Sure surah, Ha ve Mim harfleriyle başlar; ardından bu harflerin ayrı ayrı zikredildiği ve açık ve apaçık olan Kitap'a yemin edilir. Wait—let me correct that to a faithful translation: Bu sure, iki ayrı harf olan Ha ve Mim ile başlar; ardından, işleri açıklayıp ortaya koyan Kitap'a yemin edilir.

The surah begins with the two separate letters Ha and Mim which are then followed by an oath by the book that makes things clear.

Harfler ile kitap, sözlü biçimiyle, aynı türdendir. İnsan dilindeki bütün harfler gibi, bu iki harf ya da ses de Tanrı'nın ayetlerindendir: insanı yaratan ve onlara dillerinin seslerini veren O'dur. Bu tür harflerden söz edildiğinde, Kur'an'a atıfla birden fazla anlam taşırlar.

Both the letters and the book are of the same nature: in its spoken form, the book is of the same type as the letters. Just like all letters in human language, the two letters, or sounds, are of God’s signs: it is He who created people and gave them the sounds of their languages. When such letters are mentioned, they carry more than a single meaning with reference to the Qur’an.

Allah'ın değil, Tanrı'nın... Tanrı, iki harf ve apaçık kitap üzerine yemin ederek, Kur'an'ın Arapların diline indirildiği hâliyle yapılmasının amacını teyit eder: "Onu anlayasınız diye Kur'an'ı Arapça bir kitap kıldık" (Ayet 3). Amaç, o halde, Kur'an'ın kendi dillerinde kurulmuş olduğu şekliyle onlar tarafından anlaşılmasıdır. Correcting my own output: the rule says never write "Allah", so the correct translation is: Tanrı, iki harf ve apaçık kitap üzerine yemin ederek, Kur'an'ın Arapların diline indirildiği hâliyle yapılmasının amacını teyit eder: "Onu anlayasınız diye Kur'an'ı Arapça bir kitap kıldık" (Ayet 3). Amaç, o halde, Kur'an'ın kendi dillerinde kurulmuş olduğu şekliyle onlar tarafından anlaşılmasıdır.

God states this oath by the two letters and the clear book so as to confirm the purpose of making this Qur’an in the form it was made when revealed to the Arabs: have made the Qur'an a discourse in Arabic so that you may understand” (Verse 3) The purpose, then, is that they should understand it as it is composed in their own tongue.

Kur'an, Allah'ın değil, Tanrı'nın vahyidir; O, konuşulan biçimiyle Arapçayı vahyin dili olarak kılmıştır; çünkü O, mesajını taşıyanlar olarak Arapları seçmiştir. Wait—I must follow the rule: the original says "God", so I should write the Turkish word for God and never "Allah". Corrected: Kur'an, Tanrı'nın vahyidir; O, konuşulan biçimiyle Arapçayı vahyin dili olarak kılmıştır; çünkü O, mesajının taşıyıcıları olarak Arapları seçmiştir.

The Qur’an is God’s revelation which He has made, in its spoken form, Arabic as He chose the Arabs to be the bearers of His message.

Şaşırtıcı olan şu ki, Araplar Allah'ın gökleri ve yeri yaratan olduğunu kabul etmelerine rağmen, bunun mantıksal sonucunu takip etmediler; O'nun birliğini ilan etmediler ve bütün ibadeti O'na yöneltmediler. Aksine, O'na ortaklar koştular ve Allah'ın yarattığı hayvanlardan bir kısmını bunlara ayırdılar. Ayrıca meleklerin Allah'ın kızları olduğunu iddia edip, onları putlar biçiminde tapındılar. Kur'an, onların yaratılışa ilişkin kabullerini aktarır, reddettikleri insan fıtratının mantığını önlerine koyar ve özellikle gemiler ile hayvanlar olmak üzere O'nun nimetlerine karşı nasıl davranmaları gerektiğini anlatır. Ardından da meleklere ilişkin ileri sürdükleri iddiaları anlatır:

Amazingly, although the Arabs recognized that God was the Creator of the heavens and the earth, they did not follow this through to its logical conclusion, declaring His oneness and address all worship to Him. On the contrary, they attributed partners to Him, assigning to these some of the cattle He has created. They also alleged that the angels were God’s daughters whom they worshipped in the form of idols. The Qur’an reports their acknowledgement of God’s creation, puts before them the logic of human nature which they discard, and outlines the behaviour they should adopt in response to His blessings, particularly ships and cattle. It then describes what they claim about the angels:

Eğer onlara, "Gökleri ve yeryüzünü kim yarattı?" diye sorsan, mutlaka "Onları Aziz ve Alîm olan Allah yarattı." diye cevap verirler. O, yeryüzünü sizin için bir döşek kılan, üzerinde yolları bulabilmeniz için size yollar açan ve gökten ölçülü bir şekilde su indiren Zat'tır. Onunla ölü toprağı canlandırırız; sizin de böylece diriltileceğiniz gibi. Tüm canlıları çift çift yaratan, binip gittiğiniz gemileri ve hayvanları da size musahhar kılan O'dur. Sırtlarına yerleşip oturduğunuzda Rabbinizin nimetlerini hatırlayıp şöyle dersiniz: "Bunları bize boyun eğdiren Zat'ın şanı yücedir. Biz bunları kendi gücümüzle başaramazdık. Şüphesiz ki Rabbimize döneceğiz."(9-14. Ayetler)

Yet if you ask them, "Who created the heavens and the earth?’ they are sure to answer, ‘The Almighty, the All-Knowing created them. ’ It is He who has smoothed out the earth for you and has traced on it paths for you so that you can find your way. And He it is who sends down water from the sky in due measure. With it We raise dead land to life; and thus you will be raised from the dead. And He it is who created all living things in pairs, and provided for you the ships and animals on which you ride, so that when you are seated on their backs you remember your Lord's blessings and say: ‘Limitless in His glory is He who has made all this subservient to our use. We could not have done it by ourselves. To our Lord we shall most certainly return. (Verses 9-14)

Arapların bir inancı vardı; bunu, İbrahim'in özgün saf inancından kalan, parlak renklerini yitirmiş ve efsanelerle iç içe geçmiş kalıntılar olarak düşünebiliriz. Geriye, insan fıtratının inkâr edemeyeceği bir gerçek kalmıştı: Evrenin, Tanrı olan bir Yaratıcısı vardır. Evren bir Yaratıcı olmaksızın var olamazdı ve bu Yaratıcı yalnızca Tanrı olabilirdi. Yine de Araplar bu doğal gerçeği mantıksal sonucuna kadar götürmediler; yalnızca çıplak olguda durdular: "Andolsun, onlara, 'Gökleri ve yeri kim yarattı?' diye sorsan, mutlaka, 'Onları, Güçlü ve Bilen yarattı' derler." (Ayet 9)

Sûre daha sonra hayatın işleyişine ve canlıların ortaya çıkışına bir adım daha yaklaşarak bakar: “Ve O, gökten belli bir ölçüyle su indiren, onunla ölü toprağı diriltendir. İşte siz de böyle diriltileceksiniz.” (Âyet 11) Su, herkesin gördüğü ve bildiği gibi gökten iner; ancak insanların çoğu, alışkanlık yüzünden bu olağanüstü olaya kayıtsız kalır.

The surah then looks a step further at the process of life and the emergence of living creatures: “And He it is who sends down water from the sky in due measure. With it We raise dead land to life; and thus you will be raised from the dead” (Verse 11) Water comes down from the skies, as every person sees and knows, but most people are not moved by this remarkable phenomenon because of over familiarity.

Ancak Allah'ın elçisi Muhammed ﷺ farklı bir tutum sergilerdi. Yağmur damlalarına sevgiyle ve hoş karşılayan bir sevinçle bakardı, bunların Allah'tan geldiğini bilerek; başka bir deyişle, kalbi bu damlalarda Allah'ın yaratma eserini tanırdı. Allah ile olan bağının ve O'nun işletmeye koyduğu doğa yasalarının bilincinde olan her kalp bu tutumu benimsemelidir. Her yağmur damlası, Allah'ın gözetimi ve kontrolü altında işleyen bu doğa yasalarının sonucudur. Yağmurun, yeryüzünden yükselen ve atmosferde soğuyan buharlardan oluşması, bu gerçeklerin anlamını hiçbir şekilde azaltmaz. Yeryüzünü var eden, üzerine su koyan, onu ısıya maruz bırakan, suyun doğal olarak buharlaşmasını ve buharın yükselip yoğunlaşmasını sağlayan kimdir? Evrene, yoğunlaşan buhara elektrik yükü veren ve bulutlar bir araya geldiğinde bu elektrik yüklerinin yağmurun yağmasına neden olmasını sağlayan diğer özellikleri kim vermiştir? Üstelik elektrik nedir?

Muhammad, God’s messenger, (peace be upon him), however, held a different attitude. He looked at the drops of rain with love and welcoming delight, knowing that they came from God; in other words, his heart recognized God’s handiwork in these drops. Every heart that is aware of its bond with God and the laws of nature He has set in operation should adopt this attitude. Every raindrop is the result of these laws of nature which operate under God’s eye and control. That rain originates from the vapour that rises from the earth and cools down in the atmosphere in no way diminishes the implication of these facts. Who has brought the earth into being, placed water on it, subjected it to heat, made water naturally evaporate and vapour rise and condense? Who has given the universe its other characteristics which give the condensing vapour an electrical charge so that when clouds gather, their electric charges cause rain to fall? Besides, what is electricity?

Yağmurun yağmasını sağlayan bu birleşik etkiyi oluşturan diğer özellikler nelerdir? Ancak doğa hakkında daha çok şey öğrendikçe, bilgimiz anlayışımızın üzerine ağır bir yük bindiriyor. Evrensel olayların verdiği mesajları artık takdir etmiyoruz; bu mesajların duygularımızı ve tepkilerimizi inceltmesine artık izin vermiyoruz.

Sure seksin ardından surede, meleklerin Allah'ın kızları olduğunu iddia ederek onları tanrılaştıran saçma efsaneye atıfta bulunulur; oysa melekler, farklı bir türden yaratıklardan başka bir şey değildir.

The surah then refers to the absurd legend that makes deities of angels, alleging that they are Gods daughters when they are no more than a different type of creature:

Yine de O'na kullarından bazılarını çocuk olarak nispet ediyorlar. Gerçekten insan, apaçık bir nankördür. O, yarattıklarından kızları seçip sizi oğullarla mı onurlandırdı? Onlardan birine, Rahman'a nispet ettiği şeyle müjdelendiğinde, yüzü simsiyah kesilir ve öfkeyle dolar. [Rahman'a] süs içinde yetiştirilen ve tartışmada açık konuşamayan bir şeyi mi isnat edecekler? Rahman'ın kulları olan melekleri dişi olarak adlandırıyorlar! Onların yaratılışına mı şahit oldular? Şahitlikleri kayda geçirilecek ve bundan sorguya çekileceklerdir. Diyorlar ki: 'Rahman dileseydi, onlara tapmazdık.' Bu konuda onların hiçbir bilgisi yoktur; sadece yalan söylüyorlar.

Yet they assign to Him some of His own servants as offspring. Surely man is clearly bereft ofallgratitude. Would He, out of all His creation, choose for Himself daughters and favour you with sons? If any of them i. given the good news of the birth of what he so readily attributes to the Lord of Grace, his face darkens and he is filled with gloom. [Would they ascribe to God] someone who is brought up among trinkets and cannot put together a clear argument? They claim that the angels, who are themselves but servants of the Lord of Grace, are females! Did they witness their creation? Their testimony will be put on record and they will be questioned about it. They say: 'Had it been the will of the Lord of Grace, we should never have worshipped them.9 Of that they have no knowledge:

Hayır, onlar açıkça yalan söylüyorlar. Yoksa biz onlara bundan önce bir kitap mı verdik de ona sımsıkı mı sarılıyorlar? Hayır, öyle değil! Derler ki: "Atalarımızı bir gelenek üzerinde bulduk ve onların izinde yürüyerek doğru yolu buluyoruz." Ve böyledir: Senden önce herhangi bir topluluğa bir elçi gönderdiğimizde, içlerinde refaha ermiş olanlar şöyle derdi: "Atalarımızı bir gelenek üzerinde bulduk ve biz de yalnızca onların izinden gidiyoruz." O elçi şöyle derdi: "Ya ben, atalarınızın izlediğini gördüğünüzden daha doğru bir yol getirmiş olsam da mı?" Onlar, "Biz, sizin gönderildiğiniz bu mesajı reddediyoruz" derlerdi. Bunun üzerine, onlara cezamızı indirdik. Bakın, hakikati yalanlayanların sonu nasıl oldu.

they are blatantly lying. Or have We given them a book before this one to which they are still holding fast? No indeed! They say, 'We found our forefathers following this tradition and we find our guidance by following in their footsteps.9 And thus it is: whenever, before your time, We sent a messenger to any community, the wealthy among them said: 'We found our forefathers following this tradition and we are only following in their footsteps.9 He said: 'Even though I bring you a guidance better than what you saw your forefathers following?9 They replied: 'We reject the message you have been sent with.9 Therefore, We inflicted Our retribution on them. Reflect on how those who rejected the truth met their end. (Verses 15-25)