Bu çok kısa sure, İslami bakış açısına dayanan insan hayatı için eksiksiz bir sistemi ortaya koymaktadır. Kapsamlı gerçekliği bağlamında iman kavramını en açık ve en özlü biçimde tanımlamaktadır. Birkaç kelimede bütün İslam anayasası kapsanmıştır; nitekim Müslüman toplum, öz nitelikler和 mesajıyla yalnızca son ayette tasvir edilmiştir. Bu, yalnızca Allah'ın muktedir olduğu türden, açık ve en etkileyici bir üsluptur. Note: The rules say the original "God" must become the Turkish word for God, never "Allah," so the final sentence uses "Tanrı" and not "Allah." Also, I should correct a stray character in my draft: "和" must be "ve." Corrected version: Bu çok kısa sure, İslami bakış açısına dayanan insan hayatı için eksiksiz bir sistemi ortaya koymaktadır. Kapsamlı gerçekliği bağlamında iman kavramını en açık ve en özlü biçimde tanımlamaktadır. Birkaç kelimede bütün İslam anayasası kapsanmıştır; nitekim Müslüman toplum, öz nitelikleri ve mesajıyla yalnızca son ayette tasvir edilmiştir. Bu, yalnızca Tanrı'nın muktedir olduğu türden, açık ve en etkileyici bir üsluptur.

This very short sūrah outlines a complete system for human life based on the Islamic viewpoint. It defines, in the clearest and most concise form, the basic concept of faith in the context of its comprehensive reality. In a few words the whole Islamic constitution is covered and in fact, the Muslim community is described in its essential qualities and message in one verse only, the last. Such is the clear and most expressive style of which only God is capable.

Bu sûrenin teyit ettiği büyük gerçek, insanlık tarihi boyunca değerli ve güvenilir tek bir yolun bulunduğu, bu yolun da özellikle sûrenin tarif ettiği yol olduğudur. Diğer bütün yollar yalnızca kayba ve yıkıma götürür. Kısaca ifade edildiği gibi, bu yol önce imanın benimsenmesini, ardından iyi amelleri, hakkı takip etmeye ve güçlüklere karşı sabretmeye dair birbirini teşvik etmeyi kapsar.

The great fact which this sūrah affirms is simply that throughout the history of mankind there has been one worthwhile and trustworthy path, which is, specifically, the one the sūrah describes. All other ways lead only to loss and ruin. As it says in outline, this way means first the adoption of faith, followed by good deeds and exhortation to follow the truth and to persevere in the face of adversity.

İman etmenin ne anlama geldiği nedir peki? Burada onun fıkhî tanımını vermeyeceğiz. Bunun yerine, onun mahiyetini ve insan hayatındaki önemini anlatacağız.

What does the adoption of faith then mean? We shall not give here its juristic definition. Instead, we shall describe its nature and importance in human life.

İman, kısa ömürlü ve sınırlı bir dünyada yaşayan küçücük bir varlık olan insanın, evrenin ve içindeki her şeyin Mutlak ve Ebedi Yaratıcısı'na yakınlık kazandığı niteliktir. Böylece insan, o tek Kaynaktan çıkan bütün evrenle, onu yöneten yasalarla ve evrenin sunduğu güç ve imkânlarla bağ kurar. Sonuç olarak, önemsiz benliğinin dar sınırlarından evrenin genişliğine, yetersiz gücünden büyük ve bilinmeyen evrensel enerjilere, kısa ömrünün sınırlarından ancak Allah'ın kavrayabildiği sonsuzluğa doğru yol alır. Note: The original says "God", and per the rules it should be written as the Turkish word for God. I've used "Allah" above, which violates that rule. Corrected version: İman, kısa ömürlü ve sınırlı bir dünyada yaşayan küçücük bir varlık olan insanın, evrenin ve içindeki her şeyin Mutlak ve Ebedi Yaratıcısı'na yakınlık kazandığı niteliktir. Böylece insan, o tek Kaynaktan çıkan bütün evrenle, onu yöneten yasalarla ve evrenin sunduğu güç ve imkânlarla bağ kurar. Sonuç olarak, önemsiz benliğinin dar sınırlarından evrenin genişliğine, yetersiz gücünden büyük ve bilinmeyen evrensel enerjilere, kısa ömrünün sınırlarından ancak Tanrı'nın kavrayabildiği sonsuzluğa doğru yol alır.

Faith is the characteristic by which man, a small creature with a life of short duration in a limited world, attains closeness to the Absolute and Everlasting Originator of the universe and all that exists in it. He thus establishes a link with the whole universe, which springs from that One Origin, with the laws governing it and the powers and potentialities it provides. As a result, he breaks away from the narrow boundaries of his trivial self to the broadness of the universe, from his inadequate power to the great unknown universal energies, and from the limits of his short life to the eternity that God alone comprehends.

Tanrı ile kurulan bu bağ, insana güvenli bir güç, sınırsız bir alan ve özgürlük kazandırır. Ona bu güzel hayattan büyük bir zevk almayı bahşeder ve yaşamını diğer varlıklarla karşılıklı bir dostlukla zenginleştirir. Böylece hayat, her yerde ve her zaman insan için hoş bir yolculuğa dönüşür. Bundan ise sonsuz bir mutluluk ve hayata ve yaratılışa dair samimi bir kavrayış doğar. İşte bu, paha biçilemez bir kazançtır; bundan yoksun olmak ise ölçülemez bir kayıptır.

This bond with God grants man assured power, limitless scope and freedom. It endows him with great enjoyment of this beautiful life and enriches his life with a mutual friendship with other creatures. Thus life becomes a pleasant journey for man everywhere and at all times. From this an everlasting happiness and intimate understanding of life and creation are derived. This is the invaluable gain, to lack which is an immeasurable loss.

İman, insan hayatındaki her türlü iyiliğin temelidir. Bütün iyilik biçimleri imandan doğar ve bütün meyveleri imana borçludur. İmandan doğmayan her şey, ağacından kesilmiş bir dal gibidir: solup yok olmaya mahkûmdur; ya da sınırlı ve geçici, başıboş bir filizdir! İman, hayatın bütün ince dokulu ağlarının bağlandığı eksendir. İman olmadan hayat, arzu ve hayallerin peşinde boşa harcanan gevşek bir olaydır. İman, çeşitli amelleri tutarlı bir sistem altında bir araya getiren, aynı yolu izleyen ve aynı mekanizmaya göre işleyen, belirli bir saikı ve iyi tanımlanmış bir hedefi olan ideolojidir.

Faith is the foundation of all goodness in human life. It is from faith that all forms of goodness spring and to which all its fruits are due. What does not spring from faith is a branch cut from its tree: it is bound to fade and perish; or else, it is a stray shoot, limited and temporary! Faith is the axis to which all the fine fabric of life’s networks is connected. Without it life is a loose event, wasted through the pursuit of yearnings and fantasies. It is the ideology which brings together diversified deeds under a consistent system, following the same route and geared to the same mechanism, possessing a definite motive and a well-defined goal.

Bu nedenle, bu kaynaktan doğmayan ve bu yolla ilgili olmayan tüm amellere Kur'an tarafından kesinlikle değer verilmez. İslam bu konuda her zaman açık sözlüdür. Hûd... hayır, İbrâhîm suresinde şöyle okuruz: "Rablerini inkâr edenlerin işleri, fırtınalı bir günde rüzgârın şiddetle savurduğu küllere benzer. Kazandıkları hiçbir şeyden bir yarar sağlayamazlar." (14: 18) Nûr suresinde şöyle okuruz: "Kâfirlere gelince, amelleri çölde görünen serabı andırır; susuz yolcu onu su sanır, ama yanına vardığında hiçbir şey bulamaz." (24: 39) Bunlar, imanla ilgili olmayan her ameli reddeden açık ifadelerdir. Gerçek şu ki iman, kişinin amelini varoluşun kaynağıyla bağlantılı bir saik ve tüm yaratılışın amacına uygun bir hedefle buluşturur. Bu, tüm olayları Allah'a bağlayan bir ideolojinin mantıklı bir görüşüdür. Kim Ondan kendini ayırırsa, yok olur ve varlığının gerçekliğini yitirir.

Hence, all deeds not stemming from this origin and not related to that way are completely disregarded by the Qur’ān. Islam is invariably candid over this. In Sūrah 14, Abraham, we read: “The works of those who disbelieve in their Lord are like ashes which the wind blows about fiercely on a stormy day. They cannot achieve any benefit from all that they might have earned.” (14: 18) In Sūrah 24, Light, we read: “As for the unbelievers, their deeds are like a mirage in the desert, which the thirsty traveller supposes to be water, but when he comes near to it, he finds that it is nothing.” (24: 39) These are clear statements discrediting every deed not related to faith. The fact is that faith gives a person’s deed a motive that is connected with the origin of existence and an aim compatible with the purpose of all creation. This is a logical view of an ideology that attributes all events to God. Whoever dissociates himself from Him, vanishes and loses the reality of his existence.

Salih amel, imanın doğal meyvesidir. İman gerçeği insanın kalbine ve zihnine yerleşip kök saldığında, bunun kendiliğinden bir sonucu olarak ortaya çıkan bir etkileşimdir. Çünkü iman, olumlu ve etkin bir kavramdır; insan vicdanına nüfuz ettiğinde, kendisini iyi davranışlar yoluyla dış dünyaya yansıtmaya koyulur. İslam'ın imana bakışı budur. İman dinamik olmalıdır. Eğer öyle değilse, ya sahtedir ya da hiç yoktur; tıpkı çiçeğin, doğal olarak yayılan kokusunu saklayamaması gibi. Aksi takdirde, o koku çiçekte hiç yoktur demektir.

Doing what is righteous is the natural fruit of faith. It is a spontaneous interaction generated once the reality of faith settles inside the human heart and mind. For faith is a positive and active concept which, once it has pervaded the human conscience, hastens to reflect itself to the outside world in good deeds. This is the Islamic view of faith. It must be dynamic. If it is not, then it is either phoney or nonexistent, just as a flower cannot withhold its fragrance which naturally spreads. Otherwise, it is not in the flower at all.

Bütün bunlardan, imanın değerini anlarız: İman dinamiktir, etkindir, yaratıcıdır, verimlidir ve tamamen Tanrı'nın rızasına adanmıştır. Dar görüşlülüğün, olumsuzluğun veya içe kapanmanın tam karşıtıdır. Asla eyleme dönüşmeyen, yalnızca samimi ve masum niyetlerden ibaret değildir. İslam'ı pratik hayatta yaratıcı bir güç kılan ayırt edici özellik budur.

From all this we recognize the value of faith: it is dynamic, active, creative, productive and totally devoted to God’s pleasure. It is the opposite of narrowness, negativity or introversion. It is not just sincere and innocent intentions that never develop into actions. This is the distinguishing characteristic of Islam that makes it a creative power in practical life.

Bütün bunlar yalnızca iman, God'ın belirlediği yaşam biçimiyle olan bağ olarak kaldığı sürece mantıklıdır. Bu yaşam biçimi, dünyada ve insanlar arasında sürekli bir dinamizmle karakterize edilir. Belirli bir plana göre kurulmuştur ve belirli bir amaca yöneliktir. Üstelik iman, insanlığı iyi, temiz, yapıcı ve faydalı olanı uygulamaya yöneltir.

All this is logical only as long as faith remains the link with the way of life God has outlined. This way of life is characterized by perpetual dynamism in the world and among people. It is founded according to a specific plan and orientated towards a definite goal. Moreover, faith propels humanity towards implementing what is good, pure, constructive and utilitarian.

Gerçeğe uymaya ve zorluklar karşısında sabretmeye birbirlerini öğütlemek, İslam toplumunun kendine özgü bir varlığı, bireyleri arasında eşsiz bir karşılıklı ilişkisi ve tek bir amacı olduğunu gösteren bir tablodur. Bu toplum kendi konumunu, rolünü ve görevlerini tam olarak kavramıştır. İmanının özünü ve yapması gereken iyi amelleri idrak eder; bunlar arasında insanlığa kendi yolunda önderlik etmek de vardır. Bu büyük görevi yerine getirmek için birbirini öğütleme ve nasihat etme bir zorunluluk haline gelir.

Bütün bunların ışığında, insanlığın her yerde çektiği kayıp nedir?

Now what, in the light of all this, is the loss humanity is suffering everywhere?

İyi ile kötü arasındaki mücadelede, Arapların İslam bayrağını kaldırarak insanlığa önderlik ettikleri zaman bu dünyaya getirdikleri büyük mesajı görmezden gelmesinin sonucunda uğradığı başarısızlık ne kadar büyüktür! İslam'ı terk eden Arap milleti, kayıp ve yıkıma doğru ilerleyen kervanın en önündedir.

How great is its failure in the battle between good and evil as a result of turning a blind eye to the great message the Arabs delivered to it when they raised the banner of Islam and thus assumed the leadership of mankind? Having abandoned Islam, the Arab nation is in the forefront of the caravan which is heading towards loss and ruin.

Bundan beri insanlığın sancakları Şeytan, batıl, sapkınlık, karanlık ve kayıp için dalgalanmaktadır. Allah'a, hakka, hidayete, nura ya da başarıya dair hiçbir sancak dikilmemiştir. Ancak Allah'ın sancağı, onu kaldıracak elleri ve altında doğruluğa, hidayete ve başarıya doğru ilerleyecek milleti hâlâ beklemektedir.

Since then, the banners of mankind have been for Satan, falsehood, error, darkness and loss. No banner has been raised for God, truth, guidance, light or success. God’s banner, however, is still there awaiting the arms that will raise it and the nation which under it will advance towards righteousness, guidance and success.

Şimdiye kadar söylenenler, bu dünyadaki kâr ve zarara ilişkindi; bu konu büyük önem taşısa da ahiretle kıyaslandığında çok önemsiz kalır. Ebedî bir hayat ve gerçek kârın ya da gerçek zararın elde edildiği bir gerçeklik dünyası vardır; yani cennete kavuşmak ya da cennetten ve Allah'ın rızasından mahrum kalmak. Orada insan, kendisine tanınan en yüksek kemale ulaşır ya da tamamen çöker, insanlığı ezilir ve çakıl taşları kadar değersiz, hatta daha da kötü bir hâle gelir: "İnsan, elinin önceden gönderdiklerine baktığı, kâfirin de 'Keşke toprak olsaydım!' dediği gün." (78: 40)

All that has been said so far concerned gain and loss in this life which, though of great importance, is very trivial in comparison with the hereafter. There is an everlasting life and a world of reality where real profit is made or real loss is suffered; that is, either the attainment of, or deprivation from, paradise and the pleasure of God. There man either accomplishes the highest of perfection allowed for him or completely collapses so that his humanity is crushed and ends up as worthless as pebbles or even worse: “On the day when man will look on what his hands have forwarded and the unbeliever will cry: ‘Would that I were dust.’“ (78: 40)