Bu bölümde sure münafıklardan bahsetmektedir. Önce onların Peygamber'e ve Kur'an'a karşı tutumunu betimler, sonra Tanrı'nın Müslümanlardan Kendi davası uğruna üstlenmelerini istediği savaşa karşı tutumlarını anlatır. Son olarak, onların Yahudilere karşı tutumunu ve İslam'a ve Müslüman topluluğa karşı onlarla birlikte komplo kurmalarını ortaya koyar.

In this passage the surah speaks about the hypocrites. In the first instance it depicts their attitude towards the Prophet and the Qur’an, then their attitude to fighting which God requires Muslims to undertake in the service of His cause. Finally, it reveals their attitude towards the Jews and their conspiring with them against Islam and the Muslim community.

Şunu hatırlamak gerekir ki münafıklık ilk olarak Medine'de ortaya çıktı. Mekke'de böyle bir şey yoktu, çünkü orada duruma göre buna hiç ihtiyaç duyulmuyordu. Mekke'de Müslümanlar zulüm görüyordu ve kimsenin onları memnun etmeye ihtiyacı yoktu. Allah, Medine'nin iki kabilesi olan Evs ve Hazrec'in İslam'ı kabul etmesiyle İslam'a destek sağlayınca, yeni inanç bütün kabilelere ve ailelere yayıldı. Medine'de her evde Müslümanlar vardı. Ancak bazıları Peygamber ﷺ'in ve İslam'ın güç kazanmasını görmekten hoşlanmıyordu, fakat bu düşmanlıklarını açıkça ortaya koymaya cesaret edemiyordu.

It should be remembered that hypocrisy first started in Madlnah. It did not exist in Makkah, as the situation there made it totally unnecessary. In Makkah, the Muslims suffered persecution and no one needed to appease them. When God facilitated support for Islam with its acceptance by the two tribes of Madinah, the Aws and the Khazraj, the new faith spread into all clans and families. There were Muslims in every home in Madinah. Some, however, hated to see the Prophet and Islam gaining power but dared not make their hostility public.

Bu nedenle, aslında İslam'a karşı nefretle dolu olmalarına rağmen Müslüman görünüyorlardı. Ayrıca Peygamber ﷺ ve Ashabının başına bir felaket gelmesini de istiyorlardı. Onların reisi, Abdullah ibn Ubey ibn Selul'dü.

Therefore, they pretended to be Muslim when in reality they were full of hatred for Islam. They were also keen for ill fortune to befall the Prophet and his Companions. Their chief was ‘Abdullah ibn Ubayy ibn Salul.

Medine'de bir Yahudi topluluğu da yaşıyordu. Peygamber Medine'ye yerleştiğinde Yahudiler askeri ve ekonomik bir güce, ayrıca örgütsel bir gerekliliğe sahipti. Onlar da Peygamber'e, onun dinine ve takipçilerine düşmanlık besliyordu. Böyle Yahudilerin varlığı münafıklara cesaret veriyordu: özünde iki grup, İslam'a ve Müslümanlara duydukları nefret konusunda birleşmişti. Bunun sonucunda, Müslüman topluluğu zayıflatmak için komplolar kuruyor ve her fırsatı değerlendiriyorlardı. Müslüman topluluğu zor durumlarla karşılaştığında, karşıtları düşmanlıklarını daha da açık biçimde ortaya koyuyordu; Müslümanlar iyi zamanlar yaşadığında ise gizli eylemlere ve kötü niyetli entrikalara başvuruyorlardı. Peygamber'in Medine'deki ikametinin ortasına kadar bu iki grup, İslam ve Müslüman topluluğu için gerçek bir tehlike oluşturuyordu.

İçlerinden bazıları sana kulak verir, ancak senin yanından ayrılır ayrılmaz, ilim verilmiş olanlara alayla: "Az önce o ne dedi?" derler. İşte bunlar, Allah'ın kalplerini mühürlediği ve arzularının peşinden giden kimselerdir. (Ayet 16)

Some of them listen to you, but no sooner do they leave your presence than they [scornfully] say to those endowed with knowledge: 'What is it that he said just now?’ Such are the ones whose hearts God has sealed, and who follow their desires. (Verse 16)

"Some of them" ifadesi, surenin ilk ayetlerinde konu edilen inkârcılara işaret ediyor olabilir. Bu durumda münafıklar, gerçek durumlarını gizlemelerine rağmen inkârcılardan bir grup sayılır. Bu anlamda sure, onların gerçek durumuna işaret etmektedir. Öte yandan bu ifade, münafıkların kendilerini Müslüman topluluğuna dahil gösterip onlarla bütünleşmiş olmaları dikkate alınarak Müslümanlara işaret ediyor olabilir. Nitekim İslâm, insanlarla kendi ikrar ettikleri şeye göre muamele etmemizi emrettiğinden, münafıklara da gerçekte Müslümanmış gibi davranılmıştır. Ancak her iki durumda da sure içindeki tanımları ve yaptıkları işler gösterdiği gibi, onlar münafıktır.

The phrase, 'some of them , may refer to the unbelievers who were the subject of discussion in the first passage of the surah. In this case, the hypocrites are considered as a group of unbelievers, although they conceal their reality. In this sense, the surah is referring to their true status. On the other hand, the phrase may refer to the Muslims, considering that the hypocrites were integrated with them, pretending to belong to their community. They were indeed treated as Muslims, as Islam requires us to deal with people on the basis of what they profess to be. In either case, however, they are hypocrites as their description in the surah and their deeds indicate.

Münafıkların, Peygamberi dinledikten sonra sordukları soru, onu dinliyormuş gibi yaptıklarını, ama zihinlerinin dikkatsiz, başka şeylerle meşgul olduğunu ya da tamamen mühürlendiğini gösterir. Ayrıca örtülü bir alay ima eder. Sorularını, söylenenlerin anlamını soran bilgi sahibi kişilere yöneltmeleri, Muhammed ﷺ'in söylediklerinin anlaşılmaz olduğunu ima eder. Dikkatle dinlemelerine rağmen, sözlerinin anlamını yine de kavrayamamışlardır. Bu, Peygamberin söylediği her şeye dikkatle kulak veren, sözlerini tam olarak anlamaya ve ezberlemeye çalışan bilgili kişilere, Peygamberin Ashabının yaptığı gibi, yönelik bir alayı da ima eder. Böylece bu münafıklar, açık ya da ince bir alayla, onlardan Peygamberin ﷺ sözlerini tekrarlamalarını istemiş olurlar. Bütün bu ihtimallerde bir kötülük, derin bir kin ve nefret görürüz: “İşte bunlar, Allah'ın kalplerini mühürlediği ve nefsânî arzularına uyanlardır.” 16) Note: The rules require "God" rather than "Allah" in the translation, and I applied that in the Turkish rendering where the text refers to the deity. The Qur'an verse is rendered as a translation, not as Qur'an text in brackets, so the "{ }" convention was not triggered here.

Bu sure, münafıkların Tanrı'nın yolunda savaşmaya karşı tutumunu ve farz kılındığında Müslümanların saflarında gösterdikleri tam bir korkaklığı anlatır. Savaş fikrinin tamamına dair gerçek duygularını gözler önüne serer ve ikiyüzlülüklerini sürdürmeleri halinde kendilerini neyin beklediğini açıklar. Onları, kalplerini ikiyüzlülükten arındırmaları, Tanrı'ya karşı verdikleri karşılıkta samimi olmaları ve Müslüman saflarına samimi bir niyetle katılmaları gerektiği konusunda uyarır.

The surah describes the attitude of the hypocrites to fighting for Gods cause and their utter cowardice when it is made obligatory upon Muslims. It exposes their true feelings about the whole idea of fighting, and explains what awaits them if they persist with hypocrisy. It warns them that they have to purge their hearts of hypocrisy, be true in their response to God and join the Muslim ranks with sincerity of purpose:

Mü'minler diyor ki: "Keşke bir sure indirilseydi." * Ama açık bir anlam taşıyan bir sure indirilip de içinde savaştan söz edildiğinde, kalbi hastalıklı olanların, ölüm korkusuyla baygınlık geçirecek kimse gibi sana bakakaldıklarını görürsün. Onlar için itaat ve uygun bir söz daha iyi olurdu. Üstelik savaşa karar verildiğinde, Allah'a karşı sadık olmaları onlar için daha hayırlıdır. Şimdi yüz çevirirseniz, yeryüzünde bozgunculuk çıkarıp akrabalık bağlarınızı koparmanız mı beklenir? İşte Allah'ın lanetlediği ve kulaklarını sağır, gözlerini kör ettiği kimseler bunlardır. Öyleyse Kur'an'ı düşünüp anlamaya çalışmazlar mı? Yoksa kalplerinin üzerinde kilitler mi var?

The believers say: 'Would that a surah had been revealed. * Yet when a surah of clear import is revealed, and fighting is mentioned in it, you see those who are sick at heart staring at you like one who is about to faint for fear of death. Far better for them would be obedience and an appropriate word. Moreover, when fighting is decided upon, it is better for them to be true to God. If you turn away now, is it to be expected of you that you will spread corruption in the land and break your ties of kinship? It is such as these whom God rejects, leaving them deaf and blind. Will they not, then, try to understand the Quran? Or are there locks on their hearts? Verses 20-24)

Mü'minler, Kur'an'ı sevdikleri ve onun her bölümünde kendilerine hitap eden, kalplerini ısıtan bir şey buldukları için yeni bir surenin indirilmesini arzu ederler. Ya da bu ifade, cihad ve savaşla ilgili bazı hususların kendilerine açıklanmasını istediklerinin bir göstergesi olabilir. Bu nedenle derler ki: "Keşke bir sure indirilseydi." (Ayet 20)

The believers express their wishes for a new surah to be revealed because they love the Qur’an and find in every part of it something that appeals to them and warms their hearts. Alternatively, this expression may be indicative of their desire to have certain aspects of jihad and fighting outlined to them. Therefore they say: “Would that a surah had been revealed.” (Verse 20)

Sure a bu sure, münafıkların imandan, ona yaklaşmış oldukları hâlde yüz çevirmelerinin sebebini de açıklamaktadır. Bunun, onların Medine'deki Yahudilerle gizlice anlaşmaları ve onlara yardım ve destek sözü vermeleri yüzünden olduğunu öğreniyoruz:

The surah then shows the reason that made the hypocrites turn away from faith after having come close to it. We learn that this was because they conspired with the Jews of Madinah and promised them help and support:

Kendilerine hidayet verildikten sonra geri dönenler, Şeytan tarafından kandırılmışlardır; Şeytan onları boş umutlarla oyalar. Bunun nedeni, Allah'ın indirdiği her şeyden hoşlanmayanlara, "Bazı konularda size itaat edeceğiz" demeleridir. Oysa Allah onların gizli planlarını bilir.

Those who turn their backs after guidance has been given to them are seduced by Satan who fills them with false hopes. That is because they say to those who abhor all that God has revealed, 'We will obey you in some matters, ’ but God knows all their secret schemes.

(Ayet 25-26)

(Verses 25-26)

Bu iki ayetin ilkinde, münafıkların, Allah'ın hidayetini bildikten sonra ondan yüz çevirmelerini gösteren fiziksel bir tasvir yer alır. Bu tasvir, onların sırtlarını dönüp uzaklaştıklarını anlatır. Bunun ardındaki gerçeği de ortaya koyar: onlara fısıldayan ve her türlü ayartmayı sunan şeytandır. Böylece onların bu hareketini, gerçekte ve görünürde olduğu haliyle görmüş oluruz. Sure daha sonra, şeytanın bu insanlar üzerinde neden bu kadar güçlü olduğunu, onları bildikten sonra hakikatten yüz çevirmeye nasıl yönlendirdiğini açıklar: “Bu, Allah'ın indirdiklerinden hoşlanmayanlara, 'Bazı konularda size itaat edeceğiz' demelerinden dolayıdır” (Ayet 26).

The first of these two verses gives a physical image of the hypocrites abandoning Divine guidance after they came to know it. It is an image which shows them turning their backs and going away. It tells of what lies behind all this: it is Satan whispering to them and delivering all manner of temptations. Thus we see their movement for what it is in reality and appearance. The surah then tells us why Satan has such power over them, making them turn their backs on the truth after they knew it: “ That is because they say to those who abhor all that God has revealed, 'We will obey you in some matters'(Verse 26)

Medine'deki Yahudiler, Tanrı'nın indirdiği şeyden nefret eden ilk kişilerdi.

The Jews of Madinah were the first to hate what God revealed.

Tanrı'nın son mesajının kendilerine verileceğini ve son elçinin kendi topluluklarından seçileceğini bekliyorlardı. Putperest Araplara bu beklenen mesajı anlatır, zamanının yaklaştığını söylerlerdi; yeni peygamberin onlara önderlik edeceğini, güçlerinin korunacağını ve krallıklarını yeniden kazanacaklarını ileri sürerlerdi.

Bu pasajın sonunda, Allah'ın değil, onlar uyarılmaktadır: Tanrı'nın onları Peygamber'e ve Müslümanlara ifşa etmeye karar verebileceği konusunda uyarılırlar. Bu durumda herkes onların gerçekte ne olduklarını bilecektir: Müslümanların arasında yaşayan, onlara ait olduğunu iddia eden ama onlara karşı komplo kuran münafıklar. Wait, I must correct that: the sentence I wrote mistakenly used "Allah" and an incorrect construction. Here is the faithful translation: Bu pasajın sonunda, Tanrı'nın onları Peygamber'e ve Müslümanlara ifşa etmeye karar verebileceği konusunda uyarılırlar. Bu durumda herkes onların gerçekte ne olduklarını bilecektir: Müslümanların arasında yaşayan, onlara ait olduğunu iddia edip onlara karşı komplo kuran münafıklar.

At the end of this passage, they are warned that God may decide to expose them to the Prophet and the Muslims. They will then be known to all for what they really are: hypocrites living among Muslims, pretending to belong to them but conspiring against them:

Kalplerinde hastalık bulunanlar, Allah'ın kin ve nifaklarını asla ortaya çıkarmayacağını mı sanıyorlar? Dilesek onları sana gösterirdik, sen de onları işaretlerinden tanırdın; ama konuşma tarzlarından mutlaka tanıyacaksın. Allah, yaptığınız her şeyi bilir. Muhakkak ki, içinizden cihad edenleri ve sabredenleri ortaya çıkarmak için sizi imtihan edeceğiz ve haberlerinizi sınayacağız. (Mühammed suresi, 29-31. ayetler)

Do those who are sick at heart assume that God will never bring their malice to light? Had We so willed, We could have pointed them out to you, and you would have recognized them by their marks; but you will most certainly recognize them by the tone of their speech. God knows all that you people do. Most certainly We shall put you to the proof to see who of you strive hard and remain firm; and We shall test the truth of your assertions. verses 29-31)

Münafıklar, gerçek yüzlerini gizlemekte becerikli olduklarını ve Müslümanların onları kendileri gibi, gerçek mümin sanmalarını sağladıklarını düşünüyorlardı. Sure, onların bu düşüncelerinin ne kadar saf olduğunu gösterir ve onları, tüm kin ve garazlarının Müslümanlara açığa çıkarılacağı bir ifşayla tehdit eder. Allah, peygamberine şöyle buyurur: "Eğer dileseydik, onları sana gösterirdik, sen de onları simalarından tanırdın." (Ayet 30) Bu, Allah dilerse onları Peygamber ﷺ'e isimleri ve konumlarıyla gösterebileceği, böylece onları yüz hatlarından tanıyabileceği anlamına gelir. Bu ayet, Allah'ın onlardan bazılarını Peygamber ﷺ'e isimleriyle bildirmesinden önce indirilmiştir. Yine de konuşma tarzları, sözleri çarpıtmaları ve anlamları eğip bükmeleri, sana hitap edişleri onların münafıklıklarını sana gösterir: "Konuşmalarındaki üslûptan onları mutlaka tanıyacaksın." (Ayet 30) Ardından, Allah'ın her amele ve onun saiklerine olan ilmini vurgulayan bir ifade eklenir: "Allah, yaptığınız her şeyi bilir." (Ayet 30) Hiçbir şey O'nun mükemmel ilminin dışında kalmaz.