Wat betreft de tweede methodologie, dan is dit de Tareeqah van Al Fuqahaa’, die de volgelingen van imam Abu Haneefah volgden bij het vastleggen van de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) van hun rechtsschool (Madhhab). Zij gingen te werk volgens deze methode door te kijken naar de effecten van de Furoo’ (takken) en door uit te leggen dat de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) dienen om de takken te ondersteunen en om de juistheid van de zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) daarin te bevestigen. Deze Tareeqah stelt de Qawaa’id Al-Usooliyah vast in het licht van wat er is overgeleverd uit de takken van hun A’immah (imams), terwijl zij beweren dat deze de Qawaa’id (principes) vertegenwoordigen waar die imams rekening mee hielden toen zij de takken afleidden en deduceerden die de Ahkaam Ash-Shar’iyah vertegenwoordigen. De principes vertegenwoordigen daarom Usool die voortkwamen na de aanwezigheid van de Ahkaam Ash-Shar’iyah en die voortkwamen als resultaat van deductie gemaakt uit de takken.

As for the second methodology then it is the Tareeqah of Al Fuqahaa’ which the followers of Al-Imaam Abu Haneefah followed when placing down the Usool ul-Fiqh of their Madh’hab. They proceeded upon this method by looking at the effects of the Furoo’ (branches) and by explaining that Usool ul-Fiqh is to serve the branches and to affirm the soundness of the Ijtihaad in them. This Tareeqah establish the Qawaa’id Al-Usooliyah in light of what has been transmitted from the branches from their A’immah (Imaams) whilst claiming that these represent the Qawaa’id (principles) which those A’immah paid regard to when they extracted and deduced the branches which represent the Ahkaam Ash-Shar’iyah. The principles therefore represent Usool which came after the presence of the Ahkaam Ash-Shar’iyah and which came as a result of deduction made from the branches.