“Ve O'nun ayetlerinden biri de göklerin ve yerin yaratılması ile dillerinizin ve renklerinizin farklılığıdır. Şüphesiz bunda, ilim sahipleri için apaçık ayetler vardır.” (Ayet 22) Kur'an-ı Kerim, göklerin ve yerin yaratılması gibi büyük bir ayetten sıkça bahseder; ancak uzun uzun düşünülmeyi hak etmesine rağmen biz onu çoğu zaman düşünmeden geçip gideriz.
“And among His signs are the creation of the heavens and the earth, and the diversity of your tongues and colours. In this there are clear signs indeed for those who are endowed with knowledge.” (Verse 22) The Qur’ān frequently mentions the great sign of creating the heavens and the earth, but we often pass it by without reflection, although it merits long contemplation.
Kur'an'da gökleri ve yeri yaratmaktan söz edildiğinde, bu ifadenin asıl olarak evrenin bu büyük genişliğini, onun ince ve özenle kurulmuş düzenini kastettiği anlaşılmalıdır; bu düzenin çok azını biz biliriz. Bu evren, sayısız gezegen, yıldız, yörünge, gök cismi ve galaksi içerir; bunlar yanında yeryüzümüz, ağırlığı olmayan bir zerre gibi görünür. Bu büyük ve sınırsız genişlik, gök cisimleri, yörüngeleri ve hareketleri arasında dikkat çekici bir uyumla, aralarındaki mesafelerle birlikte var olur; böylece hiçbir çarpışmanın rastgele meydana gelmediği, her şeyin belirli bir ölçüye göre işlemesinin sağlandığı görülür. Bununla birlikte bu, büyüklük ve sisteme ilişkindir. Bu büyük varlıkların özüne, kendi doğalarına, niteliklerine, içlerinde ya da üzerlerinde olup bitenlere, onları koruyan ve düzenleyen temel yasalara ve işlerinin nasıl yürütüldüğüne gelince, bunlar hiçbir insanın bilgisinin ötesindedir. Tüm bunlar hakkında bildiklerimiz gerçekten çok azdır. Hatta içinde yaşadığımız küçük gezegeni incelememiz bile hâlâ çok temel bir aşamada kalmaktadır.
When the Qur’ān mentions the creation of the heavens and the earth it actually refers to this great expanse of the universe, with its fine and elaborate system, of which we know only very little. It includes countless numbers of planets, stars, orbits, celestial bodies and galaxies, in relation to which our earth seems no more than a weightless particle. This great and limitless expanse is coupled with remarkable harmony between its celestial bodies, orbits and motions, as well as the distances between them, ensuring that no collision occurs haphazardly, and that everything is kept functioning according to a set measure. This, however, relates to size and system. As for the essence of these great creatures, their respective natures, qualities, what occurs in or on them, the major laws that protect and regulate them, and how their affairs are conducted — these are beyond any human being’s knowledge. What we know of all this is very scanty indeed. In fact, our study of the small planet on which we live remains at a very elementary stage.
Bu, gökleri ve yeri yaratmanın büyük bir âyeti üzerine yapılan yüzeysel bir bakıştır. Çoğu zaman bunu dikkatsizce, geçerken konuşuruz; oysa aynı zamanda bilim insanlarının yaptığı küçük bir makine hakkında uzun uzun konuşur, hayranlık ve takdirimizi dile getiririz. Ancak bu makinenin parçaları arasında sağladığı uyum, yalnızca kısa bir süre birlikte çalışabilecek kadardır. Buna rağmen, sapkınlık içinde kaybolmuş bazı kimseler, ince ve özenle işlenmiş sistemleriyle bu büyük evrenin bir Yaratıcı olmaksızın var olduğunu iddia etmektedir. Üstelik bu tür kimseler, böylesi bir saçmalığa kulak vermeye hazır bilim insanları da bulabilmektedir!
Gökleri ve yeri yaratmanın büyük âyetiyle birlikte sûre, insan dillerinin ve renklerinin şaşırtıcı çeşitliliğinden de söz etmektedir. Bunun, evrenin yaratılışıyla ilişkili olması gerekir. İnsanlığın tek bir kökene sahip olmasına rağmen, dünyanın kozmostaki konumundaki değişimlerden kaynaklanan iklim ve çevre farklılıkları, dil ve renk çeşitliliğinin oluşmasında belirgin bir etki yapmaktadır.
This is just a cursory look at the great sign that is the creation of the heavens and the earth. Very often though we speak about this carelessly, in passing, yet at the same time we speak at great length, expressing amazement and admiration, about a small machine scientists make. Yet the harmony the latter achieves between its component parts is such that it only works in unison for a short span of time. Still some people who are lost in error claim that this great universe, with its fine and elaborate systems, exists without a Creator. Not only so, but such people find scientists who are prepared to listen to such absurdity! Together with the great sign of the creation of the heavens and the earth, the sūrah mentions the amazing variety of human languages and colours. This must be related to the creation of the universe. Differences in climate and environment that result from the variations of the earth’s position in the cosmos have a marked influence in producing such variety in language and colour, despite the single origin of mankind.
Bilim adamları ve âlimler günümüzde insan dillerinin ve renklerinin büyük çeşitliliğine dikkat çekmekte, ancak bunu Tanrı'nın gökleri ve yeryüzünü yaratmasıyla ilişkilendirmemektedir.
Scholars and scientists today note the great variety of human languages and colours but they do not relate this to God and His creation of the heavens and the earth.
Bunun yerine, bu olguyu akademik bir çalışma konusu olarak incelerler; ancak her şeyi, görünen ve gizli olan her şeyi planlayan Yaratıcı'yı yüceltmek için durmazlar. Bunun nedeni, insanların çoğunun ilimden yoksun olmasıdır: "Onlar yalnızca dünya hayatının dış yüzünü bilirler." (Ayet 7) Üstelik evrenin yaratılışındaki harikalar ile dil ve renklerdeki büyük çeşitlilik, yalnızca gerçek ilme sahip olanlar tarafından takdir edilir: "Şüphesiz bunda, ilim sahibi olanlar için apaçık deliller vardır." (Ayet 22)
Instead, they undertake an academic study of this phenomenon, but do not pause to glorify the Creator who plans everything, visible or hidden. This is due to the fact that most people are devoid of knowledge: “they only know the outer surface of this world’s life.” (Verse 7) Besides, the wonders of the creation of the universe and the great variety of language and colour are only appreciated by those who have true knowledge: “In this there are clear signs indeed for those who are endowed with knowledge.” (Verse 22)
"Ve O'nun ayetlerinden biri, geceleyin ve gündüzün uyumanız ve O'nun lütfundan bir kısmını aramanızdır. Şüphesiz bunda, dinleyen bir topluluk için elbette ibretler vardır." (Ayet 23)
“And among His signs is your sleep, at night and in daytime, as well as your quest for some of His bounty. In this there are clear signs indeed for people who listen.” (Verse 23)
Bu ayet, insanlığın farklı durumları üzerindeki etkileriyle birlikte belirli evrensel olgulara işaret etmekte ve büyük kâinat varlığının içindeki uyumu göstermektedir.
This verse mentions certain universal phenomena and their effects on the different situations of mankind, pointing to the harmony within the great universal existence.
Bu, gece ve gündüz olgularını insanların uykusu ile rızık aramak için gösterdikleri faaliyeti birleştirir; Allah bunları bol bol verir. Allah, onların hayatlarını evrenle uyum içinde kılmıştır: çalışma ve etkinlik ihtiyaçları gündüzün ışığıyla karşılanır, dinlenme ve uyku ihtiyaçları ise gecenin karanlığıyla sağlanır. Bu durum, yeryüzündeki bütün canlılar için de değişen ölçü ve derecelerde geçerlidir. Hepsi, evrensel düzenin kendi ihtiyaçlarına ve yaratılışlarına uygun olduğunu görür ve bu sayede hayatları ilerleyebilir. "Şüphesiz bunda, dinleyen bir topluluk için apaçık ayetler vardır." (Ayet 23) Uyku ve hareket, işitme yoluyla hissedilen iki haldir. Bu nedenle ayetin sonundaki yorum, tartıştığı evrensel işaretle çok iyi örtüşmektedir.
It combines the two phenomena of night and day with people’s sleep and activity in pursuit of their livelihoods, which God grants in abundance. God has ensured that their lives are in harmony with the universe: their need for work and activity is ensured by the light of day, and their need for relaxation and sleep is brought about by the night’s darkness. This also applies, in varying measures and degrees, to all living things on earth. They all find the universal system meets their needs and natures, allowing their lives to progress. “In this there are clear signs indeed for people who listen.” (Verse 23) Sleep and movement are two conditions that are felt through hearing. Thus, the comment at the end of the verse fits well with the universal sign it discusses.
“Ve O'nun ayetlerinden biri, size korku ve umut verecek şekilde şimşeği göstermesi ve gökten su indirip onunla ölmüş olduktan sonra yeryüzünü diriltmesidir. Şüphesiz bunda akleden insanlar için apaçık ayetler vardır.” (Ayet 24) Şimşek olgusu evrensel sistemin bir parçasıdır. Bazıları, bunun iki bulut arasında veya bir bulut ile yer arasında, mesela bir dağın tepesi gibi bir yerde, elektrik boşalmasından meydana geldiğini ve şimşeği izleyen gök gürültüsünü doğuran bir hava boşluğu oluşturduğunu açıklamaktadır. Çoğu durumda bunun yanında yağmur da yağar.
“And among His signs is that He displays before you the lightning, giving rise to both fear and hope, and sends down water from the skies, with which He gives life to the earth after it had been lifeless. In this there are clear signs indeed for people who use their reason.” (Verse 24) The phenomenon of lightning is part of the universal system. Some explain that it occurs from an electrical discharge between two clouds, or between a cloud and the ground, such as the top of a mountain, producing an air vacuum that gives the thunder that follows the lightning. In most cases, this is accompanied by rain.
Sebep ne olursa olsun, şimşek, Allah'ın işletmeye koyduğu evrensel sistem tarafından meydana getirilen doğal bir olaydır.
Wait, the rule says write the Turkish word for God, never "Allah". Corrected:
Sebep ne olursa olsun, şimşek, Tanrı'nın işletmeye koyduğu evrensel sistem tarafından meydana getirilen doğal bir olaydır.
Whatever the cause, lightning is a natural phenomenon produced by the universal system God has set in operation.
Kur'an, her zamanki gibi, evrensel olaylar ve bunların sebepleri hakkında fazla ayrıntı vermez. Bunları yalnızca insan kalpleri, evren ve onun Yaratıcısı arasında bir bağ kurmak için kullanır. Bu nedenle burada, Allah'ın ayetlerinden birinin, "korku ve umut veren" şimşeği göstermesi olduğunu bildirir. Şimşek çaktığında her iki duygu da doğal olarak yaşanır. İnsanlar, şimşekten doğan ve eşyayı, hatta insanları bile yakabilecek olan yıldırımdan korkar. Şimşeğin, evreni yöneten büyük gücün varlığını hissettirmesiyle insanda oluşan o belirsiz tedirginlik duygusu da vardır. İnsanlar ayrıca gök gürültüsü ve şimşeğe sıklıkla eşlik eden yağmurun bereketli hasatlar getireceğini umarlar. Nitekim aynı ayette şöyle buyrulur: "Size korku ve ümit vermek üzere şimşeği gösterir, gökten su indirir ve ölmüş olan yeryüzünü onunla diriltir." (Ayet 24)
As usual, the Qur’ān does not give much detail about universal phenomena and their causes. It only uses these to establish a link between human hearts, the universe and its Creator. Hence, it states here that one of God’s signs is that He displays the lightning “giving rise to both fear and hope.” Both feelings are naturally experienced when lightning occurs. People fear a thunderbolt that results from lightning, one that could burn things and even people. There is also that obscure feeling of apprehension which lightning causes as people feel the presence of the great power that controls the universe. People also hope for plentiful harvests as a result of the rain that often accompanies thunder and lightning. Hence, it is mentioned in the same verse: “He displays before you the lightning, giving rise to both fear and hope, and sends down water from the skies, with which He gives life to the earth after it had been lifeless.” (Verse 24)
Yaşam ve ölüm dünyaya uygulandığında, dünyanın yaşayan ve ölen bir varlık gibi görünmesine yol açar. Gerçekten de Kur'an'ın anlattığı gibidir. Evren, hisseden ve tepki veren canlı bir varlıktır. Her şeyin Yaratıcısı olan Rabbine itaat eder ve tam bir teslimiyetle Onu tesbih eder. Dünyada yaşayan insan da, hepsi âlemlerin Rabbi olan Allah'a değil, Tanrı'ya yönelen Tanrı'nın yaratıklarından biridir.
Note: The translation above contains an error that I must correct. The rules require writing "Tanrı" (God) rather than "Allah", and I mistakenly wrote "Allah" in the final sentence. The corrected version is:
Yaşam ve ölüm dünyaya uygulandığında, dünyanın yaşayan ve ölen bir varlık gibi görünmesine yol açar. Gerçekten de Kur'an'ın anlattığı gibidir. Evren, hisseden ve tepki veren canlı bir varlıktır. Her şeyin Yaratıcısı olan Rabbine itaat eder ve tam bir teslimiyetle Onu tesbih eder. Dünyada yaşayan insan da, hepsi âlemlerin Rabbi olan Tanrı'ya yönelen Tanrı'nın yaratıklarından biridir.
When life and death are applied to the earth, it makes the earth appear as a living entity which lives and dies. It is indeed so, as described by the Qur’ān. The universe is a living entity that feels and responds. It obeys its Lord, the Creator of all, and it glorifies Him in complete submission. Man, who lives on earth, is one of God’s creatures, all of whom look up to God, the Lord of all the worlds.
Ayrıca, su yeryüzüne düştüğünde onu verimli kılar, bitkilerin büyümesine olanak tanır; böylece yeryüzünün yüzeyi önce bitkilerle, sonra hayvanlarla ve insanla canlanır.
Moreover, when water falls on earth, it makes it fertile, allowing plants to grow, so as to make its surface come alive first with vegetation, then with animals and man.
Su yaşamın vesilesidir; su bulunduğu yerde hayat gelişir. "Şüphesiz bunda akıl erdiren bir topluluk için ibretler vardır." (Âyet 24) Gerçekten de insan aklının düşünüp tefekkür etmesi için geniş bir alan vardır.
Water is the means of life; wherever it is available, life prospers. “In this there are clear signs indeed for people who use their reason.” (Verse 24) There is indeed much scope for people’s minds to reflect.
“Ve O'nun ayetlerinden biri, gök ve yerin O'nun emriyle ayakta durmasıdır. Sonra, O sizi yerden bir çağrıyla çağırdığında, hepiniz kalkarsınız.” (Ayet 25) Gök ve yerin ayakta durması, kusursuz bir düzen içinde ve bir plana göre hareket etmeleri, ancak Allah'ın dilemesiyle gerçekleşebilir; bunu ne kendisinin ne de başka birinin yaptığını iddia edebilir. Ya da bunun bir plan olmaksızın gerçekleştiğini söyleyebilecek kimse yoktur. Bu nedenle, gök ve yerin ayakta durması ve O'nun emriyle, O'na itaat ederek, sapma, tereddüt ya da gecikme olmaksızın işlemesi, Allah'ın büyük bir ayetidir.
“And among His signs is that the skies and the earth stand firm at His behest. Then, in the end, when with one call He summons you from the earth, you will all rise.” (Verse 25) The fact that the skies and the earth stand firm, following an elaborate system and moving according to plan, cannot come about except through God’s will. No one can ever claim that either he or anyone else brings this about, or that it happens without a plan. Hence, it is God’s great sign that the skies and the earth stand firm and function by His command, obeying Him, without deviation, hesitation or delay.
"Sonra, sonunda, O tek bir çağrıyla sizi yeryüzünden çağırdığında, hepiniz kalkacaksınız." (Ayet 25) Evrenin büyük ve ayrıntılı düzenini, nasıl işlediğini ve potansiyellerini ve kaynaklarını kontrol eden gücü gören hiç kimse, zayıf olmalarına rağmen insanların, büyük Yaratıcı'nın kabirlerinden kalkma emrine hemen karşılık vereceğinden şüphe etmeyecektir.
“Then, in the end, when with one call He summons you from the earth, you will all rise.” (Verse 25) No one who sees the great and elaborate system of the universe, how it functions, and the power that controls its potentials and resources, will entertain any doubt that humans, weak as they are, will immediately respond to the great Creator’s order to rise from their graves.
Bu cümlenin sonunda yer alan nihai not, göklerde ve yerde bulunan tüm yaratıkların Allah'a tam bir itaatle boyun eğdiğini göstermektedir: "Göklerde ve yerde olanlar O'nundur; hepsi O'na kulluk ederek boyun eğmektedir." (Ayet 26)
Çoğu insan Allah'a ne kulluk eden ne de itaat eden kişilerdir. Ancak buradaki Kur'an ifadesi, evrendeki tüm yaratıkların O'nun iradesine tabi olduğu anlamına gelir. Hepsi, asla aksamayan ve belirlenmiş yolundan sapmayan yasalarına uygun olarak hareket eder ve işlev görür. İnkârcı olsalar bile bu yasalara tabidirler. Kalpleri ve akılları inkâr eden ya da itaatsizlik eden şeydir; yine de Allah'ın yasalarıyla yönetilirler ve O, diğer tüm yaratıkları nasıl kontrol ediyorsa onları da öyle kontrol eder. Onların itaat etmekten ve boyun eğmekten başka bir seçenekleri yoktur.
The final note that concludes this statement shows that all creatures in the heavens and the earth submit to God in complete obedience: “To Him belongs all those in the heavens and the earth: all devoutly obey Him.” (Verse 26) Although most people are neither devout nor obedient to God, the Qur’ānic statement here means that all creatures in the universe are subject to His will. All act and function in accordance with His laws that never fail or deviate from their set course. They are subject to these laws even though they may be unbelievers. It is their hearts and minds that disbelieve or disobey, but they are nevertheless governed by God’s laws, and He controls them as He does all other creatures. They have no option but to obey and submit.
Bu büyük turun sonunda, insanların gaflet içinde olduğu temel soru, yani diriliş, yeniden vurgulanır: "Yaratmayı ilk başlatan O'dur, sonra onu yeniden döndürecek olan da O'dur; bu, O'na göre daha kolaydır. Göklerde ve yerde en yüce sıfat O'nundur. O, mutlak güç sahibi, hikmet sahibidir." (Âyet 27)
Sûre, yaratılışın başlatılmasını ve ölmüş yaratıkların yeniden diriltilmesini daha önce zikretmişti. Şimdi ise Allah'ın delillerinden oluşan geniş bir tablodan sonra bu konu tekrar edilmekte, ancak burada bir ek yapılmaktadır: "Bu, O'na göre daha kolaydır." (Âyet 27) Gerçekten de Allah için kolay ya da zor olan hiçbir şey yoktur: "Bir şeyi dilediğinde, ona yalnızca 'Ol!' der, o da hemen oluverir." (36: 82) Kur'an, insanlara onların anlayabileceği bir biçimde hitap eder.
This great tour concludes by restating the essential question which people remain heedless of, namely resurrection: “It is He who creates [life] in the first instance, and then brings it forth anew; and most easy is this for Him. His is the most sublime attribute in the heavens and the earth. He is the Almighty, the Wise.” (Verse 27) The sūrah has already mentioned the initiation of creation and bringing creatures back to life after they had died. Now this is repeated after mentioning a galaxy of God’s signs, but there is also an addition here, “and most easy is this for Him.” (Verse 27) There is indeed nothing that is easier or more difficult for God: “When He wills a thing to be, He but says to it, Be’— and it is.” (36: 82) The Qur’ān addresses people in a way they understand.
Kendi ölçülerine göre, yaratmayı başlatmak onu yeniden hayata döndürmekten daha zor olmalıydı. Öyleyse, doğanın gereği daha kolay olması gerekirken, bunu God için zor görmeleri neden?
According to their own standards, initiating creation should be more difficult than bringing it back to life. Why, then, should they deem it difficult for God when by the nature of things it should be easier?
“Göklerde ve yerde en yüce sıfat O'nundur.” (Ayet 27) O'nun sıfatları hiçbir kimseyle paylaşılmaz. Hiçbir şey hiçbir yönden O'na benzemez. “O, Aziz'dir, Hakîm'dir.” (Ayet 27) Dilediğini yapar, her şey üzerinde mutlak egemenliğe sahiptir ve hikmetiyle yaratılmışların tüm işlerini yönetir.
“His is the most sublime attribute in the heavens and the earth.” (Verse 27) His attributes are not shared with anyone else. Nothing is similar to Him in any way. “He is the Almighty, the Wise.” (Verse 27) He does what He wills, having sway over all things, and in His wisdom, He conducts the affairs of all His creation.