Ebû Leheb, gerçek adı Abdü'l-Uzzâ İbn Abdülmuttalib olan, Peygamber'in ﷺ amcasıydı. Yüzündeki parlak görünüm nedeniyle bu lakapla anılmıştı.

Abū Lahab, whose real name was `Abd al-‘Uzzā ibn `Abd alMuţţalib, was the Prophet’s uncle. He was so nicknamed because of the radiant look on his face.

Ebu Leheb, karısıyla birlikte, Allah'ın Elçisi ﷺ'e ve onun yaydığı fikirlere karşı en düşmanca tavır takınan muhaliflerden biriydi.

Together with his wife, Abū Lahab was one of the most hostile opponents of God’s Messenger and the ideas he propagated.

İbn İshâk, Rabîa İbn Abbâd ed-Dîlî'nin şu rivayetini nakletmiştir: "Gençken babamla birlikte Allah'ın Elçisi'nin Arap kabilelerine İslam'ı tebliğ ettiğini görmüştüm. Şöyle diyordu: 'Ey ... oğulları (kabilelerinin adını sayarak), ben Allah'ın Elçisiyim. Sizi yalnızca O'na boyun eğmeye ve O'na ibadet etmeye, O'nun yanında hiçbir şeye yalvarmamaya ve bana iman etmeye, Allah'ın bana emanet ettiğini yerine getirinceye kadar beni korumaya çağırmak için gönderildim.' Arkasında şaşı, parlak yüzlü bir adam vardı. Konuşmasını bitirdiğinde şöyle derdi: 'Ey ... oğulları! Bu adam sizden Lât ve Uzzâ'yı [câhiliye Araplarının taptığı iki ünlü put] ve cinlerden müttefiklerinizi, Mâlik İbn Akmas'ın çocuklarını bırakmanızı ve onların yerine kendi uydurduğu bu bid'at ve saçmalıkları koymanızı istiyor. Onu dinlemeyin, söylediklerine uymayın.' Babama bu adamın kim olduğunu sordum, o da bunun Peygamber'in amcası Ebû Leheb olduğunu söyledi." (Ahmed ve et-Taberânî rivayet etmiştir.) Bu, Ebû Leheb'in Peygamber'e ve onun davetine karşı gösterdiği tehdit ve kin dolu tutumun yalnızca bir örneğidir. Karısı Ebû Süfyân'ın kız kardeşi Arvâ bint Harb İbn Ümeyye ise, onun bu sert ve amansız mücadelesinde ona sarsılmaz destek vermiştir.

Ibn Isĥāq related the following report by Rabī`ah ibn `Abbād al-Daylī: “When I was young I once watched, with my father, God’s Messenger preaching Islam to the Arab tribes, saying ‘O sons of... (calling their respective tribal names), I am God’s Messenger sent to order you to submit to, and worship Him alone, invoking nothing else beside Him, and to believe in me and protect me until I carry out what God has entrusted to me.’ A cross-eyed, bright-faced man was behind him, who used to say, after he had finished, ‘O sons of... This man wants you to forsake al-Lāt and al-`Uzzā [two prominent idols worshipped by the pagan Arabs] and your allies of the jinn, the children of Mālik ibn Aqmas and to substitute for them these innovations and nonsense he has come up with. Do not listen to him, nor follow what he preaches.’ I asked my father who that man was and he told me that it was Abū Lahab, the Prophet’s uncle.” [Related by Aĥmad and al-Ţabarānī.] This is but one incident of Abū Lahab’s intimidation and ill- will towards the Prophet and his message. His wife, Arwā bint Ĥarb ibn Umayyah, Abū Sufyān’s sister, gave him unfailing support in his virulent, relentless campaign.

Bu sure, Ebû Leheb'in ve karısının Peygamber'e karşı yürüttükleri düşmanca kampanyaya bir karşılık olarak indirilmiştir. Allah, Elçisi adına son sözü söylemeyi kendi üzerine almıştır.

This sūrah was revealed as a counterattack against Abū Lahab’s and his wife’s hostile campaign. God took it upon Himself to say the final word on behalf of His Messenger.

“Ebū Leheb'in elleri kurusun; kendisi de kurusun.” (1. Ayet) Burada “kurusun” diye çevrilen Arapça tabba kelimesi, aynı zamanda başarısızlık ve kesilip atılmak anlamına gelir. Bu kelime iki kez, iki farklı anlamda kullanılmıştır. Birinci kullanımında bir dua olarak geçer; ikincisinde ise duanın zaten kabul edildiğini ifade eder. Böylece tek bir kısa ayette, bir savaş sahnesinin perdesini kapatan bir eylem gerçekleşmiş olur. Bunun ardından gelen, olanların bir betimlemesinden ibarettir ve “Malı da kazandığı da ona hiçbir fayda sağlamayacak.” (2. Ayet) denilerek sonuç bildirilir. Onun kaçacak hiçbir yeri yoktur. Yenilmiş, bozguna uğramış ve lanetlenmiştir.

“Doomed are the hands of Abū Lahab; doomed is he.” (Verse 1) The Arabic term, tabba, rendered here as ‘doomed’ also signifies failure and cutting off. The term is used twice in two different senses. It is used first as a prayer, while in the second instance it implies that the prayer has been already answered. So, in one short verse, an action is realized which draws the curtains upon a battle scene. What later follows is merely a description of what took place with the remark that “his wealth and his gains shall avail him nothing.” (Verse 2) He can have no escape. He is defeated, vanquished and damned.

Bu, onun bu dünyadaki kaderiydi; ahirette ise "alevli bir ateşe girecektir." (Ayet 3) Ateşin alevli olarak tarif edilmesi, onun kızgın ve şiddetli olduğunu vurgulamak içindir.

This was his fate in this world, but in the hereafter “he shall have to endure a flaming fire.” (Verse 3) The fire is described as having flames in order to emphasize that it is raging.

“Ve onunla birlikte odun taşıyıcısı karısı da orada kalacak; boynunda hurma lifinden bir ip olacak”. Sanki bununla cehenneme sürükleniyormuş gibi ya da metnin lafzî mi yoksa mecazî mi yorumlandığına bağlı olarak, odun demetlerini bağlamak için kullandığı bir ip gibi.

“And his wife, the carrier of firewood,” will reside there with him having “a rope of palm-fibre round her neck,” with which, as it were, she is being dragged into hell, or which she used for fastening wood bundles together, according to whether a literal or metaphorical interpretation of the text is adopted.

Bu sûrenin dili, konusu ile etrafında kurulan atmosfer arasında dikkate değer bir uyum sağlıyor. Ebû Leheb, alev anlamına gelen Arapça "leheb" kelimesiyle aynı kökten gelen bir ateşe atılacak; karısı ise odun, yani yakıt taşıyan kişi olarak aynı ateşle, boynunda hurma lifinden bir ip ile karşılaşacak. Cehennem, şiddetle yanan "leheb"i, yani alevleriyle, Ebû Leheb'in yurdu olacak. Aynı zamanda karısı, ateşin parlamasını önemli ölçüde artırabilecek malzemeler olan dikenleri ve keskin odunları toplayarak bunları Peygamber'in ﷺ yoluna seriyor. Dolayısıyla zamanı geldiğinde, boynunda bir ip bağlı olarak, odun demeti gibi bağlanmış halde cehenneme sürüklenecek.