Sure'ye şimdi evrensel ayetlerin bir sergisine geçer. Önce gökyüzünde bir sahneyle, ardından yeryüzündeki bir sahneyle başlar; sonra suyla dolu rüzgârların bir tasvirini sunar, ardından hayat ve ölüm, diriliş ve toplanma görüntülerine geçer. Bütün bu sahneleri, kendilerine göğe açılan bir kapı gösterilip oradan yukarı doğru çıkarıldıklarında bile reddedenler inkâr eder ve kesinlikle şöyle derler: "Bu, yalnızca gözlerimizin büyülenmesidir! Doğrusu biz büyülenmiş olmalıyız." (15. ayet)

The sūrah now moves on to an exhibition of universal signs. It starts with a scene in heaven followed by one on earth, then an image of winds fully loaded with water, before we have pictures of life and death, resurrection and gathering. All these scenes are denied by those who, when a gateway to heaven is opened for them and they ascend through it higher and higher, surely say: “It is only our eyes that are spellbound! Indeed, we must have been bewitched.” (Verse 15)

"Andolsun, gökte burçlar yarattık ve onu bakanlar için süslü kıldık." (15:16) Bu, Allah'ın yaratma gücünün anlatıldığı büyük evrensel sahnenin ilk satırıdır. Melekler inmesinden daha açık bir biçimde, Allah'ın yaratışının eşsizliğine tanıklık eder. Allah'ın özenli planlamasını ve yerinde konulan bu büyük yaratılış eseri olan evreni meydana getiren sınırsız gücünü yansıtır. "Burçlar" ifadesi, devasa yapılarıyla yıldızların ve gezegenlerin kendisine ya da yörüngelerini belirleyen konumlarına işaret ediyor olabilir. Her iki durumda da, bunların yaratılışının arkasındaki büyük güce ve yansıttıkları doğruluğa ve güzelliğe tanıklık ederler. "Andolsun, gökte burçlar yarattık ve onu bakanlar için süslü kıldık." (15:16)

“We have indeed set up in the heavens constellations, and endowed them with beauty for all to behold, and We have guarded them from every cursed devil, so that anyone who tries to eavesdrop is pursued by a flame clear to see.” (Verses 16-18) This is the first line in the great universal scene which tells of God’s creative power. It delivers a more telling testimony to the inimitability of God’s creation than any coming down of angels. It reflects God’s elaborate planning and His limitless power that puts into place this great piece of creation, the universe. The ‘constellations’ may refer to the stars and planets themselves with their huge entities, or it may refer to their positions which define their orbits. In both cases, they testify to the great power behind their creation and to the accuracy and beauty that they reflect. “We have indeed set up in the heavens constellations, and endowed them with beauty for all to behold.” (Verse 16)

Evrenin güzelliğine, özellikle gökyüzünde görülen türüne yapılan bu atıf, bu tür bir yaratılışın ardında bir amacın, yani güzelliğin bulunduğunu düşündürmektedir. Amaçlanan yalnızca büyüklük ya da kusursuz ölçü değil, her yönüyle açıkça görülen güzelliktir. Ay'sız karanlık bir gecede gökyüzüne kısa bir bakış bile, uzaktan bize hafif ışıklarını gönderen pek çok yıldız ve gezegenle birlikte, bu eşsiz güzelliğin bir duygusunu verir. Dolunay bir gecede, romantik bir havayla ilerleyen ayı seyrederken, mutlu bir hayalperesti rahatsız etmemek için evrenin geri kalanının nefesini tuttuğu bir gökyüzüne benzer bir bakış da aynı duyguyu uyandıracaktır. Böyle bir tek bakış, evrenin yaratılışındaki güzelliğin derinliğini göstermeye yeter. Bu bakış bize buradaki Kur'an ifadesini daha iyi anlatacaktır: "Andolsun, gökte burçlar yarattık ve onu bakanlar için süslü kıldık." (Hicr, 16)

Aslında, her topluluğa verilen rızık, Allah'ın iradesine göre Tanrı tarafından belirlenir. Onu dilediği gibi, seçtiği zamanda ve koyduğu yasalara uygun olarak verir: "Hiçbir şeyin hazineleri yalnızca Bizim yanımızdadır; biz onu ancak belli bir ölçüye göre indiririz." (Ayet 21)

In fact, the provisions given to every community are determined by God, according to His will. He grants them as He pleases, at the time He chooses, and in accordance with the laws He has set in operation: “There is not a thing but with Us are its storehouses; and We send it down only in accordance with a defined measure.” (Verse 21)

Hiçbir yaratık hiçbir şeye sahip değildir ve hiçbir şey üzerinde güce sahip değildir. Her şeyin kaynakları, yüce mülkünde Allah'ın yanındadır. Bunları yaratıklarına, kendi dünyalarında, belirli bir ölçüye göre verir. Hiçbir şey keyfi olarak verilmez veya sağlanmaz.

No creature owns, or has power over, anything. The resources of everything are with God in His supreme realm. He grants it to His creation, in their respective worlds, according to a defined measure. Nothing is given or provided arbitrarily.

“Şüphesiz her şeyin hazineleri Bizim katımızdadır; Biz onu ancak belirli bir ölçüyle indiririz.” (21. ayet) Bu ifadenin anlamı, insanın bilgisi arttıkça ve ilerledikçe daha da belirginleşmektedir. İnsan evren hakkında ne kadar çok şey bilir ve evrenin nasıl yaratıldığını ve işleyişini ne kadar iyi kavrarsa, Kur'an'ın bu ifadesini de o kadar iyi anlar. “Hazineler” teriminin anlamı, insanın maddi dünyayı oluşturan elementlerin doğasını ve bileşimlerini keşfetmesinden sonra daha açık hale gelmiştir. Örneğin insan, suyun temel “hazinelerinin” oksijen ve hidrojen atomları olduğunu bilmektedir. Yeşil bitkiler ve bitki örtüsü biçimindeki besin hazinelerimiz; havada bulunan azotu, karbon dioksiti oluşturan karbonu ve oksijeni ile güneşin ışınlarını içermektedir. Bunun gibi pek çok örnek vardır ve bunlar “Allah'ın hazineleri” ifadesinin anlamını açıkça ortaya koymaktadır. İnsan bunların birçoğunu öğrenmiştir, ancak bu öğrendiklerimiz, var olanın yalnızca küçük bir kısmıdır.

We have here a precise statement, “There is not a thing but with Us are its storehouses; and We send it down only in accordance with a defined measure.” (Verse 21) Its import becomes apparent as man’s knowledge increases and becomes more advanced. The more he knows about the universe and how it is made and operates, the better he understands the Qur’ānic statement. The meaning of the term, ‘storehouses’, becomes clearer after man has discovered the nature of the elements which form the material world, and their composition. Man knows that the basic ‘storehouses’ of water, for example, are the oxygen and hydrogen atoms. The storehouses of provisions we have in the form of green plants and vegetation include the nitrogen which is present in the air, carbon and the oxygen that form carbon dioxide, and the rays of the sun. Examples like these are numerous, giving a clear picture of the import of the expression, “God’s storehouses”, of which man has come to know much, but this much remains only a little of what there is.