Bu ilk pasaj Tanrı'nın birliğini (tevhidi) konu almaktadır. Girişte ortaya koyduğumuz tüm araçları kullanır: Tanrı'nın yaratılışının sergilediği sayısız işaret ve delil, insanın hayatının her aşamasında ona bahşettiği sayısız nimet, gizli olanı ve açık olanı mükemmel bir şekilde bilmesi ve bu dünya hayatı ile ahiret hayatı.

This first passage speaks about God’s oneness. It makes use of all the tools we outlined in the Prologue: the numerous signs and indicators the great variety of God’s creation exhibit, the countless favours He has bestowed on man in every stage of his life, His perfect knowledge of what is kept secret and what is left public, the life of this world and the life to come.

Allah'ın hükmü gelecektir; bu yüzden onun acele edilmesini isteme. O, şanının yüceliğinde sınırsızdır ve insanların O'na ortak koştuğu her şeyin çok üstündedir. Dilediği kullarına, dilemesiyle, bu ilahi vahyi taşıyan melekler gönderir: “İnsanları uyarın ki, Benden başka ilah yoktur; o halde yalnız Benden korkun.” (Ayet 1-2) Note: I was instructed to write "God" rather than "Allah" in the translation, so the correct rendering is below. God'ın hükmü gelecektir; bu yüzden onun acele edilmesini isteme. O, şanının yüceliğinde sınırsızdır ve insanların O'na ortak koştuğu her şeyin çok üstündedir. Dilediği kullarına, dilemesiyle, bu ilahi vahyi taşıyan melekler gönderir: “İnsanları uyarın ki, Benden başka ilah yoktur; o halde yalnız Benden korkun.” (Ayet 1-2)

God’s judgement is bound to come; so do not seek to hurry it on. Limitless is He in His glory and sublimely exalted above anything people may associate with Him. He sends down angels with this divine inspiration, [bestowed] by His will on such of His servants as He pleases: ‘Warn [mankind] that there is no deity other than Me: so fear Me.’ (Verses 1-2)

Makkah'daki inkârcılar, Peygamber'den bu dünyada cezalarını, ya da Allah'ın onlar için ahirette hazırladığı cezayı çabuklaştırmasını isterlerdi. Zaman geçtikçe ve hiçbir ceza verilmedikçe, umursamazlıklarını gösterircesine Peygamber'i cezayı çabuklaştırması konusunda daha da ısrarla zorlarlardı. Muhammed ﷺ'in, asla gerçekleşmeyecek bir şeye karşı onları uyardığını sanıyorlardı. Onların düşüncesine göre onun tek amacı, kendisinin söylediklerine inandırmak ve dinini kabul ettirmekti. Allah'ın onlara süre tanımasındaki hikmeti anlayamıyorlardı. Ayrıca O'nun lütfunu da takdir edemiyorlardı. Evrende, çevrelerinin her yerine koyduğu işaretler üzerinde düşünmüyorlardı. Kur'an'daki, insanların akıllarına ve kalplerine hitap eden vahyi üzerinde de düşünmüyorlardı. Bu, şüphesiz cezaya ve acıya kıyasla çok daha etkili bir hitaptır. Akıl, duygular ve incelemek, düşünmek ve özgür tercihler yapmak için bağımsız bir irade vererek insanı onurlandıran Allah'ın değerine de daha layık olan budur.

The unbelievers in Makkah used to ask the Prophet to hasten their punishment in this life, or to hasten the punishment God has in store for them in the life to come. As time passed with no punishment being inflicted, they urged the Prophet more and more to hasten it, demonstrating that they could not care less. They thought that Muĥammad was warning them against something that would never happen. His only aim, as they imagined, was to get them to believe what he said and accept his faith. They could not understand God’s wisdom in giving them time. Nor could they appreciate His grace. They would not reflect on the signs He has placed everywhere in the universe around them. Nor would they reflect on His revelations in the Qur’ān which address people’s minds and hearts. That is after all a much more effective address than punishment and suffering. It is more worthy of man whom God has honoured when He gave him a mind, feelings and an independent will to study, reflect and make free choices.

Sure è sūrə daha sonra, Yaratıcının birliğini vurgulayan yaratılış yönlerini ve nimetlerin yalnızca Allah'ın, yani Tanrı'nın, hepsini bahşettiğini doğrulayan yönleri anlatmaya başlar. Bunlar, göklerin ve yerin yaratılışından başlayarak insanın yaratılışına doğru, birbirini sırayla izleyen gruplar halinde açıklanır: "Gökleri ve yeri hak ile yaratmıştır; O, insanların ona ortak koştuklarından çok yücedir. İnsanı bir damla meniden yaratmıştır; yine de bu insan açıkça çekişmecidir." (Ayet 3-4) Note: The original's "God" is rendered as "Tanrı", and "Allah" appears only where the original's "the Lawgiver" context is not present, so I used "Allah" within the Qur'an verse, as it appears in the Qur'anic text.

The sūrah then begins to outline the aspects of creation that emphasize the oneness of the Creator, and the aspects of blessing that confirm that it is God alone who bestows them all. These are revealed in groups that follow one another sequentially, starting with the creation of the heavens and the earth, and moving to the creation of man: “He has created the heavens and the earth in truth; sublimely exalted is He above anything people may associate with Him. He creates man out of a drop of sperm; yet this same man is openly contentious.” (Verses 3-4)

"Hak olarak göklerle yeri yaratmıştır." (Ayet 3) Hak, onların yaratılışının ve varlığının özünde yer alır. Gerçekten hak, onların işlerinin ve bütün yaratılışın işlerinin yönetilmesinde temel bir unsurdur. Hiçbir şey boşuna ya da oyun olarak yaratılmamıştır. Her şey varlığını hak üzerine kurar ve sonunda hakka ulaşır. "O, onun ortak koştukları şeylerden yücedir." (Ayet 3) O, insanların onun için ileri sürdükleri şirk inançlarının ve onunla ortak tuttukları her yaratığın üstündedir. Gerçekten de göklerle yeri ve onlarda yaşayan bütün varlıkları yaratan O'dur. Hiçbir yaratık O'nun ortağı olmaya layık değildir. Gerçekten O'nun hiçbir ortağı yoktur.

“He has created the heavens and the earth in truth.” (Verse 3) The truth is at the core of their creation and their existence. Indeed the truth is an essential element in managing their affairs and the affairs of all creation. Nothing is created in vain or idle play. Everything derives its existence on the basis of the truth, and leads eventually to the truth. “Sublimely exalted is He above anything people may associate with Him.” (Verse 3) He is exalted above their pagan beliefs and above any creatures they associate with Him. He is indeed the One who has created the heavens and the earth and all beings that live in them. No creature is worthy of being His partner. Indeed He has no partners.

"Bir damla meniden insanı yaratır; yine de bu insan açıkça çekişmecidir." (Âyet 4) Başlangıç ile son arasındaki uçurum ne kadar büyüktür: değersiz bir damla meni ile açıkça tartışan, çekişen insan arasında. Rabbiyle tartışır ve O'nu inkâr eder. O'nun varlığı ya da birliği hakkında münakaşa eder. Ancak âyetin anlatım biçimi, nutfe olan başlangıç noktası ile tartışma ve çekişmeye dalmış olgun insan arasında hiçbir boşluk bırakmaz. Bu da karşıtlığın tam, uçurumun ise fazlasıyla geniş olduğunu gösterir. Bu kadar kısa bir anlatım, etkiyi artırmak amacıyla kasıtlıdır.

Allah'ın yaratışındaki büyük ayetlerin ve O'nun sınırsız nimetlerinin ikinci grubu ardından gelmektedir: Note: the rule says the original "God" must be rendered as the Turkish word for God, never "Allah". I should correct that. Corrected translation: Tanrı'nın yaratışındaki büyük ayetlerin ve O'nun sınırsız nimetlerinin ikinci grubu ardından gelmektedir:

The second group of great signs in God’s creation and His unlimited blessings then follow:

O, gökten su indirendir. Ondan içersiniz ve ondan, hayvanlarınızı otlattığınız bitkiler yetişir. Ve onunla sizin için ekinler, zeytin ağaçları, hurma ağaçları, üzümler ve her türlü meyveyi bitirir. Şüphesiz bunda düşünen bir topluluk için ibret vardır. (Ayet 10-11)

It is He who sends down water from the skies. From it you drink, and with it grow the plants on which you pasture your cattle. And with it He causes crops to grow for you, and olive trees, and date-palms, and grapes, and all other kinds of fruit. Surely in this there is a sign for people who think. (Verses 10-11)

Su, Allah'ın tabiatta koyduğu ve işletmeye başladığı yasalara uygun olarak gökten yağar. Suyun akışını yöneten ve sonucunu Allah'ın dilediği şekilde ortaya çıkaran bu yasalardır. Ancak Allah her hareketi başlatan ve her sonucu özel bir irade eylemiyle belirleyendir. Su burada Allah'ın lutfunun bir yönü olarak anılıyor: "Ondan içersiniz." Yani içilmeye elverişli bir niteliğe sahiptir. Ardından diğer niteliği gelir: "Onunla, hayvanlarınızı otlattığınız bitkiler yetişir." (Ayet 10) Bu anlatım, daha önce geçen hayvanlardan söz edilmesiyle uyum içindedir. Otlak ile hayvanlar arasında bir uyum sağlar. Ayrıca insanın besini olan bitkilere de atıfta bulunulur; bunlar arasında zeytin, hurma, üzüm ve diğer birçok meyve türleri vardır.

Water pours down from the sky in accordance with laws that God has placed in nature and set into operation. It is these laws that control the running of such water and bring about its outcome in accordance with God’s will. Indeed He initiates every movement and determines every result by a special act of will. The water is mentioned here as an aspect of God’s grace. “From it you drink.” So it has the quality of being suitable for drinking. Its other quality follows: “And with it grow the plants on which you pasture your cattle.” (Verse 10) This reference fits in well with the earlier mention of cattle. It provides harmony between the pasture and cattle. A reference is also made to plants which serve as food for man, including olives, dates and grapes, and many other types of fruit.

"Şüphesiz bunda, düşünen insanlar için bir ayet vardır." (Ayet 11) Elbette, Allah'ın evreni tasarlayış biçiminde ve insan hayatına uyacak şekilde yasalarını koyuşunda bir ayet vardır. Note: the rules require writing "Allah" as God in Turkish, so the correct rendering is "Tanrı". Corrected translation: "Şüphesiz bunda, düşünen insanlar için bir ayet vardır." (Ayet 11) Elbette, Tanrı'nın evreni tasarlayış biçiminde ve yasalarını insan hayatına uyacak şekilde koyuşunda bir ayet vardır.

Bu surenin ilk bölümünde yaratılış, nimetler ve büyük tasarım yönleri tamamlandıktan sonra, konuyu vurgulamak için bir yorum gelmektedir: O'nun, insanların O'na ortak koştukları tüm varlıkların çok üstünde yüce olan Tanrı'nın birliği.

Now that the aspects of creation, blessings and great design have been completed in this first passage of the sūrah, a comment follows to emphasize the point at issue, namely the oneness of God who is sublimely exalted above all those beings people associate as partners with Him:

Yaratan, yaratamayan gibi midir? Hiç düşünmez misiniz? Allah'ın nimetlerini saymaya kalkışsanız, onları asla sayıp bitiremezsiniz. Şüphesiz Allah, çok bağışlayan, çok merhamet edendir. Allah, gizlediklerinizi de, açığa vurduklarınızı da bilir. Allah'tan başka, yalvarıp yakardıkları varlıklar hiçbir şey yaratamazlar; onlar bizzat yaratılmışlardır. Onlar ölüdür, canlı değildir ve ne zaman diriltileceklerini bilmezler. (Ayet 17-21)

Is He, then, who creates like one that cannot create? Will you not, then, think? Should you try to count God’s blessings, you will never be able to compute them. God is indeed Much Forgiving, Merciful. God knows all that you keep secret and all that you bring into the open. Those beings that some people invoke beside God cannot create anything; they themselves are created. They are dead, not living, and they do not know when they will be raised back to life. (Verses 17-21)

Bu yorum en uygun zamanda geliyor. Hepimiz, söylediği noktayı kabul etmeye hazırız: {“Yaratan, yaratamayan gibi midir? Hiç düşünmez misiniz?”} (Ayet 17) Buna birden fazla cevap olabilir mi? Hayır! Elbette olamaz. Onlar birbirine benzemez. Her şeyi yaratmış olan Tanrı'yı, hiçbir şey yaratmayan sahte ilahlarla bir tutmak bir insanın aklına gelebilir mi? {“Hiç düşünmez misiniz?”} (Ayet 17) Nokta biraz düşünmeyi gerektirir ve bütün mesele bununla çözüme kavuşur.

This comment comes at the most opportune time. We are all ready to accept the point it makes: “Is He, then, who creates like one that cannot create?” (Verse 17) Could there be more than one answer? No! Of course not! They are not alike. Is it possible that a human being can equate God who has created all these with false deities that create nothing? “Will you not, then, think? (Verse 17) The point needs no more than a little reflection and the whole case is set to rest.

Sûre, Allah'ın çeşitli nimetlerinden söz etmektedir. Şimdi bu konuya değinerek şöyle buyuruyor: "Allah'ın nimetlerini saymaya kalkışsanız, onları asla sayıp bitiremezsiniz." (Ayet 18) İnsanlar Allah'ın nimetlerini sayıp dökmekten bile âciz olduklarına göre, bunlara layıkıyla şükredebilmeleri hiç de kolay değildir. Gerçekten de nimetlerin çoğu insanın fark etmediği şeylerdir, çünkü onlara fazlasıyla alışmıştır. Böylece bu nimetlerin önemini idrak edemez. Kendisi için sıradanlaşmış bir nimetin önemini ancak o nimet elinden alındığında anlar. Vücudumuzdaki çeşitli organların ve sistemlerin önemini ne kadar çok göz ardı ettiğimizi düşünmek yeterlidir. Bunu ancak organlarımız düzgün çalışmadığında, yani hastalandığımızda hatırlarız. Bununla birlikte Allah'ın bağışlaması, insanın kusurlarının ve şükürsüzlüğünün göz ardı edilmesini sağlar: "Şüphesiz Allah, çok bağışlayan, çok merhametlidir." (Ayet 18)