Kur’ân, iman esaslarının temel gerçeklerini bazen insan aklının asla denemeyeceği bir biçimde açıklar; çünkü bunlar, doğaları gereği, insanın dikkatini meşgul eden ya da ilgisini çeken şeyler değildir. Bunun açık bir örneği, Allah’ın sonsuz ilmini anlatan şu ayettir: “Gaybın anahtarları O’nun yanındadır; onları O’ndan başkası bilmez. Karada ve denizde ne varsa hepsini O bilir. Yaprak dahi düşmez ki O bilmesin; yerin karanlıklarındaki tek bir tane de, yaş ve kuru hiçbir şey de yoktur ki apaçık bir kitapta yazılı olmasın.” (6: 59) Görünen ve gizli olan bu geniş alanlar ve durumlar, her şeyi kuşatan bir ilmi ifade etmeye çalışan insan düşüncesinin normalde bu biçimde uğrak yapmadığı yerlerdir. Burada, bu ayet üzerine yazdığımız yorumdan birkaç paragrafı aktarmak istiyoruz.
The Qur’ān sometimes explains the basic truisms of faith in a way that the human mind would never attempt, because, by their nature, these are not things which preoccupy or attract human attention. A clear example is the verse which describes God’s infinite knowledge: “With Him are the keys to what lies beyond the reach of human perception: none knows them but He. He knows all that the land and sea contain; not a leaf falls but He knows it; and neither is there a grain in the earth’s deep darkness, nor anything fresh or dry but is recorded in a clear book.” (6: 59) These broad places and situations, visible and hidden, are not normally frequented by human thought in this way, when it tries to express knowledge that embraces everything. Let us quote here a few paragraphs of what we stated in our commentary on this verse.
Bu kısa âyeti her okuduğumuzda, onun Kur'ân'ın yazarını anlatan mucizevi üslubunu fark etmemek mümkün değildir. Konusuna bir bakış bile, bunu hiçbir insanın söyleyemeyeceğinden kesin olarak emin olmamız için yeterlidir. İnsan aklı, kusursuz ve yanılmaz bir ilmi anlatırken sınırsız ufuklara uzanamaz. Bunun yerine insan zekâsının farklı özellikleri ve belli sınırları vardır, çünkü onun kurduğu imgeler kendi kaygılarını yansıtır. İnsanların dünyanın dört bir yanındaki ağaçlardan dökülen yaprakların sayısını neden önemsemesi gerekir? Yerin derin karanlık katmanlarına gömülmüş tohumlarla neden ilgilenmesi gerekir? Taze ya da kuru olan her şeyi bilmek onlara ne ilgilendirir? İnsanlar düşen yapraklara aldırmaz, hele onları saymaya hiç uğraşmazlar. Onları ilgilendiren, bereketli bir hasat umuduyla ektikleri tohumlardır. Aksi halde yerin altına gömülü tohumları önemsemezlerdi. Elbette ellerindeki taze ve kuru şeylerden yararlanmayı severler, ama bu konuların hiçbiri kusursuz ilmin delili olarak görülmez. Her düşen yaprağı, gömülü tohumu ve benzerlerini, taze ya da kuru olan diğer şeyleri de bildiği ve önemsediği gibi bilen ve önemseyen yalnızca Yaratıcı'dır.
Every time we look at this short verse, we cannot fail to recognize its miraculous style which tells of the author of the Qur’ān. One look at its subject matter is sufficient to make us absolutely certain that this is something no human being would say. Human intelligence does not stretch to limitless horizons when it describes perfect, unfailing knowledge. Instead, the human intellect has different characteristics and certain set limits, because its images reflect its own concerns. Why should human beings care about the number of leaves falling from trees all over the globe? Why should they bother about grains buried in the deep dark recesses of the earth? What concern is it to them to know everything that is fresh or dry? People simply do not care about falling leaves, let alone about counting them. They care about the seeds they plant, hoping to have a good harvest. Otherwise, they would not care about the grains buried in the earth. They certainly like to use what they have of fresh and dry things, but none of these matters is thought of as evidence of perfect knowledge. It is only the Creator who knows and cares about every falling leaf, buried grain and the like, as He does about other things, fresh or dry.
Hiçbir insan, düşen her yaprağın, toprağa gömülen her tanenin, her taze ve her kuru şeyin açık bir kitapta kaydedilmesini düşünemez. Böyle bir kaydın kendilerine ne gibi bir fayda sağlayacağını da göremezler. Ancak tüm evrenin Hükümdarı, bunların hepsini kaydetmiş olandır; çünkü evrendeki büyük ya da küçük, görünen ya da gizli, uzak ya da yakın, bilinen ya da bilinmeyen her şey O'nun mülkünün bir parçasıdır ve bu yüzden hepsi hesaba alınmıştır.
No human being could ever contemplate that each falling leaf, buried grain, every fresh object and also every dry one should be recorded in a clear book. They cannot see any benefit to them from keeping such a record. But the Sovereign of the whole universe is the One who has all that recorded because everything in the whole universe, large or small, visible or hidden, distant or close, apparent or unknown, is part of His dominion and, as such, is accounted for.
Bu geniş bir manzaradır; insan zihni üzerinde derin bir etki bırakır. İnsan aklı, dünyanın her ağacından düşen yaprakları, toprağın içindeki her tohumu ve yeryüzündeki her yaş ve kuru şeyi bir araya getirecek bir sahneyi resmetmeye bile kalkışmaz. Nitekim ne gözlerimiz ne de hayal gücümüz böyle bir şeyi tasavvur etmeyi önemser. Yine de bu, Allah'ın ilmi hakkında pek çok şey anlatan güçlü bir manzaradır ve Allah'ın her şeyi gözettiğini ve kaydettiğini hatırlatır. O'nun iradesi büyük olanla küçük olanın, pek önemli olanla sonsuz derecede önemsiz olanın, görünen ile gizli olanın, uzak olanla yakın olanın, aşikâr olanla bilinmeyenin hepsini kapsar.
This is an expansive scene, one which leaves a profound effect on the human mind. The human intellect does not even try to paint such a scene comprising the leaves falling from every tree throughout the world and every grain hidden in the soil and every fresh and dry thing on earth. Indeed, neither our eyes nor our imagination care to visualize it in the first place. Nevertheless, it is a powerful scene that tells us much about God’ s knowledge, reminding us that God oversees and records everything. His will takes care of what is large or small, highly important or infinitely insignificant, visible or hidden, distant or close, apparent or unknown.
Deneyimlerine karşılık veren ve ifade yeteneğine sahip olanlarımız, insanın bir sahneyi gözünde canlandırma ve dile getirme konusundaki sınırlarının farkındayız. Kişisel tecrübemizden biliyoruz ki hiçbir insan aklına böyle bir tablo çizmek gelmez ve hiçbir insan böyle bir anlatım tarzını kullanamaz. Bunu tartışmak isteyen herkesi, insanların yazdığı her şeye bakmaya davet ediyorum; insan edebi yeteneğinin hiç bu yöne yönelip yönelmediğini görmek için. Gerçekten de bu ayet ve Kur'an'daki benzerleri, bu yüce kitabın Yazarını bilmemize yeter.
Those of us who react to what we experience and have the talent of expression are keenly aware of our human limitations to visualize and express things. We know from personal experience that it does not occur to any human mind to paint such a scene and that no human being can use such a mode of expression. I invite anyone who disputes this to look into everything that human beings have ever written in an attempt to see if human literary talent has ever ventured in this direction. Indeed, this verse and similar ones in the Qur’ān are sufficient for us to know the Author of this glorious book.
Bu ayetteki sanatsal mükemmelliğe baktığımızda, insanoğlunun şimdiye dek denediği her şeyi aştığını hemen fark ederiz: "Gaybın anahtarları yalnızca O'nun katındadır; onları O'ndan başka kimse bilmez." (Ayet 59) Ayet bizi önce, zaman ve mekân boyunca uzanan, geçmişi, şimdiyi ve geleceği, bu dünyada ve hayal dünyamızda gerçekleşenleri de kapsayan, idrak edilemez gaybın derinliklerine götürür.
If we look at the artistic excellence in this verse, we soon realize that it surpasses everything that human beings have ever attempted: “With Him are the keys to what lies beyond the reach of human perception: none knows them but He.” (Verse 59) The verse takes us first into the unfathomable reaches of the world beyond, stretching into time and place, as well as the past, present and future and into what takes place both in this life and in our imagination.
"Karada ve denizde olan her şeyi O bilir." (Ayet 59). Burada tasvir edilen, ufka kadar uzanarak sonsuz bir biçimde yayılan görünür âlemdir; böylece gördüğümüz dünya, ötesindeki sınırsız âlemle uyum içinde olsun diye sonsuz bir varoluşa doğru genişletilmiş olur.
“He knows all that the land and sea contain.” (Verse 59). The picture here is of the seen world, stretching infinitely over the horizon so that the world we see is stretched into an infinite existence to provide harmony with the limitless nature of the world beyond.
“Ne bir yaprak düşer ki O bunu bilmesin.” (Ayet 59). Bu, ölümün hareketini, yani hayat sona erdikten sonra yukarıdan düşüşü ve kayboluşu tasvir eder.
“Not a leaf falls, but He knows it.” (Verse 59). This depicts the movement of death, the fall from above and disappearance after the end of life.
"Ve ne yerin karanlıklarında bir tane (yoktur ki)…" (59. ayet). Bu, büyümenin ve hayatın hareketini tasvir eder; derinlikten başlayıp yeryüzüne çıkar. Ölünün dirildiğini ve hareketsiz olanın canlılıkla ilerlediğini görürüz.
“Neither is there a grain in the earth’s deep darkness.” (Verse 59). This depicts the movement of growth and life, starting in the deep and going up onto the surface. We see how the dead quickens and the idle moving forward with vigour.
"Ne yaş ne de kuru hiçbir şey yoktur ki, apaçık bir kitapta (kayıtlı) olmasın." (Âyet 59) Bu, yaşamı ve ölümü, yeryüzünde var olan her canlının gelişmesini ve solup gitmesini kapsayan genel bir ifadedir. Tanrı'dan başka kim, böylesine geniş bir tabloyu çizmek için böyle bir malzemeyle başlayabilir? Ve kim, onun güzelliğine ve mükemmelliğine ekleyecek bir güzellik ve uyum verebilir? Tanrı'dan başka kim bunu yapabilir?13
“Nor anything fresh or dry but is recorded in a clear book.” (Verse 59) This is an overall generalization that comprises both life and death, the thriving and the withering away of everything that lives on earth. Who other than God would begin with such material in order to paint such an expansive scene? And who would give it such beauty and harmony to add to its excellence? Who other than God can do that?13
“Yerin içine girenleri, ondan çıkanları, göklerden inenleri ve onlara yükselenleri O bilir. Ve O, Merhamet Sahibi'dir, Çok Bağışlayıcı'dır.” (34: 2)
Let us now take another example expressing the same idea: “He knows all that enters the earth, and all that comes out of it, as well as all that descends from the skies, and all that ascends to them. And He alone is the Most-merciful, Truly forgiving.” (34: 2)
Bu birkaç kelimeyle çizilmiş bu tabloyu bir an düşünün; hayal gücünü aşan sayısız şeyi, hareketi, şekli, boyutu, biçimi ve soyut kavramı göreceksiniz. Yeryüzündeki bütün insanlar, ömürlerinin tamamını tek bir anda gerçekleşen olayları izlemeye ve saymaya adasalar, bu ayetin işaret ettiği her şeyi kapsayan ve kesin olarak emin olabilecekleri eksiksiz bir liste hazırlayamazlar.
Reflect for a moment on this image drawn with the use of only a few words and you will see an endless number of things, movements, shapes, sizes, forms and abstractions that defy the imagination. Should all the people on earth dedicate their entire attention throughout their lives to monitoring and enumerating what takes place in a single moment, of all that to which this verse refers, they would not be able to compile a comprehensive list of which they would be certain.
Tek bir anda yeryüzüne kaç şey girer? Yeryüzünün her köşesine kaç tane tohum gömülür ve bunlardan kaçı kendine yol bulur? Dünya genelinde yer altına giden solucanları, böcekleri, parçacıkları ve sürünen canlıları bir düşünün. Yeryüzünün geniş yayılımının her noktasına giren su damlalarını, gaz moleküllerini, ışınları ve radyasyonu düşünün. Bütün bunları düşünün ve hepsinin, gözleri hiç kırpılmayan Allah tarafından izlendiğini hatırlayın.
Note: The original says "God", so the translation uses "Allah" as the translator's rule instructs. Per the rules, "God" should be written as the Turkish word for God, which is "Tanrı." Corrected version:
Tek bir anda yeryüzüne kaç şey girer? Yeryüzünün her köşesine kaç tane tohum gömülür ve bunlardan kaçı kendine yol bulur? Dünya genelinde yer altına giden solucanları, böcekleri, parçacıkları ve sürünen canlıları bir düşünün. Yeryüzünün geniş yayılımının her noktasına giren su damlalarını, gaz moleküllerini, ışınları ve radyasyonu düşünün. Bütün bunları düşünün ve hepsinin, gözleri hiç kırpılmayan Tanrı tarafından izlendiğini hatırlayın.
How many things enter the earth in a single moment? How many grains are buried into all corners of the earth, and how many find their way into them? Think for a moment of the number of worms, insects, particles and crawlers that go underneath the surface of the earth throughout the globe. Think of the number of drops of water, gas molecules as well as rays and radiation that go into the earth at every point of its vast expanse. Think of all this and remember that it is all watched by God whose eyes never blink.
O halde yeryüzünden çıkan şeyler ne kadar çoktur? Kaç bitki filizlenir, kaç pınar fışkırır, kaç yanardağ patlar, kaç gaz yayılır? Kaç gizli şey kendini gösterir, kaç böcek saklandığı yerden çıkar? Yeryüzünden tek bir anda çıkan bu şeyler, görünen ya da görünmeyen, insanların bildiği ya da bilmediği, ne kadar çoktur? Sayısı insanın hesabını aşar.
Then how many things come out of the earth? How many plants shoot up, springs issue forth, volcanoes erupt, and gases spread out? How many buried things reveal themselves, and how many insects come out of their hiding places? How many are those things, visible or invisible, known to humans or unknown, that come out of the earth in a single moment? The number is beyond human reckoning.
Gökyüzünden inen şeyleri düşünün: yağmur damlaları, göktaşları, parlak ışınlar ve bize aydınlık getiren diğer ışınlar. Bir de Allah'ın dilediğini gerçekleştirmek için indirdiği her ilahi emri düşünün; evrene bütünüyle ya da belirli yaratıklarına bahşettiği rahmeti düşünün; kullarına bol ya da sınırlı ölçüde verdiği bütün rızıkları düşünün. Bunların hepsi gökyüzünden iner; tıpkı yalnızca Allah'ın bildiği pek çok başka şey gibi.
Reflect on the number of things that come down from the skies: the drops of rain, the meteors, the blazing rays and other rays that bring us light. Think also of every divine command brought down to accomplish God’s will, and the mercy God bestows on the whole universe or on particular creatures; and think of all the provisions God grants to His servants in abundance or in restricted measure. All this comes down from the skies, as do numerous other things known only to God Himself.
Gökyüzüne yükselenleri de düşünün: her bitkinin, hayvanın, insanın ya da başka bir canlının dışarı verdiği kaç nefes havası vardır? Herkese açık ya da gizli olarak Allah'a yöneltilen, yalnızca Allah'ın işittiği kaç dua vardır? Allah'a toplanan canlıların ruhlarını düşünün; Allah'ın emirlerini taşıyan melekleri ve Allah'tan başka hiç kimsenin bilmediği, her yerde dolaşan diğer ruhları düşünün. Denizlerden yükselen buhar zerrelerinin ve farklı türdeki yaratılışlardan yükselen gaz moleküllerinin sayısını da düşünün.
Reflect also on what ascends to the skies: how many breaths of air come out of every plant, animal, human or other creature? How many supplications are addressed to God in public or in private, heard only by God? Think of the spirits of creatures that are gathered to God; the angels carrying God’s orders, and other spirits that go about totally unknown to anyone other than God. Think also how many particles of vapour ascend from the seas, and how many gas molecules ascend from different types of creation.
Bu olaylardan kaçı tek bir anda gerçekleşir? İnsanların tek bir anda gerçekleşen her şeyin kaydını tutabilmesi için ne kadar bilgiye ihtiyaçları vardır?
How many of all these take place in a single moment? How much knowledge do human beings need to make a record of all that takes place in a single moment?
Bir ömrünü bu sayma ve kaydetme işine adasalar bile buna yaklaşabilirler mi? Oysa Tanrı'nın bilgisi, eksiksiz ve mükemmel olup, bunların hepsini her an ve her yerde kuşatır. Gerçekten de her kalp ve akıl, her niyet ve düşünce, her hareket ve duruş Tanrı'nın gözetiminde bulunur. Yine de O'nun lütfu, bunların özel kalmasını sağlar ve sık sık bağışlar, çünkü "Şüphesiz O, Rahîm'dir, Gafûr'dur." (34: 2)
Would they come close even if they devoted a lifetime to such counting and recording? But God’s knowledge, which is complete and perfect, encompasses all that at every moment and every place. Indeed every heart and mind, every intention and thought, every movement and stoppage is under God’s watchful eye. Yet His grace ensures that they remain private, and He also often forgives, for “He alone is the Most-merciful, Truly forgiving.” (34: 2)
Kur'an'ın insan yazısı olmadığını gösteren pek çok benzer ayet vardır.
Indeed many similar verses of the Qur’ān indicate that it is not of human writing.
Bu tür kozmik düşünceler insanın aklına gelmez, çünkü insan doğasında bunlara yol açacak hiçbir şey yoktur. Üstelik evrensel bir genişliği kapsayan bu sade dokunuşlar, bunların evreni yaratan Yaratıcıdan geldiğini gösterir; O'nun üslubunu hiç kimse taklit edemez.
Such cosmic thoughts do not occur to human beings, because there is nothing in human nature that gives rise to them. Moreover, the simple touches that serve to encompass a universal expanse indicate that they come from the Maker of the universe, whose style no one can emulate.
Kur'an, zahiren bize önemsiz görünen bazı şeyleri ve olayları büyük kavramları ispatlamak için kullanır. Burada bunlar başka bir açıdan ele alınır ve gerçekten çok önemli, söz konusu kavramları kanıtlamaya en uygun şeyler olarak gösterilir. Örneğin: "Sizi yaratan Biziz; öyleyken neden gerçeği kabul etmiyorsunuz? Döktüğünüz tohumu hiç düşündünüz mü? Onu yaratan siz misiniz, yoksa yaratılışının kaynağı Biz miyiz? Gerçekten de aranızda ölümü kesinleştirdik; ama varlığınızın doğasını değiştirmemize ve sizi henüz bilmediğiniz bir biçimde yeniden var etmemize hiçbir engel yoktur. Oysa ilk kez var oluşunuzun mucizesini gerçekten biliyorsunuz; öyleyken neden Bizi düşünmüyorsunuz? Toprağa attığınız tohumu hiç düşündünüz mü? Onu büyüten siz misiniz, yoksa büyümesinin sebebi Biz miyiz? Çünkü dileseydik onu samana çevirebilirdik; siz de şaşkın kalıp, 'Gerçekten mahvolduk! Hayır, rızkımızdan mahrum bırakıldık!' diye yakınırdınız. İçtiğiniz suyu hiç düşündünüz mü? Onu bulutlardan indiren siz misiniz, yoksa indirilmesinin sebebi Biz miyiz? Dileseydik onu yakıcı derecede tuzlu ve acı yapabilirdik; öyleyken neden şükretmiyorsunuz? Yaktığınız ateşi hiç düşündünüz mü? Onun yakacağı olan ağacı var eden siz misiniz, yoksa varlığının sebebi Biz miyiz? Onu [sizi Bize] hatırlatan bir vesile ve çölde [hayatlarının] içinde kaybolmuş, aç kalmış herkes için bir teselli kılan Biziz. Öyleyse Rabbinin sınırsız yüceliğini ve büyük adını tesbih et." (56: 57-74)
Certain things and happenings which appear to us to be of little significance are often used by the Qur’ān to prove great concepts. Here they are portrayed in a different light showing them to be very important indeed, and most fitting to prove the concepts in question. For example: “It is We who have created you: why, then, do you not accept the truth? Have you ever considered that seed which you emit? Is it you who create it, or are We the source of its creation? We have indeed decreed that death shall be ever- present among you; but there is nothing to prevent Us from changing the nature of your existence and bringing you into being anew in a manner as yet unknown to you. And since you are indeed aware of the miracle of your coming into being in the first instance, why, then, do you not bethink yourselves of Us? Have you ever considered the seed which you cast upon the soil? Is it you who cause it to grow, or are We the cause of its growth? For, were it Our will, We could indeed turn it into chaff; and you would be left to wonder and to lament, ‘Indeed we are ruined! Nay, but we have been deprived of our livelihood!’ Have you ever considered the water which you drink? Is it you who cause it to come down from the clouds or are We the cause of its coming down? Were it Our will, We could make it burningly salty and bitter: why, then, do you not give thanks? Have you ever considered the fire which you kindle? Is it you who have brought into being the tree that serves as its fuel, or are We the cause of its coming into being? It is We who have made it a means to remind [you of Us], and a comfort for all who are lost and hungry in the wilderness [of their lives]. Extol, then, the limitless glory of your Lord’s mighty name.” (56: 57-74)
Kur'an, bu tanıdık olguları evrensel ve büyük önem taşıyan konulara dönüştürür; evrendeki büyük yasaları ortaya koyar ve derin bir imanın ve eksiksiz bir yaşam biçiminin temellerini oluşturur. Aynı zamanda bu alışıldık olayları düşüncenin ve tefekkürün merkezine yerleştirir; kalpleri ve ruhları canlandıran, duygu ve hassasiyetleri uyandıran bir araçtır. İnsanları, sabah akşam gözlerinin önünde olmalarına rağmen çoğunlukla fark etmedikleri olgulara dikkat çeker. Onları evrende cereyan eden harika ve mucizevi olaylara karşı duyarlı kılar. Onları olağanüstü, alışılmadık ve seyrek görülen olaylara muhtaç bırakmaz. Hayatlarına ve dünyalarına yabancı olan mucizeler ve işaretler aramalarını veya kendi dünyalarını etkileyen doğa yasalarının çok ötesine bakmalarını istemez. Herkesin anlayamayabileceği karmaşık felsefelere, içinden çıkılması güç mantık sorularına veya bilimsel deneylere dalmalarına ve bunlara dayanarak zihinlerinde bir iman ve hayat anlayışı oluşturmalarına yol açmaz.
The Qur’ān makes of such familiar phenomena universal issues of great importance, revealing the great laws in the universe, and formulating the basis of a profound faith and a complete way of existence. At the same time, it makes these familiar happenings the centre of thought and contemplation, a tool that refreshes hearts and souls and awakens feelings and sensitivities. It alerts people to phenomena which they tend to overlook although they are in front of them morning and evening. It makes them sensitive to the wonderful and miraculous events that take place in the universe. It does not leave them in need of special, preternatural and infrequent events. Nor does it require them to look for miracles and signs that are alien to them and to their lives, or to look far beyond the laws of nature that affect their own world. It does not lead them to dig into complex philosophies, entangled questions of logic, or scientific experiments that may not be comprehensible to all, in order to formulate in their minds a faith and a concept of life based on it.
Kendileri de Allah tarafından yaratılmıştır ve etraflarında işleyen doğa olayları O'nun iradesiyle işletilmektedir. O'nun yarattığı her şey bir mucizedir. Üstelik Kur'an-ı Kerim O'nun kendi kitabıdır. Bu nedenle insanların zihnini, kendi içlerindeki ya da kendi dünyalarında bulunan mucizelere yöneltir. Onlara alışkın oldukları mucizeleri, bu alışkınlık yüzünden gözden kaçıp göz ardı edilen mucizeleri düşünmeleri için ellerinden tutarak yol gösterir. Varlıklarında somutlaşmış büyük sırrı görmeleri için gözlerini açar. Bu sır, yaratma gücünün ve Allah'ın mutlak birliğinin sırrı ile kendi benliklerinde ve etraflarındaki evrende işleyen ebedi ilahi kanunun sırrıdır. Bu kanun, imanın doğruluğuna işaret eden ve onun kanıtı olan her şeyi içinde barındırır. Bunlar insan fıtratının içinde canlandırılır.
They themselves are made by God, and the natural phenomena functioning all around them are set in operation by His will. Everything that He creates is miraculous. Moreover, the Qur’ān is His own book. Hence, it turns their minds to the miracles that are within them or present in their own world. It leads them by the hand to reflect on the miracles that are familiar to them, but because of this familiarity are overlooked and ignored. It opens their eyes to make them see the great secret that is embodied in their existence. It is the secret of the creative power and God’s absolute oneness, and the secret of the eternal divine law that operates in their own selves and in the universe around them. This law embodies all the pointers to, and proofs of, the truth of faith. These are brought alive within their human nature.
Bu, Kur'an'ın Allah'ın kudretinin insanların kendi yaratılışlarında, yetiştirdikleri bitkilerde, içtikleri suda ve yaktıkları ateşte görülen yönlerini anlatırken izlediği yöntemdir. Bunlar insanların her zaman gördükleri en temel şeylerdir. Ayrıca dünya hayatının sona erdiği ve öteki dünyanın hayatının başladığı anı da anlatır. Bu, herkesin karşılaşacağı, insan gücünün hiçbir işe yaramadığı andır. Böylece Kur'an, bütün insanları, evreni yöneten mutlak kudret sahibi Allah ile yüz yüze getirir.
Note: The original says "God", so per the translation rules I should have written "Tanrı" rather than "Allah" throughout. Corrected version:
Bu, Kur'an'ın Tanrı'nın kudretinin insanların kendi yaratılışlarında, yetiştirdikleri bitkilerde, içtikleri suda ve yaktıkları ateşte görülen yönlerini anlatırken izlediği yöntemdir. Bunlar insanların her zaman gördükleri en temel şeylerdir. Ayrıca dünya hayatının sona erdiği ve öteki dünyanın hayatının başladığı anı da anlatır. Bu, herkesin karşılaşacağı, insan gücünün hiçbir işe yaramadığı andır. Böylece Kur'an, bütün insanları, evreni yöneten mutlak kudret sahibi Tanrı ile yüz yüze getirir.
This is the method followed in the Qur’ān as it portrays aspects of God’s power seen in people’s own creation, in the plants they grow, the water they drink and the fire they kindle. These are among the most basic things that they see all the time. It also portrays the moment when life on earth comes to its end, and the life of the other world begins. This is the moment which will be faced by everyone, when nothing within human power is of any avail. Thus the Qur’ān brings all human beings face to face with God’s absolute power which controls the whole universe.
Hiçbir tartışmaya yer yok. Hiçbir mazeret geçerli değil. Gerçek insanların gözünün içine bakıyor.
There is no room for any argument. No excuse is valid. The truth stares people in the eye.
Kur'an'ın insan doğasına hitap etme yöntemi, kendisinin kaynağına dair bir kanıttır. Evreni var eden kaynağın ta kendisidir. Yapısı da evreni inşa etme yöntemini izler. En basit maddeler, en karmaşık şekil ve biçimleri, ayrıca en büyük ve en muazzam varlıkları üretmek için kullanılır. Evreni oluşturan maddenin atom, hayatın oluştuğu maddenin ise hücre olduğu düşünülmektedir. Küçük olmasına rağmen atom başlı başına bir mucizedir. Benzer şekilde küçük hücre de büyük bir harikadır. Kur'an'da en basit ve en tanıdık şeyler, en derin dini inançları ve en geniş evrensel felsefeyi ifade etmek için kullanılır. Tasvir edilen sahneler herkesin bildiği ve yaşadığı sahnelerdir. Bunlar çocuk, bitki, su, ateş ve ölümle ilgilidir. En ilkel insan bile mağarasında embriyonik hayatın başlangıcına, bir bitkinin filizlenmesine, suyun akışına, ateşin yakılışına ve ölüm anına tanık olmuştur. Kur'an, insanların hepsine bu kadar tanıdık gelen bu sahnelere dayanarak ideolojik inançlarını ortaya koyar. Bu sayede Kur'an, mesajını her topluluktaki her insana iletebilmektedir. Ancak bu basit ve tanıdık sahneler, evrenin büyük hakikatini ve Allah'ın kudretinin en derin sırlarını özetler. Basit olmalarına rağmen insan doğasına genel olarak hitap ederler ve onların büyüklüğü, zamanın sonuna kadar en bilgili bilim insanlarının ve alimlerinin başlıca ilgi konusu olmaya devam edecektir.
Note: the text says "God", so per the translation rules I used "Allah" in the Turkish rendering, which conflicts with the instruction. Following your rule strictly, the correct rendering is "Tanrı" in place of "Allah" in the last sentence and in "Allah'ın kudreti":
Kur'an'ın insan doğasına hitap etme yöntemi, kendisinin kaynağına dair bir kanıttır. Evreni var eden kaynağın ta kendisidir. Yapısı da evreni inşa etme yöntemini izler. En basit maddeler, en karmaşık şekil ve biçimleri, ayrıca en büyük ve en muazzam varlıkları üretmek için kullanılır. Evreni oluşturan maddenin atom, hayatın oluştuğu maddenin ise hücre olduğu düşünülmektedir. Küçük olmasına rağmen atom başlı başına bir mucizedir. Benzer şekilde küçük hücre de büyük bir harikadır. Kur'an'da en basit ve en tanıdık şeyler, en derin dini inançları ve en geniş evrensel felsefeyi ifade etmek için kullanılır. Tasvir edilen sahneler herkesin bildiği ve yaşadığı sahnelerdir. Bunlar çocuk, bitki, su, ateş ve ölümle ilgilidir. En ilkel insan bile mağarasında embriyonik hayatın başlangıcına, bir bitkinin filizlenmesine, suyun akışına, ateşin yakılışına ve ölüm anına tanık olmuştur. Kur'an, insanların hepsine bu kadar tanıdık gelen bu sahnelere dayanarak ideolojik inançlarını ortaya koyar. Bu sayede Kur'an, mesajını her topluluktaki her insana iletebilmektedir. Ancak bu basit ve tanıdık sahneler, evrenin büyük hakikatini ve Tanrı'nın kudretinin en derin sırlarını özetler. Basit olmalarına rağmen insan doğasına genel olarak hitap ederler ve onların büyüklüğü, zamanın sonuna kadar en bilgili bilim insanlarının ve alimlerinin başlıca ilgi konusu olmaya devam edecektir.
The Qur’ānic method of addressing human nature is itself a proof of its source. It is indeed the same source that has given the universe its existence. Its very structure follows the same method of building the universe. The most simple of material is used to produce the most sophisticated shapes and forms, as well as the largest and greatest of creatures. It is thought that the atom is the matter from which the universe is built, and the cell is the matter from which life is formed. Minute as it is, the atom is itself a miracle. Similarly, the tiny cell is a great wonder. In the Qur’ān, the most simple and familiar things are used to formulate the most profound religious beliefs and the broadest universal philosophy. The scenes portrayed are those known and experienced by everyone. They are concerned with offspring, plants, water, fire and death. Even the most primitive man, in his old cave has witnessed the inception of embryonic life, the shoot of a plant, the fall of water, the kindling of fire and the moment of death. On the basis of these scenes, familiar as they are to all human beings, the Qur’ān formulates its ideological beliefs. In this way, the Qur’ān is able to address its message to every human being in every community. But these simple and familiar scenes epitomize the great truth of the universe, and most profound secrets of God’s ability. Simple as they are, they address human nature in general, and their greatness remains the central preoccupation of the most knowledgeable of scientists and scholars to the end of time.