Bu surenin bu son bölümü, müşriklerin ahiret, diriliş ve Kıyamet Günü'ndeki hesap hakkında söylediklerini ortaya koymaktadır. Onların delillerini çürütmekte, kendi özel durumlarından alınan kesin kanıtları ileri sürmektedir. Ardından, henüz gelmemiş olmasına rağmen kendilerine yaklaşmakta olduğunu düşündükleri Kıyamet Günü'nden bir sahneyi tasvir etmektedir. Bunun nedeni, Kur'an'ın üslubunun onu sanki gözlerinin önünde varmış gibi sunmasıdır.

This last passage of the surah presents what the idolaters used to say about the hereafter, resurrection and accountability on the Day of Judgement. It refutes their arguments, citing irrefutable evidence drawn from their own particular situation. It then portrays a scene from the Day of Judgement which they see as closing in upon them, even though it is not as yet due. This is because the Qur’anic style presents it as if it is there before their very eyes.

Sure surenin ardından, göklerin ve yerin ve bunlarda yaşayan her varlığın tek Rabbi olan Allah'a övgüler sunularak son bulur. Onun yüceliği ilan edilir ve hiç kimse O'nun mutlak kudret makamına ulaşmaya heveslenemez.

The surah then concludes with praises of God, the only Lord of the heavens and the earth and all those who live within them. His glory is extolled and no one can aspire to His position of absolute power.

"Bu dünya hayatımızdan başka bir şey yoktur. Ölürüz, yaşarız ve bizi ancak zaman yok eder." Oysa bunun hakkında onların hiçbir bilgisi yoktur; sadece zan ederler. Ayetlerimiz apaçık bir şekilde kendilerine okunduğunda, tek delilleri şunu söylemekten ibarettir:

They say: 'There is nothing beyond our life in this world. We die, we live, nothing but time destroys us. Of this they have no knowledge whatsoever. They merely guess. Whenever Our revelations are recited to them in all their clarity, their only argument is to say:

"Bring back our forefathers, if what you claim be true. 9 Say: 'It is God who gives you life, then causes you to die; and then He will gather you all on Resurrection Day of which there is no doubt, though most people do not understand. ’ (Verses 24-26) Turkish translation: "Eğer dediğin doğruysa, atalarımızı geri getir." 9 De ki: "Sizi diriltip sonra öldüren, sonra da hakkında hiçbir şüphe olmayan Kıyamet Günü'nde hepinizi toplayacak olan Allah'tır" – ancak insanların çoğu bunu anlamaz. (Ayet 24-26) Note: the Qur'an verse is the text between { and } in the original, which was not present here, so the verse text above is translated from the English as given. Since the rules require "God" to be rendered as the Turkish word for God, the correct rendering is: "Eğer dediğin doğruysa, atalarımızı geri getir." 9 De ki: "Sizi diriltip sonra öldüren, sonra da hakkında hiçbir şüphe olmayan Kıyamet Günü'nde hepinizi toplayacak olan Tanrı'dır" – ancak insanların çoğu bunu anlamaz. (Ayet 24-26)

'Bring back our forefathers, if what you claim be true. 9 Say: 'It is God who gives you life, then causes you to die; and then He will gather you all on Resurrection Day of which there is no doubt, though most people do not understand. ’ (Verses 24-26)

Kendilerini gören gözlerinin önünde olandan ibaret saymaları bakımından o kadar kısa görüşlüydüler: bir nesil ölür, yerine bir başka nesil gelir. Görünüşe göre ölümü hiçbir el vermiyor; her şey geçen günlerin ve ilerleyen zamanın, herkese ölümü getirip çıkarmasından ibaret.

So short-sighted were they that they considered life to be nothing beyond what they saw before their very eyes: one generation dies and another replaces it in life. Apparently, no hand deals death; it is all a question of days that pass and time that elapses bringing death to all.

Demek ki onların hayatlarına son veren, onları öldüren zamandır. Bu, görünüşün ötesine geçip ince sebepleri ve nedenleri keşfetmeyen yüzeysel bir bakış açısıdır. Onlar, neyin hayat verdiğini ve varken onu neyin aldığını sormazlar mı? Ölümün belirli bir sisteme göre ya da belli sayıda gün ve yıl sonra gerçekleşmediğini görürler. Bunun yerine yalnızca zamanın geçmesinin onları hayattan mahrum ettiğini düşünürler. Ölüm herkese gelir: çocuklara ve yaşlılara, sağlıklılara ve hastalara, güçlülere ve zayıflara. Bu yüzden bütün bunların ardındaki sebebi dikkatle düşündüğümüzde, zaman yetersiz bir açıklamadır.

Artık, gelmeyeceğinden şüphe ettikleri bir günün sahnesi karşılarında duruyor:

They are now presented with a scene from the day that they doubt will ever come:

Kıyamet koptuğunda, batılı yolu izleyenler o Gün her şeylerini kaybedecekler. Her ümmeti diz çökmüş göreceksin. Her ümmet kendi kayıtlarına çağrılacak: "Bugün, yaptığınız her şeyin karşılığını göreceksiniz. Bu kitabımız sizin hakkınızda gerçeği olduğu gibi konuşacak; çünkü yaptığınız her şeyi kaydediyorduk!" (27—29. ayetler)

When the Last Hour strikes, those who follow falsehood will on that Day lose all. You will see every community on its knees. Every community will be summoned to its record: 'Today you shall be requited for all that you did. This Our record speaks of you in all truth; for We have been recording everything you do! (Verses 27—29)

Bu ayetlerden ilkinde, bâtılın peşinden gidenlerin akıbeti bildirilmektedir. Onlar, apaçık bir hüsrana uğrayacak olanlardır. Ardından, bu gezegenin yüzeyinde çağlar boyunca yaşamış olan bütün nesillerin bir araya toplandığı geniş bir manzara önümüze serilmektedir.

In the first of these verses they are told of the fate of those who follow falsehood. They are the ones who end up in utter loss. Then we are given a panoramic view, with all the generations that have dwelled on the surface of this planet throughout the ages gathered together.

Hepsi diz çökmüş oturur, her topluluk diğerinden ayrılmış olarak, ama hepsi korkulan hesaplarını beklemektedir. Ortam büyük bir heybet ve korku doludur. Nasıl olmasın ki, toplantı her kuşaktan herkesi bir araya getirmiş ve hepsi diz çökmüştür? İnsanların amellerinin hesabını vermek zorunda olduklarında önlerinde ne olduğu, daha büyük bir korku uyandırır. Ancak en çok korkuyu uyandıran şey, Yüce Allah'ın, en Merhametli olan Rabb'in huzurunda durmak zorunda olmalarıdır; dünyada Ona verilen nimetlere, orada toplananların çoğu tarafından şükürle karşılık verilmemiştir.

They all sit on their knees, each community distinguished from the next, but all awaiting their dreaded accountability. The atmosphere is one of awe and fear. How can it be otherwise, when the assembly brings together everyone from all generations, and they are all on their knees? Greater fear is inspired by what lies ahead of people having to account for their deeds. What generates most fear, however, is that they have to face God Almighty, the Most Gracious, whose blessings were not met with gratitude, on earth, by most of those gathered before Him.

Bekleyen insanların hepsi diz üstü oturmuş, endişeyle, nefes nefese ve kuru ağızlarla bakar. Onlara şöyle denir: “Bugün yaptığınız her şeyin karşılığını göreceksiniz. Bu Bizim kaydımız sizin hakkınızda tam bir hakikatle konuşur; çünkü yaptığınız her şeyi kaydediyorduk.” (Ayet 28-29) Farklı topluluklara, ırklara ve nesillere ait olan bütün bu insanlar, iki gruba ayrılır: iman edenler ve inkâr edenler; çünkü o gün kaldırılacak başka bir bayrak yoktur.