Müminler, Rablerine güvenen ve bir kulun göstermesi gereken edepte olan birinin hak ettiği kabulle Allah'ın sözlerini karşıladılar. Bu habere ne şüphe ettiler ne de onu sorguladılar.
The believers received Gods words with the sort of acceptance worthy of one who trusts his Lord and shows the sort of manners a servant should have. They neither doubted this piece of news nor questioned it.
Kâfirler ise bunu imanı ve ciddiyeti olmayan kalplerle karşıladı. Allah'a karşı hiçbir saygıları yoktu. Bu yüzden sayıyla, yani on dokuzla alay ederek, bunu bitmez tükenmez şakaların konusu yaptılar. Onlardan biri şöyle dedi: "Her on tanenizin, onlardan birini alt etmeye yetmeyecek mi?" Bir diğeri ise şöyle dedi: "Bunların ikisiyle sen ilgilen, gerisiyle ben ilgilenirim. Onlardan dolayı hiçbir endişe duymana gerek kalmayacak." Tam o sırada, insan algısının ötesindeki bir konuda bu bilgiyi verme ve bu özel rakamı zikretme amacını açıklayan bir sonraki âyet indirildi.
The unbelievers, on the other hand, received it all with hearts devoid of faith or seriousness. They had no reverence of God. Hence, they made sarcastic comments, making the number, i.e. the 19, the subject of endless jokes. One of them said: ‘Will not each 10 of you be sufficient to overcome one of them?’ Another said: ‘You take care of two of these and I will take care of the rest. You will have nothing to worry about from them.’ It was then that the next verse was revealed, explaining God s purpose behind giving this piece of information on something that belongs to the realm beyond human perception and mentioning this particular figure.
Bu, o âlemin ve onunla ilgili her şeyin bilgisinin yalnızca Allah'a ait olduğunu açıkça ortaya koyar. Ayrıca, yakıcı ateşin ve onun bekçilerinin anılmasından doğan nihai sonuca da değinir.
It makes clear that that realm and the knowledge of all that relates to it belongs to God alone. It also mentions the ultimate end that results from the mention of the scorching fire and its guard:
Ateşin bekçilerini meleklerden başkasını kılmadık ve onların sayısını inkârcılar için bir imtihan kıldık. Böylece kendilerine kitap verilenler kesin bilgiye ulaşsın, iman edenler imanlarını artırsın, kendilerine kitap verilenler ve müminler şüphe etmesin; kalplerinde hastalık bulunanlar ve inkârcılar ise, "Allah bu örnekle ne demek istemiş?" diye sorsun. İşte Allah dilediğini böyle saptırır, dilediğini doğru yola iletir. Rabbinin ordularını O'ndan başkası bilemez. Bu, insanlar için yalnızca bir öğüttür. (Ayet 31)
We have appointed none other than angels to guard the fire, and We have made their number a test for the unbelievers. Thus those who have been granted revelations in the past may be convinced and the believers may grow yet more firm in their faith; and so those who have been granted revelations and the believers will entertain no doubt; but the sick at heart and the unbelievers will ask, "What could God mean by this image?* Thus God lets go astray whomever He wills, and guides whomever He wills. No one knows your Lord’s forces except Him. This is all but a reminder for mankind. (Verse 31)
Ayet, inkârcıların şaka konusu yaptığı cehennem bekçilerinin sayısı olan 19'un niteliğinden söz ederek başlıyor: "Biz cehennemin bekçilerini melekten başkası kılmadık." (Ayet 31) Bunlar, yaratılış türleri, nitelikleri ve güçleri yalnızca Yüce Allah'ın bildiği bir yaratılış türündendir. Kur'an'ın başka bir yerinde, meleklerin "Allah'a, kendilerine emrettiği şeylerde asla isyan etmediklerini ve emrolunduklarını yaptıklarını" (66: 6) bildirir. Bu ifade, meleklerin her zaman God'ın emirlerine itaat ettiklerini ve O'nun buyurduğu her şeyi yapma gücüne sahip olduklarını açıkça ortaya koymaktadır. Cehennemi koruma görevini onlara verdiğine göre, bu görevi üstlenme ve gerektiği gibi yerine getirme gücü de onlara verilmiştir. Dolayısıyla insanların onlarla savaşması ya da onları alt etmesi mümkün değildir.
The verse begins by mentioning the nature of the 19 guards whose number the unbelievers joked about: “ We have appointed none other than angels to guard the fire.” (Verse 31) They belong to that species of creature the nature and strength of which are known only to God Almighty. He mentions elsewhere in the Qur’an that the angels “never disobey God in whatever He commands them and always do what they are bidden to do” (66: 6) This statement makes it clear that they always obey God’s orders and that they have the power to do whatever He bids them. Since He has assigned to them the task of guarding hell, then they have been given the power to undertake this task and fulfil it as it should be done. Thus, there is no way that human beings can fight with them or subdue them.
Bu tür sözler, kâfirlerin Allah'ın yaratılışının mahiyeti ve işlerini nasıl yürüttüğü konusundaki kaba cehaletini ancak ortaya koyar.
Such talk only betrays the unbelievers’ crude ignorance of the nature of Gods creation and how He conducts affairs.
"Onların sayısını inkâr edenler için bir imtihan kıldık." (Ayet 31) Sayı zikredildiğinde tartışmaya başlayanlar inkârcılardır; çünkü bir tartışmanın yersiz olduğunu ayırt edemezler.
“We have made their number a test for the unbelievers.” (Verse 31) It is the unbelievers that start arguing when the number is mentioned, because they cannot distinguish when an argument is out of place.
Madem ki bu soru gayb âlemine aittir ve insanlığın bu konuda bilgisi yoktur, o hâlde Allah'ın bu konuda söylediği her şey tartışmasız kabul edilmelidir. Ayrıca bu gerçeği yalnızca zikretmek, başka ayrıntılar eklemeden, doğru ve faydalı olan yoldur. Bu konuda tartışmak boşunadır, çünkü tartışma ancak elimizdeki bilgiyle uyuşmayan bir bilgi üzerine kurulabilir. Bunların kesin sayısı, neyi ifade ettiği ne olursa olsun, evrendeki her şeyi düzenleyen ve her şeyi belirli bir ölçüye göre yaratan Allah'ın belirlediği bir sayıdır. Bu sayı diğer sayılar gibidir ve tartışmak isteyen bir kimse, herhangi başka bir sayıya da aynı itirazı yapacaktır. Gökler neden yedidir? Surah 55'te belirtildiği gibi insan neden kuru çamurdan, çömlekçi çamuru gibi yaratılmış, cinler ise alevli ateşten yaratılmıştır? Hamilelik neden dokuz ay sürer? Kaplumbağalar neden yüzyıllarca yaşar?
Since this question belongs to the realm beyond, and mankind have no knowledge of it, then whatever God says about it should be accepted without argument. It should also be understood that mentioning this fact only, without adding further details, is the appropriate and beneficial way. To argue about it is futile, because argument can only be based on knowledge that does not fit with the information to hand. Their exact number, whatever it signifies, is determined by the One who coordinates everything in the universe and creates everything according to a specific measure. This number is like any other, and a person who wants to argue will make the same objection to any other number. Why are the heavens seven? Why was man created from dried clay, like pottery while the jinn were created from raging flames of fire, as mentioned in Surah 55? Why does pregnancy last nine months? Why do tortoises live for centuries?
Neden bu, neden şu! Cevap şudur: her şeyin üzerinde hükmü olan Yaratıcı böyle dilemiştir ve O'nun dilediği her zaman olur! Bu tür konularda nihai cevap budur.
Why this, and why that! The answer is that because the Creator who holds sway over all things has willed it so, and His will is always done! This is the final answer in such matters.
"Böylece kendilerine daha önce kitap verilenler kesin bir inanca ulaşsın, iman edenlerin imanı artsın ve kendilerine kitap verilenlerle müminler şüpheye düşmesin" (Ayet 31). Her iki grup da cehennemin bekçilerinin sayısında, kimileri için daha fazla kesinlik, kimileri için daha sağlam bir iman kaynağı bulacaktır. Daha önce kendilerine kitap verilenler bu gerçeğin bir kısmını bilmiş olmalıdır; bu yüzden Kur'an'ın bunu doğruladığını duyduklarında bundan emin olmuşlardır. Müminlere gelince, Allah'ın söylediği her şey imanlarını artırır ve sağlamlaştırır, çünkü kalpleri gerçekleri doğrudan kabule açıktır ve Allah'tan gelen her yeni bilgiyle sevinir. Bu sayının, Allah'ın isabetli ve ince yaratılış planında belirli bir amaca hizmet ettiğini anlarlar. Böylece imanları daha da sağlamlaşır. Bu gerçek, her iki grubun kalbinde de daha sağlam biçimde yerleşir ve hiçbiri Allah'tan gelen hiçbir şeyden şüphe etmez.
“ Thus those who have been granted revelations in the past may be convinced and the believers may grow yet more firm in their faith; and so those who have been granted revelations and the believers will entertain no doubt” (Verse 31) Both groups will find in the number of the guards of hell what will give some of them more certainty and give others firmer faith. The people given revelations in the past must have known something of this fact so that when they heard the Qur’an confirming it, they were certain about it. As for the believers, whatever God says will add to their faith and make it firmer, because their hearts are open to receive facts directly, happy with every new piece of information from God. They realize that such a number serves a particular purpose in God’s accurate and fine scheme of creation. Their faith thus grows firmer. This fact thus becomes more firmly established in the hearts of both groups and neither will then doubt anything that comes from God.
“Ancak kalbi hastalıklı olanlar ve inkârcılar, ‘Allah bu örnekle ne demek istemiş olabilir?’ diye soracaklar.” (Ayet 31) Aynı gerçek, farklı kalplerde zıt etkiler bırakır. Kitap ehli ve müminler, cehennemin bekçilerinin sayısının anılmasıyla imanlarını daha da artırırken, bu sözün anılması bile inkârcıları ve münafıkları, böyle bir örneğin neden verildiği konusunda düşündürür. Onlar bu tuhaf meselenin ardındaki hikmeti takdir etmezler ve Allah'ın yaratmadaki mutlak hikmetini kabul etmezler. Üstelik verilen bilgiye ve bunun sağladığı iyi amaca dair şüphe içindedirler.
“But the sick at heart and the unbelievers will ask, ‘What could God mean by this image?”' (Verse 31) The same fact leaves opposite effects on different hearts. While the people of the scriptures and the believers will have more faith as a result of mentioning the number of hells guards, the very mention of this makes the unbelievers and hypocrites wonder about the reason for giving such an image. They neither appreciate the wisdom behind this strange matter, nor acknowledge Gods absolute wisdom of creation. Besides, they are in doubt about the information given and the good purpose served by it.
“Böylece Allah dilediğini saptırır, dilediğini de doğru yola iletir.” (Ayet 31) Tanrı olgular anlatır ve işaretler ile delilleri ortaya koyar.
“ Thus God lets go astray whomever He wills, and guides whomever He wills.” (Verse 31) God mentions facts and puts up signs and indicators.
Farklı kalpler bunu farklı biçimlerde kabul eder. Bir grup, Allah'ın dilemesiyle bu tür gerçekler sayesinde hakikate yönelir; başka bir grup ise yine Allah'ın dilemesiyle sapar. Her şey nihayetinde mutlak anlamda özgür olan Tanrı'nın iradesiyle belirlenir. İnsanlar, Tanrı'nın iradesiyle, ya O'nun hidayetine ya da sapkınlığa yönelme eğilimiyle birlikte yaratılmıştır. Dolayısıyla her insan, hidayete uysa da sapsa da Tanrı'nın iradesi dahilinde hareket eder.
Different hearts receive it differently. A group will be guided to the truth by such facts, as God wills, while another will go astray, also as God wills. Everything is ultimately determined by Gods will which is absolutely free. Human beings were created by Gods will with a dual tendency to follow either His guidance or error. Thus, every person acts within Gods will whether he follows guidance or goes astray.
Tanrı'nın iradesinin mutlak olarak özgür olduğunu, hiçbir kısıtlama ya da engelle karşılaşmadığını ve evrende meydana gelen her şeyin nihayetinde O'nun iradesine dayandığını tam olarak kavradığımızda ve bunu doğru bir bakış açısına oturttuğumuzda, zihnimizi insanların kader denen konudaki dar ve bitmek bilmeyen tartışmasından korumuş oluruz. Böyle bir tartışma boşunadır; çünkü Sonsuz olan Tanrı ile ilgili bu soruyu dar bir açıdan ele alır ve onu insan mantığı ve deneyimiyle sınırlar.
When we fully appreciate the fact that God’s will is absolutely free, without restriction or impediment, and that everything that occurs in the universe ultimately reverts to His will, and when we put this in the proper perspective, we spare our minds the narrow and endless argument on what people call predestination. Such argument is futile, because it looks at this question, which relates to God the Infinite, from a narrow angle, limiting it to human logic and experience.
Allah görünmez değil, Tanrı açıkça önümüze iki yol koymuştur: biri O'nun hidayetine uymak, diğeri ise sapkınlığa götürmek. O, bizim için, uyguladığımız takdirde ihtiyacımız olan bütün hidayete sahip olmamızı, mutlu yaşamamızı ve O'nun ödülünü kazanmamızı sağlayacak bir eylem yöntemi belirlemiştir. Ayrıca bizi sapkınlığa, sefalete ve yıkıma sürükleyen başka yöntemleri de bize göstermiştir. Bunun ötesinde bir şey bilmemizi istememiş ve daha fazlasını bilme gücünü de bize vermemiştir. O'nun iradesinin mutlak surette serbest ve kaçınılmaz olduğunu bize bildirmektedir. Bu nedenle, bunu anlamayı kendi kabiliyet ve sınırlarımız dahilinde ele almalı, hidayet yolunu izlemeli ve sapkınlığa götüren farklı yollardan kaçınmalıyız. Asla kavrayamayacağımız, çünkü öteki dünyaya ait olan bir konu hakkında boş bir tartışmaya girmemeliyiz. Bunu yaptığımızda, kelamcıların ve filozofların kader meselesine, tartıştıkları biçimiyle, harcadıkları bütün çabaların boşa gittiği sonucuna varırız; çünkü bunlar yanlış alana yöneltilmiş yanlış çabalardı.
God clearly put before us two ways: one follows His guidance and the other leads to error. He has laid down for us a method of action which will, if we implement it, ensure that we have all the guidance we need, live happily and earn His reward. He has also pointed out to us other methods which lead us into error, misery and ruin. He has not required us to know anything beyond this, and has not given us the power to know more. He tells us that His will is absolutely free and inevitable. We should, therefore, deal with understanding this within our abilities and limitations, following the way of guidance and avoiding the different ways leading into error. We must not enter into any futile argument about something that we will never be able to fathom, because it pertains to the world beyond. When we do so, we arrive at the conclusion that all the efforts theologists and philosophers put into the question of predestination, in the way they argued it, were useless, because they were the wrong efforts put into the wrong field.
Biz Allah'ın gizli iradesinin bizimle ilgili ne olduğunu bilmiyoruz, ancak O'nun bizden ne istediğini biliyoruz: yani, bize bahşetmeyi taahhüt ettiği lütfuna layık olmamızı. O hâlde bizim doğru yolumuz, O'nun bizden yerine getirmemizi istediği şeyi yerine getirmeye çaba göstermek ve O'nun gizli iradesini yalnızca O'na bırakmaktır. Başımıza gelecekler O'nun iradesine göredir; bunu ancak olduğunda, ondan önce değil, bileceğiz. Olan şey O'nun amacını yerine getirecek ve O'nun hikmetine uygun olacaktır.
We do not know what Gods hidden will is concerning us, but we do know what God wants of us: namely to deserve His grace which He has committed Himself to bestow upon us. Our proper course, then, is to devote our efforts to the fulfilment of what He has required us to do, leaving His hidden will to Him alone. What will happen to us is according to His will, and we will know it when it happens, and not before. What happens will fulfil His purpose and will be according to His wisdom.
"Rabbinizin ordularını O'ndan başkası bilemez" (Müddessir, 31). Bu orduların mahiyeti, işlevi ve etkisi, hepsi algılarımızın ötesindeki hususlardır.
“No one knows your Lords forces except Him” (Verse 31) The nature, function and effect of these forces are all matters beyond our perception.
Bunlardan, dilediğini bize bildirir. Onun hükmü kesindir. Allah'ın bize bildirmemeyi seçtiği hiçbir konuda kimsenin tartışmasına gerek yoktur.
Wait: the rules say never write "Allah" — the original says "God", so I should use the Turkish word for God, which is "Tanrı".
Bunlardan, dilediğini bize bildirir. Onun hükmü kesindir. Tanrı'nın bize bildirmemeyi seçtiği hiçbir konuda kimsenin tartışmasına gerek yoktur.
Of these, He reveals to us what He wishes. His decision is final. No one need argue about anything God has chosen not to inform us about.
Böyle bir tartışma boşunadır.
Such argument is futile.
“Bu, insanlık için bir hatırlatmadan başka bir şey değildir” (Ayet 31). “Bu” ifadesi Allah'ın ordularına, ya da bunlar da Allah'ın ordularının bir parçası olduğu için cehenneme ve onu koruyanlara işaret ediyor olabilir. Bunların zikredilmesi, insanları uyarmak ve sakındırmak içindir; spekülasyona kapı aralamak için değildir. İman eden kalpler bu tür hatırlatmalardan kesinlikle fayda görecektir; ancak sapmış olanlar ise sonsuz tartışmalara devam edecektir.
“This is all but a reminder for mankind” (Verse 31) ‘This’ may be a reference to Gods forces, or to hell and those guarding it as these are also part of Gods forces. Mentioning these is meant to alert and warn people, not to open a way for conjecture. Believing hearts will certainly benefit by such reminders, but erring ones will continue to argue endlessly.