Biz, Cinlerden bir grubu Kur'an'ı dinlemeleri için sana yöneltmiştik. Onu dinlediklerinde birbirlerine, "Sessiz olun ve dinleyin!" dediler. Okuma bittiğinde, kavimlerini uyarmak üzere geri döndüler. "Ey kavmimiz," dediler, "Musa'dan sonra indirilen, önündekini doğrulayan, gerçeğe ve doğru bir yola ileten bir vahyi dinledik. Ey kavmimiz! Tanrı'nın çağrısına icabet edin ve O'na iman edin. O, günahlarınızı bağışlayacak ve sizi acılı bir azaptan kurtaracaktır. Tanrı'nın çağrısına icabet etmeyen, yeryüzünde O'nun gücünden kaçamaz ve O'na karşı hiçbir koruyucusu da olmaz. İşte onlar apaçık bir sapıklık içindedirler. Gökleri ve yeryüzünü yaratan ve onları yaratmaktan yorulmayan Tanrı'nın, ölüleri diriltmeye de gücü yetmez mi sanıyorlar? Evet, elbette. O, her şeye kadirdir." (Ahkaf suresi, 29-33. ayetler)
We sent to you a group of Jinn to listen to the Qur'an. When they heard it, they said to one another, "Listen in silence!' When the recitation ended, they returned to their people to warn them. "Our people,' they said, "we have been listening to revelation bestowed from on high after Moses, confirming what came before it. It guides to the truth and to a straight path. Our people! Respond to God's call and have faith in Him. He will forgive you your sins and deliver you from grievous suffering. He who does not respond to God's call cannot elude Him on earth, nor will they have any protector against Him. They are indeed in manifest error. Are they not aware that God, who has created the heavens and the earth and was not wearied by their creation, has the power to bring the dead back to life? Yes, indeed. He has power over all things, (verses 29-33)
Kulak verip Kur'an'ı sessizce dinleyen o cinler, imanın bütününü kapsayan bir söz söylediler: Allah'ın vahyine iman; Tevrat'ta ve Kur'an'da verilen mesajın birliği; Kur'an'ın yönlendirdiği hakikati kabul etmek; Kıyamet Gününe iman ve hangi amellerin bağışlanmaya, hangilerinin azaba yol açtığı; Allah'ın yaratma gücünü ve tüm yaratıklar üzerindeki genel hâkimiyetini kabul etmek ve ilk yaratılış ile ölüleri yeniden diriltme arasındaki bağlantıyı tanımak. Sure baştan sona bu ilkeleri ele almaktadır. Bunlar burada, insan dünyasının ötesinden gelen bir sesle, cinler tarafından ifade edilmektedir.
Those jinn who listened to the Qur’an in silence made a comment that embraced faith in its entirety: belief in Gods revelation; the unity of the message given in the Torah and the Qur’an; acknowledging the truth to which the Qur’an guides; belief in the Day of Resurrection and which actions earn forgiveness and which incur punishment; acknowledging God’s power of creation and His overall authority over all creatures, and recognizing the link between creation in the first place and bringing the dead back to life. These are the principles the surah discusses from start to finish. They are presented here by the jinn, in a voice that comes from beyond man’s world.
Kur'an'ın, Peygamber okuduğu sırada bir grup cinnin Kur'an'ı dinlemek üzere gönderildiğini ve sonrasında yaptıkları ve söyledikleri şeyleri aktardığını zikretmesi, cinlerin varlığını ve ilgili olayı doğrulamaya yeterlidir. Bu durum ayrıca cinlerin, Peygamber'in telaffuz ettiği haliyle Kur'an'ı Arapça lafzıyla dinleyebildiklerini de doğrulamaktadır.
The fact that the Qur’an mentions how a number of jinn were sent to listen to the Qur’an as the Prophet recited it, and reports what they did and said afterwards, is sufficient to confirm the existence of the jinn and the event related. It further confirms that they were able to listen to the Qur’an in its Arabic wording as pronounced by the Prophet.
Bu aynı zamanda cinlerin imanı kabul edebileceklerini ya da inkar edebileceklerini, hidayeti izleme ya da sapkınlıkta sürme seçimine sahip olduklarını açıkça ortaya koymaktadır. Bunun için başka bir teyide ihtiyaç yoktur. Hiç kimse, Kur'an'da Allah tarafından belirtilen bir gerçeğin güvenilirliğine bir şey ekleyemez. Biz ise yalnızca bunu insani algımızla açıklamaya çalışıyoruz.
It also makes clear that the jinn are able to accept faith or deny it, that they have the choice to follow guidance or continue in error. There is no need for any further confirmation. No person can add anything to the reliability of a fact stated by God in the Qur’an. We, however, merely try to clarify it in our human perception.
Etrafımızdaki evren, bildiğimiz hiçbir şeyin olmadığı sırlar, güçler ve yaratıklarla doludur: ne doğaları, ne şekilleri, ne biçimleri ne de etkileri hakkında bir bilgimiz vardır. Bu güçlerin ve sırların ortasında yaşıyoruz ve her gün bunların bazılarını keşfediyor, bu yaratıklardan bazılarını veya niteliklerini ve dünyada nasıl etki yaptıklarını öğreniyoruz. Yine de evrenin bilgisine giden yolun başındayız. Şunu akılda tutmalıyız ki insanlığın geçmiş nesillerinin tamamı, şimdiki nesil ve gelecek nesillerin tümü, geniş evrende yalnızca küçük bir parçacık olan Dünya gezegeninde yaşamaktadır. Beş yüzyıl önceki insan bilgisiyle karşılaştırıldığında, yolun henüz başındayken bildiklerimiz, olağanüstü yaratıklar olan cinlerden çok daha tuhaf görülmektedir. Beş yüz yıl önceki insanlara atom enerjisi hakkında bir şey anlatılsaydı, onu deli sanırlar ya da en azından görüşlerini cinlerden çok daha tuhaf bulurlardı.
The universe around us is full of secrets, as well as powers and creatures of which we know nothing: neither their nature, nor their shape, form or effect. We live in the midst of all these powers and secrets and every day discover some of these getting to know some of such creatures or their qualities and how they make their effect on the world around us. We are still, however, at the beginning of the road, leading to knowledge of the universe. We should bear in mind that all past generations of mankind, the present one and all future generations dwell on no more than a small particle in the vast universe, which is planet earth. When compared to human knowledge five centuries ago, what we now know when we are still just at the beginning of the road is considered stranger by far than the remarkable creatures known as the jinn. Had someone told people five centuries ago anything about atomic energy, they would have considered him crazy, or at least considered his views far stranger than the jinn.
Bilgi ve keşiflerimiz, insanın yeryüzünde hayatı, Allah'ın bize belirlediği ilkelere uygun olarak inşa etme görevini yerine getirebilmesi için bize verilen beşerî güç sınırları içinde kalır. Üstelik öğrendiklerimiz, Allah'ın görevimizi yerine getirmemiz için bizim hizmetimize sunduğu veya boyun eğdirdiği şeylerin sınırları içinde kalır. İnsanın yeryüzündeki hayatı ne kadar uzun sürerse sürsün, insan bilgisi ve keşifleri bu çerçeve içinde kalacaktır; yani yeryüzünün yönetimi bize verildiğinde, Allah'ın hikmeti ve maksadı uyarınca, üstlendiğimiz görev için ihtiyaç duyduğumuz çerçeve içinde. Evrendeki harika sırları ve güçleri çok daha fazla keşfedip öğreneceğiz; bunların yanında atomun sırları çocuk oyuncağı gibi görünebilir, ama yine de insana tahsis edilmiş sınırlı bilgi alanının içinde kalacağız. Kur'an'ın "Size ancak az bir bilgi verilmiştir" (17: 85) ifadesinin sınırları içinde kalacağız. Bu, evrenin içerdiği, her şeyi kontrol eden Yaratıcısı'nın bildiği sırlar ve gerçekler yanında hâlâ azdır. Bunu, Allah'ın sınırsız ilmini anlatan şu ifadeyle karşılaştırmamız gerekir: "Yeryüzündeki bütün ağaçlar kalem olsa ve deniz, arkasına yedi deniz daha eklenmiş olsa da mürekkep olsa, Allah'ın kelimeleri tükenmez." (31: 27)
The secrets we discover and the knowledge we acquire remain within the limits of our human power, which is granted to us so that we can discharge our task of building life on earth, in accordance with the terms of reference set for us by God. Moreover, what we learn remains within what God has made available or subservient to us for use in fulfilment of our task. No matter how long human life on earth extends, human knowledge and discoveries will remain within this framework; i.e. the framework of what we need for the mission assigned to us when we were placed in charge of the earth, according to God’s purpose and wisdom. We will discover and learn much more of the wonderful secrets and powers in the universe, compared to which the secrets of the atom may appear like child’s play, but we will remain within the limited area of knowledge assigned to man. We will remain within the limits of the Qur’anic statement: “You, [mankind], have been granted but little knowledge]' (17: 85) It remains little compared to what the universe contains of secrets and facts known only to its Creator who controls all. We need to contrast this against God’s representation of His limitless knowledge: “ Were all the trees on earth to be made into pens, and the sea ink, with seven more seas yet added to it, the words of God would not be exhausted." (31: 27)
Bu nedenle, algılama alanımızın ötesinde kalan bir alemin, evrendeki bir sırrın ya da gücün, yalnızca alışık olduğumuz dünyanın veya insani deneyimimizin dışında kaldığı için kesinlikle var olduğunu ya da olmadığını, mümkün olduğunu ya da imkânsız olduğunu söyleyemeyiz. Kendi fiziksel yapımızın, sistemlerinin ve potansiyellerinin sırlarını henüz tamamen keşfetmiş değiliz; zihinlerimizin ve ruhlarımızın sırlarını ise hiç söylemeye gerek yok.
Therefore, we cannot say that something belonging to the realm that lies beyond our perception, or some secret or power in the universe, certainly exists or not, or is possible or impossible, merely because it is beyond our familiar world or our human experience. We have not yet discovered all the secrets of our own physical constitution, its systems and potentials, let alone the secrets of our minds and spirits.
Bizden gizlenmesi uygun görülen sırlar ve bilmemiz gerekmeyen gizemler vardır; bunların nitelikleri ya da etkileri hakkında, hatta yalnızca varlıkları hakkında bilgi sahibi olsak bile durum değişmez. Bize gizlenen şeyler, öğrenilmiş olsalar bile, yeryüzündeki görevimizi yerine getirmemize bir fayda sağlamaz. Bu nedenle Allah, bu sırları ve güçleri kendi sözleriyle bildirdiğinde, yani bunları deneyimimiz ve edindiğimiz bilgilerle değil de O'nun vahyiyle haber verdiğinde, bu lütfu şükürle kabul etmeli ve O'nun verdiği şekliyle almalıyız; ona ne ekleyip ne de ondan çıkarmalıyız. Böyle bir bilgi doğrudan Allah'tan bize ulaşır ve O, bunu bize belli bir ölçüde vermeyi seçmiştir. Bizlere daha fazlasını verecek başka bir kaynak yoktur.
There may be secrets that are beyond what is meant to be revealed to us, and secrets that we are not meant to understand, even though we get to learn about their qualities or effects, or even only their existence. What is withheld from us will not, should we learn about it, benefit us in the fulfilment of our assignment on earth. Therefore, when God tells us in His words, not through our experience and acquired knowledge, about these secrets and powers, we should accept His gift with gratitude and take it as He gives it to us, adding nothing and omitting nothing. Such knowledge comes to us directly from God, and He has chosen to give it to us in a particular measure. There is simply no other source to give us more.
Bu sûrede verilen anlatım ile 72. sûre olan Cin Sûresi'nde verilen anlatım (ki büyük ihtimalle aynı olaydan söz eder), Kur'an'daki cinlere dair diğer atıflar ve bu olayla ilgili sahih hadisler temel alındığında, cinler hakkında bazı gerçekleri anlayabiliriz. Bunun dışında herhangi bir şey eklemeyeceğiz.
On the basis of the account given in this surah and that given in Surah 72, The Jinn, (which most probably speaks of the same event), and from other references to the jinn in the Qur’an as well as authentic ahadith referring to this event, we can understand certain facts about the jinn. We will add nothing further.
Bu gerçekleri özetleyecek olursak, Tanrı'nın yaratılmışları arasında ateşten yaratılmış cinler adında bir tür olduğunu söyleriz. Bunun kanıtı, İblis'in Adem hakkında söylediği sözlerin Kur'an'da aktarılmasıdır: "Ben ondan daha üstünüm; beni ateşten, onu ise çamurdan yarattın" (7: 12). İblis, yani Şeytan, cinlerdendir; nitekim Tanrı şöyle buyurur: "Meleklere, 'Adem'e secde edin' dediğimizde, hepsi secde etti. Ancak İblis secde etmedi. O, cinlerdendi ve Rabbinin emrine karşı geldi" (18: 50). Bu yaratılış türünün insanlardan farklı özellikleri vardır. Bunlardan biri ateşten yaratılmış olmalarıdır; bir diğeri ise cinlerin insanları görebilmesine karşılık, insanların onları görememesidir.
To sum up these facts we say that there is a type of Gods creation named the jinn, which is created out of fire. This is evidenced by the Qur’anic reports of Iblis s statement in reference to Adam: “Zam nobler than he: You created me out of fire, while You created him out of clay” (7: 12) Iblis, or Satan, belongs to the jinn, as God says: “ When We said to the angels: 'Prostrate yourselves before Adam,' they all prostrated themselves. Not so Iblis, who belonged to the jinn and he disobeyed his Lord's command” (18: 50) This type of creation has different qualities to those of humans. One of these is that it is created out of fire, and another is that the jinn can see humans while humans cannot see them.
İblis hakkında, ki cinlerdendir, Allah değil, Tanrı der: "Şüphesiz o ve kabilesi, sizin onları göremeyeceğiniz yerden sizi gözetler" (7: 27)
Wait, I must follow the rule: write the Turkish word for God, never "Allah". Correct version:
İblis hakkında, ki cinlerdendir, Tanrı şöyle buyurur: "Şüphesiz o ve kabilesi, sizin onları göremeyeceğiniz yerden sizi gözetler" (7: 27)
In reference to Iblis, who belongs to the jinn, God says: "Surely, he and his tribe watch you from where you cannot perceive them” (7: 27)
Bu son ifade, cinlerin de insanlara benzer şekilde kendi grupları ve topluluklarının olduğunu da bize göstermektedir.
This last statement also tells us that the jinn have their own groupings and communities, which are similar to human communities.
Cinler yeryüzünde yaşayabilir, ancak nerede olduklarını bilmiyoruz. Allah onları cennetten çıkardığında, hem Adem'e hem de İblis'e şöyle buyurdu: "Hepiniz inin. Birbirinize düşman olacaksınız. Yeryüzünde, bir süreliğine, bir yerleşim yeriniz ve geçiminiz olacak." (2: 36) Süleyman'a boyun eğdirilen cinler, onun için karada belirli işler yaptılar; bu da zorunlu olarak, yeryüzünde yaşamak için gerekli olan her şeye sahip olmaları anlamına geliyordu. Benzer şekilde, bu gezegenin dışında da yaşayabilir ve hayatta kalabilirler. Kur'an, cinlerden bazılarının şu sözünü aktarır: "Yüce göğe yükselmeye çalıştık ve onu güçlü muhafızlar ve alevlerle dolu bulduk. Eskiden orada dinleme için oturuyorduk, ama şimdi dinlemeye çalışan herkes üzerine pusuya yatmış bir alev buluyor." (72: 8-9)
The jinn can live on earth, although we do not know where. When He turned them out of heaven, God said to both Adam and Iblis*. "Get you down. You shall be enemies to one another. On earth you shall have an abode and sustenance, for a while.” (2: 36) The jinn who were made subservient to Solomon performed for him certain works on land which, by necessity, meant that they had whatever was necessary for them to live on earth. Likewise, they can live and survive away from this planet. The Qur’an reports a statement made by some of the which says: " We ascended to high heaven and found it filled with mighty guards and flames. We used to sit eavesdropping, but now eavesdroppers find flames lying in wait for them.” (72: 8-9)
Cinnet de insanların anlayışını etkileyebilir ve yoldan sapan insanları yönlendirme izni verilmiştir; ancak Allah'ın gerçek kulları bu etkiden korunur. Kur'an'ın anlatımındaki Allah ile İblis arasındaki konuşmada İblis şöyle demiştir: "Senin izzetine andolsun ki, içlerinden ihlaslı kullarının dışındakilerin hepsini kesinlikle azdıracağım." (38: 82-83) Başka metinler de bunu doğrulamaktadır; ancak cinlerin insanlara nasıl fısıldadığını ve onları nasıl etkilediğini, bu süreçte hangi araçları kullandıklarını bilmiyoruz. Cinler insanı duyabilir ve onun dilini anlayabilirler. Bu, cinlerden bir topluluğun Kur'an'ı dinleyip anladığı ve ondan etkilendiği durumda açıkça görülmektedir. İnsanlar gibi cinler de ilahi rehberliğe uyabilir ya da sapabilir. 72. surede aktarıldığı üzere, bu cin topluluğu şöyle demiştir: "Bizden kimi müslümandır, kimi de sapıktır. Müslüman olanlar, doğruyu arayıp bulanlardır. Sapıklar ise cehennemin odunudur." (72: 14-15)
The jinn can also influence the understanding of humans, and they are given leave to lead such humans as go astray, but not those who are Gods true servants. In the Qur’anic account of the exchange between God and Iblts, the latter said: “I swear by Your very might: I shall certainly tempt them all except Your true servants” (38: 82-83) Other texts also confirm this, but we do not know how the jinn whisper to humans and influence them, nor what tools they use in the process. They can hear man and understand his language. This is clearly the case when this group of jinn listened to the Qur’an, understood it and were influenced by it. Like humans, the jinn can follow Divine guidance or go astray. As reported in Surah 72, this group ofjinn said: “Some ofus surrender themselves to God and some are wrongdoers. Those that surrender themselves have attained to consciousness of what is right; whereas the wrongdoers are indeed the fuel of hell.” (72: 14-15)
Ayrıca, aralarında Kur'an'ı dinleyenler, Müslüman olmuş ve kavimlerinin henüz öğrenmediği şeyleri öğrenmiş olarak doğrudan kavimlerine dönüp onları İslam'ın mesajını kabul etmeye çağırdılar.
Moreover, those of them who listened to the Qur’an went straight to their people and called on them to accept the message of Islam, having themselves accepted it and learnt what their people had not yet learnt.
Bu, "el-Cefd" (ilk Müslümanların) hakkında kesin olarak söyleyebileceğimiz her şeydir. Bu konuya bir şey eklememeliyiz; destekleyici delili olmayan hiçbir şeyi eklememeliyiz. Surenin mevcut ayetlerinin atıfta bulunduğu olay, büyük ihtimalle 72. sure olan Cin suresinin de atıfta bulunduğu olay, birkaç rivayetle doğrulanmaktadır. Burada bunların en sahih olanlarından alıntı yapacağız.
This is all that we can say with certainty about thejfaft. We should not add to it anything that lacks supporting evidence. The event to which the present verses of the surah refer, as does, in all probability, Surah 72, The Jinn, is confirmed by several reports. Here, we will quote the most authentic of these.
İbn 'Abbas şöyle dedi: Peygamber, cinlere bir şey okumadı, onları da görmedi. Peygamber, bir grup sahabesiyle birlikte Ukaz Pazarı'na gitmek üzere yola çıktı. O zamana kadar cinler göklerde kulak hırsızlığı yapmaktan men edilmişti ve üzerlerine alevler salınmıştı. Kavimlerine döndüklerinde onlara durumu anlattılar. İçlerinden bazıları şöyle dedi: "Bir şey olmuş olmalı ki kulak hırsızlığından men edildiniz. O halde yeryüzünde dolaşın ve bunun sebebinin ne olduğunu araştırın." Bunun üzerine gruplar halinde her yöne dağılıp kendilerini kulak hırsızlığından alıkoyan sebebi aradılar. Tihame'ye giden grup, Ukaz Pazarı'na gitmek amacıyla Nahle Vadisi'nde bulunan Peygamber'e yaklaştı. Peygamber, sahabeleri cemaat halinde iken sabah namazını kıldırıyordu. Cinler onun namazda Kur'an okuduğunu dinlediler. Sonra birbirlerine şöyle dediler:
“Ibn 'Abbas said: The Prophet neither recited anything to theyznw, nor did he see them. The Prophet went with a number of his Companions aiming for the ‘Ukaz Market. By that time, the jinn were blocked from eavesdropping in the skies and flames were set against them. When they went to their people, they told them of the situation. Some of them said: ‘You have been stopped from eavesdropping for something that must have taken place. Travel, therefore, throughout the earth and try to find out what has happened to cause this.’ Groups of them travelled in every direction, searching for the cause that blocked them from eavesdropping. The company that went to Tihamah drew close to the Prophet as he was at the Nakhlah Valley, aiming for 'Ukaz Market. He was leading the dawn prayer, with his Companions in the congregation. They listened to him reciting the Qur’an in his prayer. Then they said to one another:
"Gerçekten de bu, sizi gökyüzünde kulak hırsızlığı yapmaktan alıkoyan şeydir." Sonra kendi kavimlerine dönüp dediler ki: "Doğrusu, hayrete düşüren bir Kur'an dinledik, doğruya ve iyiye götüren. Bu yüzden ona iman ettik." (72: 1-2) Ardından Allah, cinlerin söylediklerini de içeren bu sureyi Peygamber ﷺ'e vahyetti." [Ahmed, el-Buhârî, Müslim ve başkaları rivayet etmiştir.] İbn Mes'ud'a, cinlerin Kur'an'ı dinlediği gecede Peygamber ﷺ'in Sahabilerinden birinin onunla birlikte olup olmadığı soruldu. O şöyle cevap verdi: "Bizden hiçbiri onunla birlikte değildi. Bir gece onu kaybettik. Yakın vadilerde ve yollarda onu aradık. Bulamayınca kaçırılmış ya da öldürülmüş olabileceğini düşündük. O gece bizim için son derece korkunç bir gece oldu."
‘This is indeed what blocked you from eavesdropping in the skies.’ They then went to their people and said to them: 'We have heard a wondrous discourse, guiding towards consciousness of what is right, and so we have come to believe in it? (72: 1-2) God subsequently revealed this surah to the Prophet which included what the jinn said.” [Related by Ahmad, al-Bukhari, Muslim and others.] Ibn Mas ‘ud was asked whether any of the Prophet’s Companions was with him on the night when the jinn listened to the Qur’an. He replied: “None of us accompanied him. We were with him one night when we missed him. We looked for him in the nearby valleys and paths. When we did not find him we thought that he might have been carried away or assassinated. Ours was an extremely terrible night then.
Sabah olduğunda onu Hire yönünden bize doğru gelirken gördük. Ona dedik ki: "Ey Allah'ın Elçisi! Seni özledik ve seni aradık. Seni bulamayınca korkunç bir gece geçirdik." O da dedi ki: "Bana cinlerden bir çağrı getiren biri geldi, onunla gittim ve onlara Kur'an okudum." Sonra bizi onların izlerini ve ateşlerini yaktıkları yerleri göstermek için götürdü. Ondan yiyecek istediler, o da onlara dedi ki: "Üzerine Allah'ın adının anıldığı her hayvanın kemikleri sizin olsun. Eline bir kemik aldığında, sanki taşıyabileceği kadar eti üzerinde olacaktır. Her tezek, hayvanlarınız için yem olacaktır." Peygamber ﷺ bize dedi ki: "Öyleyse, tuvalete gittiğinizde bunlarla temizlenmeyin."
[Muslim, Ebu Davud ve Tirmizi tarafından rivayet edilmiştir.]
İbn İshak, Peygamber ﷺ'in biyografisinde cin olayını, Peygamber ﷺ'in mesajını iletmek için desteklerini istemek üzere Sakif kabilesini ziyaret ettiği Taif yolculuğundan sonra anlatır. O zamana kadar, kendisini saldırılara karşı koruyan amcası Ebu Talib vefat etmişti ve Peygamber ﷺ artık çok fazla zarar ve düşmanlıkla karşılaşıyordu. Sakif kabilesi ise ona çok kaba cevap verdi ve gençlerini ile hizmetkarlarını onun üzerine saldırttı. Bu şekilde Peygamber ﷺ taşlandı, öyle ki her iki ayağı da kanadı. Bu noktada Allah'a dua ederek şu tutkulu niyazda bulundu:
In the morning we saw him coming towards us from the direction of Hire. We said to him: ‘messenger of God! We missed you and searched for you. When we could not find you we had a terrible night.’ He said: ‘Someone came to me with a call from the jinn, and I went with him and read the Qur’an to them.’ He then took us to show us their traces and where they had their fires. They asked him for food and he said to them: ‘You may have the bones of all animals at the slaughter of which God’s name is invoked. When you hold a bone in your hand, it will be to you as though it has all the meat it can carry. Every dropping serves as fodder for your cattle.’ The Prophet said to us: ‘Do not, then, use these to clean yourself when you go to do stools.’” [Related by Muslim, Abu Dawud and al-Tirmidhi.] In his biography of the Prophet, Ibn Ishaq narrates the jinn story after the Prophet’s journey to Ta’if where he went to visit the Thaqif tribe, seeking their support to deliver his message. By that time, Abu Talib, his uncle who had provided him with protection against attack had died and the Prophet was now subjected to much harm and hostility. The Thaqif, however, answered him very rudely and set their young lads and servants against him. In this way, the Prophet was stoned to the extent that both his feet bled. At this point, he prayed to God, making the following passionate appeal:
Ey Rabbim, gücümün zayıflığına, yardımsızlığıma ve maruz bırakıldığım aşağılanmaya yalnızca Sana şikayet ederim.
To You, My Lord, I complain of my weakness, lack of support and the humiliation I am made to receive.
Ey en merhametli ve en şefkatli olan! Sen zayıfların Rabbisin, Sen benim de Rabbimsin. Beni kime bırakıyorsun? Bana düşmanlıkla karşılık veren uzak bir kimseye mi? Yoksa üzerimde güç verdiğin bir düşmana mı?
Most compassionate and merciful! You are the Lord of the weak, and You are my Lord. To whom do You leave me? To a distant person who receives me with hostility? Or to an enemy to whom You have given power over me?
Eğer Sen benden razı isen, neyle karşılaşacağımın bir önemi yok. Ama Senin rahmetinle çok daha mutlu olurum.
If You are not displeased with me, I do not care what I face. I would, however, be much happier with Your mercy.
Yüzünün nuruna sığınırım; ki o nur sayesinde bütün karanlıklar dağılır, bu dünya ve ahiret yolları doğruya kavuşur; Senin gazabını hak etmekten ya da öfkenin hedefi olmaktan Sana sığınırım. Senin rızanı kazanana kadar Sana teslim olurum. Senin desteğin olmadan her şey acizdir.2
I seek refuge in the light of Your face by which all darkness is dispelled and both this life and the life to come are put on their right courses against incurring Your wrath or being the subject of Your anger. To You I submit, until I earn Your pleasure. Everything is powerless without Your support.2
İbn İshak, Peygamberin Taif yolculuğunu anlatmasının ardından şunu ekler: "Peygamber ﷺ, Sakif'ten olumlu bir cevap almaktan umudunu kestiğinde Mekke'ye döndü. Nahle vadisine geldiğinde gece yarısı namaz kılmak için kalktı. İşte o sırada Allah'ın Kur'an'da andığı cin topluluğu ona geldi. Bana anlatıldığına göre, sayıları yedi idi ve Nusaybin'in cinleri arasından gelmişlerdi."
After his account of the Prophet’s trip to Ta’if, Ibn Ishaq adds: “When the Prophet gave up hope of any positive response from the Thaqif, he returned to Makkah. When he was at the valley of Nakhlah, he rose up in the middle of the night to pray. It was then that the group of jinn God mentioned in the Qur’an came to him. They were, as 1 was told, seven in number and came from among the jinn of Nusaybin.
Onu dinlediler. Duasını bitirdiğinde, İslam'a ve Kur'an'a iman ederek doğrudan kavimlerini uyarmak için yola çıktılar. Sonra Allah, Peygamber ﷺ'in başından geçenleri Casiye Suresi'nin 29-32. ayetlerinde ve Cin Suresi'nde anlattı." İbn Kesir, İbn İshak'ın bu son rivayeti hakkında şunu söylüyor: "Bu doğrudur, ancak İbn İshak'ın olayın gerçekleştiğini söylediği zaman tartışmalıdır. Cinler, İbn Abbas'ın rivayet ettiği hadise göre Kur'an'ın ilk günlerinde Kur'an'ı dinlemişlerdi; Peygamber ﷺ ise amcasının ölümünden sonra Taif'e yolculuk yaptı; bu da İbn İshak'ın ve diğerlerinin belirttiği gibi, Peygamber ﷺ'in Medine'ye hicretinden yalnızca bir veya iki yıl önce olduğu anlamına gelir. Ancak doğrusunu Allah bilir."
Bu olayla ilgili başka pek çok rivayet vardır. Bunların hepsinden, yukarıda sözü edilen İbn Abbas'ın rivayetine güveniyoruz, çünkü olayı anlatan Kur'an metinleriyle en mükemmel biçimde uyuşan odur. Ayrıca, Peygamber ﷺ'in olanları kendisine vahyedilen yoluyla öğrendiğini ve cinlerin varlığını ne gördüğünü ne de hissettiğini açıkça belirtir. Üstelik bu hadis, bütün bu rivayetler içinde en sahih olanıdır ve en güvenilir senet zincirine sahiptir. Peygamber ﷺ'in olayı Kur'an yoluyla öğrendiği noktasına gelince, İbn İshak'ın rivayeti bununla örtüşmektedir. Bunu, Kur'an'ın cinlerin bizi görebildiğini ama bizim onları göremediğimizi belirten sözü de desteklemektedir: "Şüphesiz o ve kabilesi, sizin onları göremediğiniz yerden sizi görürler" (7: 27).
They listened to his recitation. When he finished his prayer, they went straight to their people to warn them, having believed in Islam and the Qur’an. God then related what happened to the Prophet in verses 29- 32 of Surah 46, The Sand Dunes, and also in Surah 72, The Jinn” Ibn Kathlr comments on this last report by Ibn Ishaq, saying: “This is correct, but the time at which Ibn Ishaq says it occurred is questionable. The jinn listened to the Qur’an in the early days of its revelation, as indicated by the hadith reported by Ibn ‘Abbas, while the Prophet went on his journey to Ta’if after his uncle’s death, which means only one or two years before the Prophet’s migration to Madlnah, as indicated by Ibn Ishaq himself and others. However, God knows best.” There are many other reports concerning this event. From all these, we rely on the first by Ibn ‘Abbas, mentioned above, because it is the one that fits most perfectly with the Quranic texts speaking about the event. Moreover, it clearly states that the Prophet learnt of what took place through what was revealed to him and that he neither saw nor felt the presence of the jinn. Moreover, this hadlth is the most authentic of all these reports, having the most reliable chain of transmission. As to the point that the Prophet learnt of the event through the Qur’an, Ibn Ishaqs version agrees with this. It is further supported by what the Qur’an mentions about the jinn being able to see us but not the reverse: “Surely, he and his tribe watch you from where you cannot perceive them” (7: 27)