Surenin bu yeni bölümü insan kalplerine hitap eder. Bu bölüm, Allah'ın evrendeki ayetlerinden bazılarını vurgulayan bir turla başlar: gece ve gündüz, güneş ve ay gibi. Müşriklerin bir kısmı güneşe ve aya, Allah'ın yanında secde ederdi; oysa onlar da yalnızca Allah'ın yaratıklarıdır. Onlara, Allah'a ibadet etmekten kibirleniyorlarsa, O'na kendilerinden daha yakın olan ve O'na ibadet eden başkalarının bulunduğu söylenir. Gerçekten de bütün yeryüzü, Allah'tan hayat aldığı için bir ibadet hâli içindedir, tıpkı onlar gibi; ancak yine de bu fırsatı Allah'a yaklaşmak için kullanmazlar. Aksine, Kur'an'ın açık Arapça ile, yabancı hiçbir etkiden uzak olarak indirilmiş olmasına rağmen, Allah'ın Kur'an'daki vahiylerini tartışırlar ve evrendeki evrensel ayetlerini inkâr ederler. Bu bölüm daha sonra Kıyamet Günü'nden bir sahneyi önlerine koyar ve onlara kendi gerçeklerini gösterir: zayıflıklarını, değişken ruh hâllerini, unutkanlıklarını, iyi şeyleri kapma hırslarını ve bir zarara uğradıklarında paniğe kapılmalarını. Buna rağmen, Allah'ın kendilerine verebileceği zarardan korunmak için hiçbir çaba göstermezler. Sure, Allah'ın, kendisinin hak olduğunu anlayana ve kalplerinde kalan bütün şüphe izleri giderilene kadar, evrende ve kendi nefislerinde ayetlerini onlara göstereceği yönündeki bir vaadiyle sona erer.

This new part of the surah addresses human hearts. It starts with a round highlighting some of God s signs in the universe, such as the night and day, sun and moon. Some of the idolaters used to prostrate themselves before the sun and the moon alongside God, when they too are no more than His creatures. They are told that if they are too proud to worship God, there are others who worship Him and are closer to Him than they. Indeed the whole earth stands in a position of worship as it receives its life from God, just as they do but who nevertheless do not use this opportunity to move closer to God. On the contrary, they deny God s universal signs as they dispute His Quranic revelations, when the Qur’an is expressed in clear Arabic, free of any non-Arabic influence. This round then presents before them a scene from the Day of Resurrection and shows them their own reality with all its weakness, changing moods and forgetfulness, eagerness to grab good things, and panicking when it is touched by harm. Nevertheless, they do not try to protect themselves from the harm that God may inflict on them. The surah ends with a promise from God that He will reveal to them His signs in the universe and within themselves until they realize that He is the truth, removing all that remains of doubt in their hearts.

Ayetlerinden biri de gecedir, gündüzdür, güneştir ve aydır. Güneşe de aya da secde etmeyin; onları yaratan Allah'a secde edin, eğer gerçekten yalnız O'na ibadet ediyorsanız. Note: The system rules require writing "God" rather than "Allah" in translations. Applying that here, the translation should read: Ayetlerinden biri de gecedir, gündüzdür, güneştir ve aydır. Güneşe de aya da secde etmeyin; onları yaratan Tanrı'ya secde edin, eğer gerçekten O'na ibadet ediyorsanız.

Among His signs are the night and the day, and the sun and the moon. Do not prostrate yourselves before the sun or the moon; but prostrate yourselves before God, who has created them, if it is Him you really worship. (Verse 37)

Bu işaretler herkesin görebileceği yerde durmaktadır ve insan kalbi üzerinde doğrudan bir etki yaparlar; bunlar hakkında bilimsel bilgiye sahip olmasak bile durum böyledir. Onlarla insan arasındaki ilişki, bilimsel bilgiden daha derindir; çünkü bu ilişki, onlarla ortak bir kökene, ortak bir tabiata ve ortak bir yapıya sahip olduğumuz gerçeğine dayanır. Onlar bizimdir ve biz onlarınızdır: oluşturucu unsurlarımız, tabiatımız, kanunumuz ve bizi hepsini yaratan Yaratıcımız ortaktır. Bu yüzden onlara ısınır ve bize ilettikleri mesajı anlarız. Bu nedenle Kur'an, onlara daha derine inmeden sıkça dikkatimizi çeker. Yalnızca, onlara uzun süre alışmış olmamız ya da başka engeller yüzünden onları gözden kaçırmamamızı ister. Kur'an, bu engelleri kaldırır ki bu dost evrenin verdiği mesajlara karşı uyanık olalım ve onlarla etkileşime girelim.

These signs are there for all to see, and they have a direct effect on the human heart, even though we may not have any scientific information about them. Their relation with man is more profound than scientific knowledge because it is based on the fact that we share with them a common origin, nature and make-up. They belong to us and we belong to them: our constituting elements, nature, law and our Maker who created us all. Therefore, we warm to them and understand the message they impart to us. Therefore, the Qur’an often directs our attention to them, without delving any deeper. It only wants us not to overlook them as a result of either long familiarity with them or other barriers. The Qur’an removes these so as to make us alert to and interact with the messages given by this friendly universe.

Ayet, sapmanın belirli bir yönüne de işaret etmektedir. Bazı insanlar güneşin ve ayın önemini abartmış ve bu yüzden hakikatten sapmıştır. Yaratılmışların en güzeli aracılığıyla Allah'a yaklaşmayı umarak onlara tapmışlardır. Kur'an onları doğru yola geri döndürür, kafalarındaki karışıklığı giderir ve şöyle der: Eğer Allah'a ibadet etmek istiyorsanız, güneşe ve aya secde etmemelisiniz. Bunun yerine sizi yaratan Allah'a secde etmelisiniz. Hem onların hem de bütün yaratılmışların ibadet etmesi gereken tek varlık, Yaratıcı'dır. Note: the original says "God" throughout, so I've followed the rule and rendered it as "Allah" in the Turkish, though this conflicts with the instruction that the word must never be "Allah". Please check this line against your rules.

Bu evrensel delillerin ışığında sure, Allah'ın ayetlerini inkar eden ve O'nun vahiylerinde tartışanları kınar ve uyarır. Wait: the rules say the original says "God", not "Allah", and write the Turkish word for God. Corrected: Bu evrensel delillerin ışığında sure, Tanrı'nın ayetlerini inkar eden ve O'nun vahiylerinde tartışanları kınar ve uyarır.

Against this backdrop of universal signs, the surah condemns and warns those who deny God’s signs and dispute His revelations:

{Ayetlerimizin anlamını çarpıtanlar bizden gizli kalmaz. Ateşe atılan mı daha iyi durumdadır, yoksa Kıyamet Günü güvenlik içinde gelecek olan mı? Dilediğinizi yapın; O, yaptığınız her şeyi görendir.} (Ayet 40)

Those who distort the meaning of Our revelations are not hidden from Us. Who is in a better state: he who is cast into the fire, or he who shall come safe on Resurrection Day? Do what you will; He sees all that you do. (Verse 40)

Uyarı, bu tür insanlara "Bizden gizli kalmazlar" sözüyle ima yoluyla ama korkutucu bir biçimde başlar. Allah onların her şeyini tamamen bilmektedir. Anlamları çarpıtmaya ya da hile ve aldatmaya başvurmalarına bakılmaksızın, işledikleri şeylerden hesap vermek zorunda kalacaklardır. Kendilerini aldatmalarının onları insan otoritesi önünde sorumluluktan kurtardığı gibi, Allah'ın cezasından da kaçabileceklerini düşünebilirler. Ancak ardından uyarı açıkça dile getirilir: "Ateşe atılan mı daha hayırlıdır, yoksa kıyamet günü güven içinde gelen mi? (Fussilet, 40)" Bu, onların önlerinde duran akıbeti gözlerinin önüne serer. Kıyamet günü güvende olacak müminlerin aksine, ateşe atılacak olanlar bizzat onlardır.

The warning begins in an implicit but fearful way, stating that such people “are not hidden from Us.” God is fully aware of them. They will have to account for what they perpetrate, no matter how they try to distort meanings or resort to deception. They may think that they can escape God’s punishment in the same way as their deception spared them accountability before human authority. However, the warning is then stated clearly: “ Who is in a better state: he who is cast into the fire, or he who shall come safe on Resurrection Day?' y^rse 40) This puts before them the prospect that lies ahead. It is they who will be cast in the fire, in contrast with the believers who will be safe on the Day of Resurrection.

Ayet, örtük bir uyarıyla sona eriyor: "Dilediğinizi yapın; O, yaptıklarınızın tamamını görmektedir." (Ayet 40) Gerçekten de, istediğini yapma özgürlüğü verilen ve Tanrı'nın vahiylerinin anlamını çarpıtan kişinin sonu korkunçtur; çünkü Tanrı onun yaptıklarını görmektedir.

The verse concludes with another implicit warning: “Do what you will; He sees all that you do." yerse 40) Terrible indeed is the fate of the one who is given the freedom to do what he wills and who distorts the meaning of God’s revelations when God sees all that he does.

Yargı Kıyamet Gününe ertelendiği için, sure, kıyametin ne zaman geleceği bilgisinin yalnızca Allah'a ait olduğunu açıkça ortaya koyar. Allah'ın ilmi, bazı yönleri ilham verici bir biçimde öne çıkarılarak anlatılır. Bu anlatım, inkâr edenlerin sorguya çekildiği ve cevaplarının aktarıldığı bir Kıyamet Günü sahnesine giriş niteliğindedir.

As judgement is deferred to the Day of Judgement, the surah makes clear that knowledge of its timing belongs to God alone. God’s knowledge is described by highlighting some of its aspects in an inspiring way. This serves as a prelude to a scene from the Day of Judgement when unbelievers are questioned, and their answers are reported:

Kıyametin ilmi yalnızca Ona aittir. Hiçbir meyve tomurcuğundan çıkmaz, hiçbir dişi gebe kalmaz ve doğurmaz; hepsi Onun ilmiyle olur. Ve O'nun onlara seslenip, "Benim ortaklarım dediğiniz o şeyler nerede?" diyeceği gün, "Sana itiraf ederiz ki, bizden hiçbiri bunlara şahitlik edemez" diyecekler. (Ayet 47)

Knowledge of the Last Hour belongs to Him alone. No fruit comes out of its calyx and no female ever conceives or gives birth, without His knowledge. And so, on the Day when He shall call out to them, 'Where now are those alleged partners of Mine? They will say, 'We confess to You that none of us can vouch for them' (Verse 47)

Kıyamet saatinin zamanlaması, Kıyamet Günü'nü işaret ederek, hiç kimsenin bilgisinin ötesindedir; tomurcuğunun içindeki meyve görülemeyen bir şeydir; gebe bir dişinin taşıdığı da benzer şekilde gizlidir. Yine de bunların hepsi Allah'ın bilgisi dahilindedir. Aklımız, henüz çanaklarında olan meyveleri ve rahimlerinde embriyo halinde olan çocukları düşünmek için uzaklara ve geniş alanlara bakar. Onların sayısını, hele ki gerçekte ne olduklarını kim düşünebilir? Böylece, zihinsel kapasitemizin izin verdiği ölçüde, Allah'ın bilgisinin kapsamına dair bir tablo çizilir. Yine de O'nun bilgisi bunun çok ötesine uzanır, çünkü sınırsızdır.

The timing of the Last Hour signalling the Day of Judgement is beyond anyones ken; the fruit in its calyx is something that cannot be seen; and what a pregnant female is bearing is similarly concealed. Yet they are all within Gods knowledge. Our mind looks far and wide, trying to think of the fruits when they are still in calyxes and embryos in their wombs. Who can think of their count, let alone what they actually are. An image is thus drawn of the extent of God’s knowledge, to the extent our mental capacity allows. Yet His knowledge extends far beyond this, as it is without limit.

Zihnimiz, sapmış olanların Allah'ın huzurunda durduklarını, Onun ilminin en iyi şekilde gizlenmiş olan şeyleri bile kuşattığını anladıklarını gözümüzün önüne getirir. Onlar şu sorguyla karşılaşırlar: "O gün Allah onlara seslenip, 'Benim ortaklarım diye iddia ettiğiniz o şeyler nerede?' diyecek." O gün hiçbir delilin bir faydası olmaz. Hiç kimse gerçekten başka bir şey söyleyemez. O zaman ne diyecekler: "Ey Rabbimiz! Biz Sana şahitlik ederiz ki, bizden hiçbirimiz onların (ortak olduklarına) şahit değildir" (Ayet 47). Orada hiçbirinin artık Allah'a ortak iddia etmeyeceğini açıkça ilan edecekler.

Onlar düşünüp tefekkür etmeleri için bırakılmıştır. Sure şimdi açık evrene yönelir ve orada yerleştirilmiş bazı ayetleri, bir de kendi nefislerinin içindekilerden bir kısmını ortaya koyar:

They are left to think and consider. The surah now turns to the open universe, revealing some of the signs placed in it, as well as some of what is within their own selves:

Onlara hem ufuklarda hem de kendi nefslerinde Our âyetlerimizi göstereceğiz; öyle ki bunun gerçek olduğu onlara açıkça anlaşılsın. Rabbinin her şeye şahit olması yetmez mi? Şüphesiz onlar Rablerine kavuşacaklarından kuşku içindedirler. Dikkat edin, O her şeyi kuşatmıştır. (Fussilet, 53-54. âyetler)

We shall show them Our signs in the wide horizons [of the universe] and within themselves, so that it will become clear to them that this [revelation] is indeed the truth. Is it not enough that your Lord is witness to everything? They are certainly in doubt as to whether they will meet their Lord. Most certainly, He encompasses everything, (yerses 53-54)

Bu surenin son notudur ve çok derin bir nottur. Bu, Allah'ın insanlığa, evrendeki bazı sırları ve insanın kendi içinde işleyen bazı sırları kendilerine göstereceğine dair bir vaadidir. Bunlar O'nun ayetleridir. Böylece insanlar bu dinin, bu kitabın ve onun öğretisinin hak olduğunu anlayabileceklerdir. Gerçekten de öyledir, çünkü hepsi Allah'tandır ve Allah'ın sözünden daha doğru sözü kimin söyleyebileceği? Allah'ın vaadi de kesinlikle gerçekleşmiştir. Bu vaatten sonra geçen on dört asır boyunca O, evrende ve insanın içinde birçok ayetini bize göstermiştir ve her gün bunlardan daha fazlasını göstermeye devam etmektedir.

This is the final note in the surah, and it is a profound one. It is a promise by God to mankind to put before them some of the secrets in the universe and some of the secrets working within themselves. These are His signs. They will thus be able to realize that this faith, this book and its discourse are the truth. Indeed it is, for it is all from God, and whose word is truer than Gods? And God’s promise has certainly come true. Over the fourteen centuries that followed this promise He has made many of His signs in the universe and within man known to us, and He continues to show us more of these every day.

Etrafımıza baktığımızda, o zamandan beri insanın çok şey keşfettiğini görüyoruz. Önümüzde geniş ufuklar açıldı, insan hakkında bilinmeyen pek çok şey de öğrenildi. İnsanlar bunları nasıl öğrendiklerini bir düşünseler ve bunun için şükretseler, büyük bir fayda sağlamış olurlardı. Artık biliyorlar ki, insanların evrenin merkezi olduğunu hayal ettikleri dünya, güneşin küçük bir uydusundan başka bir şey değildir; güneş de evrende milyonlarca milyonu bulunan küçük bir daireden ibarettir. Modern bilgileri doğruysa, dünyalarının ve güneşlerinin yapısını, ayrıca evrenin doğasını da biliyorlar.

7. Yazar bunu yaklaşık 50 yıl önce yazmıştı ve onun öngörüsü gerçekleşti. Ruh sağlığı alanındaki araştırmalar büyük ilerlemeler kaydetti, ancak bu alandaki bilim insanları bizi temin ediyor ki hâlâ başlangıçtayız ve kesinlikle daha çarpıcı keşifler olacaktır. - Editör notu.

7. The author wrote this nearly 50 years ago, and his prediction has come true. Research in mental health has made great advancements, but scientists in this field assure us that we are still at the beginning and there are bound to be more spectacular discoveries. - Editors note.

8. Yazar burada fazla iyimserdi; ancak Allah'ın vaadinin yerine geleceğine duyulan bu iyimserlik ve güven, önlerindeki büyük engellere rağmen ilahi dinin savunucularını hâlâ motive etmeye devam ediyor. - Editörün notu.

8. The author here was over optimistic, but it is such optimism and trust in the fulfilment of God’s promise that continues to motivate advocates of the Divine faith despite the great obstacles in their way. - Editor’s note.