Bu surenin üçüncü bölümü yine Tanrı'nın birliği konusuna, yani en büyük meseleye ayrılmıştır. İlk üç ayet, Tanrı'nın ortaksız bir tek olduğunu, evrenin ve içindeki her şeyin yalnızca Ona ait olduğunu ve tüm nimetleri ve lütufları bağışlayan Zat'ın O olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bölüm, bir yandan sahip olup veren bir efendi, öte yandan kendiliğinden hiçbir şey yapmaya gücü yetmeyen bir köle arasında kurulan iki benzetmeyle sona ermektedir. Bu ikisi eşit olabilir mi? Öyleyse, herkesin Sahibi ve herkesi rızıklandıran Tanrı'ya, hiçbir gücü olmayan ve hiçbir şey sağlamayan eşler nasıl konulabilmektedir? Nasıl olur da O'na Tanrı denirken, onların O gibi tanrılar sayılabilir?

This third passage of the sūrah is again devoted to the major issue of God’s oneness. The first three verses make it clear that God is one without partners, and that to Him alone the entire universe and all that it contains belong, and that He is the One who bestows all bounty and grace. The passage concludes with two comparisons between a master who owns and provides, and a slave who is able to do nothing of his own accord. Can these two be equal? How is it, then, that God, the Master of all and the Provider for all, is assigned equals who have no power and provide nothing? How can it be said that He is God and they are gods like Him?

Bu pasajda, sıkıntıya düşen ve yardım için yalnızca Allah'a yönelen insanların bir tablosu çizilmektedir. Sıkıntıları giderildiğinde ise O'na ortak koşarlar. Wait, the rules say never write "Allah"; the Turkish word for God must be used. Corrected: Bu pasajda, sıkıntıya düşen ve yardım için yalnızca Tanrı'ya yönelen insanların bir tablosu çizilmektedir. Sıkıntıları giderildiğinde ise O'na ortak koşarlar.

In this passage a picture is painted of people suffering affliction and turning to God alone for help. When their affliction is removed, they associate partners with Him.

Bu pasaj, aynı zamanda putperest inançların batıl yönlerini de gözler önüne serer: Bu kimseler, Allah'ın kendilerine verdiği rızıklardan bir kısmını sahte ilahlarına izafe ederler; oysa sahip oldukları hiçbir şeyi kendi kölelerine ortak etmezler. Allah'a kız çocukları izafe ederler, kendileri ise kız çocuğu sahibi olmaktan hoşlanmazlar: “Onlardan biri, kız çocuğu olduğu müjdelendiğinde, yüzü kararır ve öfkeyle dolar.” (Ayet 58) Buna rağmen, bütün iyi şeylerin kendilerine ait olacağını ve yaptıkları amellerin karşılığının bol bol verileceğini de övünerek söylerler. Bütün bu yanlış düşünceleri, putperest inançlara sahip önceki toplumlardan miras almışlardır.

The passage also portrays some aspects of the superstitious nature of pagan beliefs, in that their followers attribute some of what God has provided for them to their false deities, while they themselves do not share with their slaves anything they own. They attribute females to God as His daughters while they hate to have daughters born to themselves: “When any of them is given the happy news of the birth of a girl, his face darkens and he is filled with gloom.” (Verse 58) Yet at the same time they boast that they will have all the good things, and that they will be rewarded handsomely for their deeds. All these misconceptions they have inherited from earlier communities that held idolatrous beliefs.

Allah buyurmuştur: "İki ilah edinmeyin; O ancak tek bir ilahtır. Öyleyse yalnızca benden korkun." Göklerde ve yerde olan her şey O'nundur ve itaat her zaman yalnızca O'na yaraşır. Peki, Allah'tan başkasından mı korkacaksınız? Sahip olduğunuz her nimet Allah'tandır; başınıza bir sıkıntı geldiğinde de yalvarıp yakaracağınız yer O'dur. Yine de O, sıkıntıyı sizden giderdiğinde, içinizden bazıları, verdiğimiz nimetlere nankörlük etmek istercesine Rablerine ortak koşar. Öyleyse hayatınızdan dilediğiniz gibi faydalanın; yakında gerçeği anlayacaksınız.

God has said: Do not take [for worship] two deities, for He is but one God. Hence, of Me alone stand in awe. His is all that is in the heavens and the earth, and to Him alone submission is always due. Will you then fear anyone but God? Whatever blessing you have comes from God; and whenever harm befalls you, it is to Him that you cry out for help. Yet no sooner does He remove the harm from you than some among you associate partners with their Lord, [as if] to show their ingratitude for what We have given them. Enjoy, then, your life [as you may]; before long you will come to know [the truth]. (Verses 51-55)

Allah'ın kullarına emrettiği şey, iki ilah edinmemeleridir; çünkü ilah yalnızca bir tanedir, ortağı ve dengi olmayan tek Tanrı'dır. Burada üslup, vurgulama amacıyla sayıların tekrarına dayanmaktadır. Bu, çeviride kolayca karşılanamaz. Kur'an'ın asıl metni olan Arapça, ilk cümlede ilahın ikili (tesniye) biçimiyle iki kez sayı tekrarına izin verir. Sözcüğü sözcüğüne çevirecek olursak, cümle şöyle olurdu: "İbadet için ikişerli iki ilah edinmeyin." Sonraki cümlede de Tanrı'nın birliğini vurgulamak için tekrar kullanılmıştır. Bu vurgu, ayetin son kısmında "yalnız" sözcüğüyle yinelenmektedir: "Yalnız benden korkun." Ayette tekrarlanan bir uyarı hissi vardır. Bu eklenen vurgu, söz konusu meselenin iman meselesi olduğunu hatırlatır. Tanrı'nın birliği, her mü'minin zihninde tam ve mükemmel bir açıklıkla yer alan bir kavram olmalıdır.

God has commanded that people do not worship two deities, for there is only one God, without partner or equal. The style here relies on the repetition of numbers for emphasis. This is not easily reflected in translation. Arabic, the language of the original text of the Qur’ān, admits a repetition of the number two to the dual form of deity in the first sentence. If we were to give a literal translation, the sentence would read: “Do not take for worship two deities in doubles.” Again repetition is employed in the next sentence to emphasize God’s oneness. This is re-emphasized in the use of ‘alone’ in the last part of the verse: “Of Me alone stand in awe.” There is a sense of reiterated warning in this verse. This added emphasis reminds us that the issue in question is that of faith. God’s oneness must be a concept of complete and perfect clarity in the mind of every believer.

“Onlara verdiğimiz rızıktan, bilmedikleri şeylere bir pay ayırırlar” (56. ayet). Böylece bazı hayvan türlerini kendilerine haram kılarlar; bunlara binmeyi ya da etlerini yemeyi kendilerine yasaklarlar; ya da bu hayvanların kullanımını erkeklere serbest bırakıp kadınlara yasaklarlar, nitekim bunu Sûre 6, En‘âm’da gördük. Bunu, varlıklarını iddia ettikleri, ama hakkında hiçbir bilgileri olmayan ilahlarının adına yaparlar. Bunlar, önceki cahil nesillerden miras aldıkları, tamamen uydurma şeylerdir. Onlara bu nimeti, bindikleri ve kullandıkları hayvanları veren Allah’tır. Yine de bu hayvanların bir kısmını, gerçekte hakkında hiçbir bilgileri olmayan şeylere ayırırlar. Sahte ilahları onlara bu hayvanları vermedi.

“They assign a share of the sustenance We provide for them to what they know nothing of” (Verse 56) They thus prohibit themselves some types of cattle, not allowing themselves to ride these or to eat their meat, or they allow these animals’ use to men, forbidding them to women, as we saw in Sūrah 6, Cattle. They do this in the name of their alleged deities of which they know nothing. They are simply false inventions which they inherited from earlier ignorant generations. It is God who gave them this bounty, the cattle which they ride and use. Yet they give a portion of these to things which are in reality unknown to them. Their false deities did not give them the cattle.

Hayvanları, onları kendilerine faydalı kılan Tanrı yaratmıştır. O, insanları birliğine iman etmeye çağırır, ama onlar inatla O'na ortaklar koşarlar.

The cattle were created by God who has made them available to them. He calls on people to believe in His oneness, but they stubbornly associate partners with Him.

Bütün bu durum, sağduyusu yerinde hiçbir insanın kabul edemeyeceği bir ironiyle doludur.

The whole situation is full of irony which no human being of sound mind can accept.

Bu inanç, Allah'ın birliği üzerine kurulu imanın sağlam biçimde yerleşmiş olmasına rağmen, bazı insanların Allah'ın kendilerine verdiği rızıkların bir kısmını, cahiliye dönemi putlarına benzeyen varlıklara veya nesnelere adamaya devam etmesidir. Örneğin bazıları bir buzağıyı serbest bırakır ve buna 'Seyyid el-Bedevî'nin buzağısı' adını verir. Böylece buzağı kutsal sayılır. Hiçbir kimseye herhangi bir yararı olmadan, dilediği her şeyi yiyerek özgürce dolaşmasına izin verilir; Mısır'ın Tanta şehrinde gömülü olan mutasavvıf Seyyid el-Bedevî'nin onuruna kesilinceye kadar böyle devam eder. Diğerleri ise tıpkı cahiliye Arapları'nın Allah'ın rızıklarından bir payı putlarına ayırdıkları gibi, kurbanlık hayvanları ölmüş 'velilere' adarlar. Bu şekilde adanan kurbanlık hayvanların bu biçimde adanması yasaktır; kesimlerinde Allah'ın adı anılmış olsa bile, Allah'tan başka şeylere kutsandıkları için etlerinin yenmesi de yasaktır.

Doğası gereği İslam, kavramları ve bakış açısı bakımından diğer tüm inanç ve toplumlardan ayrılır.

By nature, Islam differs with all other creeds and societies in concepts and outlook.

Bu ikisi arasındaki fark, inkârcıların nitelikleri ile Allah'ın kendi sıfatları arasındaki fark kadar geniştir. Çünkü O, her türlü benzetmenin çok üstündedir: "Ahirete inanmayanlara kötülük sıfatı yaraşır; Allah'a ise en yüce sıfat yaraşır, çünkü O, mutlak güç sahibi ve hikmet sahibidir." (Nahl Suresi, 60. Ayet)

The difference between the two is as wide as the difference between the unbelievers’ characteristics and God’s own attributes. For He is far above all comparison: “To those who do not believe in the life to come applies the attribute of evil, whereas to God applies the attribute of all that is most sublime, for He is Almighty, Wise.” (Verse 60)

Bu noktada Allah'a ortak koşma meselesi, ahiret hayatını inkâr meselesiyle yakından ilgilidir. Her ikisi de aynı türden bir sapmadan kaynaklanır. İnsanların zihninde birbirine bağlanırlar ve bu durum bireyi, insan toplumunu ve genel olarak hayatı açıkça etkiler. İnkârcılar düşünce, davranış, inanç, kavram ve uygulamalar bakımından kötü olsa da, Allah en yüce sıfatlara sahiptir. Hiçbir şey O'na benzetilemez, inkârcılar hiç kimse bir yana bırakılsa bile. O, güçlüdür, her şeyi yerli yerine koyar, hikmet sahibidir ve her zaman sonsuz hikmete dayanarak hareket eder.

At this point the question of associating partners with God is closely related to that of denying the life to come. Both stem from the same sort of deviation. They are interlinked in people’s minds, leading to clear influences on the individual, human society and life altogether. Whilst the unbelievers are evil, in thought, behaviour, beliefs, concepts, and practices, God has the most supreme attributes. He cannot be compared with anyone, least of all those unbelievers. He is mighty, setting everything in its right place, wise, acting always on the basis of infinite wisdom.

Kuşkusuz O, insanları işledikleri günahlar yüzünden cezalandırabilir. Eğer dileseydi, her şeyi başlarının üzerine yıkardı. Ama hikmetiyle, onlara belirli bir süreye kadar mühlet vermeyi takdir etmiştir:

He certainly can punish people for their wrongdoing. Had He chosen to do so, He would have brought everything down over their heads. But in His wisdom, He has decided to give them respite, for a definite term:

Eğer Allah insanları işledikleri günahlar yüzünden hesaba çekseydi, yeryüzünde tek bir canlı bırakmazdı. Ancak onlara belirli bir süreye kadar mühlet verir.

If God were to take people to task for their wrongdoing, He would not leave a single living creature on the face [of the earth]. But He gives them respite for a set term.

Bu noktada sûre, Allah'ın tekliğine işaret eden bazı hususları gözden geçirmektedir: yaratılmış olan evrendeki işaretleri, insana verdiği nitelik ve özellikleri ve yalnızca Allah'ın sağlayabileceği nimetlerinin yönlerini. Az önce ele aldığımız ayette, insana verdiği en değerli nimet olan Kur'an'ı, yani ruhlara hayat veren kitabını zikreder. Bunun ardından, insanın ve diğer canlıların fiziki hayatını sürdürmesi için gökten indirdiği suyu anar: “Allah gökten su indirir, ölmüş olan yeryüzünü onunla diriltir. Şüphesiz bunda, dinleyen bir topluluk için bir ibret vardır.” (Ayet 65) Gerçekten de su, her canlı için hayatın kaynağıdır.

At this point, the sūrah reviews some of the aspects pointing to God’s oneness in what God has created in the universe, and in the qualities and characteristics He has given man, as well as in the aspects of grace He has bestowed on him which none but God could have provided. In the verse we have just discussed He mentions His book, the Qur’ān, which is the best aspect of grace God has bestowed on man as it imparts life to souls. Now, this is followed by mentioning the water God sends down from the sky to give physical life to man and other creatures. “And God sends down water from the skies, giving life to the earth after it has been lifeless. In this there is surely a sign for people who listen.” (Verse 65) Water is indeed the source of life for every living thing.

Bu âyet, onu yeryüzünün tamamı için bir hayat kaynağı kılmakta; bu durumun yeryüzündeki var olan her şeyi kapsadığını ima etmektedir. Ölüyü hayata çeviren O'dur ki gerçekten ilâh olmaya ve ibadetin kendisine yöneltilmeye lâyık olan da O'dur: "Şüphesiz bunda, dinleyen bir topluluk için bir ibret vardır." Gerçekten de insanlar, işittikleri şeyi düşünmeli ve onun mesajını dinlemelidir. Nitekim Kur'ân, Allah'ı ve O'nun kudretini gösteren âyetleri, O'nun ölü olanı nasıl hayata kavuşturduğunu defalarca zikreder. Görüp işittiği üzerinde düşünen herkes için çürütülemez bir delil sunduğundan, insanların dikkatini bu hususa çeker.

This verse makes it the source of life for the whole earth, implying that this includes all that exists on earth. The One who transforms death into life is indeed the One who deserves to be God and to whom worship is addressed: “In this there is surely a sign for people who listen.” They should indeed reflect on what they hear and listen to its message. In fact the Qur’ān repeatedly mentions the signs pointing to God and His authority, and how He brings life into what is dead. It draws people’s attentions to this, because it provides irrefutable proof for anyone who reflects on what he sees and hears.

Başka bir işaret, sığırların yaratılışı ve yaşamlarından çıkarılır: "Hayvanlarda da sizin için ibret vardır: Karınlarında, dışkı ile kan arasında olan şeyden size içiriyoruz: içenler için lezzetli saf süt." (Ayet 66) Sütün sığırların memelerinden nasıl üretildiği nedir? Sığırlar yiyeceklerini sindirdikten ve bağırsaklarda dışkının emilmesinden geriye kalanlardan oluşur; bu, kana dönüşür. Kan vücudun her hücresine dolaşır, ancak süt bezlerine ya da memeye ulaştığında, Allah'ın belirlediği ince bir süreçle süte dönüşür. Bu gerçekten de O'nun ince ve eşsiz yaratışının bir yönüdür.

Rabbin arıya ilham etti: "Dağlarda, ağaçlarda ve insanların yaptığı yapılarda yuva edin. Sonra her türlü meyveden ye ve Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollarda tevazuyla ilerle." Onun karnından renkleri çeşit çeşit bir içecek çıkar; insanlar için bir şifadır. Şüphesiz bunda düşünen insanlar için bir ibret vardır.

Your Lord has inspired the bee: ‘Take up homes in the mountains, in the trees and in structures people may put up. Then eat of all manner of fruit, and follow humbly the paths your Lord has made smooth for you. ‘There issues from its inside a drink of different colours, a cure for people. Surely in this there is a sign for people who think.

(Ayet 68-69)

(Verses 68-69)

Arılar, Allah'ın kendilerine verdiği doğalarının dürtüsüyle çalışırlar. Onların izlediği bu bir ilhamdır. Arıların yaptığı iş öylesine ayrıntılı, kusursuz ve iyi planlanmıştır ki akıl, bunu düşünmekte zorlanır. Bu durum, kovanların inşasında, işin arılar arasında bölüştürülmesinde ve saf bal üretiminde geçerlidir. Note: the rules require "God" rather than "Allah" in this text, so the correct rendering is: Arılar, Tanrı'nın kendilerine verdiği doğalarının dürtüsüyle çalışırlar. Onların izlediği bu bir ilhamdır. Arıların yaptığı iş öylesine ayrıntılı, kusursuz ve iyi planlanmıştır ki akıl, bunu düşünmekte zorlanır. Bu durum, kovanların inşasında, işin arılar arasında bölüştürülmesinde ve saf bal üretiminde geçerlidir.

The bees work on the prompting of their nature which God has given them. It is an inspiration that they follow. The work the bees do is so detailed, accurate and well planned that the rational mind finds it difficult to contemplate. This applies to the building of the hives, the division of the work between the tees, and to their production of pure honey.

Arılar doğaları gereği, tepelerde ve dağlarda, ağaçlarda ve insanların asmaları ya da diğer bitkileri için kurdukları yapılarda yuva edinirler. Allah, arılar için, onların yaratılışına koyduğu şeyler ve onları çevreleyen dünyanın doğasıyla işleri kolaylaştırmıştır. Ayet, balın insanlar için bir şifa sağladığını bildirmektedir. Bunu bazı tıp uzmanları daha önce ayrıntılı biçimde açıklamış olsa da, bu durum Kur'an'ın bunu bildirmesi gibi basit bir gerçeğe dayanarak da doğrudur. Her Müslüman, Kur'an'da somutlaşan tam hakikate dayanarak bunu inanması gerekendir. Peygamberimiz ﷺ bunu çok açık biçimde dile getirmiştir.

The bees take up home, according to their nature, in hills and mountains, in trees and in structures people put up for their vines or other plants. God has smoothed things for the bees through what He has planted in their nature and through the nature of the world around them. The verse states that honey provides a cure for people. Although this has already been fully explained by some medical experts, it is also true for the simple reason that the Qur’ān states it. This is what every Muslim should believe, based on the complete truth embodied in the Qur’ān. This is what the Prophet expressed very clearly.

Sûre, insanlara çok daha yakın bir konuya geçer; çünkü insanın varlığının, dünyadaki hayatının, rızkının, eşlerinin, çocuklarının ve torunlarının bu konuyla ilgisi vardır. Bu konuya daha kolay yakınlık duyacaklar ve sunduğu mesaja olumlu karşılık vermeye daha yatkın olacaklardır.

The sūrah moves on to touch on something much closer to human beings, because it relates to their very being, their life on earth, provisions, spouses, children and grandchildren. They are more likely to feel an affinity with this and to respond positively to the message it provides:

Sizi yaratan Allah'tır; sonra sizi öldürecek. İçinizden kimi, bildiklerini artık bilmez hale gelmesin diye, ömrün en güçsüz çağına bırakılır. Şüphesiz Tanrı her şeyi bilendir, gücü her şeye yeter. Tanrı, rızkın kiminizi kiminizden üstün kıldı. Üstün kılınanlar, rızıklarını sağ ellerinin altındakilerle paylaşmak istemezler; böylece hepsi bu konuda eşit olurlar. Öyleyse Tanrı'nın nimetlerini inkâr mı edecekler? Tanrı size kendi cinsinizden eşler verdi, eşleriniz aracılığıyla size çocuklar ve torunlar verdi ve size temiz rızıklar sundu. Öyleyse batıla mı inanacaklar, Tanrı'nın lütfunu ve bereketini mi inkâr edecekler? Tanrı'yı bırakıp, göklerden ve yerden kendilerine hiçbir rızık sağlayamayacak şeylere tapıyorlar.

It is God who has created you; and in time will cause you to die. Some of you are left to the most feeble stage of life, so that they no longer know what they had previously known. God is indeed All- Knowing, infinite in His power. To some of you God has given more than He has given to others. Those who are so favoured are unwilling to share their provisions with those whom their right hands possess, so that they are all equal in this respect. Will they, then, deny God’s favours? And God has given you spouses of your own kind and has given you, through your spouses, children and grandchildren, and provided you with wholesome sustenance. Will they, then, believe in falsehood and deny God’s grace and blessings? Instead of God, they worship something that can provide them with no sustenance from the heavens or the earth.

Asla böyle bir güce sahip olamazlar. (Ayet 70-73)

Never can they have such power. (Verses 70-73)

Birinci yön, her insanı etkileyen hayat ve ölümle ilgilidir. İnsanların hayatı sevdiği basit bir gerçektir ve bunu düşündüklerinde Allah'ın gücünü ve lütfunu takdir etmelerine yol açabilir. Benzer şekilde, hayattan korkmak, dikkatli olma ve hayat veren Tanrı'ya güvenme duygusunu doğurabilir. Ayrıca, yaşlıların güçsüz olması, öğrendiklerini unutması ve çaresiz bir çocuğun saf haline benzer bir durumda çaresizce bekleyişi, insanları hayatın çeşitli evrelerini düşünmeye ve daha alçakgönüllü bir tutum benimsemeye yöneltebilir. İnsanlar, insanın gücüne, bilgisine ve yeteneğine farklı bir gözle bakmaya başlayacaklardır. Ayetin son yorumu şudur: "Şüphesiz Tanrı, her şeyi bilendir, gücü sonsuzdur." (Ayet 70) Bu, gerçek, mutlak ve ebedi bilginin yalnızca Tanrı'ya ait olduğunu, zamanla zayıflamayan karşı konulamaz gücün de O'na ait olduğunu gösterir. İnsanların sahip olduğu tüm bilgi ve güç ise kusurlu, kısmi ve zamanla sınırlıdır.

Allah'ın dışında, göklerden ya da yerden kendilerine hiçbir rızık veremeyecek şeylere tapıyorlar. Oysa onların bunu yapmaya hiçbir gücü yoktur. (73. ayet)

Instead of God, they worship something that can provide them with no sustenance from the heavens or the earth. Never can they have such power. (Verse 73)

İnsan fıtratının, kendilerine hiçbir şey sağlayamayan şeylere tapınacak kadar çarpıtılabilmesi gerçekten şaşırtıcıdır. Onlar, kendilerine sahip oldukları her şeyi ve tadını çıkardıkları bütün nimetleri veren Yaratıcı Tanrı'yı bırakıp bu tür şeyleri tercih ederler. Üstelik bir adım daha ileri giderek bu şeylere Tanrı'yla benzerlikler atfederler. Bunun üzerine şu emir gelmiştir: “Öyleyse Allah'a hiçbir şeyi denk tutmayın. Şüphesiz Allah bilir, siz bilmezsiniz.” (Ayet 74) Tanrı'nın eşi yoktur; bu yüzden insanlar, Ona denk ya da benzer olan birinin bulunduğunu asla iddia etmemelidir.

It is indeed amazing that human nature can become so twisted as to allow the worship of things that can provide people with nothing. They prefer such things to God, the Creator who provides them with all they have and all the blessings they enjoy. Yet they go even further, attributing to them similarities with God. Hence the commandment: “Do not, then, compare anything with God. Indeed, God knows all, whereas you have no knowledge.” (Verse 74) God has no peers, so people must never claim that there is anyone equal or similar to Him.

Sûre daha sonra, verip sağlayabilen bir efendi ile hiçbir kazancı olmayan engelli bir köle örneklerini verir. Bu örnekler, gözden kaçırdıkları ebedi hakikati anlayışlarına daha yakın hale getirmek için verilmiştir. Bu hakikat, Allah'ın eşi ve benzeri olmadığı ve ibadetlerinde Allah'ı hiçbir şeyle asla denk tutmamaları gerektiğidir.

The sūrah then gives two examples of a master who can give and provide and a disabled slave who earns nothing. These examples are given to bring the eternal truth they had overlooked closer to their understanding. That truth is that God has no peers and that they must never equate God with anyone in their worship.

Tanrı'dan başka herkes ve her şey O'nun yaratmasıdır ve hepsi O'nun kullarıdır.

Everyone and everything other than God is created by Him, and all are His servants.

Allah bu örnekte, kendi başına hiçbir şey yapamayan bir köle ile, kendisine güzel nimetler verdiğimiz ve onu hem gizli hem de açıkta infak eden bir adamı karşılaştırır. Bu ikisi eşit olabilir mi? Hamd yalnızca Allah'a aittir, ama insanların çoğu bilmez. Allah bir de iki adam arasında başka bir karşılaştırma yapar: Bunlardan biri dilsizdir ve kendi başına hiçbir şey yapamaz. Efendisine bir yük olmuştur; onu nereye gönderse, hiçbir hayır getiremez. Bu adam, adaleti emredip doğru bir yolda yürüyen biriyle bir tutulabilir mi? (Verse 75-76)