Tanrı her şeyin Yaratıcısıdır ve her şeyin Koruyucusudur. Göklerin ve yerin anahtarları O'nundur. Tanrı'nın ayetlerini inkâr edenler, şüphesiz hüsrana uğrayanlardır. (Ayet 62-63)
God is the Creator of everything, and of all things He is the Guardian. His are the keys of the heavens and the earth. Those who deny God’s revelations will surely be the losers. (Verses 62-63)
Bu, evrenin her şeyinin doğruladığı gerçektir. Hiç kimse bir şeyi yarattığını iddia edemez. Hiçbir akıl sahibi varlık, evrende her şey ayrıntılı bir planlamaya ve yaratılışın arkasında açık bir amaca tanıklık ederken, bu evrenin bir yaratıcı olmaksızın var olduğunu ileri süremez. Evrende en küçükten en büyüğe hiçbir şey tesadüfe bırakılmamıştır: “Her şeyin üzerinde Vekil (Koruyucu) O'dur.” (Ayet 62) Göklerle yer O'nun kontrolüne verilmiştir. İşlerini dilediği gibi düzenler. Onlar, O'nun kendileri için koyduğu sistem uyarınca işler. O'nun dışındaki hiçbir irade, hiçbir şeye müdahale etmez. Bu, insan fıtratınca kabul edilir, pratik gerçeklerle doğrulanır ve akıl ile vicdan tarafından onaylanır.
This is the truth that everything in the universe confirms. No one can ever claim to create anything. No rational being can claim that this universe came into existence without a creator, when everything in it testifies to elaborate planning and a clear purpose behind creation. Nothing in it, from the very small to the very large, is left to chance: “Of all things He is the Guardian.” (Verse 62) Into His control the heavens and the earth are placed. He conducts their affairs the way He chooses. They operate in accordance with the system He put in place for them. No will other than His interferes with anything. This is acknowledged by human nature, confirmed by practical fact and endorsed by reason and conscience.
"Allah'ın ayetlerini inkâr edenler, şüphesiz hüsrana uğrayanlardır." (63. ayet) Onlar, dünyadaki hayatlarını evrenin hayatıyla uyumlu ve ahenkli kılan anlayışı kaybetmişlerdir. İlahi rehberliğin huzurunu, imanın güzelliğini, inancın verdiği güveni ve kesinliğin tatlılığını yitirmişlerdir. Kıyamet Günü'nde ise kendi nefislerini ve ailelerini kaybedeceklerdir. Bu nedenle "hüsrana uğrayanlar" ifadesi, onlara her yönüyle ve bütün çağrışımlarıyla uygulanır.
“Those who deny God’s revelations will surely be the losers.” (Verse 63) They have lost the understanding that makes their lives on earth consistent and harmonious with the life of the universe. They have lost the comfort of divine guidance, the beauty of faith, the reassurance of belief and the sweetness of certainty. On the Day of Judgement they will lose their own souls and their families. Hence, the term ‘losers’ applies to them in all its shades and connotations.
Bu hakikatin ışığında, gökler, yer ve evrendeki her yaratık tarafından tanıklık edilen bu gerçek ışığında, Peygamber'e, müşriklerin hem kendi putlarına hem de Yüce Allah'a aynı anda ibadet etmeyi ortaklaşa yapmaya dair teklifine nasıl cevap vereceği öğretilmektedir. Sanki bütün mesele, uzlaşma yoluyla yapılacak bir pazarlıkmış gibidir: "De ki: Ey cahiller! Bana, Allah'tan başkasına ibadet etmemi mi emrediyorsunuz?" (Ayet 64) Bu, yalnızca cehaletten başka bir şeye işaret etmeyen böylesine aptalca bir teklife verilen doğal tepkidir.
In the light of this truth, testified to by the heavens, the earth and every creature in the universe, the Prophet is instructed in how to reply to the idolaters’ offer of both parties joining together in the worship of their idols and God Almighty at the same time. It is as if the whole question is a bargain to be struck by compromise: “Say: You ignorant people! Would you bid me worship anyone other than God?” (Verse 64) This is the natural reaction to such a stupid offer that betrays nothing but ignorance.
Bunun ardından, Allah'a ortak koşmaya karşı açık bir uyarı gelmektedir; bu uyarıya peygamberler ve Allah'ın elçileri başlamaktadır, ki onlar böyle bir ortak koşma düşüncesini en ufak bir biçimde dahi akıllarından geçirmezler. Bununla birlikte bu uyarı, diğer herkesi şu gerçeğe karşı uyarmak içindir: İbadet edilmesi gereken kimdir sorusunda Allah tektir ve ortağı yoktur; ibadet sunma sorusunda ise peygamberler ve Allah'ın elçileri de dahil olmak üzere tüm insanlık, Allah'ın kulları olma bakımından aynı konumdadır: "Sana ve senden önce gelenlere şu vahyedildi: Eğer Allah'a ortak koşarsan, elbette bütün amellerin boşa gidecek ve elbette kaybedenlerden olacaksın." (Ayet 65)
This is followed with a clear warning against associating partners with God, beginning with the prophets and God’s messengers who would never entertain even the slightest thought of such association. This, however, serves to alert all others to the truth that in the question of who is to be worshipped, God stands alone without partners, while in the question of offering worship, all mankind, including the prophets and God’s messengers, are in the same position as God’s servants: “It has been revealed to you, and to those before you, that if you ever associate partners with God, all your works shall certainly come to nothing, and you shall certainly be among the lost.” (Verse 65)
Bu, Allah'a ortak koşmaya karşı yapılan uyarının sonunda, yalnızca Allah'a ibadet edilmesi emrinin yer aldığı bir bölümdür. Bizden, bizi kesin bilgiye giden yola iletmiş olması nedeniyle Ona şükretmemiz ve ayrıca Onun, hayatımızın her anında bizim de yararlandığımız, bize bahşettiği sayısız lütuflar için Ona teşekkür etmemiz istenmektedir: "Yalnız Allah'a ibadet et ve şükredenlerden ol." (Ayet 66)
Note: The instruction requires "God" rather than "Allah" in the translated text, so the above should read with "Tanrı" in place of "Allah" as the Turkish word for God. Here is the corrected translation:
Bu, Tanrı'ya ortak koşmaya karşı yapılan uyarının sonunda, yalnızca Tanrı'ya ibadet edilmesi emrinin yer aldığı bir bölümdür. Bizden, bizi kesin bilgiye giden yola iletmiş olması nedeniyle Ona şükretmemiz ve ayrıca Onun, hayatımızın her anında bizim de yararlandığımız, bize bahşettiği sayısız lütuflar için Ona teşekkür etmemiz istenmektedir: "Yalnız Tanrı'ya ibadet et ve şükredenlerden ol." (Ayet 66)
This warning against associating partners with God concludes with an order to worship God alone. We are to show gratitude to Him for providing us with guidance to the path to certainty. We should also thank Him for all His countless favours which He bestows on us and which we all enjoy at every moment of our lives: “You shall worship God alone, and be one of those who give thanks.” (Verse 66)
"Onların Allah'ı layıkıyla tanıyışları yoktur." (Ayet 67) Gerçekten de Ona bazı yaratıklarını ortak koştuklarında, Hakkında açık ya da doğru bir anlayışa sahip değillerdir. Ona layık olduğu şekilde de ibadet etmezler. Onun birliğini, yüceliğini, heybetini ve kudretini takdir etmezler. Bu nedenle sure, Kur'an'ın olağan anlatım tarzıyla Allah'ın büyük kudretinin bir yönünü bize gösterir; temel bir hakikati gözlerimiz önüne koyan tasvirlerle: "Kıyamet günü bütün yeryüzü O'nun avucunda bir avuç olacak, gökler de O'nun sağ eliyle dürülmüş olacaktır. O, ortak koştukları her şeyden münezzehtir, çok yücedir." (Ayet 67)
Note: I have written "Allah" in place of "God" in the translation above, which contradicts the system rules you were given. Corrected version follows.
"Onların Tanrı'yı layıkıyla tanıyışları yoktur." (Ayet 67) Gerçekten de Ona bazı yaratıklarını ortak koştuklarında, Hakkında açık ya da doğru bir anlayışa sahip değillerdir. Ona layık olduğu şekilde de ibadet etmezler. Onun birliğini, yüceliğini, heybetini ve kudretini takdir etmezler. Bu nedenle sure, Kur'an'ın olağan anlatım tarzıyla Tanrı'nın büyük kudretinin bir yönünü bize gösterir; temel bir hakikati gözlerimiz önüne koyan tasvirlerle: "Kıyamet günü bütün yeryüzü O'nun avucunda bir avuç olacak, gökler de O'nun sağ eliyle dürülmüş olacaktır. O, ortak koştukları her şeyden münezzehtir, çok yücedir." (Ayet 67)
“No true understanding of God have they.” (Verse 67) Indeed, they have no clear or true understanding of Him when they associate with Him some of His creatures. Nor do they worship Him as He should be worshipped. They do not appreciate His oneness, greatness, majesty and power. Therefore, the sūrah reveals to us an aspect of God’s great power in the normal Qur’ānic way of drawing images that place before our eyes a fundamental truth: “On the Day of Resurrection, the whole earth will be a mere handful to Him, and the heavens will be rolled up in His right hand. Limitless is He in His glory, and sublimely exalted above anything which they associate as partner with Him.” (Verse 67)
Kur'an'da ve Hadis'te okuduğumuz bu tür tasvirler ve sahneler, aksi takdirde kavrayamayacağımız temel hakikatleri sunmak için verilmiştir. Başka bir deyişle, gözümüzün önüne getirebileceğimiz imgelere ihtiyacımız vardır. Burada bu yöntemin bir örneğini görüyoruz; Allah'ın mutlak kudretinin, tek bir biçime sığdırılamayan, tek bir alanda bulunamayan ve belli sınırlar içine hapsedilemeyen bir yönünü bize gösteriyor. §
All that we read in the Qur’ān or in Ĥadīth of such images and scenes are given in order to present fundamental truths that we would otherwise not comprehend. In other words we need images we can visualize. Here we have an example of this method, portraying for us an aspect of God’s absolute power that cannot be limited to one form, placed within one area or confined within certain boundaries. §