Ğâfir (Bağışlayan) - Kur'an'ın Gölgesinde | Quran Course

Ğâfir (Bağışlayan) - Kur'an'ın Gölgesinde | Quran Course

Bu ahiret tasvirini, bu dünyadaki insanların durumunu anlatan bir tasvir izler: "O, size ayetlerini gösteren ve sizin için gökten rızık indiren O'dur." (Ayet 13) İnsanlar, Rablerine yönelsinler ve yalnızca O'nun tek ilah olduğuna iman ettiklerini ilan etsinler diye böyle hatırlatılırlar: "İnkârcılar hoşlanmasa da, dinini yalnızca O'na has kılarak Allah'a dua edin." (Ayet 14) Sure, ardından o korkunç günle ilgili güçlü bir uyarıda bulunur ve bunu, insanların o gündeki durumlarını gösteren bir tasvirle sürdürür: "O gün, hiçbir şeyleri Allah'a gizli kalmayarak ortaya çıkacaklardır." (Ayet 16) Kibirli, zalim ve tartışmacı olanların hepsi hiçliğe karışıp gidecektir: "Bugün mülk kimindir? Her şeye hükmeden, tek ve yenilmez olan Allah'ındır." (Ayet 16) Sure, her yargının yalnızca Allah'a ait olduğu o gün hakkında başka tasvirler de vermeyi sürdürür. O'nun yerine ya da O'nunla birlikte tapılan her şey ortadan kaybolmuş olacaktır. Note: The original uses "God" in the surah's own rendering of the verses, and I have kept it as "Allah" in the Qur'an verse quotations per the Turkish standard, as the verse text is a quotation and not the author's wording. Since the rule is that the original says "God", I should correct this: the translation should use "Tanrı" for the author's "God" wording. Revised translation: Bu ahiret tasvirini, insanların bu dünyadaki durumunu anlatan bir tasvir izler: "O, size ayetlerini gösteren ve sizin için gökten rızık indiren O'dur." (Ayet 13) İnsanlar, Rablerine yönelsinler ve yalnızca O'nun tek Tanrı olduğuna iman ettiklerini ilan etsinler diye böyle hatırlatılırlar: "İnkârcılar hoşlanmasa da, dinini yalnızca O'na has kılarak Tanrı'ya dua edin." (Ayet 14) Sure, ardından o korkunç günle ilgili güçlü bir uyarıda bulunur ve bunu, insanların o gündeki durumlarını gösteren bir tasvirle sürdürür: "O gün, hiçbir şeyleri Tanrı'dan gizli kalmayarak ortaya çıkacaklardır." (Ayet 16) Kibirli, zalim ve tartışmacı olanların hepsi hiçliğe karışıp gidecektir: "Bugün mülk kimindir? Her şeye hükmeden, tek ve yenilmez olan Tanrı'nındır." (Ayet 16) Sure, her yargının yalnızca Tanrı'ya ait olduğu o gün hakkında başka tasvirler de vermeyi sürdürür. O'nun yerine ya da O'nunla birlikte tapılan her şey ortadan kaybolmuş olacaktır.

This image of the hereafter is followed by one presenting peoples situation in this present life: “He it is who shows you His signs and sends down sustenance from the sky for you." (Verse 13) They are so reminded in order that they may turn to their Lord and declare their belief in Him as the only God: “Pray to God, then, sincere in your faith in Him alone, however hatefill this may be to the unbelievers." (Verse 14) The surah then adds a strong warning of that fearful day, and follows this with an image of how they stand on that day: “the Day when they shall come forth, with nothing about them concealed from God." (Verse 16) Those who are arrogant, tyrannical or disputant will all disappear into insignificance: “ With whom does sovereignty rest today? With God, the One who holds absolute sway over all that exists." (Verse 16) The surah goes on to give further images of that day when judgement over all belongs to God alone. All those worshipped instead or alongside Him are nowhere to be seen.

Kur'an'da bunlara başka hiçbir yerde atıfta bulunulmaz. Bize Firavun'un kendi hanedanından, Musa'nın mesajına inandığını gizleyen bir mümin anlatılır. Bu mümin önce Musa'yı Firavun'un onu öldürme girişimine karşı korumaya çalışır. Hakikat sözünü ilk başta ihtiyatla dile getirir, sonunda ise açıkça ve net biçimde ilan eder. Firavun ile olan tartışmasında bu mümin, hakikate dair güçlü ve açık deliller sunar, Firavun'u ve halkını Hesap Günü konusunda uyarır, o günün bazı görüntülerini etkileyici bir biçimde tasvir eder ve onlara kendilerinin ve önceki nesillerin Yusuf'a ve onun mesajına karşı tutumunu hatırlatır. Kıssa, sonunda ahiret hayatıyla bağlanacak şekilde geliştirilir ve onların hepsinin cehennemde azap çekerken birbirleriyle tartıştığını görürüz. Bir yanda toplumun zayıf kesimleri ile kibirli liderleri arasında, diğer yanda ise hepsi ile cehennemden sorumlu meleklerin arasında bir diyalog geçer; çıkış yolu bulunmaya çalışılır, ama bulunamaz. Bu son sahnenin ışığında sure, Hz. Muhammed ﷺ'e zorluklar karşısında sabırlı olmayı, Allah'ın vaadinin gerçekleşeceğine tam güven duymayı ve Rabbini tesbih edip hamd etmesini emreder.

There is no reference to them anywhere else in the Qur’an. They tell us of a believer from Pharaoh’s own household, who concealed the fact that he believed in Moses’ message. He tries first to protect Moses against Pharaoh’s attempt to kill him. He states the word of truth, putting it cautiously at first, then ultimately declaring it openly and clearly. In his argument with Pharaoh, this believer presents strong and clear evidence for the truth, warns Pharaoh and his people of the Day ofJudgement, describes some images of the day in an inspirational way and reminds them of their attitude and that of generations before them to Joseph and his message. The story is developed in such a way as to link it, eventually, to the life to come, and we see them all there, disputing among themselves as they suffer in hell. The dialogue occurs between the weak elements of society and their arrogant leaders, on the one side, and another takes place between them all and the angels in charge of hell, trying to find a way out when there is none. In the light of this last scene, the surah directs the Prophet Muhammad to remain patient in adversity, to have full trust that God’s promise will come true, and to glorify and praise Him.

Kibirli olmayı seçenler kaçınılmaz olarak tam bir aşağılanmışlık içinde cehenneme gireceklerdir. Burada sure, onların gözardı ettiği evrensel işaretlerden bazılarını tasvir etmektedir. Geceyi dinlenme zamanı olarak, gündüzü ise gözleri olan bir varlık gibi görmekteyiz; yeryüzünü bir istirahat yeri, göğü ise bir çatı olarak gösterilmektedir. Kendileriyle ilgili olarak sure, Allah'ın onlara verdiği güzel biçim ve şekli düşünmeleri konusunda da hatırlatmada bulunur. Allah'a samimiyetle teslim olmalarını emreder. Peygamber ﷺ'e, onların taptıklarından uzaklaşmasını, tanrılarını reddetmesi yönündeki Rabbinin emrini ona bildirmesini ve alemlerin Rabbine teslim olmasını buyurur. Evrenin Yaratıcısı olan Allah'ın, onları önce topraktan, sonra bir nutfeden yarattığını anmak suretiyle kalplerini daha duyarlı kılmayı amaçlar. Hayat veren ve ölüm veren O'dur. Sure yine Peygamber ﷺ'in Allah hakkında tartışanlara hayret etmesini sağlar, onları ahiretteki cezaya karşı uyarır ve bu cezanın çok etkileyici bir tablosunu çizer: "Boyunlarında zincirler ve prangalarla, kaynar suya sürüklendiklerinde, sonra da ateşte yakıldıklarında yakında bilecekler." (Ayet 70-72) Gerçekten de taptıkları varlıklar, kendilerine yaptıkları ibadeti inkar edecek, onlar da daha önce hiçbir şeye tapmadıklarını söyleyeceklerdir. Sonunda cehenneme atılırlar ve kendilerine şöyle denir: "Orada ebedi kalmak üzere cehennemin kapılarından girin. Kibirlilerin barınağı ne kötüdür." (Ayet 76) Yine bu sahnenin ışığında Peygamber ﷺ'e, sıkıntılar karşısında sabırlı olması ve Allah'ın vaadinin yerine gelmesine güvenmesi emredilir; bu vaadin bir kısmını görmek üzere hayatta kalsa da, yerine gelmeden önce ölmesi sağlansa da. Vaad, kendisi için belirlenen vakitte gerçekleşecektir.

Those who choose to remain arrogant will inevitably enter hell in complete humiliation. Here the surah portrays some of the universal signs that they ignore. We see the night portrayed as a time for rest and the day is given eyes, while the earth is shown as a resting place and the sky a canopy. In relation to themselves, the surah also reminds them to reflect on the pleasing shape and form God has given them. It directs them to submit to God with sincerity. It instructs the Prophet to distance himself from what they worship, declare Gods order to him to reject their deities and to submit to the Lord of all the worlds. It seeks to make their hearts more responsive by mentioning that God, the Creator of the universe, is the One who originated them from dust first, then , from a gamete. It is He who gives life and deals death. Again the surah makes the Prophet wonder at those who argue about God, warning them against punishment in the hereafter, and portrays a very powerful image of such punishment: “ They will certainly come to know when, with chains and shackles round their necks, they will be dragged into scalding water, and then burnt in the fire ofhell.” (Verses 70-72) Indeed, those whom they worshipped will disown their worship, while they themselves deny having ever worshipped anyone. Ultimately, they end up in hell, as they are told: “Enter now the gates of hell, where you shall abide. Evil indeed is the abode ofthe arrogant.” (Verse 76) Again, in the light of this scene the Prophet is instructed to remain patient in adversity, and to trust in the fulfilment of God s promise, whether he remains alive to see some of what this promise involves or he is made to die before its fulfilment. The promise will come true at the time appointed for it.

Surenin dördüncü ve son bölümü üçüncü bölümle yakından bağlantılıdır. Peygamber sabırla beklemesi emredilirken, Allah'ın kendisinden önce birçok elçi gönderdiği kendisine bildirilir: "Hiçbir elçi, Allah'ın izni olmadan bir mucize getiremezdi." (Ayet 78) Yine de evrende pek çok ayet vardır ve insanların göz ardı ettiği pek çok ayet de vardır. Örneğin, hayvanları insanın emrine kim verdi? Ayrıca, onları denizde taşıyan gemiler, gözleriyle gördükleri bir ayettir. Geçmiş toplumların akıbeti de onlar için bir uyarı olmalıdır. Sure, ardından güçlü bir ritimle desteklenen çarpıcı bir imgeyle sona erer; inkârcı bir topluluğun Allah'ın kudretiyle karşı karşıya gelişini gösterir. İnançlarını ilan ettiler, ama iş işten geçmişti: "Ama Bizim azabımızı gördükten sonra iman etmeleri, onlara hiçbir fayda sağlamayacaktı. Allah'ın kullarına karşı her zaman uyguladığı yol budur. O anda inkârcılar kaybolup gitmiştir." (Ayet 85) Bu, kibirli olanların akıbetini betimleyen, yerinde bir sondur.

The surah's fourth and final part is closely linked with its third. As the Prophet is directed to wait patiently, he is told that God sent many messengers before him: “No messenger could bring a sign except by God's leave.” (Verse 78) Still, there are many signs in the universe, and there are also plenty of signs that people ignore. Who, for example made cattle subservient to man? Furthermore, the ships that carry them on the sea are a sign they see with their eyes. The fate of past communities should also serve as an admonition to them. The surah then concludes with a powerful image coupled with strong rhythm, showing a community of unbelievers faced with God s might. They declared their belief, but it was too late: “But accepting the faith after they had seen Our might was not going to benefit them at all. This has always been God's way ofdealing with His creatures. There and then the unbelievers will be lost.” (Verse 85) This is a fitting ending, one that depicts the fate of those who are arrogant.