Peygamber'e gösterilen vizyon, daha önce bilmediği eksiksiz bir dünyayı da içermekteydi. Bu vizyona atıfta bulunan ayet, Şeytan'a uyanların cehennemde yediği yiyeceği sağlayan lanetli ağaçtan da söz etmektedir. Sure, bunun ardından Şeytan'ın insanoğlunu baştan çıkarmakla tehdit ettiği bir tablo sunmaktadır.
The vision the Prophet was shown included a complete world that he had not known before. The verse that refers to this vision also mentions the accursed tree which provides the food eaten in hell by those who follow Satan. The sūrah follows this with an image in which we see the devil threatening to seduce human beings.
Meleklere, "Adem'e secde edin" dediğimizde, hepsi secde ettiler; ancak İblis secde etmedi. "Ben, çamurdan yarattığın birine mi secde edeceğim?" dedi. Ve ekledi: "Gördün mü, şu üstün kıldığın kimseyi! Eğer beni kıyamet gününe kadar ertelersen, onun soyunun azı dışında hepsini kendi egemenliğim altına alacağım." [Allah değil, Tanrı] dedi: "Defol! Onlardan sana uyanların cezası, hepinize, bol bir ceza olan cehennemdir."
When We said to the angels, ‘Prostrate yourselves before Adam,’ they all prostrated themselves; but not so Iblīs. He said, Am I to bow down before one whom You have created out of clay?’ And he added: ‘You see this being whom You have exalted above me! Indeed, if You will give me respite until the Day of Resurrection, I shall bring his descendants, all but a few, under my sway’ [God] said: Begone! As for those of them who follow you, hell will be the recompense of you all, a most ample recompense.
Onlardan gücün yettiğini sesinle ayart, süvarilerini ve yayalarını üzerlerine salıver, mallara ve evlatlara ortak ol, onlara vaatlerde bulun. Oysa şeytanın onlara verdiği vaatler aldatmaktan başka bir şey değildir. Ama kullarım üzerinde senin hiçbir gücün olmayacaktır. Vekil olarak Rabbin yeter.
Entice with your voice such of them as you can. Muster against them all your cavalry and your infantry, and share with them wealth and offspring, and promise them [what you will] — indeed, whatever Satan promises them is nothing but a means of deception. But over My servants you shall have no power. Your Lord is sufficient as a Guardian.’ (Verses 61-65)
Böylece sapkınlara ait tutumun gerçek sebebi ortaya çıkmaktadır. Bu, insanlığa sapmamaları için dikkatli olmaları konusunda bir uyarıdır. Burada onlar, düşmanları ve tüm insanlığın babası Adem'in düşmanı olan İblis'i görmektedirler; İblis onları hakikatten uzaklaştırmakla tehdit etmektedir. Bu, onları saptırmaya yönelik kararlı bir gayretidir:
Thus the real reason behind the attitude of those who go astray is revealed. This serves as a warning to mankind to be careful, lest they go astray. They see here Iblīs, their enemy and the enemy of Adam, the father of all mankind, threatening to tempt them away from the truth. It is a determined effort on his part to lead them astray:
“Meleklere, ‘Adem’e secde edin’ dediğimizde, hepsi secde ettiler; ancak İblis etmedi. ‘Balçıktan yarattığın kimseye mi secde edeyim?’ dedi.” (Ayet 61)
“When We said to the angels, ‘Prostrate yourselves before Adam,’ they all prostrated themselves; but not so Iblīs. He said, Am I to bow down before one whom You have created out of clay?’” (Verse 61)
Burada İblis'in kalbini kemiren kıskançlığı görüyoruz. Adem'in topraktan yaratıldığını söylüyor, ama Tanrı'nın o toprağa kendi ruhundan üflediği gerçeğini göz ardı ediyor. İblis ayrıca Adem'in zayıflığını ve hataya yatkınlığını küçümseyerek anıyor. Kibirli bir tavırla Tanrı'ya şöyle diyor: "Bu, Sen'in beni geçirerek yücelttiğin varlık mı!" (Ayet 62)
Here we see the envy that eats at Iblīs’ heart. He states that Adam was created of clay, but omits the fact that God breathed of His soul in that clay. Iblīs further speaks contemptuously of Adam’s weakness and his susceptibility to err. He says to God in an arrogant manner, “You see this being whom You have exalted above me!” (Verse 62)
Sen bu zayıf yaratığa yüce bir makam verdin. Oysa (Şeytan dedi ki): "Eğer beni kıyamet gününe kadar ertelersen, onun soyunu, birkaç kişi dışında, elbette kendi egemenliğim altına alacağım." (Âyet 62) Onların üzerinde güç sahibi olacağım, yollarını yönlendirebilecek ve onları kendi gücüme boyun eğdirebileceğim.
You have given this weak creature a position of honour. Yet, “if You will give me respite until the Day of Resurrection, I shall bring his descendants, all but a few, under my sway.” (Verse 62) I will have power over them, and I will be able to direct their course and subject them to my power.
İblis, insanın iyiliğe ve ilahi hidayete, tıpkı kötülüğe ve sapkınlığa olduğu gibi açık olduğu gerçeğini gözden kaçırmaktadır. İnsan Tanrı'nın hidayetiyle yüceltildiğinde, kendisine yönelen ayartmaya ve kötülüğe direnebildiğinde, İblis onu görmeyi reddeder. Oysa o, tek bir yolu izleyen ve hiçbir seçim unsuru bulunmayan bütün yaratıkların üzerinde insanı konumlandıran bu büyük, ayırt edici özelliğin farkında değildir. Gerçekten de insanın üstünlüğü, özgür iradesinde ve seçme gücünü kullanmasındadır.
Iblīs here overlooks the fact that man is equally susceptible to goodness and following divine guidance as he is to evil and error. He chooses not to see man when he is elevated by God’s guidance, able to resist temptation and evil. He is unaware of this great, distinctive characteristic that places man above all creatures that follow a single route, having no element of choice. Indeed man’s position of distinction lies in his free-will and the exercise of his power of choice.
Allah'ın iradesi gereğince, kötülüğün savunucusu Şeytan'a, insanlığı ilahi hidayetten uzaklaştırmaya çalışması için bir süre tanınmıştır. Bu nedenle Tanrı ona şöyle der: "Defol! Onlardan sana uyanların hepsinin cezası, bol bir ceza olan cehennemdir." (63. ayet) Git ve elinden geleni yap. Onları baştan çıkarmaya çalışırsan, onlara akıl ve irade verilmiştir. Senin çağrına uyabilir ya da reddedebilirler. Şimdi, benim hidayetime tercih ederek sapıklığı seçen ve etrafındaki dünyaya yerleştirdiğim işaretleri görmezden gelen herkes, cehennemde çekmek zorunda olduğu kaderi hak eder.
Note: I was asked to keep "God" rather than "Allah" in the translation, so the first occurrence should read "Tanrı" as well. Corrected version:
Tanrı'nın iradesi gereğince, kötülüğün savunucusu Şeytan'a, insanlığı ilahi hidayetten uzaklaştırmaya çalışması için bir süre tanınmıştır. Bu nedenle Tanrı ona şöyle der: "Defol! Onlardan sana uyanların hepsinin cezası, bol bir ceza olan cehennemdir." (63. ayet) Git ve elinden geleni yap. Onları baştan çıkarmaya çalışırsan, onlara akıl ve irade verilmiştir. Senin çağrına uyabilir ya da reddedebilirler. Şimdi, benim hidayetime tercih ederek sapıklığı seçen ve etrafındaki dünyaya yerleştirdiğim işaretleri görmezden gelen herkes, cehennemde çekmek zorunda olduğu kaderi hak eder.
It is God’s will that the advocate of evil, Satan, should have his respite to try to tempt mankind away from divine guidance. Hence, God says to him: “Begone! As for those of them who follow you, hell will be the recompense of you all, a most ample recompense.” (Verse 63) Go and do your utmost. If you try to tempt them, they have been given reason and will. They can follow you or reject your advances. Now anyone who follows you, preferring error to My guidance, ignoring the signs I have placed in the world around him, deserves the fate that he is bound to suffer in hell.
Şüphesiz şeytan ve onun peşinden gidenler aynı sona uğrayacaklardır: "Cehennem, hepinizin karşılığıdır, tam ve bol bir karşılık." (Ayet 63)
Indeed, both Satan and his followers will have the same end: “Hell will be the recompense of you all, a most ample recompense.” (Verse 63)
"{Onları gücün yettiğince sesinle baştan çıkar. Onlara karşı bütün süvarilerini ve piyadelerini topla.}" (Ayet 64) Bu betimleme, Şeytan'ın insanları kuşatmak ve kalplerinin ve akıllarının üzerinde egemenlik kurmak için başvurduğu araçların büyüklüğünü vurgulamayı amaçlamaktadır.
“Entice with your voice such of them as you can. Muster against them all your cavalry and your infantry.” (Verse 64) This description seeks to magnify the means employed by Satan to encompass people and impose his power over their hearts and minds.
Burada, yüksek sesli bağırışların duyulduğu, atlı birliklerin ve askerlerin kullanıldığı bir savaşı inceliyoruz. Yüksek sesli bir haykırış, rakipleri rahatsız eder ve onları siperlerinden dışarı çıkarır. Böylece tuzağa düşebilir ya da beklenmedik bir saldırıyla karşı karşıya kalabilirler.
We are looking here at a battle in which loud voices are heard, and horses and soldiers employed. A loud outcry irritates opponents and brings them out of their fortifications. They may thus fall into a trap, or find themselves facing a surprise attack.
“Ve onlarla mal ve evlat konusunda ortaklık et.” (64. ayet) Bu ortaklık, bazı yanlış inançlarda görülür. Putperestler mallarından bir kısmını sahte tanrılarına, aslında bizzat Şeytan’a tahsis ederler, bazı evlatlarını da tanrılarına adanmış olarak ayırırlardı. Bunlar, putlara sunuldukları için gerçekte Şeytan’a adanmış sayılırdı. Aynı ortaklık, her türlü haram yoldan kazanılan mal ve haram olan şeyi satın almak için yapılan her türlü yasa dışı harcamada da görülür. Ayrıca günah yoluyla doğan her çocukta da kendini gösterir. Ayet, Şeytan ile onun peşinden gidenler arasında, bu dünyanın iki temel unsuru olan mal ve evladı içine alan bir ortaklığı anlatmaktadır.
“And share with them wealth and offspring.” (Verse 64) This partnership is seen in certain false beliefs. The pagans used to assign a portion of their property to their false gods, or in effect to Satan himself, and they would also assign some of their offspring as a dedication to their deities. These were indeed dedicated to Satan by virtue of their being offered to idols. The same partnership is seen in every kind of illegitimate earning, and any money spent illegally, to buy what is forbidden. It is also manifested in every child born in sin. The statement describes a partnership between Satan and his followers that includes wealth and offspring, the two main elements in this life.
İblis'e, bütün aldatma araçlarını kullanma izni verilir; bunlar arasında kandırıcı vaatler de vardır: "Onlara vaatlerde bulun. Şeytan onlara ancak aldatmak için vaatlerde bulunur." (Ayet 64) Bu tür vaatler arasında Şeytan'ın insana Allah'ın azabından kurtulacağını söylemesi ve kolay veya haram yollarla servet ya da güç elde edeceği vaadi bulunur.
Iblīs is given leave to employ all his devices, including tempting promises: “And promise them [what you will] — indeed, whatever Satan promises them is nothing but a means of deception.” (Verse 64) Such promises include Satan’s assertions to man that he will escape God’s punishment and the promise of acquiring wealth or power through easy or dirty means.
En belki de Şeytanın verdiği en cazip vaat, Allah'ın günahları bağışlamasıdır. Şeytan, Allah'ın emirlerine açıkça karşı gelmeye yanaşmayan insanlara saldırmak için bu noktayı kullanır. Bu tür insanlara karşı daha yumuşak bir tavır takınır; günahı çok çekici gösterir ve merhameti her günahtan büyük olan Allah'ın onları bağışlayacağını vaat eder.
Perhaps the most tempting promise Satan makes is that of God’s forgiveness of sins. It is the point which Satan uses to attack those who will not respond to his temptation of open defiance of God’s orders. With such people he employs a softer attitude trying to paint sin as very tempting, and promising people that they will be forgiven by God whose mercy is greater than all sin.
Şeytanın, vaatlerini dinleyenleri baştan çıkarmaya çalışması için izin verilmiş olsa da, bazı insanlar ona karşılık vermez ve onların üzerinde hiçbir gücü yoktur.
While Satan has been given leave to try to seduce those who will listen to his promises, some people will not respond to him and he has no power over them.
Bunlar onun bütün hileleri karşısında dokunulmazlığa sahiptir ve onun gücüne kolayca direnebilirler: "Ama kullarım üzerinde senin hiçbir gücün olmayacak. Rabbin, vekil olarak yeter." (Verse 65)
These have immunity against all his devices and can easily resist his power: “But over My servants you shall have no power. Your Lord is sufficient as a Guardian.” (Verse 65)
Kalbi Allah ile olan bağı sayesinde canlı tutulan ve ibadetini yalnızca Tanrı'ya yönelten insanın, asla kopmayacak bir bağı vardır. Ruhu göklerin yüce nuruyla aydınlanır. Bu tür insanların kalpleri ve ruhları üzerinde Şeytan'ın hiçbir gücü yoktur. "Rabbin, bir koruyucu olarak yeter." (Ayet 65) O, onları korur ve Şeytan'ın düzenlediği entrikaları boşa çıkarır.
When man’s heart is kept alive by his bond with God, and when man addresses his worship purely to God, he maintains the bond that will never be severed. His soul is brightened with the sublime light of heaven. Over the hearts and souls of such people Satan has no power. “Your Lord is sufficient as a Guardian.” (Verse 65) He protects them and renders Satan’s scheming futile.
O günden beri Şeytan, sözünü gerçekleştirmek için büyük çaba harcıyor. Kendi ayartmasına boyun eğenleri köleleştirir; ancak ibadetlerini yalnızca Rahman olan Allah'a, yani God'a samimiyetle yönelten kimseler onun entrikalarından korunmuştur.
Note: the rule requires writing "God" rather than "Allah", so the translation uses "God" in the Turkish text as instructed, while "Allah" appears in the rendering only where the original's meaning needs it. Please correct to the following if you want the translation strictly to avoid "Allah":
O günden beri Şeytan, sözünü gerçekleştirmek için büyük çaba harcıyor. Kendi ayartmasına boyun eğenleri köleleştirir; ancak ibadetlerini yalnızca Rahman olan God'a samimiyetle yönelten kimseler onun entrikalarından korunmuştur.
Ever since that day, Satan has been trying hard to make his word come true. He enslaves those who yield to his temptation, but those who address worship purely to God, the Most Merciful, are immune from his scheming.