occurs or that it is general in respect to the people that it occurs amongst. This is like the manufacturing and professional customs and this is called the specific (or special) custom.

4 – Dat de ‘Urf niet in strijd is met of tegenover een van de teksten van de grondwet, zelfs wanneer de grondwet bepaalt dat de gewoonte moet worden gevolgd.

4 – That the ‘Urf is not contrary or in opposition to a text from the texts of the constitution even though the constitution states that the custom is to be taken.