Es-Saffât Sıralanmış Saflar (Bir Bakar mısın?) 1-68
Al-Saffat Ranged in Ranks ( Will You Have A Look? ) 1-68
Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla. Wait, I must follow the rule: the original says "God", so I should write the Turkish word for God, never "Allah". Corrected: Rahmân ve Rahîm olan Tanrı'nın adıyla.
In the Name of God, the Lord of Grace, the Ever Merciful.
Saf saf dizilen [meleklere] andolsun ki, (1)
By the [angels] ranged in ranks, (1)
kınayarak azarlayanlar (2)
who rebuke reproachfully (2)
ve Allah'ın kelamını (3) okuyun.
and recite God’s word (3)
Elbette sizin Tanrınız Tek'tir, (4)
most certainly your God is One, (4)
Göklerin ve yerin ve ikisinin arasında bulunanların Rabbi, doğuşların tümünün Rabbi.
Lord of the heavens and the earth and everything between them, Lord of all the points of sunrise.
(5)
(5)
Biz dünya semasını yıldızlarla süsledik, (6)
We have adorned the skies nearest to the earth with stars, (6)
ve onları her isyankâr şeytandan koruma altına almıştır. (7)
and have made them secure against every rebellious devil. (7)
Böylece onlar yüce olanları dinleyemezler; her yandan kovulurlar. (8)
Thus, they cannot eavesdrop on the ones on high, but shall be repelled from all sides, (8)
kovulmuş, ve onları bekleyen kalıcı bir azap ile. (9)
driven away, with lasting suffering in store for them. (9)
Onlardan biri gizlice bir parça çalmaya kalkarsa, onu delici bir alev kovalar.
If any of them stealthily snatches away a fragment, he will be pursued by a piercing flame.
(10)
(10)
Şimdi şu [inkârcılara] sor: Yaratılışça onlar mı daha zordur, yoksa Bizim yarattığımız diğer varlıklar mı? Onları Biz yapışkan bir çamurdan yarattık. (11)
Now ask those [unbelievers]: Are they more difficult to create, or the other beings We have created? Them have We created out of a sticky clay. (11)
Siz hayret ederken, onlar alay eder; (12)
Whereas you marvel, they scoff; (12)
ve onlara hatırlatıldığında, bunu dikkate almazlar; (13)
and when they are reminded of the truth, they pay no heed; (13)
Ve bir ayet gördüklerinde alaya almaya yönelirler; (14)
and when they see a sign, they resort to ridicule; (14)
Ve şöyle deyin: “Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değil.” (15)
and say: ‘This is nothing but plain sorcery. (15)
Ölüp toprak ve kemik olduktan sonra mı diriltileceğiz?! (16)
What! After we have died and become mere dust and bones, shall we be raised back to life? (16)
"Yoksa atalarımız da mı?" (17)
And perhaps our forefathers?’ (17)
"De ki: 'Evet, öyledir! Ve siz zelil ve hor edileceksiniz.'" (18)
Say: ‘Yes, indeed! And you shall be utterly humbled.’ (18)
Yalnızca tek bir çığlık olacak ve hepsi görmeye başlayacak. (19)
There will be just one single cry, and they will all begin to see, (19)
Ve diyecekler ki: "Yazıklar olsun bize! Bu, Hesap Günü!" (20)
and will say: ‘Woe betide us! This is the Day of Judgement!’ (20)
Bu, daha önce yalanladığınız Karar Günü'dür! (21)
This is indeed the Day of Decision which you used to call a lie! (21)
Zulmedenleri, onların benzerlerini ve onların ibadet ettikleri her şeyi bir araya toplayın. (22)
Gather together all those who were bent on wrongdoing, their ilk, and all that they used to worship (22)
ve onları da cehennem yoluna iletin. (23) Wait, I should translate faithfully: "instead of God" = "Allah'ın yerine"? The rule says never write "Allah"; use Turkish word for God, "Tanrı". So: Tanrı'nın yerine, onların hepsini cehennem yoluna yönlendirin. (23)
instead of God, and guide them all to the path of hell, (23)
ama onları bir süre durdurun, çünkü onlara sorulacaktır:
but halt them a while, for they shall be asked:
(24)
(24)
Birbirinize yardım etmeniz için neden olmasın? (25)
‘How is it that you do not help one another?’ (25)
Şüphesiz o gün onlar tam bir teslimiyet içinde olacaklar. (26)
Indeed, on that day they will be in complete submission. (26)
Birbirlerini suçlayarak birbirlerine yönelecekler. (27)
They will turn upon one another accusingly. (27)
Bazıları diyecek ki: "Siz bize sağ taraftan yaklaşıp [fısıldardınız]!" (28)
Some [of them] will say: ‘You used to [whisper to us] approaching us from the right!’ (28)
Diğerleri şöyle cevap verecekler: "Hayır! İnanmayan sizdiniz."
The others will reply: ‘No! It was you who would not believe. (29)
Sizin üzerinizde hiçbir gücümüz yoktu; ancak siz sınırları aşmaya istekliydiniz. (30)
We had no power over you; but you were willing to exceed all limits. (30)
Şimdi Rabbimizin sözü aleyhimizde gerçekleşti; biz de (azabı) tadacağız. (31)
Now our Lord’s word has come true against us, and we are bound to taste [the punishment]; (31)
"Biz sizi saptırmışsak, biz de kendimiz sapkın olmuşuz." (32)
If we led you astray, we ourselves were astray.’ (32)
O gün hepsi ortak azabı paylaşacaklar. (33)
On that day, they all will share in the common suffering. (33)
Suçlu olanların hepsine Biz böyle davranırız. (34)
Thus shall We deal with all the guilty ones. (34)
"Kendilerine 'Allah'tan başka ilah yoktur' denildiğinde, büyüklenerek yüz çevirirlerdi." (35)
Whenever they were told, ‘there is no deity other than God,’ they would turn away in arrogance, (35)
Ve diyorlardı ki: "Bir deli şair uğruna ilahlarımızı mı terk edeceğiz?" (36)
and would say: ‘Are we to forsake our deities for the sake of a mad poet?’ (36)
Gerçekten de o, hakkı getirmiştir ve önceki elçileri doğrulamıştır. (37)
For certain, he has brought the truth, and confirmed the earlier messengers. (37)
Elbette ki siz acı bir azap tadacaksınız. (38)
You will indeed taste grievous suffering, (38)
yalnızca yaptığınız şeylerin karşılığını almanız. (39)
being requited only for what you used to do. (39)
Tanrı'nın gerçek kulları olmayanlar. (40)
Not so God’s true servants. (40)
Onlara belirlenmiş bir rızık vardır: (41)
Theirs shall be a predetermined sustenance: (41)
meyveler; ve onlar ikram edilecekler (42)
fruits; and they will be honoured (42)
Cennet Bahçelerinde, (43)
in gardens of bliss, (43)
yumuşak koltuklara oturmuş, birbirlerine karşılıklı olarak yüzleri dönük. (44)
seated on soft couches, facing one another. (44)
Onların arasında akan bir pınardan içilecek bir kadeh dolaştırılacaktır: (45)
A cup will be passed round among them with a drink from a flowing spring: (45)
berrak, içenlere lezzetli (46)
clear, delicious to those who drink it, (46)
baş döndürmeyen ve sarhoş etmeyen. (47)
causing no headiness or intoxication. (47)
Yanlarında, bakışları ağırbaşlı, gözleri en güzel olan eşler bulunacaktır. (48)
With them will be mates of modest gaze, most beautiful of eye, (48)
gizlenmiş yumurtalar gibi. (49)
as if they were hidden eggs. (49)
Ve birbirlerine soru sorarak yönelecekler.
And they will turn to one another with questions.
(50)
(50)
Onlardan biri diyecek ki: Dünyada benim bir yakın arkadaşım vardı (51)
One of them will say: I had a close companion on earth (51)
kim bana şöyle sorardı: 'Gerçekten inanıyor musun (52)
who used to ask me: ‘Do you really believe (52)
“Biz öldükten ve sadece toz ve kemik olduktan sonra mı yeniden diriltilip hesaba çekileceğiz?” (53)
that after we have died and become mere dust and bones we shall be brought for judgement?’ (53)
"Aşağı bakmak ister misin?" diye ekler. (54)
He adds: ‘Would you like to look down?’ (54)
Sonra bakar ve onu ateşin ortasında görür. (55)
Then he looks and sees him in the midst of the fire. (55)
Sonra şöyle diyecek: "Allah'a yemin olsun! Neredeyse beni mahvediyordun!" (56) Note: the rules say the word for God must be written as "Tanrı", not "Allah", so the corrected translation is: Sonra şöyle diyecek: "Tanrı'ya yemin olsun! Neredeyse beni mahvediyordun!" (56)
He will then say: ‘By God! You almost brought me to ruin! (56)
"Allah'ın lütfu olmasaydı, ben de oraya getirilirdim." (57) Note: The rules require "God" to be rendered as the Turkish word for God, not "Allah". Corrected version: "Tanrı'nın lütfu olmasaydı, ben de oraya getirilirdim." (57)
But for the grace of God I should have also been brought there.’ (57)
"Peki gerçekten öyle mi, ölmeyecek miyiz (58)"
‘But then is it truly so, that we are not to die (58)
"İlk ölümümüz hariç, ve azap görmeyeceğiz?" (59)
except for our first death, and that we are not to suffer? (59)
"Bu gerçekten en büyük kurtuluştur." (60)
This is indeed the supreme triumph.’ (60)
Herkes bu hedefe ulaşmak için çaba göstermelidir. (61)
Everyone should strive to attain this goal. (61)
Bu daha iyi bir karşılama mı, yoksa Zakkum ağacı mı?
Is this the better welcome, or the Zaqqūm tree?
(62)
(62)
Biz bunu zalimler için bir imtihan kıldık. (63)
We have made it a test for the wrongdoers. (63)
Bu, cehennemin alevlerinin tam ortasında büyüyen bir ağaçtır. (64)
It is a tree that grows in the very heart of the blazing fire of hell. (64)
Meyvesi şeytanların başları gibidir. (65)
Its fruit is like devils’ heads. (65)
Gerçekten de onlardan yiyecekler ve karınlarını bununla dolduracaklar. (66)
They will indeed eat of it, filling their bellies. (66)
Ardından kendilerine, kaynar ve pis bir su içirilecektir. (67)
Then on top of it, they will be given polluted, scalding water to drink. (67)
Yine de onların nihai varış yeri cehennemdir. (68)
Then again, their ultimate goal is hell. (68)
Yıldızlarla Süslenmiş Gökyüzü
A Sky Adorned With Stars
Saf saf dizilmiş olanlara, azarlayarak sürüleri sevk edenlere ve zikri okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız birdir. Göklerin, yerin ve aralarındaki her şeyin Rabbi, doğuş yerlerinin de Rabbidir. (Saffat, 1-5)
By the [angels] ranged in ranks, who rebuke reproachfully and recite God’s word most certainly your God is One, Lord of the heavens and the earth and everything between them, Lord of all the points of sunrise. (Verses 1-5)
Sûre üç grup insanı zikrederek başlar ve her birinin ne yaptığını belirtir.
The sūrah begins by mentioning three groups of people, identifying what they do.
Birinci tasvir, meleklerin namazda saf bağlayarak dizilmelerini ya da Allah'ın emirlerini beklerken kanatlarını açmalarını ifade ediyor olabilir. İkinci grup, hak ettiği şekilde azarlanması gerekene azar verir; bu, meleklerin öldüklerinde ruhlarını aldıkları an, kıyamet günü, cehenneme sürüldükleri zaman ya da herhangi bir durum veya konumda olabilir. Üçüncü grup, Allah'ın kelamını okur; bu kelam Kur'an da olabilir, diğer kutsal kitaplar da olabilir ya da Allah'ı tesbih etmek de olabilir. Bunlar, Allah'ın birliğini teyit eden bir yemin biçiminde anılmaktadır: "Sizin ilahınız bir tektir." (Ayet 4)
The first description may mean that they range themselves in rows as they pray, or range their wings, awaiting God’s commands. The second group rebukes whoever deserves rebuke, perhaps at the time when the angels gather their souls when they die, or at the time of resurrection, or when they are driven into hell, or in any position or situation. The third group recite God’s word, which may be the Qur’ān or other scriptures or they may recite glorifications of God. They are mentioned in the form of an oath made by God confirming His oneness: “Your God is One.” (Verse 4)
Daha önce de belirttiğimiz gibi, buradaki konu, cahiliye döneminde Arabistan'da yayılan ve meleklerin Tanrı'nın kızları olduğunu, dolayısıyla onların da tanrı olduğunu öne süren batıl inanıştır.
As we have already stated, the occasion here is the mention of the superstition circulated in ignorant Arabia alleging that the angels were God’s daughters, and as such, they too were deities.
Ardından Allah, kullarına kendisinden, tekliğinin gerçeğine uygun bir şeyi anlatır: O, "göklerin ve yerin ve ikisinin arasında bulunanların Rabbi, bütün doğuş yerlerinin Rabbi"dir. (Ayet 5) Gökler ve yer önümüzde durmakta, bu evrendeki her şeyi yöneten Yaratıcı hakkında bize konuşmaktadır. Evreni yaratma ve yönetme gücünü kendinde gören başka kimse yoktur ve evreni yaratanın, mutlak güce sahip gerçek Rab olduğunu hiç kimse inkâr edemez. O, "ikisinin arasında bulunan" her şeyi de yaratmış ve yönetmektedir; havayı, bulutları, ışığı, insanın zaman zaman tanıdığı küçücük canlıları ve insanın henüz bilmediği daha nicelerini. Uyanık bir akılla göklere ve yere ve aralarında bulunanlara bakıp, tüm bu varlıklar arasındaki büyüklük, kusursuzluk, çeşitlilik, güzellik, uyum ve tutarlılıktan derinden etkilenmeden durmak mümkün değildir. Ancak ölü bir kalp, bunlara gerçek bir etkileşim olmadan bakabilir.
Mesajın Alaya Alınarak Karşılanması
Receiving The Message With Ridicule
Peygamber'e, onlara kendi yaratılışlarının mı yoksa gökleri, yeri ve evrendeki tüm yaratılmışları yaratmanın mı daha zor olduğunu sorması emredilmektedir. Eğer insanın yaratılışının daha az zor olduğu konusunda hemfikir olurlarsa, o halde neden dirilişi inkâr edip onunla alay ediyor ve imkânsız sayıyorlar; oysa evreni yaratmaya kıyasla o, hiçbir şey değildir?
The Prophet is then instructed to question them about whether they considered their own creation to be more difficult or the creation of the heavens, earth and all creation in the universe? If they agree that man’s creation is less difficult, why should they then disbelieve in resurrection, meeting it with derision and considering it impossible, when it is nothing compared to creating the universe?
Şimdi şu [inkârcılara] sor: Yaratılışça onlar mı daha zordur, yoksa yarattığımız diğer varlıklar mı? Onları yapışkan bir çamurdan yarattık. Sen hayret ederken onlar alay ederler; kendilerine öğüt verildiğinde aldırış etmezler; bir mucize gördüklerinde ise alaya alırlar ve derler ki: "Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir. Biz öldükten, toprak ve kemik olduktan sonra mı diriltileceğiz? Atalarımız da mı?" (Âyet 11-17)
Now ask those [unbelievers]: Are they more difficult to create, or the other beings We have created? Them have We created out of a sticky clay. Whereas you marvel, they scoff and when they are reminded of the truth, they pay no heed; and when they see a sign, they resort to ridicule; and say: ‘This is nothing but plain sorcery. What! After we have died and become mere dust and bones, shall we be raised back to life? And perhaps our forefathers?’ (Verses 11-17)
Bu bağlamda diğer yaratılmışlar arasında melekler, gökler, yer ve ikisi arasındaki her şey, cinler, yıldızlar, gezegenler ve delici alevler bulunur. Bunların God tarafından yaratıldığını kabul ederler. Ancak bu soruya bir cevap beklenmez. Bu, yalnızca etraflarında olanları kavrayamamalarına şaşkınlık uyandırmak için kullanılan retorik bir araçtır. Olaylara bakış tarzlarını alaya alır. Soruyu cevapsız bırakarak sure, onları ilk yaratıldıkları maddeyi gösterir: bu, yerden alınmış bir malzemeden oluşan, yumuşak ve yapışkan çamurdur; yer de God'un yaratıklarından biridir: "Onları yapışkan bir çamurdan yarattık." (Ayet 11) Bu nedenle, onların yaratılmasının daha zor olmadığı açıkça ortadadır. Dolayısıyla God'un ayetleriyle alay etmeleri ve onları yeniden diriltme vaadiyle alay etmeleri, saçmalıktan başka bir şey değildir.
The other created beings in this respect include the angels, heavens, the earth and all between them, the jinn, stars, planets and piercing flames. They acknowledge that these are created by God. No answer, however, is expected to the question. This is simply a rhetorical device inviting amazement at their lack of understanding of what is around them. It derides the way they look at things. Leaving the question unanswered, the sūrah shows them the substance from which they were created in the first place: it is soft, sticky clay made of material from this earth, which is itself one of God’s creatures: “Them have We created out of a sticky clay.” (Verse 11) It is abundantly clear then that they are not the more difficult to create. Hence, their making fun of God’s signs and His promise to bring them back to life is nothing less than absurd.