Bu sûrede ele alınan ana tema olan iman, İslam'ın ilk döneminde Mekke'de indirilen bütün sûrelerde yer alır. Konu, Tanrı'nın birliğinden başlayarak tüm temel yönleriyle incelenir: "Allah'la birlikte başka bir ilaha yalvarma; yoksa azaba uğrayanlardan olursun." (Âyet 213); Diriltilmenin gerçekleşeceği gün olan Kıyamet Günü'nden korkmaya: "Herkesin diriltileceği gün beni rezil etme; o gün ne mal ne de evlatlar fayda verir; ancak Allah'a selim bir kalp ile gelen kimse [kurtulur]." (Âyet 87-89); Muhammed ﷺ'e yukarıdan indirilen vahye iman etmeye: "Şüphesiz bu [Kur'ân], âlemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir. Güvenilir Ruh onu senin kalbine indirdi ki uyarıcılardan olasın." (Âyet 192-194); ve imanı inkâr edenlerin kendilerini maruz bıraktıkları tehlikeleri açıklamaya; bunlar arasında bu dünyada gerçekleşebilecek yıkıcı bir azap ile, kâfirleri bekleyen ahiretteki azap da vardır: "Onlar gerçekten [vahyin doğruluğunu] yalanladılar; alay ettikleri şeyin ne olduğunu ileride anlayacaklar." (Âyet 6) "Kötülükte ısrar edenler, varacakları sonun ne kadar kötü olduğunu ileride bileceklerdir." (Âyet 227)