Al-Qur'an telah diturunkan dari langit kepada Muhammad ﷺ, Utusan Tuhan, supaya dengannya beliau ﷺ dapat mendirikan sebuah negara, membentuk sebuah masyarakat, menyusun sebuah komuniti, membina minda dan hati nurani, serta menetapkan nilai-nilai akhlak. Al-Qur'an juga bertujuan menetapkan ikatan-ikatan yang akan berfungsi dalam komuniti Muslim, sebagaimana ia juga menentukan hubungan antarabangsa yang mungkin dimiliki oleh negara Muslim. Kesemua ini harus dipautkan dengan kukuh, supaya setiap bahagiannya membentuk satu keseluruhan yang padu, berpunca daripada satu sumber dan merujuk kepada satu kuasa berautoriti. Inilah sebenarnya hakikat agama, sebagaimana yang ditetapkan oleh Tuhan dan diamalkan oleh umat Islam pada zaman ketika mereka benar-benar menjadi Muslim yang sejati.

The Qur’ān was bestowed from on high to Muĥammad, God’s Messenger, so that he might, by means of it, establish a state, bring a community into being, organise a society, cultivate minds and consciences and set moral values. The Qur’ān was also to set the bonds that would operate within the Muslim community, as also define the international relations the Muslim state might have. All these were to be firmly joined together, so that all their parts would form one coherent whole, stemming from a single source and referring to a single authority. This is, in fact, the nature of religion, as defined by God and practised by Muslims in the days when they were indeed truly Muslims.