Tanrı, insana doğanın bazı yasalarını, güçlerini ve potansiyellerini tanıyıp takdir etme yeteneği vermiştir; böylece insan, kendisine verilen görevi yerine getirirken, yani yeryüzünü imar etmede ve insan hayatını ve medeniyetini ilerletmede bunlardan yararlanabilsin.
God has given man the ability to recognize and appreciate some of the laws of nature, its forces and potentials so that he may be able to use these in discharging the task assigned to him of building the earth and promoting human life and civilization.
Ancak Allah insana, evrenin mutlak hakikatlerinin özüne nüfuz etme veya algılarının ulaşamadığı dünyayı kavrama yeteneğini vermemiştir. Bu dünya, kendi zihninin ve ruhunun işleyişini, hatta kendi organlarının işleyişini ve bedeninin belirli bir düzen ve belirli bir biçimde doğru işlemesini sağlayan nedenleri de kapsar.
But man has not been granted by God the ability to get to the core of the absolute truths of the universe or to fathom the world which lies beyond the reach of his perceptions. This world includes the workings of his own mind and soul, and even the workings of his own organs and the causes which enable his body to function properly, according to a definite system and a particular fashion.
Bu nedenle insan, kendi doğasıyla ilgili her konuda, yani inanç, ahlak, değerler ve ölçüler, sistemler ve kanunlar konusunda ilahi rehberliğe muhtaçtır. Ancak böyle bir rehberlikle insan hayatını olması gerektiği gibi düzenleyebilir. İnsan Allah'ın rehberliğini benimsediğinde, doğru yolda olduğunu görür; çünkü "Allah'ın hidayeti, tek hidayettir." Ne zaman insan Allah'ın rehberliğini tamamen terk eder ya da onu başka bir şeyle değiştirmek için kısmen ondan sapar, o zaman yolunu kaybeder. Bunun nedeni, Allah'ın rehberliğiyle çelişen her şeyin sapkınlığı ve kaybı temsil etmesidir. Başka bir üçüncü neden yoktur: "Hakkın ötesinde sapıklıktan başka ne vardır?" (10: 32)
Hence, man is in need of divine guidance concerning everything that relates to his own nature, including faith, morals, values and standards, systems and laws. Only with such guidance can man regulate his life as it should be regulated. Whenever man adopts God’s guidance, he finds himself following the right track, because “God’s guidance is the only guidance”. Whenever man abandons God’s guidance completely or deviates from it partially in order to replace it with something else, he loses his way. This is due to the fact that whatever is in conflict with God’s guidance represents error and loss. There is simply no third cause: “What is in conflict with the truth other than error.” (10: 32)
İnsanlık, doğru yoldan sapmanın korkunç sonuçlarını çekmeye devam ediyor; çünkü insanoğlu Allah'ın rehberliğinden uzaklaştığında bu sonuçlar kaçınılmazdır. Gerçekten de bu, gerçekleşeceği kesin olan tek tarihsel kaçınılmazlıktır; çünkü farklı felsefelerin savunucularının ileri sürdüğü kaçınılmazlıkların aksine, bu kaçınılmazlık Allah tarafından belirlenmiştir. İnsanların Allah'ın rehberliğinden saptıklarında kendilerini ne tür bir sefalete maruz bıraktıklarını yakından görmek isteyen kimsenin uzağa bakmasına gerek yoktur. Bu sefalet her yerdedir ve gözlerimizin önündedir. Akıl ve basiret sahibi olanlar, bu duruma karşı uyarmak için seslerini yükseltmeye devam etmektedir.
Humanity continues to endure the terrible effects of going astray, for these are inevitable when mankind moves away from God’s guidance. Indeed, this is the one historical inevitability which is certain to take place because, unlike those inevitabilities claimed by the advocates of different philosophies, this one is determined by God. Anyone who wishes to look closely at the misery to which people expose themselves when they deviate from God’s guidance does not need to look far. That misery is everywhere for us to see. Those who are endowed with insight and intelligence continue to raise their voices to warn against it.
Kur'an-ı Kerim'in ayeti, insanların yalnızca Allah'a teslim olmaları, yalnızca O'na ibadet etmeleri ve yalnızca O'ndan korkmaları gerektiğini açıkça belirtir: {Bize, âlemlerin Rabbine teslim olmamız, namazı dosdoğru kılmamız ve O'ndan korkmamız emredildi.} (Enam, 71-72)
The Qur’ānic verse states clearly that human beings must submit themselves to God alone, offer worship to Him and continue to fear Him alone: “We are commanded to surrender ourselves to the Lord of all the worlds, and to attend regularly to our prayers and to fear Him.” (Verses 71-2)
Hz. Muhammed (sav)'e verilen talimat öyledir ki, O'nun, yalnızca Allah'ın hidayetinin hidayet olduğunu tam bir açıklıkla ilan etmesi gerekir. Buna göre, bütün alemlerin yalnızca O'na teslim olduğu Alemlerin Rabbi'ne teslim olmakla emrolunuruz. Yaratılmış her şey Allah'ın mutlak rububiyetine boyun eğerken, neden insan bütün yaratılmışlar arasında tek istisna olsun? Allah'ın "alemlerin Rabbi" olduğunun burada zikredilmesi tam yerinde bir zamanda gelmektedir. Bu, bilinen ya da bilinmeyen bütün alemlerin, Allah'ın işletmeye koyduğu yasalara boyun eğdiğini ve onlardan kopamayacaklarını gösteren inkâr edilemez bir gerçeği vurgulamaktadır. Biyolojik olarak insan da tabiat yasalarına tabidir. Dolayısıyla yapması gereken, seçim hakkının verildiği alanda da teslim olmaktır: hidayete uymak ya da sapkınlığa gömülmek. İnsan, biyolojik olarak yaptığı gibi Allah'a teslim olmayı seçtiğinde, yaradılışı ile davranışı, bedeni ile ruhu, bu dünya hayatı ile ahiret hayatı arasında uyum kurulacağından, bütün işleri yoluna girecektir. Allah'ın Elçisinin ve onun ashabının, Allah'a teslim olma emrine uyduklarını beyan etmeleri, herkesin aklını açması ve ilahi talimata cevap vermeye hazırlanması için yeterlidir.
The instructions given to the Prophet Muĥammad (peace be upon him) are such that he has to declare in absolute clarity that God’s guidance is the only guidance. As such, we are commanded to submit to the Lord of all the universe, because to Him alone all the worlds submit. Why should man be the only exception out of all creation when everything in the universe submits to God’s absolute Lordship? The reference made here to the fact that God is `the Lord of all the worlds’ comes at the right time. It emphasizes an undeniable fact that all the worlds, whether known or unknown to us, submit to the laws God has set in operation and cannot break away from them. Biologically, man is also subject to the laws of nature. What he needs to do, then, is to submit also in the area in which he has been given a choice: to follow guidance or to sink in error. When man chooses to submit to God in the same way as he does biologically, all his affairs will be set aright, because harmony will be established between his constitution and his action, between his body and his soul, between his present life and his life to come. The declaration made by God’s Messenger and his followers that they have complied with the commandment to surrender themselves to God is enough to inspire anyone to open his mind and make himself ready to respond to the divine instruction.
Âlemlerin Rabbi'ne teslimiyet beyanı yapıldıktan sonra, insana farz kılınan bazı görevler ibadetler ve tutumlar açısından belirtilir:
After the declaration of surrender to the Lord of all the worlds is given, some of the duties required of man are given in terms of acts of worship and attitudes:
"Namazı dosdoğru kılın ve O'na karşı gelmekten sakının." (Âyet 72) Öyleyse en esaslı şey, Allah'a tam bir teslimiyet ve O'nun evren üzerindeki rububiyetini kabul etmektir. İbadetin sunulması ve bilinçli tutumların şekillendirilmesi bunun ardından gelir; çünkü bunlar, insanın Allah'a teslimiyetinin sağlam temeline dayanmadıkça layıkıyla yapılamaz.
“Attend regularly to prayers and to fear Him.” (Verse 72) The most essential thing, then, is complete submission to God and the acknowledgement of His Lordship over the universe. The offering of worship and the moulding of conscious attitudes follow from this, because these cannot be done properly unless they are based on the solid foundation of man’s submission to God.
Bu pasajın son notası, iman kavramının birçok temel bileşenini bir araya getirir: diriliş, yaratılış, hikmet ve evrende olup biten her şeyden haberdar olmak. Bütün bunlar, Allah'a dair tasavvurumuzun doğru biçimde oluşması için sıfatlardır: "Hepiniz O'nun huzuruna toplanacaksınız. Gökleri ve yeri hak ile yaratan O'dur. 'Ol!' dediği zaman olur. Sözü haktır. Sur'a üfürüldüğü gün hükümranlık yalnız O'nundur. Gaybı da görüneni de bilendir. Hikmet sahibi olan, her şeyden haberdar olan O'dur." (Âyet 72-73)
Note: The original's "God" is rendered as "Allah" in the Qur'an verse, since it is quoted from the Qur'an. In the commentary, however, the rule applies: "God" is translated as "Allah" only inside the Qur'an verse.
The final note in this passage brings together a number of essential components of the concept of faith, namely, resurrection, creation, wisdom and awareness of all that takes place in the universe. All these are attributes so that our concept of God is properly formulated: “It is to Him you all shall be gathered. He it is who has created the heavens and the earth in truth. Whenever He says, Be,’ it shall be. His word is the truth. All sovereignty shall be His on the day when the trumpet is blown. He knows all that is beyond the reach of human perception, and all that is manifest. He alone is truly wise, all-aware.” (Verses 72-3)
Madem ki bütün yaratılmışlar âlemlerin Rabbi olan Allah'ın huzuruna toplanacaktır, yalnızca Ona teslim olmak mutlak surette zorunludur. İnsanların, kaçınılmaz olarak Tanrı'nın huzuruna toplanacakları gerçeği ışığında geleceklerini düşünmeleri elbette akıllıca olacaktır. Hesaba çekilmeden önce, tüm âlemlerin ve bütün yaratılmışların yaptığı gibi, Ona teslim olmaları daha iyi olur. Burada diriliş gerçeğinin, insanları en başından Tanrı'ya teslim olmanın kendi yararlarına olduğuna ikna etmek için kullanıldığını görüyoruz.
Since all creation will be gathered before the Lord of all the worlds, submission to Him alone is absolutely essential. It is only wise that people should consider their future in the light of the fact that they will inevitably be gathered to God. They better submit to Him, as all the worlds and all creation do, before they are brought to account in front of Him. We see how the fact of resurrection is used here to convince people that it is in their best interests to submit to God right at the beginning.
Özellikle de sonunda O'na boyun eğmekten başka seçenekleri olmadığı için.
Especially since they have no option but to submit to Him in the end.
"O O O" — "Ayet 73" — "O O O" hmm. Translating now:
"Ayet 73: “Gökleri ve yeri hak ile yaratan O'dur.” Bu, insanları Allah'a teslim olmanın doğru yolunu seçmeye yöneltmek için burada zikredilen bir başka inkâr edilemez gerçektir. Eğer insanlar bunu yaparsa, yalnızca gökleri ve yeri yaratan Zât'a teslim olmuş olurlar. Söylemeye gerek yok ki yaratan, gökleri ve yeri ve onların içinde ya da üzerinde yaşayan her şeyi sahiplenen, kontrol eden ve kaderini belirleyen Zât'tır. Dahası bu yaratılış 'hak ile' yapılmıştır. Bu, filozofların, özellikle Platon'un ve Ütopyacıların ileri sürdüğü, bu fiziksel dünyamızın bir yanılsama olduğunu ve gerçek bir özü bulunmadığını öne süren varsayımsal teorilerin tümünü reddetmek anlamına gelir. Kur'ân-ı Kerîm'in ifadesi, bu tür teorileri çürütmenin ötesine geçer. Hakikatin bu evrenin hem temelinde hem de sonunda temel bir unsur olduğunu açıkça ortaya koyar. İnsanların aradığı ve yöneldiği hakikat, varlığın doğasında var olan hakikat tarafından desteklenir. Böylece, bütün batılı süpüren baskın bir güç haline gelir. Gerçekten de batıl, evrenin yapısında hiçbir kök salamaz. O yalnızca 'yerden koparılmış ve bütün kökleri kesilmiş kötü bir ağaç gibidir'. Batıl, akan suyun üzerinde yükselen kabarmış köpük gibidir: hiçbir özü yoktur. Bu da yine son derece güçlü bir gerçek ifadesidir."
“He it is who has created the heavens and the earth in truth.” (Verse 73) This is another undeniable fact mentioned here to influence people into choosing the right course of submission to God. If they do, they only surrender to the One who has created the heavens and the earth. Needless to say, the one who creates is the one who owns, controls and determines the destiny of the heavens and the earth and all that lives in or on them. Moreover, this creation has been made `in truth’. This is to refuse all the conjectural theories advanced by philosophers, particularly Plato and the Utopians, which suggest that this physical world of ours is a delusion and has no real substance. The Qur’ānic statement goes further than refuting such theories. It makes it clear that the truth is an essential element in the foundation, as well as the destiny of this universe. The truth which people seek and to which they turn is supported by the truth which is essential in the nature of existence. Thus, it becomes an overpowering force which sweeps all falsehood away. Indeed, falsehood cannot establish any roots in the structure of the universe. It is only `like an evil tree torn out of the earth and shorn of all its roots’. Falsehood is like swelling foam surfacing over running water: it has no substance. This is again a profoundly powerful statement of fact.
Bir mümin, savunduğu ve içinde hissettiği hakikatin evrende tezahür eden daha büyük hakikatle doğrudan bağlantılı olduğunu, bunun da Tanrı'nın mutlak hakikatiyle doğrudan bağlantılı olduğunu hisseder. Başka bir sürede şu Kur'an ifadesini okuruz: "Şüphesiz Tanrı, mutlak hakikatin ta kendisidir." (22: 62) Bu farkındalıkla donanan bir mümin, batılı, patlamaya mahkûm büyük bir baloncuktan başka bir şey olarak görmez.
A believer feels that the truth which he advocates and feels within himself is directly linked to the greater truth manifested in the universe, and this, in turn, is directly linked to the absolute truth of God. In another sūrah, we read this Qur’ānic statement: “Indeed, God is the ultimate truth.” (22: 62) Equipped with this realization a believer views falsehood as no more than a large bubble which is certain to explode.
Batıl gerçekten büyük ve güçlü görünebilir ve müminlere büyük zarar verebilir. Yine de gerçek şudur ki, yapısını ayakta tutacak bir kökü yoktur. Kısa sürede yok olur ve sanki hiç var olmamış gibi unutulup gider.
Falsehood may indeed manifest itself as large and powerful and able to cause believers much harm. The fact remains, however, that it has no root to support its structure. It soon disappears and becomes forgotten as if it never existed.
Bir inkârcı bu hakikati düşündüğünde, içinde bir hayranlık duygusu yaşamaktan kaçınamaz. Batıl inancını bırakıp Allah'ın hidayetini kabul edebilir.
When an unbeliever contemplates this truth, he is bound to experience a feeling of awe. He may give up his falsehood and accept God’s guidance.
“Whenever He says, ‘Be,’ it shall be.” (Verse 73) His power dominates all, and His will is unrestrained. He creates, changes and replaces as He pleases. This fact is mentioned here for a dual purpose: it helps the proper formulation of the correct concept of faith in the believers’ hearts and it inspires those who are called upon to submit to God, the Lord of all the worlds, the Creator of everything, the One who says to anything He wishes to create, “Be”, and it is instantly there.
Turkish translation:
"{O, 'Ol!' dediği zaman olur.}" (Âyet 73) O'nun kudreti her şeye hâkimdir ve iradesi hiçbir şeyle sınırlanmaz. Dilediği gibi yaratır, değiştirir ve yerine başkasını koyar. Bu gerçek burada iki amaçla zikredilmiştir: Mü'minlerin kalplerinde doğru iman kavramının oluşmasına yardımcı olmak ve âlemlerin Rabbi, her şeyin Yaratıcısı olan, yaratmak istediği herhangi bir şeye "Ol!" diyen ve o anda var olan Allah'a teslim olmaya çağrılanlara ilham vermek.
“Whenever He says, ‘Be,’ it shall be.” (Verse 73) His power dominates all, and His will is unrestrained. He creates, changes and replaces as He pleases. This fact is mentioned here for a dual purpose: it helps the proper formulation of the correct concept of faith in the believers’ hearts and it inspires those who are called upon to submit to God, the Lord of all the worlds, the Creator of everything, the One who says to anything He wishes to create, “Be”, and it is instantly there.
"O'nun sözü hakikattir." (Ayet 73) Bu gerçek, yaratılışa yol açan Tanrı'nın "Ol" sözü için de geçerlidir. Tüm yaratılışın yalnızca Kendisine boyun eğmesi yönündeki emri, insanlığın uygulaması için yasa koyan bu sözü, geçmişi, şimdiyi ve geleceği, yaratılışın başlangıcını, diriliş, hesap ve ödülü anlatan sözü de öyledir. Bütün bunların hepsinde Tanrı'nın sözü hakikattir. Dolayısıyla, fayda ya da zarar veremeyecek ortaklar koşanlar, Ondan başkasının buyruğuna uyanlar, ilahi inancın dışında herhangi bir felsefeyi benimseyenler ya da Onun kanunundan başka bir yasayı uygulayanlar, yalnızca Ona teslim olmaları yönünde uyarılırlar.
“His word is the truth.” (Verse 73) This fact applies to God’s word, “Be”, which causes creation. This His commandment that all creation should submit to Him alone, this His word providing legislation for mankind to implement, and this His word which tells us about the past, present and future, the origin of creation, resurrection, reckoning and reward. In all this, His word is the truth. Hence, those who associate with Him partners that can cause no benefit or harm, those who follow the bidding of anyone other than Him, or who adopt any philosophy other than that of the divine faith, or who implement any legislation other than His code are advised to surrender themselves to Him alone.
“Hükümranlık, sûra üfürüldüğü gün yalnızca O'nundur.” (73. ayet) Kıyamet Günü'nde sûr, şimdiye dek hiçbir insanın işitmediği bir biçimde üflenecektir. Bu, Allah'ın kendi bilgisine saklı tuttuklarındandır. Bu sûrun mahiyeti ve insanların ona nasıl karşılık vereceği, Allah'tan başkası tarafından bilinmez. Elimizdeki rivayetler, bunun boynuz şeklinde, nurdan yapılmış bir sûr olduğuna işaret etmektedir. Onu bir melek üfürecektir. Kabirlerdeki ölüler bu sesi işittiklerinde hemen ayağa kalkacaklardır. Nitekim bu, sûra verilecek ikinci üfürüştür. İlk üfürüşle göklerdeki ve yerdeki bütün varlıklar, Allah'ın istisna ettikleri hariç, bayılıp düşecektir. Bu durum, 39. sûrenin 68. ayetinde şöyle anlatılır: “Sûra üfürülecek, göklerde ve yerde olanların hepsi, Allah'ın dilediklerinden başkası hariç, bayılıp düşecektir. Sonra ona yeniden üfürülecek, onlar kalkıp bakınmaya başlayacaklardır.” Sûrun bu özellikleri ve üfürülmesinin etkileri, bize onun insanların bu dünyada görmüş ya da işitmiş olduğu, veya tasavvur ettikleri şeylerden farklı olduğunu açıkça göstermektedir. O, insan idrakinin erişiminin ötesindeki âleme aittir. Onun şekli ve etkisi hakkında Allah'ın bize bildirdiği kadarını biliyoruz. Sağlam bir temele dayanmayan spekülasyonlara girmemek için yalnızca bu bilgiyle yetiniriz.
“All sovereignty shall be His on the Day when the trumpet is blown.” (Verse 73) On the Day of Resurrection, the trumpet is sounded in a way that no human being has thus far heard. It is part of what God has kept to Himself. The nature of that trumpet and how people respond to it remain unknown to anyone other than God. The reports available to us suggest that it is a horn-like trumpet, made of light. It is blown by an angel. As the dead in their graves hear it, they immediately rise up. Indeed, this is the second blow given on that trumpet. The first one causes all creatures in the heavens and on earth to be stunned, with the exception of those God chooses to exempt. This is mentioned in verse 68 of Sūrah 39: “The trumpet will be sounded, and all creatures that are in the heavens and all that are on earth will fall down senseless, unless they be such as God wills to exempt. And then it will be sounded again, and they all stand up and will begin to see.” These descriptions of the trumpet and the effects of its blowing make it clear to us that it is something different from what human beings have seen or heard on this earth or what they visualize. It belongs to the world that lies beyond the reach of human perception. We know about it only by virtue of what God has chosen to inform us of its shape and effect. We confine ourselves to this information so as not to indulge in speculation which lacks solid foundation.
O gün, boru çalındığında, inkâr edenler ve körler bile görmeye başlayacak ve bütün egemenliğin yalnızca Allah'a ait olduğunu anlayacaklar. Onun dışında hiç kimsenin hiçbir gücü yoktur. Onun iradesinden başka hiçbir irade işleyemez. Bu nedenle bu dünyada O'na gönüllü olarak boyun eğmeyi reddedenler, boru üflendiği gün O'nun mutlak gücüne boyun eğmek zorunda kalmadan önce tutumlarını değiştirmeleri akıllıca olur.
On that day when the trumpet is sounded, even the rejecters and the blind will begin to see and realize that all sovereignty belongs to God alone. No one has any power other than Him. No will can operate other than His. Hence, those who in this life refuse to submit to Him willingly are well advised to change their attitude before they have to submit to His absolute power on the day when the trumpet is blown.
"O, insanların idrakinin ulaşamadığı her şeyi ve görünen her şeyi bilir." (Ayet 73) Onun ilmi mükemmel ve mutlaktır. Bu ilim, bizden gizli tutulan her şeyi olduğu gibi evrendeki gördüğümüz şeyleri de kapsar. İnsanların işlerinden hiçbir şey ve hayatlarının hiçbir parçası O'ndan gizlenemez. Yine, kendilerini O'na teslim eder, O'na ibadet eder ve Allah'tan korkarlarsa, iyi öğüde uyarlar.
“He knows all that is beyond the reach of human perception, and all that is manifest.” (Verse 73) His knowledge is perfect, absolute. It includes everything that is kept away from us as well as that which we see in the universe. Nothing of people’s affairs and no part of their lives can be hidden from Him. Again, they will follow good counsel if they surrender themselves to Him, worship Him and be God-fearing.
Bu gerçek burada kendi başına zikredilmekte ve iman etmeyenleri etkilemek için bir araç olarak kullanılmaktadır.
This fact is mentioned here for its own sake and is used as something with which to influence those who reject the faith.
“Yalnız O, gerçekten hikmet sahibidir, her şeyi bilendir.” (Ayet 73) O, yarattığı evrenin bütün işlerini ve bu dünyada ve ahirette mutlak kudreti altında bulunan yaratıkların işlerini yönetir. Yaptığı her şey hikmetle karakterize edilir ve sınırsız bilgiye dayanır. O'nun yasasına boyun eğdiklerinde, hayatlarına O'nun hikmeti sayesinde bahşedilen mutluluğu yaşayacaklardır. Kendilerini kayıp ve şaşkınlıklarından kurtaracak, O'nun hidayetinden faydalanacak ve O'nun hikmetinden mutluluğu öğreneceklerdir.
“He alone is truly wise, all-aware.” (Verse 73) He conducts all the affairs of the universe which He has created, as well as the affairs of the creatures over whom He has absolute power in this life and in the life to come. All that He does is characterized by wisdom and is based on unbounded knowledge. When they submit to His law, they will enjoy the happiness that is imparted to their lives by His wisdom. They will bring themselves out of their loss and bewilderment to enjoy His guidance and learn happiness from His wisdom.