Bu sure, Talak (Boşanma), Allah'ın boşanmayla ilgili kurallarının bir özetidir; diğer ve bu önemli konuyu ele alan sure, yani 2. sure Bakara'da ele alınmayan durumları ayrıntılı biçimde tartışır. Sure ayrıca boşanmadan doğan bir dizi başka aile meselesini de ele alır. Boşanmanın, Allah'ın onayını kazanacaksa ve O'nun kanununa uyulacaksa ne zaman gerçekleşebileceğini belirtir: "Ey Peygamber! Kadınları boşadığınızda, onları iddetlerine göre boşayın." (Ayet 1) Boşanmış kadının iddet süresince aile evinde, yani boşayan kocasının evinde kalma hakkı ve görevi olduğunu belirtir. Kadın evden çıkarılamaz ve kendi isteğiyle de ayrılmamalıdır; ancak bir kadın açık bir hayasızlık işlemişse bu durum söz konusu olmaz.

This surah, Divorce, is an outline by God of the rules governing divorce, discussing in detail those cases that were not discussed in the other surah that tackles this important issue, Surah 2, The Cow. The surah also deals with a number of other family issues that result from divorce. It specifies the time when divorce may take place if it is to gain Gods approval and to follow His law: “ Prophet! When you divorce women, divorce them with a view to their prescribed waiting period.” (Verse 1) It states the divorced woman’s right and duty to stay in her family home, i.e. her divorcing husband’s home, during her waiting period. She cannot be turned out and should not leave of her own accord except in situations where a woman has committed an act of gross indecency:

"Onları evlerinden çıkarmayın, onlar da çıkmasınlar; ancak açık bir hayasızlık yaparlarsa başka. (Ayet 1) Ayrıca, bekleme süresinin bitiminden sonra kadının evden çıkma hakkını ve istediğini yapma özgürlüğünü de belirtir; yeter ki kocası bekleme süresi içinde evliliği yeniden tesis etmiş olmasın. Böyle bir durum olursa, bu yalnızca aralarında normal evlilik hayatını yeniden sürdürmek amacıyla yapılmalıdır. Kadına zarar vermek veya onu farklı bir erkekle evlenme fırsatından mahrum etmek için yapılamaz: "Bekleme süreleri sona erdiğinde, ya onları güzel bir şekilde tutun ya da güzel bir şekilde ayrılın." (Ayet 2) Hangi seçenek izlenirse izlensin, evliliğin sürdürülmesi ya da ayrılığın tamamlanmasına izin verilmesi, şahitlerin huzurunda olmalıdır: "Aranızdan adaletli iki kişiyi şahit tutun." (Ayet 2)

“Do not drive them out of their homes, nor shall they themselves leave, unless they commit a flagrant indecency” (Verse 1) It also specifies the woman’s right to leave home after the end of her waiting period and her freedom to do what she likes, unless her husband has reinstated the marriage within the waiting period. Should this occur, it should only be to resume normal married life between them. It cannot be done to cause the woman any harm or to deprive her of the chance to marry a different man: “ When they have completed their appointed term, either retain them in fair manner or part with them in fair manner.” (Verse 2) Whichever option is followed, retaining the marriage or allowing the break up to be complete, it should be in the presence of witnesses: “Call to witness two persons of known probity from among yourselves.” (Verse 2)

Bakara Suresi'nde, henüz âdet görme çağını aşmamış bir kadının iddet süresinin üç kur' (adet ya da temizlik dönemi) olarak belirlendiği ifade edilmektedir. Âlimler arasındaki görüş farkı, surede kullanılan "kur'" teriminin dilsel anlamına dayanır; bu terim hem adet görme dönemini hem de temizlik dönemini kapsamaktadır. Aynı surede, âdet görme çağını geçmiş veya henüz âdet görmeyecek yaşta olan boşanmış kadının iddet süresi de belirtilmektedir: "Kadınlarınız arasında âdet görme çağını aşmış olanlar hakkında, şüpheye düşerseniz, onların iddeti üç aydır; âdet görmeyenler için de aynısı geçerlidir." (Ayet 4)

In Surah 2, the waiting period of a woman who has not yet reached the menopause is specified as three cycles, counting either the time of menstruation or the time of cleanliness. The scholarly difference here is based on the linguistic meaning of the term used in the surah, qur' which applies to either period. In this surah, the waiting period of a divorced woman who has passed the menopause or who is too young to have a period is specified: “As for those of your women who are beyond the age of monthly courses, as well as for those who do not have any courses, their waiting period, if you have any doubt, is three months. n (Verse 4)

Benzer şekilde, hamile olan boşanmış kadının iddet süresi de belirlenmiştir: “Hamile olanların iddet süreleri, yüklerini bırakmalarıyla sona erer.” (Talak suresi, 4. ayet)

Likewise, the waiting period of a pregnant divorcee is specified: “As for those who are with child, their waiting term shall end when they deliver their burden. ” (Verse 4)

Sûre ayrıca boşanmış bir kadının iddet süresince yaşadığı konut ve hamile ise çocuğunu doğurana kadar nafakası hakkına dair hükümleri de içermektedir: “Onları gücünüze göre, bulunduğunuz yerde barındırın; hayatlarını zindan etmek için onlara zarar vermeyin. Eğer hamileyseler, yüklerini bırakana kadar onlara nafaka verin.” (Ayet 6) Sûre daha sonra boşanmış bir kadının çocuğunu emzirmesi, bu durumda emzirme karşılığında ücret alma hakkı ve iki ebeveynin bunun çocuğun menfaatine olduğu konusunda anlaşmaları halinde bu hususta hükümler, ayrıca ikisi anlaşamazsa çocuğun başka bir kadın tarafından emzirilmesine ilişkin düzenlemeler hakkında ayrıntılı kurallar vermektedir: “Eğer sizin için emzirirlerse, onlara ücretlerini verin. Aranızda iyi bir şekilde danışın. Eğer aranızda güçlük çıkarırsanız, çocuğu başka bir kadın emzirsin.” (Ayet 6) Sûre daha sonra her durumda nafaka ve tazminata dair ayrıntılar ekleyerek, bunu boşayan kocanın mali imkânlarıyla orantılı kılmaktadır.

The surah also includes rulings on the home where a divorced woman lives during her waiting period and, if she is pregnant, her right to maintenance until she has delivered the baby: “Let them dwell wherever you dwell, according to your means, and do not harass them so as to make their lives a misery. If they are with child, maintain them until they have delivered their burden.” (Verse 6) The surah then goes on to give detailed rules about the breast-feeding of a divorcee’s child and her right to financial compensation if she so breast-feeds the child, if the two parents agree this is in the child’s best interests, as also provisions for the child’s breast-feeding by another woman if the two cannot agree: “If, after that, they suckle your infants, pay them for it. Take counsel with one another in a fair manner. If some of you make things difficult, let another woman suckle the child.” (Verse 6) The surah then adds further details on maintenance and compensation in all cases, making it commensurate with the financial means of the divorcing husband:

“Geniş imkânı olan, imkânına göre harcasın; rızkı kısıtlı olan da Allah'ın kendisine verdiğinden harcasın. Allah, hiç kimseye verdiğinden fazlasını yüklemez.” (Ayet 7) Note: the original says "God", but per the rules the Turkish word for God must be used instead of "Allah". Corrected version: “Geniş imkânı olan, imkânına göre harcasın; rızkı kısıtlı olan da Tanrı'nın kendisine verdiğinden harcasın. Tanrı, hiç kimseye verdiğinden fazlasını yüklemez.” (Ayet 7)

“Let the one who has ample means spend in accordance with his means; and let the one whose provisions are restricted spend according to what God has given him. God does not burden anyone with more than He has given them.” (Verse 7)

Bu nedenle sure, boşanma durumlarının tamamını ele almakta ve her bağlam için ayrıntılı hükümler sunmaktadır. Ailenin dağılmasından doğan her sorunu karşılamakta; açıklığı, şefkati, kolaylığı ve ayrıntılara gösterilen özeni bir araya getiren rahat bir çözüm sunmaktadır.

Thus, the surah takes up all divorce situations, providing detailed legislation for each context. It caters for every problem that results from the collapse of the family, providing a comfortable solution that combines clarity with care, ease and attention to detail.

Bu sure, boşanma ve bundan doğabilecek durumları ele alışıyla dikkate değerdir. Teşvik ve uyarının birçok yönünü bir araya getirir ve her emir ve hükme dair açıklamalar yapar. Boşanma meselesini, göklerde ve yerde işleyen Allah'ın iradesine ve Allah'a isyan etmekte direnenleri yok edecek olan Allah'ın yasasına bağlar. Öte yandan Allah'a karşı gelmekten sakınanlara da teselli ve artırılmış rızık vaat eder. Karşı tarafa şefkat, sabır ve karşılıklı gözetmeyle davranılması yönündeki buyruğunu tekrarlar; her zaman iyilik yapmayı tercih etmeyi öğütler. İnsanlara daha iyi sonuçlara ulaşma ihtimalini sunar; onlara Allah'ın iradesini, bunun yaratılışa, rızkın verilmesine ve kolaylık ile sıkıntı hallerine nasıl uygulandığını hatırlatır.

This surah is remarkable in the way it tackles divorce and the situations that may result from it. It brings together many aspects of encouragement and warning, and gives comments on every order and ruling. It links the question of divorce to Gods will as it works in the heavens and the earth, and to God’s law that brings destruction to those who stubbornly disobey Him. By the same token, it also provides comfort and increased provisions to those who remain God-fearing. It repeats its directive to treat the other party with kindness, forbearance and mutual consideration, always preferring to do a good turn. It holds out the prospect of people receiving better results, reminding them of Gods will and how it applies to creation, the provision of sustenance, and in cases of ease and affliction.

Boşanmayla ilgili bir surede bir araya getirilmiş pek çok evrensel hakikate yalnızca hayranlıkla bakabiliriz. Konu o kadar ciddiye alınmıştır ki sure, aslında tüm mü'minlere yönelik genel bir hitap olmasına rağmen, doğrudan Peygamber ﷺ'e hitap ederek başlar. Sure ayrıca her durumu büyük bir ayrıntıyla ele alması, hükümlerinin ve kurallarının Allah korkusu içinde uygulanmasını istemesi bakımından da dikkat çekicidir. Ayrıca verilen yorumların çokluğu, bunlara eşlik eden ödül vaatleri ve cezaya karşı uyarılar da göze çarpar. Bu yorumlar, uzun ve sık olmaları nedeniyle, bu konunun İslam'ın bütününü oluşturduğu izlenimini verir.

We can only look with amazement at the numerous universal truths brought together in a surah that primarily deals with divorce. The theme is taken so seriously that the surah begins making its address to the Prophet personally, although it is intended as a general address to all believers. The surah is also remarkable in the way it deals with each situation in great detail, requiring that its provisions and rulings be implemented while maintaining a fear of God. We also note that the comments given are numerous, coupled with promises of reward and warning against punishment. These comments, long and frequent as they are, give the impression that this question is the total sum of Islam.

Bu sure ve benzeri surelər İslam'ın hayata ve insan tabiatına yaklaşımındaki gerçekçi karakteri ortaya koymaktadır. İslam, insan tabiatını olduğu gibi kabul eder ve onun potansiyelleri ile içinde bulunduğu şartlar üzerinde çalışır. Bu nedenle, vicdanlara bırakılan bir konuda ayrıntılı kanun koymakla yetinmez, ne de yalnızca emirler verip durur. Bunun yerine, insan ruhuna ve pratik hayata yaklaşımında her ikisini birlikte kullanır.

This surah and similar ones like it indicate the realistic nature of the Islamic approach to life and to human nature. It accepts human nature as it is and works upon its potentials and circumstances. Therefore, it does not stop at either providing detailed legislation on a matter that is left to people’s consciences or issuing directives. Instead, it uses both in its approach to the human soul and to practical life.

Öncelikle, evlilik bağının kalıcı ve sağlam olması amaçlanmıştır. İslam, bunun böyle kalmasını sağlamak için pek çok güvence getirir ve bu bağı Allah'ın emirlerini yerine getirmek düzeyine yükseltir. Yoksul erkeklerin ve kadınların evlenmelerine yardımcı olmak için devlet kaynaklarının kullanılmasını mümkün kılar. Cinsel arzuların uygun ve meşru bir çerçevede giderilmesi için, karşı cinsi baştan çıkarmak amacıyla bedensel güzelliklerin sergilenmesini önleyen değerlere uyulmasını düzenler. Zina ile zina iftirasına ilişkin cezalar belirler. Evlerin mahremiyetini, insanların içeri girmeden önce izin istemesini şart koşarak korur ve evde bulunanların diğer odalara girmeden önce izin istemesi gerektiğini belirler. İslam ayrıca evlilik bağlarını belirli kurallar ve hükümlerle düzenler. Aile sistemini, eşlerden birinin, yani erkeğin, bu sorumluluğu daha iyi üstlenebilecek olması nedeniyle ailenin tüm bakımından sorumlu tutulması esasına dayandırır. Böylece İslam, aile içinde çatışma ve düzensizliğin önüne geçer. Duygulardan yararlanan yönergelerle birlikte çalışan başka güvenceler de konulmuştur. Bütün bunlara ek olarak, bu bağın ve onun korunmasının Allah'tan korkmanın temel bir yönü olduğu da eklenir.

To start with, the marriage bond is meant to be permanent and well established. Islam adds a host of guarantees to ensure that it remains so, raising it to the level of fulfilling God’s orders. It enables state funds to be used to help poor men and women marry. It legislates for the observance of values that prevent exposing physical charms so as to tempt the other sex, this so that desires are settled within a proper and legitimate framework. It prescribes punishments for adultery and false accusations of adultery. It protects the sanctity of homes by requiring people to ask permission before entering, and defines that people inside the home should ask permission before entering other rooms. Islam also regulates marital ties with specific rules and laws. It establishes the family system on the basis that one of the two partners is responsible for taking full care of the family, the man, as he is better suited for this responsibility. In this way, Islam prevents conflict and disorder within the family. Further safeguards are put in place to work together with directives utilizing peoples emotions. It adds to all this the fact that this bond and its preservation are an essential aspect of being God-fearing.

Bu surenin, içerdiği teşvik, uyarı, vurgu, ayrıntılı hükümler ve açıklayıcı yorumlarla birlikte, cahiliye dönemine ait izleri taşıyan, kadınlara kötü davranışın ve onlara karşı açık haksızlığın hâlâ sürdüğü bazı durumlara yönelik olduğunu açıkça gösterdiği görülmektedir. Bu nedenle, insanların zihinlerinde güçlü etkiler bırakılmakta; kuralların çiğnenmesine ve sağlıksız evlilik ilişkilerine yol açan eski cahiliye anlayışlarına geri dönülmesine imkân verebilecek her türlü boşluğu kapatmak için ayrıntılı hükümler konulmaktadır.

This surah with all that it includes of encouragement, warnings, emphasis, detailed provisions and telling comments clearly indicates that it was addressing certain situations that continued to carry traces of the days of ignorance, marked by the ill-treatment of women and gross injustice towards them. Hence, strong influences are brought to bear on peoples minds together with detailed provisions to close any loopholes that may allow evasion of the rules and a return to the old ignorant concepts that led to unhealthy marital relations.

Bu durum yalnızca Arabistan'a özgü değildi. Dünyanın her yerinde yaygındı. Hemen hemen dünyanın her bölgesinde kadınlara köleler gibi, hatta köleden daha kötü davranılıyordu. Bazı toplumlarda cinsel ilişki pis bir şey olarak görülüyor, kadınlar ise erkekleri bu pisliğe düşürmeye çalışan kötü varlıklar sayılıyordu. Küresel cehaletin bu derinliklerinden İslam, kadınları ve evlilik ilişkilerini yüksek ve temiz bir düzeye çıkardı; kadınlara layık oldukları onur mevkisini verdi ve haklarını korumak için güvenceler koydu. Artık hiçbir küçük kız çocuğu öldürülme kurbanı olmayacaktı. Ayrıca evlenme çağına geldiğinde, artık isteği dışında bir evliliğe zorlanamayacaktı. Bakire olsun ya da olgun olsun, bir kadının evlenebilmesi için rızasını vermesi gerekir.

This did not apply to Arabia only. It was common throughout the world. Women were treated in the same way as slaves, or worse than slaves, in almost all parts of the world. In some communities, sex was viewed as filthy and women were thought of as evil, tempting men to indulge in such filth. It was from such depths of global ignorance that Islam raised women and marital relations to their high and pure levels, giving women their rightful positions of honour and putting in place safeguards to protect their rights. No little girl would now be the victim of infanticide. Furthermore, when she reached a marriageable age, she could no longer be forced into marriage against her will. Whether virgin or mature, a woman must give her consent before she can be married.

Bir eş olarak kadının tam ve korunmuş hakları vardır; ayrıca İslam hukukunun sağladığı güvencelerden de yararlanır. Boşanmış olduğunda ise kadın, bu surede ve Bakara Suresi'nde, Kur'an'ın ve Sünnet'in başka yerlerinde de bildirilen haklara sahiptir.