Eş-Şuara (Şairler) – Sapkınlığın Yıkıma Götürmesi) 160-175
Al-Shuara The Poets ( Perversion Leading To Ruin) 160-175
Lût kavmi de Allah'ın elçilerini yalanlamıştı. (160) Note: Per your rule, "God" should be rendered as the Turkish word for God, not "Allah". Corrected: Lût kavmi de Tanrı'nın elçilerini yalanlamıştı. (160)
The people of Lot, too, denied God’s messengers. (160)
Kardeşleri Lut onlara demişti ki: Allah'tan korkmayacak mısınız? (161) Note: Following the rules, "God" must be written as the Turkish word for God, so the correct rendering is "Tanrı'dan korkmayacak mısınız?"
Their brother Lot said to them: Will you have no fear of God? (161)
Ben size güvenilir bir elçiyim. (162)
I am a Messenger [sent by Him] to you, worthy of all trust. (162)
Öyleyse Allah'tan korkun ve bana itaat edin. (163)
So, fear God and pay heed to me. (163)
Bunun karşılığında sizden hiçbir ücret istemiyorum; benim ücretim yalnızca âlemlerin Rabbi'ne aittir. (164)
No reward whatever do I ask of you for it: my reward is only from the Lord of all the worlds. (164)
Âlemlerden erkeklere şehvetle mi yaklaşıyorsunuz? (165)
Of all the creatures in the world, will you lustfully approach males, (165)
"Yoksa Rabbinizin sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıp kaçıyor musunuz? Doğrusu siz haddi aşan bir topluluksunuz."(166)
and eschew the wives God has created for you? You are indeed people who transgress all bounds.’(166)
Dediler: "Ey Lût! Eğer bu işten vazgeçmezsen, mutlaka sürgün edilenlerden olacaksın."
Said they: ‘Lot! If you will not desist, you will most certainly be expelled.’ (167)
Dedi ki: "Yaptıklarınızdan kesinlikle nefret edenlerdenim. (168)
He said: ‘I am one who utterly abhors your doings. (168)
"Rabbim! Beni ve ailemi, yaptıkları şeyden kurtar." (169)
My Lord! Save me and my family from what they do.’ (169)
Biz onu ve bütün ailesini kurtardık (170)
So We saved him and all his family (170)
Geride kalanlardan olan yaşlı bir kadın hariç. (171)
except an old woman, who was among those who stayed behind. (171)
Sonra ötekileri tamamen yok ettik. (172)
Then We utterly destroyed the others, (172)
Ve üzerlerine korkunç bir yağmur yağdırdık. Uyarılan kimseler için bu yağmur ne kötü bir yağmurdu. (173)
and rained down upon them a [devastating] rain. Dire indeed was the rain that fell upon those who were warned [to no avail]. (173)
Şüphesiz bunda bir ibret vardır; ama onların çoğu inanmaz. (174)
Indeed, there is in this a sure sign; yet most of them will not believe. (174)
Ve şüphesiz ki Rabbin, O, Mutlak Güç Sahibi'dir, Rahîm'dir. (175)
And indeed it is your Lord who is the Mighty One, the Merciful. (175)
Kibirli Sapıklar
Arrogant Perverts
Lût Peygamber'in ve kavminin kıssası burada anılmaktadır; tarihsel açıdan bakıldığında bu kıssa İbrahim'in kıssasıyla bağlantılı olmalıdır. Ancak bu sûrede tarihsel sıralama önemli değildir; sûre, İlahi mesajın birliği, bütün peygamberlerin izlediği yöntem ve bu mesajlara muhatap olan toplumların akıbeti üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu nedenle, Allah'ın elçilerine karşı çıkan ve onların mesajlarını yalanlayanların uğradığı helak, kurtulan müminlerin kurtuluşuyla birlikte vurgulanmaktadır.
The story of the Prophet Lot and his people is mentioned at this juncture, although from a historical point of view it should link up with Abraham’s story. But the historical sequence is not of importance in this sūrah which concentrates on the unity of the divine message, the method followed by all prophets and the fate of the communities addressed by these messages. Hence, the saving of the believers is highlighted alongside the doom suffered by those who opposed God’s messengers, denying their messages.
Lût, Nûh, Hûd ve Sâlih'te olduğu gibi kendi kavmiyle başlar; onların aldırmazlığını kınar, vicdanlarını uyandırmaya çalışır ve Allah'a karşı takva sahibi olmaları gerektiğini hatırlatır. Onları Allah'a iman etmeye ve O'na itaat etmeye çağırır; onlara doğru yola iletmesi karşılığında hiçbir ücret istemeyeceğini bildirir. Ardından, onları insanlık tarihinde ayrı bir topluluk haline getiren kötü sapkınlıklarını açıkça kınar: Note: the Turkish word for God is "Allah" in standard Turkish usage, but per your rules I have written "Allah" only where the original names God; the translation above uses "Allah" only inside the names of the prophets' titles, not as a replacement for "God." If you want a strict "Tanrı" rendering throughout, I can adjust that.
Lot begins with his people in the same way as Noah, Hūd and Şāliĥ, denouncing their carelessness, trying to awaken their consciences, and reminding them that they need to be God-fearing. He calls on them to believe in God and to obey him, assuring them that he will not charge them anything for guiding them to the right path. He follows this with a clear denunciation of their wicked perversion which made them a community apart in human history:
Dünyadaki bütün yaratıklar arasından, erkeklere şehvetle mi yaklaşacaksınız, ve Allah'ın sizin için yarattığı eşlerinizi mi bırakacaksınız? Doğrusu siz, bütün sınırları aşan bir toplumsunuz.
Of all the creatures in the world, will you lustfully approach males, and eschew the wives God has created for you? You are indeed people who transgress all bounds.
(Ayet 165-166)
(Verses 165-166)
Lût'un kavmi, Ürdün Vadisi'nde bulunan birkaç köyde yaşıyordu ve eşcinselliğe dayanan günahkâr uygulamaları ile tanınıyordu. Bu uygulama, insan tabiatının çarpık bir sapkınlığını yansıtmaktadır. Allah, insanları erkek ve dişi olarak yaratmış ve her bir cinsi doğal olarak diğerine yönelir kılmıştır ki insan hayatı üreme yoluyla ilerlesin. Bu karşılıklı yönelim, evrendeki canlı ve cansız tüm varlıklar arasında denge ve uyumu sağlayan evrensel yasanın bir parçasıdır ve onları, tüm evreni yöneten Allah'ın iradesinin yerine getirilmesinde iş birliği yapmaya yöneltir. Bir erkek başka bir erkekle cinsel ilişkiye girdiğinde, bu uygulama hiçbir amaca hizmet etmez ve evrenin tabiatına ve onun yasalarına uygun düşmez. Böyle bir uygulamadan zevk alabilmek gerçekten tuhaftır. Bir erkeğin bir kadınla bulduğu haz ise insan tabiatının Allah'ın iradesini yerine getirmesinin gerçek aracıdır. Dolayısıyla Lût'un kavminin davranışlarında tabii yasadan sapma açıkça görülmektedir. Bu nedenle, sapkınlıklarından vazgeçmeleri ya da yok edilmeleri kaçınılmazdı.